GOD 2.0 - trúarbrögð nýrra tíma

Sniðug hugmynd að setja upp "open source" trúarbrögð en binda sig ekki við niðurnjörvuð og óbreytanleg mörg þúsund ára skrif einhverra karla. Bæði biblían og kóraninn eru tákn hins lokaða prentheims - bækur sem tilheyra hinum ritstýrða merkingarheimi þar sem einhverjir fáir hafa valið sig sem sérstaka sendiboða og túlkendur milli Guðs og manna. Ég var að lesa greinina New-time religion og umræðuna um hana á Digg.com þar sem sköpunarsagan er endurrituð í kóða:
?
$CreateDate = strtotime(0);
$SawThatItWas = (light == true) ? "Good" : "Bad";
include("seas");
include("heavens");
require_once("birds");
require_once("fish_in_sea");
$mammal => "Human";
rest(86400);
?
Svo er Bíblían borin saman við opin hugbúnað og kemur ekki allt of vel út:
"Open source means you can add things to it, and fix the parts that are broken. Unless you're an eccumenical council, the Bible isn't really very much like open source. You're sort of stuck with the compiled version your particular leader hands you."

Það er ákall frá leitandi sálum meðal linuxa :
"Give me the source code so I can compile my own religion. "

En það eru þegar komin upp nokkur open source trúarbrögð. Mér líst bara nokkuð vel á yoism sem er hægt að kynna sér hérna á bara 30 sekúndum og ef manni sýnist svo þá er hægt annað hvort að taka þátt í að skrifa trúarrit yoinista á wiki nú eða bara búa til sín eigin trúarbrögð. Þetta er svo fyndið sumt að það jaðrar við guðlast. En svona "open source" í trúarbrögðum er alls ekki slæm hugmynd. Ég hugsa að ég væri ekki eins fráhverf því að nota Biblíuna sem mitt leiðarstef í lífinu ef ég gæti fyrst tekið þátt í því í samvinnu við aðra að leiðrétta og strika út það sem mér finnst tómt bull nú og svo náttúrulega skrifa inn í Biblíuna nýja kafla sem sárlega vantar.

Bloggandi borgarstjórnarkandidatar

Ég hef undanfarnar kosningar jafnan tekið púlsinn á vefnotkun í stjórnmálabaráttunni og reynt að spá í hvort eða hvernig vefurinn og netumræðan skipti máli. Ég held að ennþá skipti Internetið ekki miklu máli varðandi úrslit kosninga - það eru ennþá of fáir sem nota Netið sem sinn aðalmiðill til að fylgjast með og mynda sér skoðun á þjóðfélagsmálum. Það mun hins vegar breytast með tímanum. Ég held að flestir stjórnmálamenn hafi ekki ennþá náð tökum á þessum nýja miðli - nýr miðill kallar á ný vinnubrögð og annars konar samband við lesendur/hlustendur/aðdáendur. Það er ekki neitt sérstaklega sniðugt hjá stjórnmálamönnum að rikka upp flottum vef nokkrum vikum fyrir kosningar og halda honum svo ekkert við þess á milli. Þeir stjórnmálamenn sem bestum árangri hafa náð í að vekja athygli á því sem þeir segja í vefmiðlum nota einhver konar bloggform, þeir tjá sig reglulega um málefni líðandi stundar og fólk getur flett í gegnum fyrri skrif þeirra á auðveldan hátt. Það eru þeir stjórnmálamenn sem fanga mesta athygli fjölmiðlafólks. Ég nefni hérna bloggsíður Sivjar Friðleifsdóttur heilbrigðisráðherra og Björns Bjarnasonar dómsmálaráðherra. Það er reyndar flott hvað margir ráðherrar eru bloggarar, það eru fimm ráðherra sem blogga, auk Sivjar og Björns þá eru það Einar Guðfinnsson og Sturla Böðvarsson og Valgerður Sverrisdóttir.

Það er líka flott að sjá hvað margir þingmenn í dreifbýlum kjörndæmum eru með blogg sem greinilega eru fyrir fólkið í þeirra kjördæmum og hvað þingmennirnir eru að vinna við t.d. Kristinn í Vestfjarðakjördæmi og Dagný í Austfjarðakjördæmi. Það er eins og á þessum misserum sé einhvers konar vitundarvakning meðal stjórnmálamanna varðandi svona síbyljuskrif eins og blogg, margir eru farnir að skrifa reglulega og krassandi greinar eins og Össur , Þórunn , Ögmundur og Mörður.

En hvað skyldu margir af þeim sem sækjast eftir að komast í borgarstjórn flytja okkur reglulega pistla af bloggsíðum? Nánast allir frambjóðendur settu upp vefi rétt fyrir kosningar en mér sýnist ekki allir nota þá, kannski voru þeir notaðir bara í prófkjörinu. Ég set hér með tengingar í blogg sem ég veit um í 2 efstu í litlu framboðunum og 8 efstu í stóru framboðunum. Ég tók ekki með vefi frambjóðenda sem virðast ekkert hafa tjáð sig eftir prófkjörin. Það eru ekki bloggarar. Þannig virðast bæði Gísli Marteinn og Stefán Jón Hafstein ekki hafa séð ástæðu til að tjá sig eftir prófkjörin. Ég fann engin blogg hjá frjálslyndum í Reykjavík, þeir hafa bara hringitón og bara eitt hjá Sjálfstæðismönnum. Þessi athugun bendir til að langmest áhersla sé á blogg hjá Framsókn, Samfylkingu og Vinstri Grænum og frambjóðendur þar virðast líta á persónulega tjáningu frambjóðenda sem mikilvægt innlegg í stjórnmálastarfið. Mér finnst það góðs viti og það ættu allir að huga að því fyrir kosningar hvort frambjóðendur sem þeir styðja séu tilbúnir til að bregðast snöggt við aðstæðum í borgarmálum og þjóðmálum og tjá sig reglulega. Ef við fylgjumst með bloggsíðum frambjóðenda þá höfum við miklu betri sýn yfir fyrir hvað þeir standa og hvernig þeir eru líklegir til að bregðast við málum. Það er bara skrýtið að finna bara eitt blogg hjá Sjálfstæðisflokknum.

en hér er sem sagt úttektin, um það bil helmingurinn með blogg í heildina - ég bæti við tengingum ef ég finn fleiri blogg

Framsókn

1. Björn Ingi Hrafnsson, Hálsasel 52, aðstoðarmaður ráðherra
2. Óskar Bergsson, Ljárskógar 25, rekstrarfræðingur og húsasmíðameistari

Samfylking

1. Dagur B. Eggertsson, Óðinsgata 8b, borgarfulltrúi
2. Steinunn Valdís Óskarsdóttir, Rauðalækur 23, borgarstjóri
3. Stefán Jón Hafstein, Freyjugata 44, borgarfulltrúi
4. Björk Vilhelmsdóttir, Depluhólar 9, borgarfulltrúi og félagsráðgjafi
5. Oddný Sturludóttir, Sjafnargata 10, rithöfundur og píanókennari
6. Sigrún Elsa Smáradóttir, Jöldugróf 3, markaðsstjóri og varaborgarfulltrúi
7. Dofri Hermannsson, Logafold 19, meistaranemi í hagvísindum
8. Stefán Jóhann Stefánsson, Fljótasel 32, hagfræðingur

Frjálslyndir

1. Ólafur F. Magnússon, Vogaland 5, læknir og borgarfulltrúi
2. Margrét K. Sverrisdóttir, Grenimelur 29, framkvæmdastjóri

Sjálfstæðisflokkur

1. Vilhjálmur Þ. Vilhjálmsson, Máshólar 17, borgarfulltrúi
2. Hanna Birna Kristjánsdóttir, Helluland 2, borgarfulltrúi
3. Gísli Marteinn Baldursson, Melhagi 12, dagskrárgerðarmaður og varaborgarfulltrúi
4. Kjartan Magnússon, Hávallagata 42, borgarfulltrúi
5. Júlíus Vífill Ingvarsson, Hagamelur 2, lögfræðingur
6. Þorbjörg Helga Vigfúsdóttir, Kjalarland 28, ráðgjafi menntamálaráðherra
7. Jórunn Ósk Frímannsdóttir Jensen, Kirkjuteigur 29, hjúkrunarfræðingur og varaborgarfulltrúi
8. Sif Sigfúsdóttir, Þorfinnsgata 8, MA í mannauðsstjórnun

Vinstri Grænir

1. Svandís Svavarsdóttir, Hjarðarhagi 28, framkvæmdastjóri
2. Árni Þór Sigurðsson, Tómasarhagi 17, borgarfulltrúi

Grín og alvara í stjórnmálabaráttu

Hugleiðingar parkeringar, farartæki og aksturslag í stjórnmálum

Háðfuglarnir á rvik.blogspot.com fá mig til að brosa af annars frekar litlausri kosningabaráttu fyrir borgarstjórnarkosningarnar. Reyndar er baráttan alls ekki litlaus hjá litlu framboðunum Framsókn, Vinstri Grænum og Frjálslyndum en ég tek ekki ennþá eftir neinni kosningabaráttu hjá Sjálfstæðisflokknum og Samfylkingunni.Kannski þessi framboð telji að best sé að minna sem minnst á sig á meðan litlu framboðin hafa allt að vinna. Þetta breytist nú sennilega núna á lokasprettinum.


Hver eru baráttumálin?

Ég er að spá í um hvað þessar kosningar snúast í ár - hver eru aðalmálin og hvernig skilur á milli framboða? Í Reykjavík eru stóru málin infrastrúktúrmál eins og staðsetning flugvallar og Sundabraut. En það virðist snúast fremur um leiðir heldur en markmið - allir vilja fá meira byggingarland miðsvæðis í Reykjavík og allir vilja betri samgöngur í Reykjavík. En kannski kristallast kosningamálin mest í því hvers konar þjónustu menn vilja niðurgreiða og fyrir hverja. Sjálfstæðismenn víða vilja lækka fasteignagjöld en aðrir svo sem Framsókn, Vinstri grænir og Samfylking vilja styrkja barnafjölskyldur t.d. með styrk vegna umönnunar ungra barna, hafa gjaldfrjálsan leikskóla (samfylking og VG) og greiða niður frístundir barna.

Tíminn þegar Sjálfstæðismenn parkeruðu

Meira segja Sjálfstæðismenn leggja núna áherslu á leikskólamálin, boða lækkun á gjaldskrá og ýmis framfaramál í leikskólum. Verður þar að segjast að batnandi flokki er best að lifa og er ekki annað en gott um það að segja að Sjálfstæðisflokkurinn hafi loksins áttað sig á því að þetta eru brýn mál - þetta rifjar hins vegar upp fyrir mér ömurlegan tíma þegar yngri dóttir mín var á leikskólaaldri og Sjálfstæðisflokkurinn réði öllu í borginni fyrir tíma Reykjavíkurlistans. Þá var hrikalega búið að barnafólki og útilokað að fá nema hálfsdags leikskólapláss og það fyrst eftir margra ára biðlista - á þeim tíma var Sjálfstæðisflokkurinn í Reykjavík eins og steingert tröll sem hafði dagað uppi, algjörlega blint á brýn samfélagsmál. Mig minnir að ein helstu kosningamálin hjá Sjálfstæðisflokknum árið sem hann tapaði fyrir Reykjavíkurlistanum hafi verið að byggja og byggja glás af bílastæðahúsum. Þetta var táknrænt fyrir ástandið þá - í staðinn fyrir að greina vandamálin og fylgjast með kalli tímans þá parkeruðu Sjálfstæðismenn. Vonandi hefur langt tímabil í stjórnarandstöðu kennt þeim að hlusta á raddir borgarbúa og koma sér inn í 21. öldina.

Framfaraskeið í Reykjavík - Reykjavíkurlistinn

Það tímabil sem Reykjavíkurlistinn hefur verið við völd í Reykjavík hefur verið mikið framfaraskeið. Reykjavík hefur breyst í blómlega höfuðborg þar sem er gott að búa. Það var Reykjavíkurlistasamstarfið sem varð til að sá stjórnmálaflokkur sem ég tilheyrði þ.e. Kvennalistinn leið undir lok - eða öllu fremur rann inn í Samfylkinguna. En það er ekki hægt annað en fagna því hverju Kvennalistinn kom í verk inn í Reykjavíkurlistanum og ég stolt yfir þeim tveimur borgarstjórum í Reykjavík sem komu frá Kvennalistanum, þeim Ingibjörgu Sólrúnu og Steinunni Valdísi og sem og af öllu því starfi sem Kvennalistakonur unnu í borgarstjórn. Það er engin eftirsjá í Kvennalistanum, það var flott að enda með því að komast til valda og að fá tækifæri til að móta stefnu og framfylgja henni í stærsta sveitarfélaginu og einu stærsta atvinnufyrirtæki á landinu.

Engan hefði grunað að allir flokkar væru nú árið 2006 með stefnu í fjölskyldumálum sem hefðu þótt týpiskar Kvennalistaáherslur á þeim tíma sem Sjálfstæðisflokkurinn tapaði fyrir Reykjavíkurlistanum. En tími Reykjavíkurlistans virðist vera liðinn - það er sorglegt því samstarfið hefur gengið alveg ágætlega fyrir utan djúpstæðan ágreining sem varð um borgarstjóra þegar Ingibjörg Sólrún fór í framboð til alþingis. Bæði Kvennalistinn og Reykjavíkurlistinn voru frábær umbótaöfl en hjól tímans halda áfram að snúast og það er ekkert við því að gera þó hreyfingar deyi út. Upp úr svörðinum munu vaxa upp nýjar hreyfingar með nýjar áherslur.

Farartæki í kosningabaráttunni


Á meðan Sjálfstæðisflokkurinn er í huga mínum tengdur við úrræðaleysi og bílastæðahús og kyrrstæða bíla þá hefur Framsókn verið í nokkrum hremmingum vegna Hummer bíls sem lánaður (eða leigður, ég veit ekki hvort) var í kosningabaráttuna. Gárungar í Framsóknarflokknum kalla núna hummerinn bömmerinn og hann hefur orðið viðfangsefni ýmis konar spés og gagnrýnis. Það hefði örugglega verið sniðugra fyrir Framsókn að hafa fararskjóta sem vekti upp öðru vísi hugrenningar, ég held að það hefði verið snjallt að tengja Framsókn meira við sveitina, það er nokkuð sama hvað það eru fáir bændur orðnir eftir í flokknum og væntanlega engir í Reykjavík, samt er uppruni Framsóknar alltaf sem bændaflokkur og táknmyndir fyrir flokkinn eru alltaf kýr og búkonur og sveitabúskapur. Mér finnst það reyndar stórfínt og finnst að það ætti bara að ýta undir þetta í ímyndarmálum, þetta er hvort sem er sterk ímynd fyrir. Þá hefði kannski verið meira viðeigandi að keyra um á traktor eða gömlum landrover eða einhver konar vinnubíl t.d. pallbíl - já til að undirstika að þetta væri stjórnmálaflokkur sem ynni í málunum.

Ég styð Framsóknarflokkinn, mér finnst frambjóðendur í efstu sætunum þau Björn Ingi, Óskar, Ásrún og Marsibil öll vera frábær í borgarmálin. Mér finnst reyndar líka þrælfínir frambjóðendur hjá öðrum flokkum, ekki síst frambjóðendurnir sem eru í öðru sæti á listunum ég hef mikla trú á Margréti Sverrisdóttur hjá Frjálslyndum, Árna Þór hjá Vinstri grænum, Steinunni Valdísi hjá Samfylkingunni og Hönnu Birnu hjá Sjálfstæðisflokknum. Það er reyndar umhugsunarverk að það eru karlmenn í fyrsta sæti hjá öllum flokkum nema VG. Er það vegna þess að það var prófkjör í öllum flokkum nema VG en þar var ákveðið að Árni Þór væri í öðru sæti þó hann hefði afar farsæla reynslu í borgarstjórn og mesta reynslu í borgarstjórn til þess að kona væri í fyrsta sæti?

Ég fylgdist best með prófkjörinu í Framsóknarflokknum, þar börðust Björn Ingi, Óskar og Anna um fyrsta sætið. Anna stóð sig mjög vel og lagði mjög mikið undir í prófkjörsbaráttu, hún hins vegar varð fyrir vonbrigðum með úrslitin og tók ekki sæti á listanum. Ég held að jafnvel þó að svona opin prófkjör nái að vekja athygli á stjórnmálaflokk þá fylgja þeim gífurleg útgjöld og vinna fyrir þá sem eru í framboði og það sem verra er að svoleiðis barátta getur sprengt gjár á milli frambjóðenda. Það er alla vega ekki konum til framdráttar í flokkum ef frambjóðendur eru valdir í svona prófkjörum.

Akstur Árborgarframbjóðandans

Í framhaldi af umræðu um parkeringar og bílategundir þá enda ég þennan pistil á aksturlagi. Einn frambjóðanda keyrði ölvaður á staur. Ég finn til með Eyþóri í Árborg sem núna hefur dregið sig út úr kosningabaráttunni vegna ölvunaraksturs. Vonandi tekst Eyþór vel að vinna úr sínum málum og vonandi á hann eins og aðrir stuðning vísan hjá samfélaginu þegar hann hefur tekið út sína refsingu og vonandi verður hann öflugur málsvari þess að stilla neyslu vímuefna í hóf. Fall hans er stórt og það hafa fáir sem teknir hafa verið við ölvunarakstur þurft að þola það að vera svona opinberlega afhjúpaðir. Eyþór var ein af skærustu stjörnum Sjálfstæðismanna og hans framboð var í bullandi siglingu. En vandamál Eyþórs er einn angi af því samfélagsmeini sem er hvað ömurlegast í íslensku samfélagi. Það er vímuefnaneysla.

Leiðrétting
Mér var bent á það var prófkjör hjá Vinstri Grænum. Borgarfulltrúar þeirra voru Árni Þór og Björk Vilhelmsdóttir. Þau hafa bæði staðið sig vel og eru vinsæl meðal borgarbúa. Þau halda bæði áfram í baráttunni en með sitt hverjum hætti. Árni Þór var oddviti Vinstri Grænna en það kom á óvart að hann bauð sig fram í annað sæti og skv. reglum VG þá er fléttulisti karla og kvenna í efstu sætunum. Björk Vilhelms tók ekki þátt í prófkjörinu og fór úr Vinstri Grænum yfir í Samfylkinguna og er í 4. sæti á lista þar. Björk mun hafa verið óánægð með að VG voru það stjórnmálaafl sem lagði kapp á að splundra Reykjavíkurlistanum. Í Morgunblaðinu 1. september stendur þetta um prófkjör Vinstri Grænna og ákvörðun Árna Þórs:

"Ákvörðun Árna Þórs Sigurðssonar, sem hann kynnti sl. þriðjudag, um að gefa kost á sér í annað sæti á lista flokksins kom mörgum á óvart og má ráða af samtölum við VG-félaga að mikil óvissa er uppi um hverjir muni sækjast eftir efsta sætinu og leiða listann í vor. Árni Þór hefur verið oddviti VG í borgarstjórn og nýtur víðtæks stuðnings. Er talið að ganga megi út frá því vísu að hann verði valinn í það sæti sem hann sækist eftir í forvalinu. Boðinn verður fram svonefndur fléttulisti fyrir borgarstjórnarkosningarnar í vor þar sem konur og karlar skipa sætin á víxl. Má því að öllum líkindum ganga út frá því að kona muni skipa fyrsta sæti á lista vinstri grænna í vor."

Svandís formaður VGR skipar fyrsta sæti hjá Vinstri Grænum. Það er flott hjá VG að vera með eitt framboða með konu í fyrsta sæti og það er umhugsunarvert að það gerist vegna þess Árni Þór sem verið hafði oddviti listans ákveður sérstaklega að sækjast ekki eftir fyrsta sætinu og eftirláta það konu. Það var hins vegar ekki flott hjá VG að hamast eins og ólmir við að sundra Reykjavíkurlistanum.

Drottningin grætur oft

Ég fór í fyrsta skipti til útlanda árið 1978. Það var Washington DC. Þar sá ég Hvíta húsið. Það vakti samt enga athygli mína, það var ekkert líf í kringum það, bara hvítt virðulegt hús sem ég horfði á í fjarlægð gegnum rimla. En á götunum í kring og torgum þar fyrir framan var erill og uppákomur, þar var fólk að mótmæla - ekki bara einhverju einu heldur alls konar ástandi í heiminum. Ein mótmælagangan heillaði mig sérstaklega, það var endalaus ganga af lífsglöðu ungu fólki sem sönglaði í takt "shah out of Iran"og steytti hnefa til himins. Þetta var eitthvað svo mikill samtakamáttur í þessum söng og mikil bjartsýni. Allt var þetta fólk dökkt yfirlitum og klætt svörtum fötum og flestir virtust vera háskólanemar ættaðir frá Íran. Þegar ég fór til Washington DC mörgum árum seinna þá sá ég líka langa göngu af sams konar ungu fólki við Hvíta húsið og slagorðið sem þau hrópuðu núna voru svipað - nema bara núna var hrópað "ayjatollah out of Iran". En þessi síðari hópur var hnípinn og það vantaði í hrópin alla gleði þess sem veit að hann mun sigra.

Þetta rifjaðist upp fyrir mér þegar ég var að fletta gömlum dagblöðum áðan. Ég greip bara niður einhvers staðar í gömlum Morgunblöðum sem lesa má á timarit.is og ég var að skoða fréttir frá 1961 og var að hugsa um hvað það sem var í fréttum þá er öðru vísi en núna. Ég spáði líka í hvað var ekki í fréttum og spáði í að af mörgum blöðum sem ég hafði lesið þá var engin frétt um konur eða sem tengdist konum. En þá sá datt ég niður á eina frétt um konu, það var um drottninguna í Íran, unga stúlku að nafni Fara Diba sem þá nýlega hafði alið son sem allt benti til að yrði þegar fram liðu stundir ríkisarfi í Íran. Mohammad Reza Íranskeisari hafði einmitt skilið við tvær fyrstu konur sínar, Soraya og Fawzia vegna þess að þær ólu honum ekki syni. Hlutskipti nýju drottningarinnar virðist hafa verið dapurlegt, hún fær ekki að hafa barnið sitt hjá sér og hennar eina hlutverk var að ala son, hún grætur oft. En enginn getur séð fram í tímann, árið 1979 er Íranskeisara steypt af stóli og við tekur klerkastjórn þar sem æðstipresturinn Khomeini er alvaldur.

Það vantar 100 milljón konur


Sænskar stelpur fyrir framan verk Uno Svenson, Ronneby 2001.
Fyrir nokkrum árum fór ég á sýningu á verkum listamannsins Uno Svenson (Svíi númer eitt) í menningarmiðstöðinni í heimabæ hans Ronneby. Þar hreifst ég mest af málverkum hans af fóstrum - málverkum af mistökum í fósturframleiðslu og úrgangi í framleiðsluferli sem framleiðir menn, málverkum af fóstrum og barnslíkum sem kastað er í ruslið. Á sama tíma og ég horfði á verk Unos þá heyrði ég í lúðrasveit eða hljómsveit, svo þusti inn í sýningarsalinn stelpnahópur í skærrauðum búningum, glaðar og háværar litlar stelpur í með sprota í hendi. Í huga mér tengist stelpnahópurinn við hryllingsmyndirnar af tæknivæddri mannaframleiðslu sem Uno Svensson brá upp og minnir mig á hverju er helst kastað burt úr mannaframleiðslunni.

Í gærkvöldi horfi ég á þáttinn Saknas: 100 milljoner kvinnor í sænska sjónvarpinu. Það var frönsk heimildarmynd gerð af Manon Loizeau á ferðalögum í Indlandi, Pakistan og Kína. Í sumum héruðum Indlands svo sem Punjab og Haryana eru miklu fleiri karlmenn en konur, já miklu fleiri en tölfræðin myndi áætla. Skýringin er sú að stúlkubörnum er slátrað þegar í móðurkviði. Í hverju þorpi eru einkareknar sónarstöðvar sem geta skoðað fóstur og sagt til um hvort það er strákur eða stelpa og ein vinsæl auglýsing slíkra stöðva er slagorðið "Borgaðu 500 rúpíur núna í dag - sparaðu 50000 rúpíur í framtíðinni", auglýsing sem við skiljum ekki en vísar til þess að í indversku samfélagi er víða litið á stúlkubörn sem bagga og fjölskyldur eru hræddar við að eiga ekki fyrir heimanmundi (dowry) þegar stúlkur giftast.

Tölur sem nefndar voru í myndinni eru að af sex milljónum fóstureyðinga í Indlandi á ákveðnu tímabili þá eru 90 % þeirra deyðing á kvenkyns fóstrum. Í þættinum var viðtal við mæður í sveitahéruðum sem lýstu því hvernig þær höfðu drepið meybörn með því að svelta þau, blanda tóbaki og öðru eitri við mjólk eða kæfa þau. Það var líka sýnt inn í þorp piparsveina - sveitaþorp þar sem unga fólkið er næstum eingöngu ungir karlmenn og það var viðtal við unga menn sem hafa enga möguleika á því að kvænast - það eru engar konur. Það var líka fylgst með samtökum sem reynir að greina hvaða stúlkubörn eru í hættu á að vera drepin og vanrækt til dauða, fjölskyldan er heimsótt og reynt að styðja við móðurina og fá hana hana til að annast barnið.

Kvikmyndagerðarmaðurinn ferðaðist líka til Pakistan og fylgdi eftir manni sem safnar saman barnslíkum og reynir að finna ungabörn á lífi - hann finnur um 20 börn á mánuði, allt stúlkubörn. Svo var líka fjallað um Kína en þar vantar bara 50 milljón konur. Þar eru munaðarleysingjahælin full af stelpum, strákar eru ekki bornir út nema þeir séu bæklaðir.

Það eru margar skýringar gefnar á útburði meybarna og hvers vegna meyfóstur eru deydd í móðurkviði. Í Kína er skýringin sögð eins barns stefna stjórnvalda - það að fjölskyldur megi ekki eiga nema eitt barn en í Indlandi er skýringin sögð barnmargar fjölskyldur og fátækt, í Pakistan er það allsleysi og örbirgð.

Útburður meybarna og deyðing meyfóstra er langt í frá neitt nýtt í mannkynssögunni, á gendercide.org er grein um útrýmingu meybarna. Í sögum af bernsku tveggja persóna í biblíunni eru talað um útrýmingu sveinbarna. Þannig var Móses lagður í reyrkörfu og fleytt út á Níl vegna þess að slátra átti sveinbörnum og Jesús hafður í felum út af Heródesi sem ætlaði að aflífa öll nýfædd sveinbörn. Ef til vill eru sögurnar sannar og ef til vill var þetta vopn sem herraþjóð beitti. En það getur líka verið að þessar sögur hafi orðið til vegna þess að það var svo sjaldgæft að aflífa sveinbörn - og þessi tilhugsun að slátra sveinbörnum hafi gert sögurnar áhrifameiri og fest þær í minni samfélaga sem undursamlega og guðdómlega björgun.

• CBS times: The Missing Women
• The Girl Child - the future depends on her (videó, texti) Johann Holmes, Hunger Project 2004
• 'Girl deficit' grows in India
• Missing Daughters on an Indian Mother's Mind

Hér er ein af myndum Uno Svenson af úrkastinu úr framleiðslu manna.

Sódakökur, reyksprengjur og ljósakast

Alveg gæti ég hugsað mér að baka svona sódaköku, það á bara að kaupa tilbúið kökumix, passa sig að fara ekki eftir leiðbeiningunum á pakkanum heldur blanda t.d. Sprite Zero saman við það og baka svo. Svo er hérna uppskrift af reyksprengju sem er gæti verið gaman að prófa að gera. Mér finnst uppsetning á vefnum Instructables sniðug, svona námsvefur þar sem lesendur geta sett inn sínar leiðbeiningar og vinnuteikningar. Allt er þetta verkefnamiðað og miðast að því að búa eitthvað til eða leysa eitthvað vandamál. Eða gera eitthvað sniðugt. Hvenær ætli svona ljósakast (LED throwies) berist til Íslands?


Ég er að skoða vefi eins og Makezine og Hackaday og Mohack

Þessi mods, hacks, diy hugsun er andstæðan við fjöldaframleiðslu, færiband og tilbúnar lausnir - hún er uppreisnarandi, remix eða hakkarahugsun þar sem ekki á endilega að nota hluti á þann hátt sem vanalegt er eða sem þeir eru framleiddir fyrir heldur tengja upp á nýtt, endurblanda og endurhanna.

Burstabær í þrívídd - Google Sketchup


Ég hef undanfarið verið að prófa Google Sketchup sem er ókeypis þrívíddarforrit frá Google. Sketchup er frábært verkfæri og ég held það muni nýtast vel skólanemum, jafnvel ungum börnum. Þetta er hönnunarverkfæri þar sem hægt er að smíða hluti, landslag og umhverfi og sjá það og vinna með það í þrívídd. Þetta er ekki stórt forrit og hægt að keyra það á flestum nýlegum tölvum (Macintosh útgáfa væntanleg), svo er það ókeypis og það allra besta er að Google hefur líka sett upp 3d Warehouse þar sem maður getur sótt sér einingar í það sem maður vill smíða í þrívídd. Ef ég ætla að smíða hús þá gæti ég t.d. sótt glugga, hurðir, fólk, tré og þess háttar í stað þess að þurfa að teikna allt sjálf frá grunni.

Í dalnum stendur bóndabær, með burstir þrjár
Þegar ég var lítil stelpa og við áttum að teikna eitthvað í skólanum þá man ég að algengasta teikningin var íslenskur torfbær með þremur burstum. Það var táknmynd íslensku sveitarinnar, ég man að ég furðaði mig á þessu sem barn, af hverju allir teiknuðu íslenska sveit sem burstabæ, fæstir bjuggu í torfbæ þá og við sáum sárasjaldan torfbæi. Svo var líka gaman að spá í hvað það var lítil þrívídd í burstabæjarteikningum barna en mikið af þríhyrningum. En ég gekk í barndóm og teiknaði íslensku sveitina inn í Google Sketchup og bjó til þrívíddarmódel af torfbæ bernskunnar og gat gert hluti sem ekki var mögulegt með blýanti og trélitum í gamla daga, ég gat snúið torfbænum mínum á alla vegu og ég meira segja sneri honum við og þiljaði hann allan að innan með tré og gerði innangengt á milli bursta. Reyndar gerði ég bara eina burst og fjölfaldaði hana í tvær aðrar. Svo setti ég burstabæinn minn inn í 3 d Warehouse. Sá galli er nú á fyrsta burstabænum mínum að hann er 5 mb sem er risastórt fyrir svona einfalt líkan en það stafar líklega af því að ég sótti mynstur fyrir steina og gras. Ég bjó því til nýjan burstabæ sem er aðeins 222 k, hægt er að hlaða honum niður hérna.

Gámahús
Ég gerði líka tilraun til að búa til gámahús í Google Sketchup, mér finnst svo sniðugt að búa til íbúðarhúsnæði úr gömlum skipagámum. Svo finnst mér skipagámar vera heillandi og falleg form, ég fer stundum inn á Sundahöfn og hrífst af þeirri sjónlistarveislu að sjá nokkur hundruð gáma í stöflum bera við sundin bláu. Ég sótti mér 20 feta og 40 feta gáma í 3d Warehouse og setti á þá glugga og hurðir og litaði hliðar og setti svalir og plantaði trjám. Ég var þá ekki búin að læra nóg á Sketchup þegar ég gerði þetta þannig að sumt varð nú skrýtið, en hér er afraksturinn, mitt fyrsta gámahús:


Það er hægt að sækja gámahúsið mitt í 3d Warehouse á þessari slóð. Ég stefni að því að hanna flottara gámahús þegar ég er búin að læra meira í Sketchup. Svo þarf ég líka að prófa að hanna landslag, ég er bara ekki mjög vön að vinna með hæðarlínur.

We Media

Ég var að hlusta á netútsendingu BBC frá ráðstefnunni We Media sem nú stendur yfir í London. BBC hefur líka sérstakt blogg um ráðstefnuna. Þetta er alheimsumræða með þátttakendum úr ýmsum áttum, að mér virðist nú vera mest frá fjölmiðlarisum eins og BBC og Reuters - umræðan er út frá sjónarhóli vestrænnar fjölmiðlunar í dag. Ég hef verið þátttakandi í Global Voices Online sem er eitt þeirra félaga sem stendur að umræðunni. Þar hefur verið fylgst grannt með mannréttindabrotum og höftum á tjáningu víðs vegar í heiminum, ekki síst í Kína og Arabaheiminum. En ég held að umræðan sé mjög lituð - lituð af því að sagan sem við á Vesturlöndum viljum láta segja okkur um heiminn er sú að tjáningarfrelsi okkar sé mikið á Vesturlöndum, við búum við milda og réttláta stjórn og meiri mannréttindi en aðrir heimshlutar og fjölmiðlar á Vesturlöndum flytji okkur vandaðar og hlutlausar fréttir - það sé bara í fjarlægum löndum með ólík kerfi þar sem gæðum er misskipt, mannréttindi fótum troðin og tjáningarfrelsi ekkert.

Samskiptatækni, Internetið og þráðlaus net geta breytt vettvangi fjölmiðlunar þannig að það eru ekki lengur skörp skil fjölmiðla og áhorfenda - það eru ekki lengur fjölmiðlar sem senda út og miðla efni og almenningur sem situr við lestur eða viðtækin og hlustar og horfir á efni, fólk getur orðið þátttakendur í fjölmiðlum því það getur líka tekið þátt í að búa til, safna saman, dreifa, endurblanda, endurnýta og endurdreifa efni. Það eru hins vegar margar manngerðar girðingar sem gera fólki erfitt um vik að nýta sér nýja tækni á nýjum sviðum. Það er ekki vilji þeirra sem hafa hagsmuni af því að viðhalda núverandi valda-, viðskipta og eignakerfi að ný tækni sé notuð til að umbylta því.

Skypecast netfundir með allt að 100 manns

Skype hefur opnað þjónustu sem þeir kalla Skypecast. Það eru svona netfundir og það geta verið allt að 100 á fundinum. Ég prófaði þetta áðan, bjó til fund sjálf og fékk einn nemanda minn sem var á Skype inn á Skypcast fundinn og svo prófaði ég líka að skrá mig á fundi hjá öðrum. Ég ætla að prófa þetta aftur á morgun 4. maí kl. 10:45-11:15 og ég væri þakklát öllum Skypenotendum sem nenntu að prófa þetta með mér með að koma inn á fundinn , það þarf bara að fara á þessa vefslóð og smella á Sign in to join og slá inn skype notendanafn og lykilorð. Ég held að það verði að hafa hlaðið niður nýjasta Skype þ.e. útgáfu númer 2.5. Þetta er ókeypis þjónusta hjá Skype og verður örugglega mjög vinsæl. Ég nota Skype mjög mikið með nemendum mínum, það er afar hentugt að tala saman á Skype á sama tíma og ég er kannski að skoða verkefni hjá nemanda og oft ef þeir eru í vandræðum þá logga ég mig inn á þeirra vefsvæði og laga eitthvað og útskýri fyrir þeim um leið hvað er að. Við höfum líka prófað á þessari önn að nota saman Skype og Vyew.com og verið reglulega einu sinni til tvisvar í viku á svoleiðis fundum. Á vyew getum við sett inn glærur og myndir og teiknað og skrifað en notum hljóðið gegnum Skype. Þetta er einfalt og ókeypis fjarkennsluumhverfi. Það hefur bara verið vandamál að við höfum ekki getað verið með meiri en 5 í einu á Skyperáðstefnu nema sá sem hringir inn fundinn hafi tölvu með dual core örgjörva.

Fyrsti maí - Femínistar og jafnréttisverðlaun




Femínistafélagið fékk jafnréttisverðlaun Reykjavíkurborgar í morgun. Það eru akkúrat þrjú ár síðan félagið kom fyrst fram opinberlega en það var einmitt í 1.maí göngunni árið 2003. Rauðsokkur söfnuðust einnig saman í fyrsta skipti í 1. maí göngu en það var árið 1970.
Ég tók nokkrar myndir í göngunni í morgun, hér er hægt að skoða þær sem myndasýningu

Þurfum við Danir Kana?

Kanarnir ætla að fljúga burt á orustuþotum og þyrlum sínum á næstunni. Þetta var nú reyndar fyrirsjáanlegt, núna liggur átakalínan í heiminum ekki á sama stað og á dögum kalda stríðsins og þeir þurfa örugglega á þessum vígvélum að halda í einhverjum nýjum Asíustríðum. Þegar ég var barn að aldri þá hélt ég að þetta væri það sem íslensk stjórnmál snerust um - það skipti fátt meira máli um stjórnmálaskoðanir en hvort maður vildi herinn burt eða kjurt. Ég er líka alin upp við í að tvær aðalgöngur ársins sem allir áttu að fara í væru 17. júní skrúðgangan og Keflavíkurgangan.

En núna er sem sagt herinn að pakka saman og hvað þá? Hvað gerði herinn sem við þurfum núna að gera? Ég er að reyna að átta mig á því í gegnum ummæli stjórnmálamanna og mér virðist að eitt helsta verk hersins hafi verið að skaffa Íslendingum vinnu. Annað mikilvægt hlutverk var að hafa björgunarþyrlur til taks svo að núna þurfum við að bjarga okkur sjálf. Það virðist reyndar fátt benda til þess að það þurfi að vera herstöð á Íslandi með mörg þúsund manns í viðbragðsstöðu fyrir innrás úr lofti. Það má meira segja spá í hvort hér sé ekki öruggara ef hér er ekki herstöð eða mikil hernaðarumsvif á herflugvelli sem þannig gæti orðið táknrænt skotmark hryðjuverkamanna. Það er reyndar heldur ekki ástæða til að hafa neina ofurtrú á loftvarnarkerfi Bandaríkjamanna miðað við hvernig það réð við atburði eins og 11. september.

En hver er ógnin og hvað þarf að gera?
Ég heyri á stjórnmálamönnum að þeim finnst ógnin núna hryðjuverkaógn og að við þurfum meira að halla okkur til Evrópu. Ég er reyndar sammála því, ég hef fundið aftur mínar evrópsku rætur eftir að ég gerðist Dani, ekki danskur ríkisborgari heldur svona þátttakandi í því stórdanska samfélagi sem berst fyrir tjáningarfrelsi og gegn bókstafstrú og trúarofstæki, samfélagi sem hefur ekki landamæri eins og þjóðríkin heldur er bara til í vitund okkar. Svo mér líst bara vel á að hallast til Evrópu því mér finnst heimurinn vera að skiptast í fundamentalisma í austri og vestri. Já og kannski sérstaklega að horfa til samstarfs þjóða sem einnig eiga land að Norðurslóðum - Norðurlandanna, Kanada og Rússlands og Usa. En mér líst afar illa á að stórfjölda lögreglumönnum og löggæslu - ég held ekki að stríð verði unnin og friður tryggður með því að breyta Íslandi í eftirlits- og lögregluríki. Ég held að það sé miklu betra að leggja áherslu á þann vopnaburð sem felst í að stinga niður stílvopni - að skylmast með orðum, nú eða náttúrulega skopmyndum.

Vefskrípó
Hér er ég að gera mína fyrstu tilraun með vefskrípó kerfi. Ef allt virkar á teiknimyndin mín að birtast hér fyrir neðan.

Baráttudagur og bylgjur femínista

Það var dúndurfjör á alþjóðlegum baráttudegi kvenna 8. mars. Yfir eitt hundrað femínistar af mörgum bylgjum femínismans á þessari öld og seinustu komu saman á baráttusamkomu Bríetar á Dubliners. Þarna voru Rauðsokkur og Úur og Bríetur og FÍ-félagar og kornungir femínistar sem örugglega eiga eftir að stofna enn eina hreyfinguna í framtíðinni. Hér er myndaalbúmið mitt með 24 myndum frá samkomunni, hér er sýningin.


Þrjár Rauðsokkur: Guðrún alþingiskona og skáldkonurnar Ingibjörg og Vilborg


Það voru mörg skemmtiatriði og ræður, Drífa flutti áhrifamikið ávarp um það mikla ofbeldi gagnvart konum í heiminum, ofbeldi sem hefur þá einkennilegu náttúru að það finnast mörg fórnarlömb og þolendur og verksummerki en gerendurnir eru ósýnilegir og það er eins og tabú að beina kastljósinu að þeim. Annars hef ég byrjað á því að reyna að skrá sögu og tilvist íslenskra kvenfrelsishreyfinga á Wikipedia með því að byrja á greinum þar um hreyfingar, stofnanir og einstaklinga eins og Ingibjörgu H. Bjarnason. Vonandi bæta einhverjir við greinarnar.

Sautján kallar og einn hvalur

Engilsaxneska útgáfan af alfræðiritinu Wikipedia náði stórmerkum áfanga í gær þegar greinasafnið fór yfir milljón þar. Íslenska Wikipedia á langt í land með það en það verður bráðum náð stórum áfanga á Íslandi þegar við náum tíu þúsund greinum.

Í hverjum mánuði þá er valin úrvalsgrein mánaðarins og núna í mars þá er það stórgóð grein um Vestmannaeyjar. En það er einn kafli í þeirri grein sem er eins og köld vatnsgusa, það er upptalningin á þekktum Vestmannaeyingum. Þar eru taldir upp sautján karlar og einn hvalur. Ég veit náttúrulega að Árni Johnsen er landsþekktur fyrir söng og að vera í hrekkjalómafélaginu og fyrir að smíða hátimruð hof og síðustu ár fyrir steinasöfnun og steinlistaverk og Keikó er auðvitað stórmerkur hvalur þó hann hafi ekki tollað við hérna og neitað að verða villtur aftur og viljað frekar synda til Noregs og daga þar uppi sem risavaxið baðstrandarleikfang fyrir þarlenda. Vestmannaeyingarnir 17 eru allir merkismenn og sumir landsþekktir eins og Sigmund skopmyndateiknari og uppfinningamaður.

Eitt aðalsmerki Wikipedia er hlutleysisreglan. Frásögn sem virðist við fyrstu sýn hlutlaus er það ekki þegar grannt er skoðað. Það getur ekki verið að það séu bara sautján kallar og einn hvalur þekktir Vestmanneyingar. Ég er ekki staðkunnug þarna en ég veit alla vega fyrir sjálfa mig þá er einn þekktasti Vestmanneyingurinn sem ég veit um hún Eygló Björnsdóttir. Hún hefur reyndar núna flust til Akureyrar svo ég veit nú ekki hvort hún kemur til greina á listann... hmmm.. hvað með Keikó... sveik hann okkur ekki og flutti til Noregs? Er hann ekki norskur hvalur?

Svo var ég að fletta upp Kristínu Ástgeirsdóttur á vef Alþingis en hún er dóttir Ása í Bæ sem er einn af sautján köllunum. Það kemur fram á vefnum að hún er fædd í Vestmanneyjum. Er hún ekki Vestmanneyingur? Hún er ein þekktasta kona á Íslandi og stórmerkileg kona fyrir afrek sín á sviði stjórnmála og félagsmála. Kristín er ein fárra sem hefur tekið þátt í öllum þremur hreyfingum femínisma á Íslandi, hún var leiðtogi í Rauðsokkuhreyfingunni, Kvennalistanum og Femínistafélagi Íslands.

Hér eru hersingin 17 + 1 úr Vestmannaeyjum
Ási í Bæ
Árni úr Eyjum
Oddgeir Kristjánsson
Binni í Gröf
Þorsteinn Víglundsson
Þorsteinn Jónsson
Sigfús M. Johnsen
Sigmund Johanson Baldvinsen
Guðlaugur Friðþórsson
Árni Johnsen
Árni Sigfússon
Guðjón Hjörleifsson
Lúðvík Bergvinsson
Snorri Óskarsson
Gísli Óskarsson
Páll Zóphóníasson
Keikó

Háfrónskan berst fyrir tilveru sinni

Núna berst háfrónskan fyrir tilveru sínni í þeirri sameiginlegu hugsun sem svífur yfir netvötnum á Wikipedia. Þar er núna atkvæðagreiðsla um hvort eigi að eyða út löngum pistli um háfrónskuna á Wikipedium margra þjóðlanda og þá á þeirri forsendu það þetta sé skrípilæti og rugl einhverra fáráðlinga sem vilji koma óorði á Wikipedíu eða eins og einn orðaði það: "Articles like these belittle the authenticity of Wikipedia....If they're notable crazies, then we should keep the page and ensure it shows them as crazies, a little like the Flat Earth Society page"

Ég hvet alla sem hafa einhverja skoðun á þessu að taka þátt í umræðunni og greiða sitt atkvæði. Það geta nú ekki nema þeir sem eru mæltir á íslensku haft fulla innsýn í þetta mál.

Ég æfi mig í háfrónskunni og kalla kengúru skyppill og krókódíl gjálkagálkn. Háfrónskan er ekki mikið töluð á Íslandi, þetta er tilbúið tungumál eins og esperantó og ætli höfundurinn tali það ekki bara einn og hann er ekki einu sinni íslenskur, sennilega skilur hann ekki íslensku. Hér er viðtal við hann í DV frá 30. janúar 1999 Höfundurinn sem núna kallar sig Timbur-Helga Hermannsson ætlar að setja á stofn hreintunguþing. Hann segir hugmyndina um háfrónsku sprottna frá Tolkien sem kallaði sitt mál High Elfish (Sindarin) Presturinn Pétur sem gerði pétrísku orðabókina sem vinsæl var í tækifærisgjafir um árið (dæmi um pétrísku: gráfíkja=ung kona með gömlum manni) er líka talinn forkólfur í háfrónsku hreyfingunni. Háfrónsk fræði eru dáldið svipuð þeim fræðum sem hann Bjarni frændi hefur stundað í rannsóknarstofunni Iðunni áratugum saman, hann gaf líka út fullt af svona skrýtnum blöðungum með undarlegum og listrænum myndum en komst því miður aldrei upp á lag með Netið og því missti heimurinn af bjarnísku hreyfingunni. Bjarni var líka alltaf með í sínum skrifum svona dularfull og gráglettin tákn fjandsamlega stórveldum Vesturlanda. En tungumál er dýrmætt þó að það sé tilbúið og byggt á geðveiki eða hugmyndalist eða sé einn stór brandari og þó enginn tali það. Ég get ekki að því gert en mér finnst þetta framtak háfrónunga drepfyndið og þessi nýyrðaskáldhúfa vera einkar klæðileg.

Hér er enski pistillinn um háfrónskuna: High Icelandic