Sálfræðingur bloggsins

Ég er búin að uppgötva sálfræðinginn Ira Progoff og er er orðin einlægur aðdáandi hans. Hef reyndar ekki lesið neinar bækur eftir hann, bara það sem ég fann um kenningar hans og ritsmíðar í Google leit. Hann var lærisveinn Jungs og er þekktastur fyrir að þróa aðferð við leiðarbókaskrif, svona aðferð við að skrifa niður hugrenningar sínar miðað við ákveðin þemu. Ég hugsa að hann hefði þróað þessa aðferð miðað við blogg ef hann hafði verið uppi í dag. En það er gaman að uppgötva einhvern sem segir svona vel það sem maður hefur verið að hugsa - að skrifa LEIÐABÓK eða sína eigin BIBLÍU:

"He suggests that journal writing is - if you follow his procedures - potentially writing your own Bible, based on personal creativity rather than docile imitation."

Og það er munur á að lesa og skrifa sjálfur:
"Creative work means you become the author of something yourself. Progoff begins his book by referring to religious Bibles, which are written by other people. Reading them is imitative, because you are not generating insight yourself ."

Progoff var spurður í blaðaviðtali um hvað hefði orðið til að hann fékk svona áhuga á að láta fólk halda leiðarbækur og hann svaraði:
"....I realized in my studies that those persons who were creative (in the general sense of developing more fulfilling lives) were constantly in motion - by which I mean that they were actively engaged in a tangible project or work in which they had an intense interest. Therefore, any method that is devised to assist individuals in developing their lives must similarly focus on the underlying process rather than the contents of a person's life."

Og svo segir hann frá því hvernig leiðabókaskrif geti stutt fólk til frekari þroska:
"Writing in the journal is necessary because it leads to a person’s further self development. By writing and reading back their journal entries, new feelings and images are stirred inside themselves from which new thoughts, images, and energies are generated. Writing adds to the experience because we find that we are more in touch with our journal entries than we originally supposed. This process of writing and then reading back this material generates additional entries that builds a momentum from which to realize and to develop further our own potentials."

Svona leiðarbókaskrif eru ein af þeim aðferðum sem fólk hefur til sjálfskoðunar. Kannski verða netdagbókaskrif eins og bekkurinn hjá sálfræðingnum, táknmynd fyrir nýmóðins tegund af sjálfskrufningu. Ég hugsa nú reyndar að það séu fleiri aðferðir við að fylgjast með eigin þroska og öðlast yfirsýn yfir eigið sjálf en svona skráningar í almenningi Netsins.

Hindúasiður

Ég er búin að vera að kynna mér hindúasið á Netinu...tja eiginlega frekar verið að skoða myndir og ævintýrasögur af guðdómlegum verum. Er heilluð af litanotkuninni og frásagnarstílnum, svona sagnaheimur með ónáttúrulegum litum, svona barbíebleikir og englabláir litir og svo hvernig guðir sem eru samsettir úr mörgum verum eru teiknaðir í mannsmynd með fullt af útlimum. Var sérstaklega að skoða þetta goð Murugi sem ber spjót viskunnar.

Bloggarar athugið !!! Listamannalaun .... umsóknarfrestur að renna út!!!!

Er ekki ástæða til að minna alla orðlistamenn (eru ekki allir bloggarar orðlistamenn?) á að frestur til að sækja um listamannalaun rennur út klukkan 16 í dag. Nógur tími er samt til stefnu, bara að fylla út þetta eyðublað og senda í tvíriti. Í reitinn þar sem umsækjendur úr Listasjóði eru beðnir að tilgreina listgrein sína þá má reyna að skrifa orðið BLOGG og haka við að sótt sé um í launasjóð rithöfunda. Í stóra reitnum þar sem beðið er um "stutta og hnitmiðaða lýsingu á verkefni/verkefnum sem fyrirhugað er að vinna að á starfslaunatímanum" þá má reyna að gefa bara upp vefslóð á bloggið.
Svo þarf náttúrulega að fylgja með "Ýtarleg greinargerð um verkefnið sem liggur til grundvallar umsókninni". Hér má reyna að prenta allt blogg frá byrjun. Upplýsingar um listrænan feril, m.a. um helstu verk o.s.frv gætu verið svona setning: "Hefur bloggað í sautján mánuði. Aldrei orðið bloggfall."

Um rannsóknarháskóla

Í Morgunblaðinu í gær er vitnað í marga háskólarektora út af skýrslu HÍ um rannsóknarháskóla. Gaman að heyra að melakleppur sé orðinn rannsóknarháskóli, ekki bara svona gráðufabrikka. Annars finnst mér að háskólar hljóti eitthvað að finna fyrir tækniþróuninni, þetta eru stofnanir sem beinlínis byggjast á svona vitundar- og þekkingariðnaði, háskólarnir eru musteri hinna talandi stétta. Enda fann ég líka í Chronicle of Higher Education spádóm um það Technology Will Reshape Research Universities Dramatically, Science-Academy Report Predicts. Þessi grein er mest um nýútkomna skýrslu Preparing for the Revolution: Information Technology and the Future of the Research (2002)

Annars finnst mér áhugavert að pæla í svona rannsóknarhefðum og vísindaheimspeki. Núna er hin megindlega rannsóknaraðferð í tísku í hugvísindum.
Núna langar mig samt mest til að kynna mér svona Action Research og vinna í svoleiðis anda. Ætti að athuga hvort þetta tímarit Educational Action Research sé keypt af íslenskum söfnum.
Meira um Action Research:
Collaborative Action Research

Um skóla og skólaskyldu

Mjög spennandi framhaldssaga á netinu sem ég ætla að fylgjast með er Underground History of American Education. Einn kafli kemur í einu á Netið og þarna er víst flett ofan af goðsögninni um skólahald nútímans. Kannski ég ætti að lesa aftur Deschooling Society eftir Ivan Illich. Þetta var gúrúinn okkar þegar ég var í kennsluréttindanámi í eldgamla daga. Afskólun..

Erindi í Borgartúni á UT-skóla ráðstefnu

UT-skólaverkefniðvar að ljúka og því var ráðstefna um upplýsingatækni í skólastarfi í dag. Þar voru um 150 manns. Ég flutti þar erindi, kynnti verkefnið "NKN-2000 Building Digital Portfolios in On-line Distance Education". Er núna að reyna að setja saman eitthvað kynningarefni svo það sé tilbúið á íslensku og ensku upp úr 21. nóvember. Er líka að þræða vefinn og leita að hvort ekki séu fleiri í heiminum með svipaðar hugmyndir um notkun Internetsins í námi og kennslu. Þeir gætu verið Jason en hann segir einhver staða að mikilvægasta námið sem fari fram á Netinu sé að segja og deila sögum í ýmis konar vefumhverfi en að þessi geta Netsins sé ekki nýtt af skólastofnunum "...who are primarily focussed on controlled curriculum and easily accessible learning experiences" og að sterkasta frásagnarformið á Netinu sé vefsíðan og bloggið sé eitt nýstárlegasta verkfærið til að miðla sögum.

Um hinn dásamlega heim tvíundarkerfisins

Hér er skemmtileg frásögn af námsvali konu sem fór í tölvunarfræði: "Tölvunarfræði varð fyrir valinu að þessu sinni. Ég hef áður haft í hyggju að leggja stund á ensku, bókmenntafræði, íslensku og spænsku, en vatt kvæði mínu algjörlega í kross og byrjaði í tölvunarfræðinni. Ég sé ekki eftir því. Miðað við hina þurru fræði um formendur og hljóðeðlisfræði íslenskrar tungu þá er tvíundarkerfið dásamlegur heimur í mínum augum. "

Annars vakti þetta blogg mig mjög til umhugsunar, þetta er frásögn af framvindu alvarlegs geðsjúkdóms og á forsíðu segir hún að síðan sé skrifuð: "svo ég geti betur hent reiður á hugsanir mínar og þannig mögulega séð hvort mér fer fram eða aftur í leit minni að innra jafnvægi".

Bloggað um blogg

Ég hef núna bloggar 27 sinnum um blogg og þar að auki skrifað 67 blogg um Internetið og tæknina. Að þessu komst ég þegar ég setti upp fyrsta vísirinn að vefnum Blogg fyrir byrjendur, slóðin er www.asta.is/blogg. Ég vil hér með kalla eftir framlögum á þennan vef t.d. vísunum í blogg um blogg sem aðrir bloggarar hafa bloggað um. hmmm...kannski væri sniðugt að setja þennan vef upp sem blogg....

Karlmenn í umönnunar- og uppeldisgreinum

Það er mjög fínt mál að fá fleiri stelpur til að íhuga nám í verkfræði og mér sýnist alveg hafa tekist að vekja athygli á misvæginu milli kynja þar. Ég vildi óska að eitthvað púður væri líka í umræðu um hvað það eru fáir karlmenn sem sækja nám í ýmis konar umönnunar- og uppeldisgreinum.

Ingvar Sigurgeirsson prófessor við KHÍ skrifaði 28 maí síðastliðinn grein í Morgunblaðið þar sem hann hvatti karlmenn til að íhuga kennaranám, leikskólakennaranám og þroskaþjálfanám. Ingvar benti á að aðeins einn karlmaður var þá í leikskólakennaranámi við KHÍ og fjórir í þroskaþjálfanámi en innan við 2% leikskólakennara eru karlar og innan við 4% þroskaþjálfa og að aðsókn karla í grunnskólakennaranám hefur undanfarið verið að minnka.

Spennandi og fjölbreytt störf
Ingvar segir í greininni:
Engin rök eru í raun fyrir öðru en að störf kennara og þroskaþjálfa eigi að höfða jafnt til karla og kvenna. Þau gera öll miklar kröfur um hæfni í mannlegum samskiptum og reyna á stjórnunarhæfileika. Öll eru störfin afar fjölbreytt og enginn starfsdagur öðrum líkur. Starfsvettvangur kennara og þroskaþjálfa einkennist um þessar mundir mjög af margs konar þróunarstarfi. Þar leika ferskir vindar og viðfangsefni eru sérlega áhugaverð. Nefna má leikskólann sem dæmi, en óvíða hefur verið meiri gróska að undanförnu en einmitt á þeim vettvangi. Má þar nefna nýjar hugmyndir um leikskólauppeldi, frjóar kenningar um gildi leiks og leikuppeldis, aðferðir sem beinast að því að efla hlut leikrænnar tjáningar, hreyfingar og skapandi starfs, aðferðir sem sóttar eru til gæðastjórnunar, þróun öflugs foreldrasamstarfs, hugmyndir um að nýta tölvu- og upplýsingatækni í leikskólum og barnaheimspeki.

Hvers vegna fara karlmenn ekki í þroskaþjálfanám?
Ingvar segir í greininni:
Þroskaþjálfar eru eina stéttin í landinu sem er sérstaklega menntuð til þess að styðja fatlað fólk og gera því kleift að vinna og lifa í samfélaginu við hlið ófatlaðra. Á þessum vettvangi er gríðarlega hröð þróun og sannarlega ráðrúm fyrir nýjar hugmyndir, snjallar lausnir og þróunarstarf. Óskiljanlegt er með öllu hvers vegna störf með fötluðum höfða ekki til karlmanna meira en raun ber vitni.

Svo benti Ingvar á að bæði kennara- og þroskaþjálfanám er í boði í staðnámi eða fjarnámi og fjarnámið er skipulagt með það fyrir augum að unnt sé að stunda það með hlutastarfi og að grunnnám við Kennaraháskólann lokar engum leiðum og möguleikar til símenntunar og framhaldsnáms eru meiri en í flestum öðrum starfsgreinum.

Karlmenn styrktir sérstaklega til náms í félagsráðgjöf við HÍ
Félagsþjónustan í Reykjavík veitti karlmönnum námstyrki fyrir skólaárið 2002-2003 til að stunda nám í félagsráðgjöf. Aðeins einn af hverjum tíu félagsráðgjöfum er karlmaður. Þetta þykir sérstaklega bagalegt m.a varðandi barnavernd og forsjármál.

Hvatningarátak um hjúkrunarfræði
Þá hefur verið sérstakt hvatningarátak á þessu ári í framhaldsskólum um nám í hjúkrunarfræði og störf hjúkrunarfræðingsins. Markmið hvatningarátaksins er að karlnemendur í hjúkrunarfræði og útskrifaðir karlhjúkrunarfræðingar geti orðið yngri karlnemendum í framhaldsskólum hvatning til að fara í hjúkrunarfræði.

Brjóst og blástrákar

Finn hjá mér mikla þörf fyrir að tjá mig um FUNDINN. Ég var ekki á þessum fundi en ég hef lesið blogg hjá fólki sem var heldur ekki á þessum fundi og og það fólk vísar í blogg hjá fólki sem var á fundinum og vefrit sem lýsa því sem gerðist á fundinum. Fór að hugsa um hvað bloggumræðan hefur breyst, núna er málefnaleg og rökstudd umræða um jafnréttismál og stöðu kvenna á mörgum bloggum og það jafnt hjá karlkyns og kvenkyns bloggurum. Man að þegar ég byrjaði að blogga þá voru nánast eingöngu karlmenn (að mér virtist nánast eingöngu verkfræðinemar) að blogga og eina kynjaumræðan í bloggi voru grófar klámmyndir af konum og gróft orðfæri þrungið kvenfyrirlitningu hjá einstaka bloggurum sem virtust nota það sem ráð til að auka lesendahóp sinn....

Hva..Ha! ...Skil ekki....Hvernig tengist þessi brjóstamynd vitundariðnaðinum og honum Jakobi Frímanni? .... Höfundurinn er bara skrifaður menningardeild Deiglunnar... eins gott að ég áttaði mig á þessu... var farin að halda út af þessum mörgu jafnréttisgreinum undanfarið að Deiglan væri fínt veftímarit og ágætis lesning fyrir bæði karlkyns og kvenkyns femínista, ekki bara rit smástráka sem upp úr vellur einhver últra hægri froða.

Aha!... nú fatta ég... þetta er náttúrulega svona útpælt statement um að Deiglan hafi ekki breyst í femínistavefrit heldur haldi áfram að vera rit fyrir blástráka skrifað af blástrákum.

Yfir fjöll og firnindi með kjörkassana

Systir mín var að hringja, hún mun núna í kvöld og nótt pikka upp innsiglaða kjörkassa á ýmsum stöðum á Vestfjörðum ásamt hinum Vestfirðingunum í kjörnefnd Sjálfstæðisflokksins í hinu nýja og víðfeðma Suð-Vesturkjördæmi. Svo leggja þau af stað yfir fjöll og heiðar og reikna með að komast í náttstað í fyrsta lagi klukkan þrjú í nótt. Geta þá sofið í örfáa tíma því talning hefst á sunnudagsmorgni í Borgarnesi og getur ekki hafist fyrr en búið er að blanda öllum atkvæðaseðlum saman. Ætli kosningafyrirkomulag við prófkjör verði svona fyrir næsta þingkosningar? Kannski kýs fólk bara heima hjá sér eftir fjögur ár, allir verða komnir með einhver stafræn skírteini og gagnaflutningur verður vottaður og öruggur.

Mósaik - margt smátt gerir eitt stórt

Var að uppgötva eitt ógeðslega sniðugt tómstundagaman á Netinu, það er að taka þátt í að búa til mósaíkmynd þar sem ekki er einn höfundur, heldur gerir hver um sig eitt spjald eða þil í myndina, kannski í kringum eitt þema. Ég var t.d. að skoða eina tilbúna mósaíkmynd, það er svona kindaþema. Minnti mig á að sumir listamenn mæla allt í kindakílómetrum. Eitthvað svo bútasaumsleg svona samvinnuhreyfing listamanna.

Ætti kannski að skipta bakgrunninum hjá mér í tölvunni heima og setja þessa mósaikmynd í staðinn... Og hugsa sér hve mikla útrás maður fær í því að taka þátt í að skapa ófreskur með öðru fólki. Ófreskja eða ófreskjuhluti hvers og eins verður að blandast alveg við þiljurnar sem áður eru komnar. Hvernig skyldi Frankensteinsaga nútímans hljóma? Gengi örugglega mikið út á svona participatory design...

Skiptir Internetið máli í kosningum 2002 á Íslandi?

Margir bandarískir bloggarar voru í gær með brýningu til lesenda sinna að kjósa því það voru þingkosningar þar í gær. Þar í landi er kosningaþátttaka ótrúlega lítil. Í greininni No, Really, This One's a Net Election eftir Nicholas Thompson er úttekt á því hvernig Internetið skipti máli í kosningunum í USA árið 2002.

Bráðum verða prófkjör í Reykjavík hjá Sjálfstæðisflokki og Samfylkingu og uppstilling verður í janúar hjá Framsókn en ég veit ekki hvaða háttur verður hjá Vinstri Grænum.

Margir farnir að blogga, skrifa dagbækur eða pistla í tímaröð
Það er fróðlegt að skoða hvernig frambjóðendurnir nota upplýsingatækni núna. Langflestir nota vefinn til að kynna sig og það sem þeir standa fyrir. Sumir halda úti eigin vefsetri þar sem þeir skrifa pistla eða dagbók og virðast líta á vefinn sem samskiptatæki sitt við kjósendur. Það er stærra skref en kyrrstæð kynning því pistlar í tímaröð (blogg) og einhvers konar samskipti við lesendur gera kosningavefina líflegri og gera upplýsingaflæðið betra og það vonandi eykur lýðræðið, þ.e. öflugur fréttaflutningur til kjósenda um hvað frambjóðandinn er að gera og pæla og svo að það sé auðvelt fyrir kjósendur að ná til frambjóðenda og skýra sín sjónarmið. Ég leit á nokkur vefsetur frambjóðenda og sá að Bryndís skrifar pistla, Helgi er líka byrjaður að skrifa pistla og Sigrún Grendal skrifar líka pistla og Jóhanna skrifar pistla og gefur lesendum kost á að skrifa henni um sína skoðun og Kolbrún skrifar pistla og það gera líka Ásta Ragnheiður, Guðrún Ögmunds og Siv og Ögmundur og Valgerður og Björn skrifa dagbækur. Vonandi munu stjórnmálamennirnir ekki bara vera svona duglegir í vefskrifum rétt fyrir kosningar, ég held að svona safn af vefpistlum verði bara merkilegra eftir því sem árin líða og geti orðið svona reynslusjóður fyrir framtíðina. Vefurinn hjá Birni Bjarnasyni er ein besta yfirsýn yfir hvað var að gerast í menntamálum á Íslandi þau ár sem hann var menntamálaráðherra. Björn var líka brautryðjandi í að nota tölvupóst og það var held ég einsdæmi fyrir nokkrum árum að almennir borgarar gætu skrifað ráðherra og fengið strax svar frá honum.

Sumir frambjóðendur virðast ekki leggja mikla áherslu á vefinn enn sem komið er. Ég vildi óska að það væru meiri upplýsingar á vefsíðum hjá Stefaníu Óskarsdóttir og Hólmfríði Garðarsdóttir, ég þekki þær báðar og þær eru frábærar og hafa báðar mikla reynslu og yfirsýn.

Hvernig frambjóðendur sjá sjálfan sig og kjördæmið
Jakob Frímann og Ágúst Ólafur hafa svona kynningarvefi, gaman að bera saman hvernig þeir sjá sjálfan sig og umhverfið þ.e. Reykjavíkurborg því þeir setja báðir á forsíðu á vefsetrum sínum mynd af sér og borgarbakgrunn. Jakob Frímann sér sjálfan sig og borgina í lit og rústrauðum tónum og hans tákn er turninn á Næpunni, ég tek þetta sem tákn um áherslu á menningu og listir og alþjóðavæðingu (minnir á bakgrunnsmyndina af Kremlarturnum í stuðmannalaginu þegar leiðtogafundurinn var í Reykjavík), þessi áhersla á hið framandi og það sem stingur í stúf við umhverfið. Ágúst Ólafur sér sjálfan sig og borgina þannig að hann einn er í lit (reyndar frekar einlitur, svona í gulbrúnum tónum) en borgin í grátónum og það eru manngerðu línurnar í landslaginu sem koma fram - beinar línur tjarnarbakkanna og vegirnir og húsablokkir sem raðast við vegi, það er bara hægt að greina stóru stofnanirnar, áherslan er á borgarskipulag og infrastrúktúr, þetta er svona sviðsmynd úr Simcity.

Hugleiðing um stelpustærðfræði

Deiglan birtir í dag grein eftir Brynjólf Sævarsson um stelpustærðfræði.Þetta er málefnaleg grein og gott innlegg í kynjaumræðuna. Það er vissulega óheppilegt orðalag sem haft er eftir Rósu Erlingsdóttur í greininni t.d. " ... að vera hræddar við stærðfræðina þannig að við drögum svolítið úr kröfunum á fyrstu námsárunum til þess að halda þeim inni í þessum greinum." Ég efast um að þær stúlkur sem hafa valið verkfræði eða raungreinar séu hræddar við stærðfræði og sé reyndar enga skýringu á hvers vegna stelpur ættu að vera hræddari við stærðfræði en strákar. Svona orðalag er móðgandi fyrir konur í verkfræði- og raunvísindanámi.

Það má hins vegar alveg ræða hvort að inntak og skipan raunvísindanáms sé í takt við það starfsumhverfi sem býður nemenda að námi loknu og ég hugsa að meiri áhersla á félagsvísindi og hugvísindi geti alveg bætt tækninámið. Inntak náms og þau dæmi og nálganir sem þar eru teknar mega ekki vera á skjön við það sem nemendur upplifa sem mikilvægt og áhugavert og tengt því starfi sem þeir hafa hug á að vinna. Ég veit ekki hvort það er kynbundið en ein af ástæðunum fyrir því að námsár mín í viðskiptafræðinni (þjóðhagfræði) í HÍ voru mér kvöl og pína var sú ofuráhersla sem þar var á stærðfræði og að skýra gangvirki samfélagsins út frá stærðfræðiformúlum. Það passaði alls ekki við veruleikann sem blasti við mér þá og það passar ennþá síður núna. Það er ekki hægt að skýra alla breytni mannfólksins með lögmálum um framboð og eftirspurn og stærðfræðilíkönum, samfélagið er ekki bara flæði af vörum og þjónustu, það er líka byggt upp gegnum trúarlíf og siðvenjur og sameiginlegar minningar eða sameiginlega gleymslu, sameiginlega sjón eða sameiginlega blindu.

Saga af hvernig stærðfræðin fór úr námskeiði og í staðinn kom fiskur og peningar

Á fyrstu árum mínum í kennslu tók ég að mér á miðjum vetri kennslu á tölvur í útgerðartækni við Tækniskóla Íslands, held reyndar að það nám sé ekki til lengur heldur hafi þanist út í eitthvað sem heitir rekstrarfræði og er víst stærsta brautin í Tækniháskóla Íslands núna. Vissi ekki fyrr en ég var búin að ráða mig að fyrirrennari minn hafði gengið út í fússi og mikill kurr væri í nemendum. Þeir höfðu verið að læra forritun, ég man ekki hvort það var forritunarmálið Basic eða pascal en man að öll verkefnin gengu út að reikna rúmmál og flatarmál hluta. Á þeim tíma var tölvukennsla reyndar líka nánast það sama og stærðfræðiformúluútreikningur, tölvur voru galdratól sem fyrst og fremst hjálpuðu við flókna útreikninga. Útgerðartækninemunum fundust þessir útreikningar flóknir og óskiljanlegir.

Áður er ég byrjaði að kenna þarna spurði ég deildarstjórann hvort hann gæti gefið mér einhver ráð um hvernig verkefni ég ætti að búa til fyrir nemendurna og hann sagði tvö orð: FISKUR OG PENINGAR. Ég fór heim og samdi verkefni eftir því. Öll verkefnin sem ég lagði fyrir nemendurna voru sprottin upp úr sjávarútvegi og gengu út á að reikna aflahlutdeild eða gera framleiðsluútreikninga í fiskvinnslu. Svo henti ég fyrir borð þessari forritunarkennslu og fór að kenna nemendunum á verkfæri sem hafði fylgt tölvunum en enginn hafði notað eða sett sig almennilega inn í. Mér sýndist það verkfæri henta betur til svona útreikninga með peninga og fisk. Þetta verkfæri var kallað "spread sheet " og var seinna á íslensku kallað töflureiknir. Þetta var eftir því sem ég best veit í fyrsta skipti sem töflureiknar voru notaðir í kennslu á Íslandi. Þessi breyting sló í gegn hjá nemendum og ég held það hafi verið miklu hagnýtara fyrir þá að læra fjármálaútreikninga í tölfureiknum og þeir hafi getað leyst miklu flóknari dæmi þar heldur er ef áherslan hefði eins og áður verið á að búa forrit sem reiknuðu flatarmál. Sumum fannst samt með þessu væri verið að gera námið of létt og draga úr stærðfræði. Kannski var verið að gengisfella gæði háskólanáms?

Engir ljósir punktar

Vinkona mín var í heimsókn fyrr í kvöld og þegar ég sagði henni frá því að ég hefði fengið tölvupóst í dag um að verkefnið mitt hefði komist í úrslit fyrir eLearning Awards í Evrópska skólanetinu og mér væri boðið til Stokkhólms 21. nóvember á verðlaunaafhöfnina ásamt hinum finalistunum þá sagðist hún vilja óska þess að hún fengi í sinni vinnu stundum bitlinga eins og svona ókeypis utanlandsferðir. Svo hæddist sonur hennar að mér þegar ég sagði að Kristín væri alltaf að læra. Ég er ekki að meika það.