Töfrabloggarar Már, Stefán og Katrín
Var að lesa heilsíðugrein í Stúdentablaðinu í dag þar sem Guðmundur Svansson fjallar um þá sem setja sálina á netið. Skemmtileg grein og fræðandi og ágætis byrjun. Fínir punktar í greininni um bloggsamfélagið, rss fréttaveitur og skjallbandalög bloggara sem hlekkja sig saman, um hvernig nördaiðjan hefur breyst í múgmenningu og um hvernig blogglestur getur verið aðferð til að kynnast hugarheimum þeirra sem búa við aðrar aðstæður en maður sjálfur.
En setja bloggarar sálina á netið? Ég held að þeir geri það ekki frekar en fólk gerir vanalega þegar það segir sögur eða ræðir við annað fólk. Már segir í greininni að vefurinn neyði okkur til að endurskilgreina raunveruleikann og tekur sem dæmi samfélög sem hafa myndast með tilkomu vefsins t.d. í gegnum blogg. Raunveruleikinn hafi hingað til átt fast lögheimili í efnisheiminum. Ég er ekki sammála þessu, ég held að sá raunveruleiki sem hafi verið teiknaður upp löngu fyrir tilkomu vefsins hafi verið engu minni blekking, svona kort af heiminum þar sem línur og landamæri voru dregin upp í gegnum tungumál og siðvenjur og varðveittar sameiginlegar minningar sem sögðu til um hvað mætti og ætti og það sem ekki er orð eða tákn yfir það er ósýnilegt og það er ekki til fyrir fólki.
Sjónhvelfingar
En fólk dagsins hjá mér í dag eru Már, Stefán og Katrín. Eiginlega mest fyrir að vera svo sannfærandi að það bara eins og þau búi til töfrahjúp og sjónhverfingar í kringum sig. Ættu bara öll að fá
gylltu bloggflautuna í verðlaun.
Már fyrir að vera mikilvirtur álitsgjafi í fjölmiðlum um blogg en blogga samt ekkert sjálfur. Jú veit... hann stefnir á að byrja aftur að blogga sem fyrst... hefur bara stefnt ansi lengi að því...hmmm... ég man þá tíð að Már birti háalvarlegt manifesto um vefskrif sín þar sem hann lofaði sjálfum sér að breyta aldrei neinu og varðveita allt... get ekki vísað í manifesto hans, bara í
smáklausu í minni dagbók sem vísar í það. Manifesto-ið sem lofaði óbreytileika hvarf eins og allt bloggið hans Más.
Svo er það
Stefán. Ótrúleg kænska hjá manninum og snilli að lýsa því yfir og hamra látlaust á að hann sé mesti og frægasti bloggarinn svo oft að allir eru farnir að trúa honum. Sýnir best stjórnviskuna hjá honum að öll orkan hjá þeim sem hafa einhverjar valdafíkn í bloggheimum fer í að munnhöggvast um hver sé
NÆSTfrægasti og
NÆSTbesti bloggarinn. Ef þessi maður á ekki framtíð fyrir sér í stjórmálum...
Eða þá
Katrín. Hún er heimsfræg á í Íslandi fyrir að blogga og vera mest lesni bloggarinn og hafa teljara sem sýnir svimandi tölur og Stúdentablaðið spyr hana hvaða ráð hún geti gefið byrjanda sem stefnir hátt. Fólk treystir tölum og prósentum og mælinganiðurstöðum þó það sé löngu búið að glata trúnni á að það sé allt sannleikur sem stendur á prenti. Tölurnar hjá Katrínu eru eins og fullyrðingin hjá Stefáni, uppsprettan er hjá þeim sjálfum en það er gömul viska að það getur verið að eitthvað verði sannleikur ef nógu margir trúa því og það er endurtekið nógu oft. Og bloggið hjá Má er úr eins fíngerðu og þéttriðnu efni og nýju fötin keisarans voru á sínum tíma, það er varla að maður þori að láta uppi að það sé sjónhverfing:-)