Föstudagskvöldið - Bíósýning, skrifstofuboð, boð í vesturbænum
Eftir vinnu í gær fór ég á bíósýningu sem bróðir minn stóð fyrir. Hann var að sýna ansi skemmtilega mynd sem ég held hann hafi gert sjálfur og var um Viðreisnarárin. Tilefnið var að hann var að skipta um skrifstofu og þess vegna bauð hann um hundrað manns á bíósýningu að skoða nýju skrifstofuna sína og fá snakk og bjór. Systir mín ætlaði að koma í bæinn og fara út til Möltu á morgun en var veðurteppt í hríðarkófinu á Vestfjörðum.
Ég fór í matarboð til vinkonu minnar, það var guðdómleg fiskisúpa og einhvers konar avokadósalat. Matargestirnir voru skemmtilegir og ræddu m.a. um heimspeki, guðfræði, sálkönnun og miðaldafræði. Það var líka rædd kenning um náttúruörnefni og ég heyrði sögu af ferð um landið á alla Finnastaði og Hjaltastaði, það var til að skoða þá kenningu að Finnastaðir væri afbökun, þeir væru í nánd við fen og að Hjaltastaði drægju nafn af hjöllum. Það voru lesin ljóð eftir ungverskt ljóðskáld (Atila? - man ekki nafnið ) og sagt frá lífi skáldsins, farið með hugleiðingu um tómið og ég las pistill um Finn Magnússon og Runemo.
Svo segir í
Sá þetta sniðuga flugtæki á cnn.com, heitir
Hvar og hvernig finnur fólk annað fólk? Vini, elskendur, félaga. Flestir eignast vini og elskendur í gegnum það umhverfi sem þeir ferðast mest í. Æskufélagar eru leikfélagar úr næsta nágrenni og vinirnir koma úr hópi skólafélaga, vinnufélaga og fólks sem hefur náð saman gegnum sameiginleg áhugamál. Ástvinir finna hvern annan á sömu stöðum en líka gegnum að fara á staði þar sem það liggur í loftinu að fólk í makaleit sækir, svona höslmarkaði hvort sem það er á irki eða miðbæjardjammi. Það eru mismunandi siðir eftir menningu hvar fólk ber niður í leit að einhverjum líklegum, ég var einu sinni að heimsækja Vestur-Íslendinga í Kaliforníu og var að segja þeim frá ættingjum heima á Íslandi, þar á meðal nokkrum myndarlegum ungum mönnum sem hefðu ekki fest ráð sitt og það væri illt í efni því þeir væru ekkert að djamma og kynntust þar að leiðandi engum stúlkum. Vestur-Íslendingurinn leit skilningsvana og undrandi á mig og sagði: "Hva - því fara þeir ekki í kirkju?".

Doc Searl skrifaði í gær um
Það er sagt að tvo verkfæri séu að breyta því hvernig við notum vefinn og það eru leitarvélin google og svo vefannálaverkfæri eins og blogger o.fl. Google leitarvélin er eins og framlenging á skammtímaminni okkar og hún er meira, hún er minni allra sem hafa notað vélina og hún vex og dafnar og lærir eftir því sem fleiri nota hana. Vefannálarnir eru líka framlenging á minninu og svona sameiginleg hugsun. Google og blogg eru þannig með í að búa til ALMENNING (shared space) á Netinu eða eitthvað sameiginlegt svæði þar sem margir hugsa saman í.
Ég held að það sé einhvers konar eðlishvöt hjá manneskjunni að líma sig við aðrar manneskjur, ég er ekki einu sinni viss um að það sé skynsamlegt að skilgreina lífveruna manneskju sem einstakling, frekar en skoða