Þrívíddarteikniforrit

Ég er núna að lesa um þrívíddarteikniforritið Maya 4.0 og er að spá í hvort ég eigi að prófa það. Skil ekki alveg út á hvað það gengur, en sé að það er hægt að teikna mynd af Björk og svo búa til svona þrívíddarhreyfimyndir t.d. í leiki.

Kosningar í Akrahreppi og Reykjavík

Ég mun sennilega bara fylgjast með hvernig kosningarnar fara í Akrahreppi og í Reykjavík. Í Arkahreppi eru 20 manns í framboði sem er nálægt því að vera tíu prósent íbúa (íbúar 230 í desember 2001)
Það verða 5 valdir í sveitarstjórn sem þýðir að það eru að bak við hvern í hreppsnefndinni eru 46 íbúar.

Í Reykjavík eru 141 manns í framboði sem er nálægt að vera 0,13% íbúa (íbúar eru 112.276 í desember 2001)
Það eru 15 borgarfulltrúar sem verða valdir í Reykjavík sem þýðir að bak við hvern borgarfulltrúa eru 7485 íbúar.

Ljóð og höggmyndir út á Laugarnestanga

Fór í gærkvöldi í Listasafn Sigurjóns Ólafssonar út á Laugarnestanga. Það var verið að opna sýningu með verkum hans sem tengjast konum og svo var þetta líka ljóðakvöld því að skáldkonurnar Elísabet Jökulsdóttir, Fríða Á. Sigurðardóttir, Guðrún Eva Mínervudóttir, Ingibjörg Haraldsdóttir, Kristín Ómarsdóttir, Linda Vilhjálmsdóttir, Margrét Lóa Jónsdóttir, Sigurbjörg Þrastardóttir, Vigdís Grímsdóttir, Vilborg Dagbjartsdóttir og Þórunn Valdimarsdóttir höfðu hver um sig samið eitt ljóð um hvert verkanna á sýningunni sem þær fluttu.

Einstaklega skemmtileg og vel heppnuð hugmynd að tengja ljóðlist og höggmyndir og sýna hvaða hughrif verk Sigurjóns vekja hjá núlifandi skáldkonum. Ég bjó á bernskuárunum á Laugarnesveg og bý ennþá í Laugarneshverfinu, hús Sigurjóns og verk hans og hann sjálfur að störfum var kær hluti af hverfismyndinni. Núna er safnið komið þar sem vinnustofa Sigurjóns var í útjaðri braggahverfisins, braggarnir allir rifnir og í næstu húsum búa listamenn. Húsið hans Hrafns Gunnlaugssonar er þarna við hliðina en hann búinn að skreyta það og nánasta umhverfi með ýmsu sem til fellur. Mikil hverfisprýði er að svona kynlegum kvistum.

Myndir af fólki

Hugleiðing um heimildarmyndir: Ljósmyndasýningin Mary Ellen Mark: American Odyssey sem núna er á Kjarvalsstöðum var opnuð með viðhöfn sem einn hluti af listahátíð. Þessi sýning er samt sama eðlis og kvikmyndin ennþá ósýnda Í skóm drekans, mér finnst eitthvað siðlaust við bæði verkin og hneykslanlegt - veit ekki hvernig ég á að orða það - jú, það er ekki að myndefnið eða viðfangsefnið sé hneykslanlegt, frekar hitt að sá sem skapar verkin (ljósmyndir eða kvikmyndir) þrengir sinni sýn og viðhorfum í gegn og opinberar líka fyrirlitningu sína á þeim manneskjum sem eru viðfangefnið í verkinu og notar samt svona miðla eins og ljósmynd og kvikmynd sem gefa í skyn að það sé verið að segja sannleikann.

Sigurjón Baldur Hafsteinsson segir í greininni Siðferði og myndir sem birtist í Lesbók Morgunblaðsins 20. nóv. 1993:
"Ef við gerum ráð fyrir því að það sé nauðsynlegt að fá fullt samþykki fólks til þess að taka þátt í gerð ljósmynda eða kvikmynda, þá er það ekki skýrt, í ljósi reynslunnar, hvað fullt samþykkir þýðir og hvort það sé fullnægjandi til að myndasmiðurinn öðlist það vald yfir myndgerðinni, að hann ráði alfarið gerð og notkun hennar. Hér snýst siðferðilega spurningin um það hvort að nokkur geti gefið fullt samþykki á grundvelli skilnings á viðfangsefninu. Kvikmyndagerðarmenn halda því stundum fram að aðeins þeir skilji eðli miðilsins vegna þess að þeir vinna með hann. Getur þá nokkur leikmaður gert sér grein fyrir afleiðingum þátttökunnar? Hvað ef viðfangsefnið er geðveikur maður? Getur hann gert sér grein fyrir því hvað hann er að samþykkja?

Ágætt dæmi um þetta eru ljósmyndatökur Mary Ellen Mark á geðveikrahæli og ekki síst heimildarmynd Bandaríkjamannsins Frederick Wisemans, Titicut Follies, sem hann tók á geðveikrahæli fyrir afbrotamenn. Mynd Wisemans lýsir dapurlegri aðstöðu fanganna. Fangelsisyfirvöld stefndu Wiseman eftir að hafa séð myndina á þeim grundvelli að hann hafi brotið munnlegan samning um að hann skyldi leita eftir samþykki um þátttöku allra þeirra fanga sem birtust í myndinni. Stefnandi vann málið og lagt var bann við sýningu myndarinnar sem hélst þar til fyrir nokkrum árum. Í aðstöðu sem þessari getur myndasmiðurinn borið fyrir sig þau siðferðilegu rök að það sé tilgangur myndarinnar að knýja fram endurbætur. Réttlæting af þessu tagi er mjög útbreidd og þekkist vel úr heimi fréttanna. Það er aftur á móti álitamál hvort að þær skoðanir um menningarlegar, félagslegar eða efnahagslegar umbætur geti réttlætt myndagerð sem oftar en ekki hefur ekki neinar merkjanlegar breytingar í för með sér fyrir þá sem sjást á myndunum. Hið sama verður ekki sagt um þá sem hafa af því atvinnu að taka þær. Ágætt dæmi um þetta er bandaríski ljósmyndarinn Mary Ellen Mark. Hún hefur farið víða um heim og sóst eftir myndum af fólki sem býr við bágbornar aðstæður. Fyrir þessar myndir hefur hún öðlast heimsfrægð, en það fara litlar sögur af því fólki sem hún hún hefur myndað og aðstæðum þess. "

Stafræn leikföng fyrir börn

Í greininni Digital toys to stimulate the mind á BBC í dag segir Mitchel Resnick hjá MIT Media Lab Livelong Kindergarten Group að ein besta leiðin fyrir börn að læra sé gegnum leikföng og verkfæri sem þau geta notað til að hanna, búa til og finna upp á einhverju nýju. Með nýrri tækni geta börn byggt hluti sem hegða sér eins og lifandi, hluti sem hreyfast, framkvæmt eitthvað og bregðast við umhverfinu, hluti sem eru búnir skynjurum. Með því að búa til og nota lítil vélmenni með skynjurum þá geta börnin lært bæði um hinn lífræna og tæknilega heim. Mitchel Resnick bendir sérstaklega á tæknilegóið í þessu sambandi. Hann segir að auk tölvutækninnar þá muni stafræn leikföng í vaxandi mæli nota samskiptatækni, börnin búi ekki bara til eina vél eða vélmenni sem ferðist um heldur heilan hóp af vélverum sem hafi samskipti sín á milli - við munum nota bæði samskiptatækni og tölvutækni.

Áhugavert að pæla í hvernig hægt væri að búa til námsumhverfi í gegnum Internetið sem fæli í sér einhvers konar fjarstýringarverkefni fyrir börn þar sem þau fjarstýra einhverju í gegnum Internetið t.d. reka gróðurhús - fylgjast með ástandi í gegnum myndavélar og skynjara, setja upp sjálfvirka vökvun og áburðargjöf o.s.frv. Framleiðsluferlin verða víst svona í framtíðinni og eru kannski þegar orðnir æði sjálfvirkir svona eins og á íslenskum bóndabæjum. Í nýja mjaltaklefanum á Vöglum er tölva við hvern mjaltabás og það er kálfafóstra sem skammtar hverjum kálfi ákveðna gjöf og það er róbot sem fer yfir gólfið og mokar flórinn. Svona mikið hefur breyst á fimm árum.

Verða merkipennar bannaðir?

Höfundarréttur og aðgerðir höfundarétthafa til að stemma stigu við afritun eru stórmál í heimi þar sem sífellt fleiri gögn verða á stafrænu formi og flæða frá einum miðli til annars. Alltaf eru fundnar upp nýjar aðferðir við að vernda afritun og alltaf eru hakkararnir samir um sig, finna bara upp nýjar aðferðir við að krassa ritvörnina og það síðasta er bara beinlínis að krassa. Krassa með merkipenna á geisladiska, svona eins ogsagt er frá í þessari frétt Copy-proof' CDs cracked with marker pen á CNN.

Skrýtið að ljósmyndir sem ég tók af sveitabæ í Skagafirði séu komnar í þetta Around the World Architecture

Þar sem jökulinn ber við loft

„Þar sem jökulinn ber við loft hættir loftið að vera jarðneskt, en jörðin fær hlutdeild í himninum, þar búa ekki framar neinar sorgir og þessvegna er gleðin ekki nauðsynleg, þar ríkir fegurðin ein, ofar hverri kröfu." segir í Heimsljósi og skáldpersónan Ólafur Kárason ljósvíkingur gekk í sögulok inn í jökullinn, inn í sól upprisunnar, gegnum dauðann til að hverfa inn í hið eilífa ljós þar sem fegurðin ein ríkir. Bárður snæfellssás hvarf líka í jökulinn enda af hrímþursakyni, fæddist upp með Dofra í Dofrafjöllum. Hlynur skáldpersóna í 101 Reykjavík reyndi líka að ganga í jökul en það lukkaðist ekki vel.

Síðustu mánuði hef ég gegnum mbl.is getað ferðast í huganum með Haraldi sjötinda sem var svo lengi einn á ísnum. Svo gekk Magnús á Hvannadalshnjúk núna um Hvítasunnuna ásamt vinkonu minni og fleira fólki, það var eitthvað um fjórtán tíma erfið gönguför en þau voru stutt á tindinum, það var svo hvasst. Hann kom heim jöklasólbakaður en hvítur kringum augun út af snjógleraugum.

Skyldi vera gaman að ganga í jökul eða ganga á jökla? Það hlýtur að vera öðruvísi að vera á vettvangi heldur en liggja útaf í sófa og horfa á jökulinn og jöklafara í gegnum þau spegilbrot sem frásagnir annarra kalla fram í huga manns. Eða er betra að dreyma um stað þar sem fegurðin ein ríkir heldur fara á staðinn og þola kannski ekki við út af ofbirtu og næðingi?

Skólanet, lína.net, borgarstjórnarfundur

Ég var með kveikt á útvarpinu í gærkvöldi og lenti inní einhverjum borgarmálaumræðum, held að þetta hafi verið útsending frá borgarstjórnarfundi. Umræðan var um línu.net og svo snerist umræðan líka um netvæðingu grunnskólanna í Reykjavík en þeir munu núna vera í ljósleiðarasambandi (skólanet er það kallað). Ég heyrði að það voru að tala Guðrún Pétursdóttir, Helgi Hjörvar, Ingibjörg Sólrún og Guðlaugur Þór.

Það var gott að það sé inn í pólitísku umræðunni hvernig staðið er að og hvernig eigi að standa að netvæðingu skóla og hvernig menn sjá fyrir sér að skólarnir taki þátt í að móta þekkingarsamfélagið. Ég heyrði samt ekki betur að Guðrún Pétursdóttir væri að tala um að mér skildist offjárfestingu í ljósleiðarakerfi í grunnskólunum og talaði í því sambandi um (man ekki orðrétt) "...gífurlega afkastagetu sem skólarnir munu aldrei nota nema brotabrot af..." og svo að þetta hefði alveg eins mátt leysa með sambandi gegnum símalínur. Ég er svolítið hissa. Vissi ekki að grunnskólarnir hefðu nema 100 mb tengingu? ...það er allt of lítið...

Spilavíti á verndarsvæðum Indjána

Það var í fyrrakvöld danskur fræðsluþáttur í sjónvarpinu um Indjána í Ameríku. Í þættinum var fjallað um hve Indjánar væru að sækja í sig veðrið, legðu áherslu á að sækja rétt sinn með lögum og legðu rækt við menningararf sinn. Þetta er alveg rétt og það er ekki bundið við þá sem rekja ættir sínar til Indjána að hafa áhuga á þessari arfleifð. Bandaríkjamenn eru stoltir af þessum menningararfi og saga Ameríku hófst ekki þegar Cólumbus gekk þar á land, hluti af sögu Bandaríkjanna er t.d.Anasazi fólkið sem bjó í New Mexíkó.

The Anasazi - DesertUSA
Sipapu
Anasazi Site Planning

Það stakk mig samt að í þessum þætti var farið mjög lofsamlegum orðum um það framtak Indjána að byggja spilavíti á verndarsvæðum sínum. Ég var á ferð í suðurríkjum Bandaríkjanna fyrir nokkrum árum og fór um mörg verndarsvæði. Alls staðar þar sem þau lágu að stórum borgum eða samgönguæðum höfðu verið sett upp spilavíti. Þetta er vegna þess að verndarsvæðin lúta ekki fylkislögum og þarna er glufa til að bjóða upp á þjónustu sem er bönnuð í nærliggjandi fylkjum.

Emerging Technologies

Ég vildi vera núna á ráðstefnunni Emerging Technologies í Californiu en úr því ég get það ekki þá ætla ég bara að kynna mér út á hvað þetta hugtak gengur.

Fann viðtal í infoworld
O'Reilly skoðar hakkara og fylgist með hvað þeir gera og reynir að setja þekkingu þeirra í bækur og miðla þeim á ráðstefnum. Skoða svona "open source" vinnslu.
"The future is here, it's just not evenly distributed yet." hefur O'Reilly eftir William Gibson og á við að við tökum ekki eftir þróuninni fyrr en hún er gengin yfir. Svona eins og þegar við höldum að við séum ennþá á stigi PC einkatölvunnar, sá tími er liðinn núna þegar fleiri og fleiri verða sítengdir.

Svo segir O'Reilly að bloggkerfin séu toppur á ísjakanum varðandi efnisstjórnun (content management space) og líka framþróun á þeim tegundum af samfélögum sem hafa þróast á Netinu. Það þurfi að fylgjast með grasrótinni, ekki bara nýjungum sem koma frá tæknifyrirtækjum.

O'Reilly er fúll yfir fólki og löggjöf sem vill grípa inn í framþróunina og stöðva hana, sem það getur svo sem ekki en svoleiðis inngrip geta samt minnkað aðgang almennings og það bara vegna þess að útgefendur hefur ekki fundið viðunandi viðskiptamódel - hann á hérna við hljómplötuútgefendur.

Það sem er að breytast núna er að við gerum ráð fyrir að allir séu tengdir alltaf. Út á það gengur framþróunin sem við sjáum í Napster, fólkið á MP3.com vildi leysa málið með að setja öll lög á sama stað. Shawn Fanning sem bjó til Napster spáði í hvers vegna hann þyrfti að hafa öll lög þegar vinur hans hefði þau - og bjó til kerfi sem vísaði í lögin sem geymd voru á tölvu vinar síns. Þetta er umskipti frá hinum gamla client/server hugsunarhætti í það að hugsa um allt Netið breiðist út og með því ný notkun - svona eins og skrár geymdar á mörgum tölvum (file sharing), vefþjónustur (web services) svona eins og að geta tengt stafræna myndavél í gemsa og sent myndir með tölvupósti.

Við erum þegar inn í veröld þar sem Netið er samskiptaflöturinn og þetta er gífurleg umskipti, seinustu umskiptin af þessari stærðargráðu voru snemma á níunda áratugnum þegar einkatölvan varð útbreidd - þegar tölvutæknin náði út úr miðlægum glerbúrum. Tilkoma Internetsins markaði vissulega tímamót en það var samt framlenging utan á einkatölvuna, sniðug og töff kerfi sem hægt var með innhringibúnaði að komast í samband. En O'Reilly tekur að núna með Netinu sem samskiptafletinum þá sé meiri háttar tímamót og við eigum eftir að sjá nýjar þjónustur og kerfi sem byggja á því. Fólk finnur líka upp nýja notkunarmöguleika. Svona eins og iPod og Xplay, það er markaðssett sem hver annar tónlistarmiðlari en hakkararnir nota það fyrir öll sín gögn og öll sín forrit (ipod geymir 5 gígabyte) , eins og svona færanlegt aðgangskerfi, þeir þurfa bara að komast í tölvu einhvers staðar og plögga iPod við hana.

Svo eru minnisgeymslur að verða svo ódýrar að við getum verið með þær í lyklakippunum.

Netnám androgogy vs. pedagogy

Hvernig á að skipuleggja fyrirlestur? Jú, ég lærði í kennslufræðinni í gamla daga töfraþuluna við það : tell them what you're going to tell them, tell them, then tell them what you told them". Þetta virkar samt ekki lengur þegar byggja skal upp netnám. Svoleiðis nám verður að vera nemendamiðað og kannski frekar svona: "ask them what they want to know, ask them how and when they would like to learn it, and then ask if you were successful in helping them learn it."

Byggt á greininni E-learning - Is E-learning Floundering? sem birtist í elearningmag.com 1. maí.

Skipulag á netnámi (e-learning) þarf að breytast. Það er allt of mikið brottfall úr þannig námi og oft það skipulegt eins og hefðbundið nám, námsgögn eru bækur sem settar hafa verið óbreyttar á Netið og námskrá og námskipun er úrelt. Nemendur læra með því að prófa sig áfram, með því að kljást við einhver viðfangsefni. Það þarf að hanna netnámskeið þannig að þau taki mið af því hvernig fólk lærir. Netnám í dag byggir gjarnan á hefðbundinni kennslu- og uppeldisfræði (pedagogy), þ.e. er kennaramiðað, hlutlægt og beinskeytt - allt gengur út á að skilja og meðtaka námsefnið. Svoleiðis kennslumiðað netnám er byggt upp þannig að nemandinn byrjar að skoða lista yfir námsmarkmið og kynningu á námskeiði og hvað nemandinn á að geta að námskeiðinu loknu. Nemandinn er svo leiddur í gengum námskeið, gjarnan með skilgreiningum og lýsingum. Eftir hverja námslotu er frammistaða hans oft mæld í hve mikið hann man. Fullorðinsfræðsla (Androgogy) á Netinu þarf að vera nemendamiðuð og leggja áherslu á að nemandinn tileinka sér námsefnið, áherslan er á ferli og verkefni, hvernig námið snýr að nemandanum WIFM (what´s in it for me) og nemandinn stýrir sjálfur námsreynslu sinni. Fullorðnir nemendur hafa oft mótaðan námsstíl, eru ekki byrjendur, koma til námsins hver um sig með sérstaka reynslu og færni, hafa ákveðið markmið og væntingar um námið. Námumhverfið þarf að styðja við nemandann, kennarinn á ekki að vera miðstöð eða útvarpsstöð, heldur þjónustuaðili sem gerir nemendum kleift að stunda nám og nemendur eru hvattir til sjálfsnáms og skipuleggja sjálfir eigið nám. Verkefni nemenda ættu að hafa tengsl við umhverfi nemenda og einstaklingsmunur/sérstakar þarfir og námsstílar að fá notið sín og sú reynsla sem nemendur koma með að nýtast í námsferlinu. Nemendur ættu amk að hluta að bera ábyrgð ásamt kennara á að byggja upp námsferlið.

Nemendur ættu að hafa valfrelsi og geta stýrt sjálfir sínu námi, námið á að vera hagnýtt og byggt á að leysa verkefni og nota fyrri reynslu nemenda og tengja nýjar hugmyndir við fyrri þekkingu, byggja upp nemendur og trú þeirra á eigin getu og byggjast á virðingu fyrir hverjum einstökum nemenda.

Lýsispillur

Er það ekki að fara yfir lækinn að sækja vatnið að fylla blessuð börnin af ritalini og svoleiðis pillum? Hvað ef lýsispillur virka alveg eins vel?

Natófundur í Reykjavík

Merkisdagur í dag og flaggað um allan bæ. Forsetinn á afmæli og svo er ekki á hverjum degi sem utanríkisráðherrar fjölmargra ríkja þinga í Reykjavík og Nató og Rússland strengja vinarbönd. Svo verður víst rætt um stækkun Nató en ríkin sem banka á dyrnar eru Eistland, Lettland og Lithauen, Slóvakia, Slóvenia, Búlgaría, Rúmenía, Makedónia og Albanía. Kalda stríðinu er lokið og Nató þarf að endurskilgreina hlutverk sitt en í fréttaskýringu BBC segir: It always used to be said that Nato was created to keep "the Russians out, the Americans in and the Germans down". , það er góður leiðarvísir hjá BBC um Nató og einstök Nató ríki.

Ég las á mbl.is að fólki í Vesturbænum gat ekki sofið fyrir látum í kafbátaflugvélum í nótt.

Gáfur og gáfnapróf

Bretar voru á laugardaginn að mæla í sér gáfurnar, BBC var með Test the Nation, þar geta líka allir þó þeir séu ekki hluti af gamla heimsveldinu og ekki af engilsaxnesku bergi brotnir tekið gáfnaprófið á Netinu. Ég gerði það og kom ekki allt of vel út... (hmmm)... það var sem mig grunaði að það væri ekkert að marka þessi gáfnapróf:)

Besta að halda sig við fjölgreindarkenningu Howard Gardners.