Gaudi gardurinn
Í dag fórum vid í Gaudigardinn og vorum thar fyrri part dagsins. Thar eru mjog fallegir bogalaga bekkir skreyttir mósaikflísum og tvo hús eftir Gaudi sem líta út eins og hús nornarinnar í Hans og Grétu. Thannig eru oll Gaudi húsin hérna - eins og saelgaetishallir eda kastalar aevintýranna. Barcelona er borg flísa og fleygadra horna, alls stadar keramik, mosaík og steinflísar og alls stadar bogadregnar brúnir, meira segja eru oll gotuhorn hérna fleygud og verda thannig eins og torg á ollum gotuhornum.

Í nedanjardarlestinni lentum vid í smáaevintýri thví thar voru vasathjofar á ferd. Thessir voru thrír saman og sérhaefa sig greinilega í ad raena fólk í rúllustigum, ég sá ad their hofdu augastad á veski mínu og einn tród sér vid hlidina á mér í rúllustiganum, ég faerdi veskid hinu megin en sá stuttu seinna ad hann var ad fara ofan í vasa Magnusar sem var fyrir framan mig og leita ad einhverju fémaetu. Magnus vard einskis var. Ég gerdi mikinn hasar út af thessu, sló til raeningjans og hótadi ollu illu (thad er ad kalla til logreglu) og vard úr thessu soldill hasar. Vid nenntum hins vegar ekki ad gera meira í thessu, hefdi tekid daginn og erfitt um sannanir. En af thessu má laera ad audvelt er ad láta raena sig hér ef menn hafa gaman af thví.

Í gaerkvoldi gengum vid um borgina í nágrenni stadarins sem vid búum á en vid erum alveg vid Se Grada Familia kirkju eftir Gaudi. Vid gengum gotur sem voru nokkurs konar gongugotur og bekkir alls stadar og roluvellir fyrir born. Vid búum í íbúd med einum hollenskum strák 27 ára sem aetlar ad setjast hérna ad í borginni ef honum líkar hér vel. Íbúdin okkar er á fyrstu haed og vid hofum fínan bakgard fyrir okkur eda storar útisvalir og thurfum ad ganga nokkrar troppur upp á thaer. Svo kom í ljós í gaer ad naestu nágrannar sem sátu út í bakgardi sínum sem er svona einni haed laegri en okkar eru líka á sama málaskóla og thad eru brattur laus tréstigi sem vid getum klifrad á milli gardanna og their budu okkur yfir og vid sátum úti hjá theim vid kertaljós og raudvinsdrykkju til klukkan ad ganga eitt eftir midnaetti. Vid kunnum feikivel vid nágrannanna og hana frú Marínu sem leigir okkur.

Gotneska hverfid i Barcelona

Í dag fórum vid i skodunarferd um gamla borgarhlutann i Barcelona en thad var upphaflega virki byggt af Rómverjum og thá var í kringum thad ekki neitt théttbýli. Núna erum vid i tíma og ad laera um sagnbeygingar í spaensku.

Sest á skólabekk í Barcelona

Erfiður dagur. Átti ekki von á því að þetta yrði svona þungt nám. Byrjuðum á að taka stöðupróf í morgun og svo byrjaði kennslan á fullu núna eftirmiðdaginn. Komum niður úr Pýreneafjöllunum seint í gær en höfðum thó tíma til að ganga niðri í bæ á Rambla.

14-2 fyrir Dani

Einu sinni bárust menningarstraumar til Íslands frá Evrópu í gegnum dönsku blöðin. 68 kynslóðin og eldri verður alltaf full vandlætingar þegar rætt er um Andrés Önd. Jú, hvað allt hafi farið niður á við hérna eftir að farið var að íslenska öndina og svo fylgir alltaf sama setningin: "Ég lærði nú alla mína dönsku úr Andrésblöðunum". Maður bara fær á tilfinninguna að fólkið sé öllum stundum að skrafa saman á dönsku.

En nú er öldin önnur og Andrés danski allur. Nýjar sögur eru sagðar um hvernig Jónas Hallgrímsson dó og hvar hans jarðnesku leifar hvíla. Áhugaverð nútímaþjóðsaga um danskan bakara og danska lækna.

Nú er okkar nýja þjóðskáld Hallgrímur Helgason farinn að skrifa fyrir Dani í dönsku blöðin. Fyndin og góð krufning á íslensku smá(þjóðar)sálinni.

Tíðarandi í aldarbyrjun

Í gær fór ég á málþing í Reykjavíkurakademíunni um tíðarandann í aldarbyrjun. Þetta þing var tengslum við erindaflokk sem birst hefur í Lesbók Morgunblaðsins og þeir sem fluttu erindi hafa líka skrifað greinar í Lesbókina. Mér fannst þetta vera svona þing um hvernig við skynjum fortíð og nútíð. Ekkert mikið um framtíð nema helst um hvernig fortíð verður skynjuð í framtíðinni þ.e. hvaða saga kemur til með að verða ofan á og vinsælust um okkar nútíma. Áhugavert að spá í hvernig fornleifafræðingar hugsa og hvaða sjónarmið eru þar uppi: Á að leita að stórasannleika og stórsögum? Eða er fortíðin púsluspil þar sem um að gera er að finna sem flest púsl og þegar nógu mörgum hefur verið raðað þá fer heildarmyndin að koma í ljós? Eða er fortíðin eins og morðgáta sem fornleifafræðingurinn þarf að leysa eins og spæjari að leita að vísbendingum? Það var fjallað um hvort það hefði einhvern tilgang að skipta tímanum upp tímaskeið eða aldir - hugtök eins og Lærdómsöld hefði verið búið til af Sigurði Nordal og svo ratað inn í kennslubækur sem einhver óvéfengjanleg flokkun á flaumi tímans og aldanna sígandi straumi. Í umræðum eftir erindin var rætt um hvort nútíminn einkenndist ekki af tortryggni á hefðbundina fræðilega framsetningu og það væri þetta kall á hina persónulegu rödd - kannski svipað eins og í einsögunni. Fræðimaðurinn setti sig í gervi listamannsins (hér misheyrðist mér og fannst vera sagt að fræðimaðurinn væri gervilistamaður...hmmmm...)

Skemmtilegt þing og fékk mig til að hugsa um hvernig ég myndi lýsa nútímanum. Held að ég myndi gera það með brotakenndum myndum. Vera upptekin af því að spá í hvað er líf og hvað felst í að vera til. Heimsmynd sem skilgreinir líf út frá amínósýrum og frumuvexti passar ekki á tímum sæborganna þegar vél og manneskja renna saman. Kannski myndi ég lýsa nútímanum með því nota líkama minn sem efnislegt og tölulegt viðmið og búa til táknkerfi út frá því. Ég hef tíu fingur og myndi kannski setja allt upp í tíum. Nota mælieiningu eins og aldir (tíu-tíur) fyrir flæði tímans og prósentur (hlutir af tíu-tíum) til að mæla ástand hluta. Kannski skrifa niður einhver tíu orð sem væru mest lýsandi. Kannski líka einhverjar tíu táknmyndir. Kannski lýsa einhverju sem gæti hafa aðra merkingu, einhverju sem er hluti af draumi en ekki skynjun, einhverju sem er eins og bók sem er í útláni frá Huldubókasafninu í Hafnarfirði.

Baugur - Bónussparigrísinn

Núna í mars byrjaði ég að versla hlutabréf á Netinu og fylgjast svo með hlutabréfaeign minni í gegnum Netið. Ég er mjög heilluð að þessari tækni að geta svona keypt og selt og aflað sér bakgrunnsupplýsinga til að vera upplýstur kaupandi og sé fram á að þetta geti orðið skemmtilegt tómstundagaman. Eiginlega hef ég ekki í mörg ár fylgst eins vel með íslensku atvinnulífi og núna, ég skoða stutt yfirlit yfir fyrirtækin á Verðbréfaþingi Íslands og stundum fletti ég upp heimasíðum þeirra og les ársskýrslur og ársreikninga. Svo skráði ég mig líka á Wall Street og verslaði smá þar. Gasalega flott.

Alltaf að tapa
Það væri alveg frábært og ég myndi bara aldrei þreytast á að skoða á að skoða yfirlit yfir hlutabréfaeign mína sem er alltaf uppfærð á nýjasta gengi bréfa ef það væri ekki eitt smáatriði. Ég er alltaf að tapa. Það eru takmörk fyrir því hvað er gaman að hafa svona ofboðslega netvædda og nákvæma yfirsýn yfir hvað maður tapar miklu. En svona er þetta nú bara með flest hlutabréf í dag, þau eru búin að vera í frjálsu falli undanfarna mánuði. En einhvern tíma hlýtur botninum að vera náð... vona ég. Ég held alla vega að það hljóti að vera skynsamlegt núna að kaupa hlutabréf ef fjárfest er til lengri tíma og varfærni gætt í fjárfestingum. Alla vega er verð hlutabréfa ekki smurt núna með því gullgrafara og lottóvinningsálagi sem einkenndi hlutabréfakaupæðistímabilið.

Baugur í Morgunblaðsopnu
Opnan í Morgunblaðinu í dag er um Baug. Fyrirsögnin er "Umsvif Baugs hafa ríflega tvöfaldast" og svo er risastór mynd af bleika Bónussparigrísnum og það er ekki smápeningar sem skoppa í þann sparibauk núna. Nei, - núna er það sjálf Kringla heimsins þ.e. sjálfur jarðarhnötturinn sem þrengir sér niður í sparibaukinn. Svo eru ýmislegs tölfræðiskraut á síðunni í fallegum litum, um síhækkandi gengi Arcadia og súlurit yfir væntanlegan hagnað þar alveg til ársloka 2003.

Verslun um fæði og klæði breytir um svip
Eitt það sem mér finnst skemmtilegt að gera þegar ég kem í ókunn lönd og framandi menningu er að fara í verslanir eða markaði þar sem fólkið á svæðinu verslar fæði og klæði. Skoða hvernig viðskipti fara fram, hvernig er vörum raðað upp, hvernig vörur er verið að selja og hvernig eru vörur falboðnar - hvað ræður verðinu og hvernig eru vörur kynntar. Það er líka gaman að skoða feril íslensks fyrirtækis sem einmitt verslar með fæði og klæði til að skoða hvaða breytingar hafa orðið á íslensku samfélagi. Skoða hvernig leiðin liggur frá lítilli lágvöruverslun í Lækjargötu í útrás í fatakeðju í Bretlandi og matarbúðakeðjur í Bandaríkjunum. Hvernig leiðin um heimskringluna krækir fyrir tvær verslunarkringlur á Íslandi.

Kaupþing segir hlutabréf í Baug góða fjárfestingu
Fjármálafyrirtækið Kaupþing birti í fyrradag grein Bestu kauptækifærin um þessar mundir þar sem mælt er með kaupum í hlutabréfum fimm fyrirtækja og eitt þeirra er Baugur. Þar segir m.a.: "...Gengið hefur raunar þegar hækkað úr tæplega 40 pence í 270 pence. (þ.e. gengi Arcadia sem Baugur keypti 20% hlut í) Baugur situr þannig á um það bil fjögurra milljarða óinnleystum gengishagnaði sem ætti nú þegar að auka markaðsvirði félagsins stórum. Gríðarleg sóknartækifæri leynast í lágvörukeðjunni Bill’s dollar stores sem félagið eignaðist á dögunum....".

Ég segi hlutabréf í Baugi fjárhættuspil
Ég held ekki endilega að Kaupþing hafi á réttu að standa þó að það sé stórt fyrirtæki og þar vinni 300 manns og ákvað að gera mína eigin greiningu á Baugi. Bara skoða gegnum Google upplýsingar um Arcadia o.fl. og meta sjálf. Fyrirtækið hefur yfirburðastöðu á íslenskum markaði í smásöluverslun og nýtur þar örugglega stærðar sinnar. Þó að það þrengist í atvinnulífi þ.e. komi kreppa þá ættu grónar verslanir sem sérhæfa sig í vörum á lágu vöruverði að standa vel. Það er hins vegar þrennt sem Baugur stendur í sem mér finnst hljóti að vera áhættusamt.

1) Kaup á stórum hlut á Arcadia fataverslunarkeðjunni í Bretlandi. Þessi keðja er næststærst þ.e. á eftir Marks og Spencer. Mér finnst svolítið undarlegt hvað hlutabréfaverð í Arcadia hefur hækkað og held að hluti af þessari hækkun stafi af þeirri auknu eftirspurn í bréfum sem m.a. kom til vegna uppkaupa Baugs o.fl. Það voru fjórir aðilar íslenskir (m.a. Kaupþing) sem keyptu upp hluti í Arcadia en seldu svo Baug og með hverju borgaði Baugur? Með eigin hlutabréfum og með yfirtöku skulda. Þessi Stuart Rose sem núna stýrir Arcadia er örugglega kraftaverkamaður en hann hefur komið víða við, stýrði bresku Iceland frystivörukeðjunni (hvernig tengist hún Íslandi? get ekki séð að það séu íslenskir aðilar skráðir meðal stærstu eigenda en stjórnandinn núna heitir Grimsey) en gengi hlutabréfa í þeirri keðju hefur fallið mjög frá því hann hætti þar í nóvember á síðasta ári. Ég las líka um að endurskipulagningu á Arcadia þ.e. að fækka framleiðslulínum þ.e. voru frá 13 aðilum og að það yrði gert með einhverju sem heiti "management buyout" sem ég held að merki að gerðir séu samningar við stjórnendur í þeim verslunum sem á að losna við um að þeir reki verslunina á eigin reikning (hef kannski misskilið þetta) en það þýðir að ef illa gengur hjá þeim þá sitji Arcadia uppi með þær aftur. Þetta er alla vega áhættusamara en selja burtu þær vörulínur sem ekki skila nógri veltu/hagnaði. Mér virðist því Arcadia ekki endilega vera orðið gullmoli þ.e. alla vega á þetta fyrirtæki eftir að sanna sig.

2) Þessi lágvöruverslunarkeðja í USA Bills Dollar Store sem Baugur keypti er mér ráðgáta. Hvað vakir fyrir Baug með þessum kaupum? Hafa stjórnendur þar einhver markmið sem ég sé ekki þ.e. vilja þeir komast inn á USA markað með einhverjar vörur eða færni sem fyrirtækið hefur? Mér finnst alla vega ólíklegt að Baugur hafi keypt þessar verslanir til að læra eitthvað um USA matvörumarkaðinn og fá fótfestu þar þannig í gegnum vel rekið fyrirtæki. Þá hefðu þeir ekki keypt fyrirtæki á heljarþröm en Bills Dollar Store var víst í gjaldþrotaskiptum þegar þegar Baugur keypti það. Á meðal ég sé ekki neina framtíðarstrategíu í þessum kaupum eða einhverja færni sem kaupandinn (þ.e. Baugur) býr yfir sem getur breytt fyrirtæki á heljarþröm í tekjulind þá finnst mér þetta hljóti að vera afar áhættusamt.

3) Smáralindin. Teikn eru á lofti um að við séum að fara inn í efnahagslægð. Gengi hlutabréfa er einn mælikvarði á það því verð þeirra endurspeglar von um ágóða í framtíðinni. Svo er núbúið að fella krónuna. Hlýtur ekki að vera óljóst hvað verður við opnun á risavaxinni nýrri verslunarmiðstöð sem enga viðskiptavini á fyrir að opna á þannig tímum? Hlýtur ekki að vera erfitt að greiða niður háan byggingarkostnað og frá þenslutíma með rekstri á nýjum verslunum á samdráttartíma? Hlýtur ekki að vera erfitt fyrir fyrirtæki sem fjármagnar framkvæmdir með erlendum lánum en aflar allra tekna sinna í íslenskum krónum þegar gengi krónunnar hrapar svona?. Smáralindin verður opnuð á þessu ári.

Mín greining er sem sagt að það sé áhættusamt að kaupa hlutabréf í Baug núna út af þessu þrennu.

Hver verður framtíðin? Hvaða sögur verða þá sagðar um fortíðina?
En það verður bara framtíðin sem sker úr um það hvort Bónussparigrísinn verði áfram bústinn. Sennilega borgar sig þó að vera fyrirhyggjusamur og búa sig undir það versta eins og sumir af grísunum þremur í ævintýrinu. Þar þó raunar sama á hvaða lund sagan fer, það verða alltaf til margar útgáfur af henni , allt eftir því hver sögumaðurinn er.

Klónuð fegurð

Á föstudaginn var birtist opnumynd í DV af þátttakendum í Fegurðarsamkeppni Íslands. Ljósmyndari og útlitshönnuður þeirrar síðu er sannur listamaður því honum tókst búa til opnumynd sem sagði eitthvað allt annað en hver einstök andlitsmynd. Eitthvað um að þetta væri keppni í að vera sem mest eins. Eins háralitur. Eins hárgreiðsla. Eins augnabrúnir. Eins munnsvipur. Eins augnaráð. Eins tennur. Eins kjálkabygging. Eins nef. Eins húðlitur. Eins förðun. Svo var stúlkum raðað líka á síðuna eftir því hversu eins þær væru þeirri mynd sem var til hægri og vinstri við þær og þær sem voru mest eins í miðjunni og mér var alveg lífsins ómögulegt að sjá út að þær fimm eða sjö myndir sem voru þar í miðröðinni væru ekki allar af sömu manneskjunni. Uppsetning á þeim myndum sem birtar eru á vefsíðu Broadways af keppendum í Fegurðarsamkeppni Íslands 23. maí 2001 hefur alls ekki sömu listrænu fágun og þessi frábæra DV opna.

Það er eins og þessar nánast eins andlitsmyndir segi okkur eitthvað um hvernig einhverjum hópum finnst að Eðal-Íslendingur af kvenkyni anno 2001 eigi að líta út - svona norrænt yfirbragð og hjarðmeyjarlegt útlit, upplitsdjarfar, hraustlegar, ákveðni í svipnum en þó milt yfirbragð.

Hver skyldi svo vinna í svona EINS keppni? Sú sem er mest eins - sú sem er mest lík öllum hinum eða mest lík einhverri fullkominni fyrirmynd? Eða sú sem er fulltrúi fyrir eitthvað sem þeim sem velja finnst vert og tímabært að draga fram. Árið 1945 að aflokinni heimstyrjöld varð stúlka af gyðingaættum fegurðardrotting Ameríku. Árið eftir sprengiárásirnar í fylkinu Oklahoma þá vann fegurðardrottning frá því fylki Ameríkukeppnina. Þegar ég var við nám í USA þá varð svört kona fegurðardrottning Ameríku. Strax eftir krýninguna var hún umkringd af fjölmiðlafólki og spurð hvað eftir annað eitthvað hvernig væri að vera svört og vinna svona keppni. Hún sagði þessi orð: "Being black is the least of what I am" og allt ætlaði að verða vitlaust í pressunni næstu daga, hún var ásökuð fyrir að afneita uppruna sínum og skammast sín fyrir að vera svört.

Ég hef heyrt samfélagsfræðinga og síðnútímafræðinga (postmodernista) tala um ÖÐRUN (þýðing á "othering") sem einhvers konar leið til að skilja milli síns og hinna, að framandgera og draga fram í dagsljósið allt sem getur búið til bil og sýnt að einhverjir séu öðruvísi.

Ég held helst að það sem fer fram í svona fegurðarsamkeppnum sé andstæðan við það, kannski frekar einhver skonar EINSUN eða leit að einhverju sameiginlegu viðmiði - svona eins og að finna minnsta hugsanlegan samnefnara. Einhvern sem smellpassar í tilbúið mót - kannski skó eins og í sögunni um Öskubusku. Svo með því kjósa einhvern sem fulltrúa t.d. svarta konu er eins konar stimpill, það er OK að vera svartur. (Innskot: Gaman væri að fegurðardrotting Íslands væri dökkhærð svona til að sýna að það er OK að vera ekki með litað hár)

Það hefur örugglega einhverja merkingu að Páll Óskar er í sviðsljósi sem skemmtikraftur kvöldið sem keppnin er haldin. Hann hefur verið áberandi í dragkúltúr sem mér virðist í fljótu bragði vera andstæðan við svona fegurðarsamkeppni, það er frekar keppni í að vera ÖÐRUVÍSI ekki í að vera EINS. Kannski uppgötva ég seinna hvers vegna Páll Óskar er á dagskránni og kannski er þetta vísbending í hvaða átt þessi keppni stefnir.

En ég hef nú ekki miklu reynslu af hinum harða heimi fegurðar og tísku. Fór þó á eina afar eftirminnilega tískusýningu á vorsýningu Listaháskóla Íslands núna í maí. Þar sýndi listakonan Kristín.

Leggjum plaströr um landið!! - Ljósleiðaralýðnet

Maður dagsins hjá mér í dag er Gísli Hjálmtýsson en hann er einn af höfundum skýrslu um fjarskipatþjónustu vegna fjarkennslu. Gísli er stórhuga og framsýnn og mér finnst hans ráðleggingar vera sannfærandi.

Niðurstöður nefndar um fjarskiptaþjónustu vegna fjarkennslu Fréttatilkynning
Skýrsla nefndarinnar á pdf formi

Þetta leggur Gísli til:

1. Fjarkennslunetkerfið byggist á Internetstöðlum, þar með talið netviðmót og gagnaflutningur, sem og margvarp og lotustýringar. Kerfið styðji beina tengingu IP netbúnaðar og noti IP gagnabrúun fyrir núverandi búnað.

2. Stórauka Internet tengingar framhaldsskóla og símenntunarstaða, og samnýta þessar tengingar fyrir fjarkennslustrauma. Námsstaðir tengist beint við Internetveitur (IP samband), og hafi að minnsta kosti 100 Mbps bandvídd.

3. Nota verulega rýmd til að einfalda kerfið. Ekki skal stefnt að hámörkun nýtni. Nota gæðalíkön Internetsins – forgangsstrauma og 20-60% nýtingu. Í upphafi skal hver lota ráða við fullan 4,5 Mbps MPEG straum og að kennari geti séð alla nemendur sínasem kallar á fjóra til fimm slíka strauma eða um 20Mbps.

4. Styðja ósamleitni í búnaði og netsamböndum. Þjónustan geti nýtt netþjónustu á hverjum stað og að hver staður geti valið búnað og netgátt sína óháð öðrum.

5. Nota hugbúnað þar sem því verður við komið. Sérlega á þetta við um búnað notenda, en jafnframt eftir megni allan sérstakan netbúnað fjarkennslunetsins.

6. Nýta umfremd hnúta og tenginga til að fá aukinn áreiðanleika og ríkara netgraf. Kerfið hafi að minnsta kosti tvo margvarpshnúta og tvo lotustýrihnúta.

Svo fannst mér hugmyndirnar um fjöleignarljósleiðaranet skemmtilegar:
"Lagður er ríflegur fjöldi ljósþráða á milli þátttakenda og er oft hagað þannig að þeir enda allir í tiltekinni byggingu þar sem unnt er að bjóða aðstöðu fyrir verktaka til að lýsa upp þræðina og tengja ýmsar þjónustur sem óskað er eftir. Talið er að með þessu fyrirkomulagi geti vaxið upp og þrifist tiltölulega smá tæknifyrirtæki sem sjái notendum fyrir margs konar þjónustu um ljósleiðaranetið."

Meginkostnaður við ljósleiðarakerfi í þéttbýli er að grafa rörin í jörð. Bara um að gera að setja niður rör, svo er hægt að blása í þau ljósleiðurum.

Kviksögur

Hvernig merking orða snýst við
Ég sá í DV í gær mynd af skúr sem tengdist einhverju átaki um losun á lífrænum úrgangi þar sem á stóð stórum stöfum VISTMENN og ég álykta að það kalli þeir sig sem eru í forsvari eða vinna að þessu átaki. Ef svo er þá er þetta gott dæmi um orð þar sem merking er að snúast við - nú er þetta orð helst tengt því að vera ekki sjálfs sín, umkomuleysi og að vera háður gæslu og umönnun annarra - eins konar fangi en ekki vegna glæps heldur ástands. En hinir umhverfisvænu vistmenn eru meira eins og Græni herinn hans Jakobs, staðráðnir í breyta umhverfi sínu.

Orðið LEIÐBEINANDI hefur ekki fagra merkingu innan kennarastéttarinnar, þetta orð er notað um þá réttlausu og stéttlausu sem hafa ratað í kennslu vegna þess að ekki fékkst réttindakennari.

Það er eins og orð sem varða fötlun og frávik séu í eilífum eltingaleit við almenningsálitið eða það afl sem reynir að steypa alla í sama mót. Orð verða fljótt barmafull af fordómum og gildishlaðið svo það þarf að taka ný orð í notkun. Aumingi, vangefinn, hálfviti eru ekki notuð í dag og ekki sagt að fólk sé vitskert en það getur verið þroskaheft. Misþroska geta allir verið núna og geðhvörf hrjá marga. Skrýtið að ofnæmi sé ekki viðurkennt sem andlegur sjúkdómur líka, ég held að margir sættu sig frekar við þá greiningu en að vera greindir ímyndunarveikir. Það er líka eitthvað flottara við að vera haldinn frestunaráráttu og verklokafælni en að vera sagður latur og ljúka engu.

Þessi hugleiðing um viðsnúin orð fékk mig til að smíða orð fyrir "weblogs" eða stuttar frásagnir í rými á Netinu sem allir geta nálgast og samskipti tengjast út og suður þannig að allir geta talað við alla. Ef slíkum frásagnum er útvarpað á forminu einn (t.d. fjölmiðill) til allra þá heita þær FRÉTTIR. En mín hugmynd er að dusta rykið af gömlu lítið notuðu orði og það er orðið KVIKSÖGUR. Mér finnst það hljómfagurt orð og minnir á KVIKMYNDIR og það nær hreyfingu og breytingakraftinum sem er í svoleiðis umhverfi þ.e. orðið er bæði hröð hreyfing og saga. Ég er líka afar upptekin núna af því að allt sem við erum að bardúsa er ekki annað en sögur.

KVIKSÖGUR er núna neikvætt hlaðið orð - táknar sögur sem vafasamt sannleiksgildi er fyrir - kviksögur fara á kreik og dreifast hratt og skaða æru fólks. En það er nánast týnt orð og má alveg taka til annarra nota.

Vefleiðarar sem frásagnir

elearningpost - June 2001: Grassroots KM through blogging

Höfundar ræða um þekkingarstjórnun (Knowledge Management) og hvernig fyrirtæki læri - hvernig einhvers konar formaðar upplýsingar eða þekking þurfi að flæða alls staðar um fyrirtækið.

Vandamálið sé hins vegar að þekkingarstjórnunarverkfæri í dag eru svo flókin. Hins vegar er völ á einföldu verkfæri fyrir þekkingarstjórnun sem þar að auki er sprottin úr grasrótinni.

We are talking of the "storytelling" as the killer strategy, and "blogs" as the killer technology.

Höfundarnir telja að frásagnarlist sé sú aðferð sem mun slá næst í gegn í þekkingarstjórnun og það á því annálaformi sem við þekkjum úr blogginu.

Höfundar ræða um hvernig sögur hafa alltaf verið sagðar í fyrirtækjum og stofnunum og eru hluti af menningunni þar.

David Weinberger í Joho feb.5, 99:
Þekking er frásögn. Sögur.
Við lærum hvernig hlutirnir virka með því að hlusta á sögur. Sögur eru ekki eins og upplýsingar, þær hafa upphaf og endir og atburðarásin skiptir máli. Þær eru um atburði ekki ástand. Sögur fjalla um hvernig atburðir tengjast.Sögur eru um fólk. Sögur eru ólíkar efnahagsspá eða greiningu sem byggir á því sem áður hafði gerst - að því leyti að þær spá ekki að framtíðin verði eins. Það er mannleg rödd sem segir söguna og það skiptir máli hver sögumaður er.

Ef við getum ekki sagt söguna um eitthvað þá skiljum við ekki hvað hefur gerst. Við skiljum betur hvað hefur gerst gegnum góðar sögur en leiðinlegar útskýringar.

Sagnalist áhrifaríkust á því sviði þekkingarstjórnunar þar sem orð eru ekki til

Fyrirtæki verða að læra hraðar en aðrir og þekkingin að breiðast hratt út innan fyrirtækisins

Seely Brown talar um tvo andlit þekkingar - annars vegar þekkingu sem lifir í skjölum og höfðum og hins vegar dulda þekkingu eða færni sem lifir í fólki og hvernig það vinnur.

Hann talar um hvernig fólk sem vinnur saman lengi myndar samfélag þar sem hugmyndir flæða um og eiga greiðan aðgang in en ekki endilega út. Að búa til þannig hugmyndaflæði út, ekki endilega í þröngu samfélagi er mikilvægt viðfangsefni.

Nýbreytni er fólgin í að yfirvinna andspyrnu eða tregðu sem getur líka verið tregða sem felst í að halda í einhver landamæri eða mörk. Þetta er ekki síst sjáanlegt í byggingarlist en góður arkitekt breytir hindrun í verkfæri.

Storytelling is one way to influence the tacit knowledge in people, just as coaching (which is nothing but a whole bunch of stories) influences the tacit knowledge in players.

blogs are personal websites, usually maintained by an individual, constantly updated with new information, personal experiences, analysis, hyperlinks and commentary on just about anything, to a repeat audience

Stílsnið og sögur í máli og (ljós)myndum

Ég er að æfa mig að nota svona stílsnið CSS á vefsíðum og sjá hvernig hægt er að nota þetta með ákveðnum bakgrunnum. Mér sýnist notkun á svona stílum gera mun auðveldara að stjórna og breyta letri sem er á vefsíðum.
Hér eru þrjár nýlegar myndasögur með ljósmyndum frá mér.
1) Horft á Eurovision í maí 2001
2) Karólína á eyðieyjunni - Vorsýning nemenda í leiklist maí 2001
3) Fundur um tölvunet í kastala í Svíþjóð í apríl 2001

Uppskrift að stofu

* Sjónvarp
* Sófi
* Stóll
* Sófaborð
* Gluggi
* Inniljós
* Sófamálverk
* Hjómflutningstæki (má sleppa)
* Borðstofuhúsgögn (má sleppa)
* Plöntur (má sleppa)

Þetta er grunnuppskrift en hægt er að nota ýmis afbrigði. Þannig getur sófinn (sófarnir) verið hornsófi, 3-sæta eða 2-sæta, inniljósin verið ljósakrónur, veggljós eða lampar og sófamálverkin verið alls konar dót á veggjum. Aðalatriðið er að byrja að staðsetja sjónvarpið og staðsetja sófann miðað við það, setja sófaborðið upp eins og varnarvirki svo maður sem situr í sófa sé ekki berskjaldaður fyrir geislun frá sjónvarpinu. Inniljós og plöntur eru til að skapa þá blekkingu að við séum úti og það sé bjart. Sófamálverkin eru stundum til þess að láta líta út fyrir að landslagið flæði inn í stofuna en stundum mynd af draumaheimi þar sem við getum kallað fram minningar eða lýst veruleika sem við höldum að sé til handan stofunnar.

Svo má krydda svona grunnstofu með ýmsu allt eftir smekk íbúa. Þannig var stofan þar sem ég fór í Eurovisionboðið í ár. Þar búa þrír tölvunördar og eru nýfluttir inn í íbúð á Hringbrautinni og hafa innréttað með grunngerð af stofu en sérstakasta djásnið í þeirri stofu er tölvuaðstaðan - held reyndar að þeir hafi fallið fyrir íbúðinni út af tölvuaðstöðunni. En þá margt sé ennþá í pappakössum þá er tölvuaðstaðan komin í gagnið. Hér sjá tvo af húsráðendum í Eurovisionsigurham (þetta var tekið fyrir tapið) í stofunni og sést vel tölvuaðstaðan í baksýn. Er þessu einkanlega vel fyrir komið og gerir heildarsvipinn á stofunni sérstakan.

Sláturhúsið í Laugarnesi og listhorn Landsbankans

Það er ágætt að hugsa með orðum og oft geta orð annarra orðið hráefni fyrir hugsun mína. En orð og tungumál eru takmörkuð táknkerfi og ná ekki yfir nema brot af skynjun minni. Sumt sem ég hugsa get ég ekki orðað, hvorki í letri eða tali.

Verð að setja þetta blogg á bið...það er heimtað heima hjá mér að ég taki til (verulega svæsnar hótanir í gangi) en hér er orðahráefni fyrir hugsun mína ef þessi tiltekt tekur einhvern tíma enda:

Tilvitnanir í greinina Að vera á skilafresti - eftir Pál Skúlason um heimspeki Jacques Derrida:

"En Veran sjálf unir sér aldrei í hugsmíðum okkar, heldur fer sínar eigin leiðir og segir skilið við hugmyndahallir okkar eða felur sig í þeim. Þá getum við bara gert eitt: Í stað þess að byggja nýjar hallir afbyggjum við þær sem við höfum áður reist og nýtum efnið í nýjar byggingar sem við vitum ekki hvort Verunni þóknast. Og bíðum, full eftirvæntingar, hvað muni gerast næst. Hvort vofurnar muni ekki koma saman til fundar í fræðilegum húsakynnum okkar og ákveða frestinn sem okkur er gefinn til að standa skil á merkingu heimsins og lífsins...."

"Um leið kviknar vonin, vonin um að frelsast úr viðjum hins voveiflega, að veruleikinn heill og sannur eigi sér stað, frelsarinn komi. Þess vegna er messíanismi, óslökkvandi eftirvænting, innbyggð í mannlega hugsun. Þessi frelsunarvon birtist á ótal vegu í gömlum og nýjum táknum. Sjálfur tekur veruleikinn sífellt á sig óvæntar, ófyrirsjáanlegar myndir."

"Mikilvægasta aukaatriði vestrænnar menningar er letrið (eða skriftin) sem fleytir orðræðunni áfram og er fólgin í hinum ytri hverfulu, efnislegu táknum sem miðla hugmyndum og kenningum. Heimspekingar hafa margir hverjir ekki viljað af því vita. Sumir – eins og Sókrates – hafa kosið að skrifa ekki, heldur styðjast einungis við röddina. Röddin miðlar hugsunum að því er virðist milliliðalaust. Hún flytur þær umsvifalaust á milli okkar, og hvert okkar talar líka í hljóði við sjálft sig. Þegar vísindamenn láta sig dreyma um algilda þekkingu, dreymir þá um hljóðlaust, fullkomið mál sem lætur veruleikann sjálfan birtast fyrir hugskotssjónum okkar. En slíkt fullkomið mál er ekki til. Sérhvert mál er gert úr ytri táknum sem standa undir hugsunum og kenningum. Án hins ytra tákns væri tómt mál að tala um þekkingu og vísindi. Letrið, hið ytra tákn hvers máls, er þögul uppspretta og umgjörð allrar mannlegrar hugsunar. Þögn þess heyrist. Hún minnir okkur á að handan allrar orðræðu og sjónvarpsmynda býr óræður veruleiki sem við, hinar hugsandi, sjáandi og talandi verur, höfum ekki enn náð tökum á. Og munum seint gera."

Tilvitnun í viðtal við ritstjóra Kistunnar Matthías Viðar Sæmundsson Morgunblaðið, fimmtud. 1. júlí 1999 - fyrsta útgáfa af vefritinu Kistan var opnað.

"Menn segja stundum í hálfkæringi að við séum uppi á tímum Auðveldra hugsana, Augljósra setninga og Einfaldra lesenda."

"Því hugsunin getur sannast sagna týnst, breyst í ekki neitt, sjálfvirknin étur hana upp líkt og trúna, ef menn rækta ekki efablandna undrun andspænis flóknu tónalífi orða og hugmynda, hljómfalli þeirra og stefjaleik um hugi og heima, jafnvel inn í sorta og myrkur. "

"..Að mati Foucaults lýtur menning hvers tíma ákveðnum lyklum (kódum) er stýra tungumáli hennar, skynreynslu, tækni og gildum. Þessir lyklar gera einstaklingnum kleift að greina mismun og líkindi einstakra fyrirbæra..."

"..Foucault er þeirrar skoðunar að skipulag hlutanna, vensl þeirra innbyrðis, form og hlutföll, séu að miklu leyti mannleg aðgerð. Þetta skipulag býr bæði í hlutunum sjálfum - háð lyklum og sögulegum aðstæðum - og í sjón einstaklingsins, skynjunarhætti hans og tungumáli.."

"Upplifun þessa djúpsviðs leysir okkur undan málfarslegum og skynrænum fjötrum; okkur verður mögulegt að gagnrýna lykla sem áður voru sjálfsagðir; allt í einu kemur í ljós að það sem talið var óhugsað og auðvitað er bundið, tilbúið form.."

"Hefðbundin hugmyndasaga er safn ævintýra um hugsuði sem skapa hugmyndir úr engu."

Laugardagur til lista

Allur laugardagurinn var helgaður listum og listiðkan af einhverju tagi hjá mér. Heima um morguninn í tölvuteiknun og að skoða listefni á Netinu, um miðjan daginn fór ég vorsýningu Listaháskóla Íslands, síðdegis í Listasafn Reykjavíkur í Hafnarhúsinu á opnun nýja vefritsins Kistan og um kvöldið svo auðvitað evrópska söngvakeppnin.

Skrapatólið Blogger

Þarna var ég í gær að skrifa um hve frábært og magnað verkfæri Blogger væri og næstum svona "Killer application" eins og Visicalc var á sínum tíma. Svo virkar ekkert... Get ekkert sent... Hugmyndin á bak við Blogger og aðra vefannála er frábær - þeir eru eins konar samastaðir og kastalar einstaklinga sem samt eru ekki umluktir síkjum eða virkisveggjum eins og í kyrrstæðu lénsveldi heldur eins og loftför á hreyfingu í gegnum tímann, opnir fyrir áhrifum frá öðrum og sendingum frá umhverfinu.


Mér finnst núna Blogger vera eins og plastdrasl, Kinderegg sem er smurt örþunnri súkkulaðihúð en inn í egginu er plastdrasl sem maður getur skemmt sér um stund við að setja saman en skemmist strax og ekkert að gera nema henda burtu. Bara að tæknin virkaði...