Afmæli í Akrahreppi
Var um helgina í Skagafirði og fór í áttræðisafmæli tengdaföður míns að Vöglum í Blönduhlíð. Öll börn hans og barnabörn komu í afmælið og sveitungar af næstu bæjum í Akrahreppi. Afmælið stóð í tvo daga og byrjaði með kökum og kaffi um miðbik dagsins og þegar fór að líða á daginn gerðust veigarnar sterkari og um nóttina fóru veislugestir að syngja skagfirsk ættjarðarlög. Eitt lag var sungið oftar en önnur og það var Undir bláhimni. Það var náttúrulega vel við hæfi því þann texta samdi faðir tengdaföður míns.
Njála er kennslubók í lagaklækjum
Á leiðinni norður og suður las ég upphátt úr Njálu við mismikinn fögnuð samferðamanna. Svona upplestur er ein af þeim aðferðum sem ég hef fundið upp á til að komast í gegnum þá bók þvi hún engin skemmtilesning. Sofnuðu enda allir nema bílstjórinn og ég stuttu eftir að ég hóf lesturinn. Ég er komin á þá skoðun að Njála hafi annað hvort verið skrifuð sem svefnmeðal eða sem kennslubók í lögum og lagaflækjum. Þessir dramatísku kaflar um brennur og einvígi og bardaga hafi verið settir inn til að gera kennsluefnið skemmtilegra og geta tekið sem fjölbreytilegust dæmi um lagaákvæði. Las langan og snúinn kafla um hvernig brennuvargur, Flosi að nafni skipti um lögheimili og sagði af sér embætti til að mál gegn honum út af íkveikju í bóndabænum Bergþórshvoli félli niður vegna formgalla. Verjandi hans reyndi líka alls konar klæki til að hafa áhrif á hverjir sætu í kviðdóm og vísaði til stjórnsýsluákvæða þeirra tíma. Svo er magnað hvað mikil áhersla er á allt þetta lagaákvæðamál í Njálu og þau brögð sem verjendur og sækjendur beita því alltaf liggur í loftinu að ef málin falla ekki eins og málsaðila vilja muni þeir grípa til vopna. Þetta er svona sambland af ringulreið og upplausn valds og svo því að halda í torskilin lagaákvæði og komast langt í skjóli þess að vita einhver lagaákvæði sem öðrum eru ekki kunn.
Talibanar banna Netið í Afganistan
Las þessa frétt á fréttavef mbl.is: "Taliibanastjórnin í Afganistan bannaði í dag notkun Netsins og skipaði trúarlögreglunni að refsa þeim sem yrðu uppvísir að netnotkun í samræmi við íslömsk lög. Sagði Mohammad Omar leiðtogi talibana að ráðuneyti fjarskipta í landinu bæri skylda til að stöðva netnotkun. Í yfirlýsingu sem hann las í útvarpi sagði hann að innan landamerkja Afganistan mætti engin fyrirtæki, stofnanir, samtök eða einstaklingar nota Netið".
Þetta rifjaði upp fyrir mér að hér fyrir mörgum árum þá var ég á opnum fundi hjá Kvenréttindafélagi Íslands og var umræðuefnið fjölmiðlar/margmiðlunarefni og ofbeldi. Var Internetið þá alls óþekkt nema meðal háskólamanna og minnir mig að við höfum bara verið einn eða tveir á fundinum sem notuðum það en einhverjir fundamanna höfðu fengið pata af því að þetta væri einhvers konar opin klámlína frá útlöndum. Var stungið upp á því á þeim fundi að send yrði áskorun til stjórnvalda um að loka alveg fyrir Internetið til Íslands þangað til búið væri að komast fyrir þennan ósóma, þ.e. tryggja að alls ómögulegt væri að senda klám og ofbeldisefni gegnum Internetið. Gætum við þannig sett gott fordæmi fyrir þjóðir heimsins. Mér finnst Talibanar ekki hafa sett gott fordæmi fyrir þjóðir heimsins með þessu Internetbanni sínu. Nema kannski með því að að sýna okkur að það að hefta boðleiðir og samskiptaleiðir milli fólks er samofið annars konar misbeitingu valds og gerræðisstjórnun. Hvergi eru mannréttindi nú eins augljóslega fótum troðin í heiminum og í ríkjum Talibana.
Það rigndi og mér leið illa og langaði ekkert niður í bæ þetta eina kvöld á árinu þar sem skrúfað er frá öllum menningarkrönum. Rigningin um daginn var líka eins og fyrirboði um haustið. Boðaði eyðileggingu og missi. Út um gluggann sá ég fyrsta tréð þar sem laufið var orðið logagullt. Ég var ein heima, horfði fyrst á sjónvarpið, það var mynd um konu plantekrueiganda og þræla í Suðurríkjum USA, slökkti á sjónvarpinu þegar plantekrueigandinn kemur með logandi kyndil og vill kveikja í eigin húsi sem var orðið mótttökustöð fyrir flóttafólk. Fór þá að lesa og hugsa um þrælahald. Las mest í bókinni Sandur og svo hugsaði ég um kenningar heimspekingsins Foucault um fangelsi og fjötra.(Fann þennan vef um þrælahald í Ameríku og kenningar Foucaults 
Jón Levý sagði á vefleiðara sínum fyrir nokkru frá því að starfsmenn í því netþjónustufyrirtæki sem hann skipti við læsu tölvupóstinn hans og upplýsingar úr bréfum hans hefðu borist frá einum starfsmanni til annars. Sem betur fer hefur þetta mál vakið eftirtekt og umræðu. Þetta er núna á forsíðu Fréttablaðsins og á Vísi.is. Mér finnst mjög brýnt að þetta mál verði til þess að við beinum kröfum til netþjónustufyrirtækja um hvernig þjónustu við viljum.
Fór í skrúðgönguna niðri í bæ í dag og tók myndir sem ég hef sett á vefinn:
Fór úr bænum á föstudag og kom aftur eftir miðnætti á laugardag. Svolítið furðulegt að ég sem ætlaði á Galdrafár á Ströndum skuli enda ferðina á 
Við ókum svo áfram að Skógum og gistum þar á Edduhótelinu. Þar eru gljáfægð gólf og reflar og útsaumsverk á veggjum og dýrindis kvöldverðarhlaðborð. Daginn eftir fórum við að Skógarfossi, breiddum ábreiðu á jörðina og drukkum rauðvín með foss og fossúða í regnbogalitum í baksýn og litir landslagsins voru fagurblár himinn og iðjagrænar hlíðar. Það var glampandi sólskin. Við fórum yfir svarta sanda og gráar jökulurðir til Víkur í Mýrdal. Þar áðum við í Halldórskaffi í Brydebúð sem er gamalt uppgert hús og skoðuðum sýningu á málverkum af hulduverum og kynjavættum. Við gengum berfættar í brennheitum sandi í fjörunni og ég tíndi steina sem hafið hefur fágað og horfði á drangana sem gæfa oddhvassir eins og sverð upp úr sjónum.
