Hvíta gullið

Ég hef bara farið á einn stað í Mexíkó. Það er í landamæraborgina Ciudad Juarez og þar var ég bara í tvo daga. Ég hefði viljað vera þar lengur og rölta um hlíðar sem einu sinni voru beitarlönd fyrir stórar nautgripahjarðir. Hlíðar sem voru þaktar kofum og hreysum, þetta voru íbúahverfi í þessari borg en þarna var ekkert rafmagn og ekkert vatn, ég held að vatnið hafi komið í vatnsbílum. Vegarslóðar liðuðust um hlíðarnar eins og kimar í völundarhúsi, það voru engar vegamerkingar, engin merki um áhrif frá miðstýrðu borgarskipulagi, þessi byggð virtist reist utan við lög og rétt.

Ég hef oft komið í slömm í erlendum borgum þó sjaldan hafi þau verið fátæklegri. En þetta hverfi hreif mig - mér fannst hreysin vera dulbúnar hallir og það var eitthvað við landslagið - andstæður og fegurð - það var útsýni yfir Rio Grande ána og og yfir í Texas þar sem stjarnan stóra blikar öll kvöld. Þessi stjarna hefur logað frá 1940 og þekur heila fjallshlíð, hún var fyrst vörumerki rafveitunnar í El Placo en er núna orðið tákn borgarinnar og síðustu árin hefur hún blikað á hverju kvöldi, ekki bara um jólaleytið. En séð frá fátækrabyggðum í hlíðum Ciudad Juarez er stjarnan vonarstjarna. Eða villuljós.

Sitt hvorum megin við ána Río Grande standa borgirnar El Plaso og Ciudad Juarez. Önnur er í USA og hin er í Mexíkó. Ég veit ekki við hverju ég hafði búist þegar við fórum yfir ána. Alla vega ekki þessu. Ekki svona örtröð, svona óendanlegri bílalest, bílarnir voru líka skrýtnir, margir ævagamlir og illa útlítandi, svona eins og skröltandi brotajárnshaugar. Og svo margir bílarnir voru fullir af fólki. Réttara sagt fullir af karlmönnum í vinnugöllum. Einhvers konar farandverkamenn á leið til USA. Svo voru öll uppljómuðu vegaskiltin sem blöstu við þegar komið var yfir í Mexíkó. Mörg voru að auglýsa lyf og pillur það stóð alla vega víðast hvar Drugstore.

Svo síðdegis fylltust göturnar af verksmiðjustarfsfólki á heimleið. Mér sýndist það vera mest ungar stúlkur og ég tók eftir að þær voru í einföldum klæðnaði en með litskrúðug hárskraut og eyrnalokka og hálsfestar. Á mörgum gatnamótum í Ciudad Juarez voru Indjánar stundum voru það konur með fléttu á baki og barnahóp í togi sem fetuðu milli bílanna með tusku undna í vatni og buðust til að þurrka af framrúðunni fyrir smáaura. Ég skil ekki alveg hver er kallaður indjáni og hver ekki á þessum slóðum, ég held helst að þeir sem eru fátækir og nýkomnir úr sveitinni á mölina séu kallaðir indjánar. Þeir sem hafa staðfest sig í borginni og klæða sig og klippa hár sitt að sið borgarbúa eru ekki indjánar.

Það er einhver gullgrafarablær yfir Ciudad Juarez. Það sogast fólk að þessari borg og þessum landamærum í leit að betri framtíð og auðteknum gróða. En það er ekki málmurinn gull og þar er ekki jarðefnið olía sem er verðmætin og varningurinn. Þarna er hlið inn í vestrænt neyslusamfélag og skiptimyntin er vinna verkafólks. En í landamæraborginni Ciudad Juarez og dauðalínan. Það var grein um ástandið í Ciudad Juarez í Morgunblaðinu í dag. Þar hafa 263 konur verið myrtar frá því í janúar 1993.

Ég vona að þessi grein í Morgunblaðinu sé merki um að augu heimsins muni einhvern tíma opnast fyrir ástandinu í gullgrafarabæjum nútímans eins og Ciudad Juarez. Ég vona að fólk átti sig á að mannfallið og aftökurnar eru ekki mestar í skotbardögum þar sem bófagengi og góðu kúrekarnir plaffa hvern annan niður. Í þessari landamæraborg eru konur kyrktar og limlestar í svo stórum stíl að borgin hefur verið nefnd Ciudad Juarez: The Serial Killer´s Playground eða leikvangur raðmorðingja. Það er gífurlega víðfeðm leit að morðingjanum og löggæslumenn í borginni eru ásakaðir um spillingu og vanhæfni. En kannski er morðinginn ekki einn maður heldur margir og kannski eru morðin afleiðing af ástandi og spennu og viðhorfum á þessum stað. Um ástandið má lesa í þessari grein:
NPR : Curruption at the Gates (September, 2002).

Femínistaumræða í útlöndum og á Netinu

Á fimmtudagsmorgni hringdi í mig Siri Lindstad sem er norsk frílans fjölmiðlakona. Þetta var símaviðtal því hún ætlar að skrifa grein í norskt tímarit um Femínistafélagið. Hún bendi mér á að það hefði komið viðtal við Rósu um félagið í Kilden. Mér sýnist það sé töluverður áhugi meðal femínista á Norðurlöndum að fylgjast með Femínistafélaginu, það eru alltaf að koma bréf og erindi erlendis frá. Ég verð að bæta meiri upplýsingum við ensku síðuna, mér sýnist að allir sem hafa samband séu þegar búnir að stúdera allt sem þar stendur. Það er búin að vera mikil umræða seinustu daga á femínistapóstlistanum um vændi, um auglýsingar og um heimsfréttirnar. Siri sagði mér að hún væri áskrifandi að listanum. Gaman að heyra hvað margir erlendis eru á listanum.

En það er femínisk umræða víða. Ég hef t.d. startað tveimur umræðum á málverjavefnum, einni um hve ónákvæmir lögfræðingar geta verið (útlegging á grein Andra Óttarssonar á deiglunni) og einni um siðfræði og vændi. Senni umræðan er búin að vera ansi lífleg, það voru 163 svör komin og næstum tvö þúsund flettingar. Svo reyni ég að fylgjast með netumræðunni á femínistaspjallinu.

Meðlíðan

Ég var á femínista-hitti upp á lofti á Sólón í gærkvöldi. Þetta eru óformlegar samkomur sem eru alltaf fyrsta þriðjudagskvöld í hverjum mánuði. Fínt að fá sér eitt rauðvínsglas eða bjór og hitta hugsjónafólk og reyndar líka fínt að hitta þarna þá sem eru tortryggnir í garð femínista. Það er svo lítið púður í því að vera bara innan um þá sem eru manni sammála. Halla var fyrst með flott innlegg og síðan voru heitar umræður við borðin. Ég sat hjá nokkrum strákum sem voru sumir mjög skeptískir á femínistafélagið, hvort þetta væri ekki félag sem væri bara að berjast fyrir sérréttindum kvenna, hvort þetta væri ekki fáránlegt nafn á félagið að kenna það við eitthvað kvenlegt o.s.frv.... við fengjum ekki fólk inn í félagið með svona áherslu.... Ég skil ekki hvað eru margir sem standa utan félagsins sem vilja breyta félaginu og meira segja ganga svo langt í byrjun áður en þeir hafa kynnt sér fyrir hvað félagið stendur að þeir vilja breyta nafni félagsins. Af hverju ættum við að breyta nafni félagsins t.d. í Líonsklúbburinn Kiddi bara til að þóknast einhverjum???? Af hverju ættum við líka að breyta áherslum sem sýnilegt er að virka þrælvel til að þóknast einhverjum sem tja... virðist vera mest umhugað um að félagið virki ekki... Þetta er aktívistafélag og það er markmiðið að ná fram breytingum. Á friðsamlegan hátt og með rökum og málefnalegri baráttu og með því að fara að lögum. En við ræddum líka í gær hvað er erfitt að vera alltaf málaður út í horn... hvað er erfitt að vera alltaf gerðar upp skoðanir og viðhorf og það sé reynt að draga upp þá mynd af femínistum að þetta sé fólk sem er urgandi fullt af hatri og beiskju og pirringi ... dæmi er um þegar í kastljósþætti þar sem tveir málefnalegir femínistar mættu til að tjá skoðanir sínar (takk RÚV fyrir að leyfa okkur að koma og segja eitthvað... ég er alla vega þakklát fyrir það!!) þá hóf fréttamaðurinn orðræðu sína með: "Af hverju eru þið svona pirraðar???". Hver var pirraður? Af hverju heitir það að vera pirraður að heimta að það sé hlustað á fólk sem vinnur að mannréttindum og vill benda á gróf mannréttindabrot.

En í gær þá sagði ég við viðmælendur mína (strákana) að ég dáðist að fólki sem léti sig mannréttindi varða svo mikið að það berðist fyrir mannréttindum hópa sem það tilheyrði ekki sjálft eða hefði tilheyrt eða hefði hag af að berjast fyrir. Ég sagði að það væri prófsteinn á hversu mikið fólk ynni mannréttindum og ég sagði að ég ætlaði að nota það sem prófstein á sjálfa mig. Og það er alveg satt, ég ætla að ganga í eitthvað félag eða vinna að einhverjum mannréttindamálum þar sem ég hef engra hagsmuna að gæta en þar sem mér finnst brýnt að eitthvað gerist. Ég fór að hugleiða hvaða félag það ætti að vera eða hvaða fólk er niðurkýldast í samfélaginu.... er ekki alveg búin að sjá það út en það eru hópar eins og fangar og fíklar. Líka fólk sem er mikið fatlað. En mér finnst flott að hafa einhvers konar meðlíðan með öðrum - ekki svona halldór-laxness meðlíðan heldur líka meðlíðan sem felst í því að vilja gera eitthvað í málunum. Ekki bara horfa.

Stuttmyndir

Ég er búin að vera að gera helling af örstuttum vídeóklippum til að setja á vefinn. Gæðin eru svo sem ekkert góð þegar búið er minnka myndina fyrir vefinn en þetta er sniðugt og sennilega það sem koma skal. Held að blómatími svona vefstuttmynda fari brátt að renna upp - alla vega finnst mér þetta ansi sniðugt, að geta klippt myndina í Movie Maker 2 og dælt henni á vefinn. Forsetinn kom í heimsókn í Listgreinahús KHÍ í dag og ég náttúrulega bjó til videóklipp um það. Svo fór ég síðdegis á fyrirlestur um sænskt háskólasjónvarp. Mér finnst reyndar það megi alveg sleppa svona kapalkerfisdreifingu og dreifa efni bara á stafrænu formi - ekki með neina ákveðna útsendingartíma.

Sátt
Var að koma heim af djamminu. Femínistavikan endaði með Kvennabandaballi á Vídalín og þar var tryllt stuð. Tónleikar þar sem fullt af kvennaböndum og tónlistarfólki tróð upp - þar voru Dúkkulísurnar og Heimilistónar og hluti af Rokkslæðunum, Stella Hauks og Lísa Páls og Rósa Guðmunds. Reyndar er þetta sama Rósa og var hér á árum áður skemmtanastjóri á Spotlight - núna er hún orðinn alvarlegur tónlistarmaður sem treður upp á femínistaböllum með eigin lög. Femínistavikan búin að var meiri háttar flott og þetta var góður endir áðan. Er að hugsa um hvað það eru margir listamenn og aðrir sem gáfu vinnu sína til að viðburðir femínistavikunnar gætu fyrir fram - gott að vita að það er til svona mikið af hugsjónafólki í heiminum.

Það verður ágætt að gera smáhlé á þessum aktivísma, ég er búin að senda fréttabréf út á hverjum degi alla vikuna og það fer til 900 manns. Hef líka reynd að uppfæra femínistavefinn með myndum og upplýsingum um femínistavikuna. Ég hef verið að prófa að setja inn svona videóklipp og hljóðskrár.

Femínistavikan stendur kannski mörg ár...

Ég var að skoða gamalt blogg hjá mér, það var frá því í mars í ár. Það stendur að þetta stefni í femíniska viku í lífi mínu - það var vikuna sem ég fór á uppákomu hjá Bríetum, afmælisfagnað Kvennalistans sáluga og stofnfund Femínistafélagsins. Allt í sömu vikunni. Svo hélt ég að þessu femíniska tímabili í lífi mínu væri þar með lokið. Punktur. En það gerðist ekki. Eiginlega hefur þetta bara magnast upp.... Ég veit ekki alveg af hverju. Einfaldasta skýringin væri að það hefði verið svo mikil þörf, kvenfyrirlitningin og klámvæðingin hefði verið í hámarki og þöggun kvenna átakanleg. En ég held að það sé ekki bara það... ég held að það hafi verið einhver knýjandi innri þörf að einhverjum nýjum viðmiðum og eitthvað tómarúm og dapurleiki yfir ástandinu í samfélaginu bæði á Íslandi og í heiminum fyrir utan.

Draumar um vatn

Kristín sagði við mig í morgun að hana hefði dreymt að hún væri að vaða út í sjó með systur sinni. Hún var áhyggjufull, sagði að draumar um vatn boðuðu veikindi. Ég veit ekki hvaðan hún hefur svona draumaráðningar, kannski úr svona draumakverum en mér hafa alltaf þótt þau kver skrýtin. En ég tek samt mikið mark á draumum, held að í þeim séu oft einhvers konar persónulegar vitranir, eitthvað sem býr innra með manni leitar inn í drauminn eða einhver boð frá umhverfinu sem maður skynjar og getur ekki endilega ráðið í koma fram í draumum. En ég efast um að dulmálslyklar til að ráða drauma séu svo einfaldir að þeir komi fram í draumaráðningarkverum. Annars dreymdi mig mjög undarlega eina nóttina þegar ég fór til Skagafjarðar í brúðkaupið í september. Mig dreymdi að ég væri einhvers konar vísindamaður og ég var að ræða um einhverja vísindauppgötvun sem að mér fannst vera fólgin í því að sýna fram á að einhvers konar örverugróður- sveppagróður hefði samband hvert við annað. Ég var að ræða um að sýnt hefði verið fram á að svona sveppakólóníur - eða einhvers konar örverusamlífi sem myndar stórar heildir - gæfi frá sér boð um hvert rakastigið væri á ákveðnum stað og að þessi boð væru numin af einhverri annarri kólóníu einhvers staðar annars staðar. Það var eihver tilraun sem ég var að útskýra. Mig minnir að ég hafi verið að tala eitthvað um ísótópa (fletti því seinna upp á netinu, kannski var það þetta?) eða einhvers konar ísótópamælingar í þessum draumi, einhver orð sem ég skil ekkert í og nota aldrei.

Lýðræði og þjóðþing á Netinu

Ég hef mest tjáð mig síðustu vikurnar á Netinu á ýmsum spjallkerfum, aðallega þremur en eitt af þeim er malefnin.com. Það er gaman að fylgjast með hvernig þjóðmálaumræða flyst inn á Netið og spá í hvort hún komi til með að hafa áhrif - bæði áhrif inn í fjölmiðla og áhrif beint á almenning. Mér fannst umræðan um nafnlausa uppreisn vera góð og margir punktar þar komu fram sem vöktu mig til umhugsunar um lýðræði og réttlæti. Á sama tíma og það er að vaxa upp málefnavettvangur á Netinu þá eru í gangi hjá nokkrum pólitískum ungliðahreyfingum einhvers konar kosningar sem eru í meira lagi vafasamar sem túlkun á vilja félagsmanna - kosningar sem sýna okkur að lýðræði er ekki fólgin í kosningu og smölun og atkvæðaveiðum rétt fyrir kosningar. Kosningar er vissulega einn liður í lýðræði og einn farvegur fyrir óbreytta félagsmenn eða almenning til að hafa áhrif. En það eru aðrar aðferðir miklu árangursríkari og miklu gæfulegri til að hlustað sé á alla. Kosningar eru bara einn þáttur í lýðræði - það er alveg eins mikilvægt að umræðan sé lýðræðislegt og þeir sem áhuga eða hagsmuni hafi tækifæri til að taka þátt í umræðunni - ekki bara eftir að ákvörðun er tekin - ekki bara sem neytendur heldur einnig til að móta samfélagið.

Ég veit að mörgu fjölmiðlafólki ofbýður umræðan á Netinu og kannski ekki nema eðlilegt því á fjölmiðlum starfa margir sem árum og áratugum saman hafa unnið við fjölmiðla þar sem það þarf að aga mál sitt og hugsa um hvaða áhrif hvert orð hefur og ekki sé vegið að einhverjum ákveðnum hópum. Það sem hefur líka gerst er að umræðan á netmiðlum svo sem malefnin.com hafa verið sérlega óvægilegt einmitt í garð fjölmiðla og þekks fjölmiðlafólks og reyndar svo að ákveðinn hluti af umræðunni var tekinn út eftir mikinn þrýsting. Reyndar velti ég fyrir mér hvort umræðan á málverjavefnum sé ekki svona hatrömm út í fjölmiðla og einstaklinga sem starfa á fjölmiðlum að einhverju leiti vegna þess að hér er nýr miðill - ekki fjömiðill - frekar margmiðill eða sammiðill - og það eins og þessi nýi miðill sé að máta sig við þá miðla sem fyrir eru - og það er kannski persónugert í gagnrýni á þætti og einstaklinga sem eru í hinum hefðbundnu fjölmiðlum, sérstaklega dagblöðum og sjónvarpi.

Innlegg á málverjum týnast í málskóginum mikla og þess vegna setti ég öll mín innlegg á sérstaka síðu svo ég hefði yfirsýn yfir hvar ég hefði tjáð mig og hvað ég hefði sagt.

Nafnlaus uppreisn

Ég startaði umræðu rétt áðan um nafnlausu uppreisnina á Málverjunum. En nú er ég að fara upp í sveit og það verður gaman að sjá þegar ég kem aftur hvort þessir grímuklæddu ofurnotendur sitji þegjandi undir svona ádrepu eins og þeir fengu í viðhorfi Morgunblaðsins í dag.

Að hleypa heimdraganum

Núna í kvöld þegar sjónvarpið íslenska sýndi frá stefnumótunarumræðu á Alþingi þó hringdi í mig sænskur femínisti sem er að rannsaka eitthvað sem hún kallar "feminist media critics" og spjallaði við mig í hálftíma. Ég sagði henni náttúrulega frá öllu sem við værum að gera í Femínistafélaginu en ég er búin að setja upp enska síðu þar. Svo sagði ég henni frá baráttu minni við pressuna og ýmsa fjölmiðla síðasta árið, baráttu sem byrjaði þegar ég var í rimmu við forustumenn Stúdentablaðsins fyrir ári síðan og þar sem ég fékk ekki að skrifa í Stúdentablaðið þá héld ég uppi linnulausu málþófi á blogginu. Svo hef ég upp á síðkastið mest verið að rövla um Kastljósið og fleiri sjónvarpsþætti og fréttatengt efni enda finnst mér ástandið vera sérlega slæmt þar. Hingað til hef ég ekki orðið vör við annað en svona barátta virki alveg og þetta er tilraun í að sjá hvort að einstaklingar fái einhverju áorkað með að tjá sig í tíma og ótíma á netmiðlum.

En þetta er stór dagur hjá Femínistafélaginu vegna þess að í kvöld var fyrsti fundur félagsins á erlendri grund. Ég var að fá bréf frá Erlu í Kaupmannahöfn, það mættu um 35 á femínistafundinn sem var í Jónshúsi í kvöld og sum komu alla leið frá Svíþjóð bara fyrir þennan fund. Ég er búin að setja erindi Erlu á vef Femínistafélagsins. Það var einhver von um betri tíma í vændum að vita að framtak okkar í Femínistafélaginu hefur núna sprota í Kaupmannahöfn og vekur athygli líka í útlöndum.

Grey strákarnir í Pepsíkippuframboðinu

.Ég get bara ekki annað en vorkennt strákunum þarna í Heimdalli í þessum Bolla-Atla slag. Þetta er svona kosning og kosningaaðdragandi þar sem allir tapa. Og kannski er stærsta hrapið í tiltrú fólks á að í þessu félagi sé unnið af heiðaleika og réttsýni. Ásakanir og brigsl ganga nú á víxl. Ef ég skil málið rétt þá var heiftarleg atkvæðasmölun rétt fyrir kosningar ástæðan, sitjandi stjórn tók ekki gildar nýskráningar og önnur fylkingin dró sig þá til baka í fússi. Allir svekktir. Nú veit ég ekki hvernig vanalega er staðið að kosningum í þessari ungliðahreyfingu en þær sögur sem núna eru sagðar eru hreint út sagt óhugnanlegar.

Svei mér þá ef þetta er ekki verra en prófkjör Sjálfstæðismanna í Norðvestur-kjördæmi í vor sem var gerð góð skil í Deiglupistli Andra Óttarssonar Ranglætið sigrar. Um það mál segir Andri:
"Þetta þýðir að eitt mesta kosningasvindl sem vitað er um í sögu lýðveldisins er nú lokið með fullkomnum sigri óréttlætisins. Þeir sem höfðu rangt við komust upp með það og þeir sem reyndu að spyrna við fótum og upplýsa misferlið voru sendir til Washington.
Rétt er að gera sér grein fyrir því að við erum ekki að tala um neitt smávægilegt kosningasvindl einstakra manna heldur stórfellt kosningamisferli sem einræðisherrar í harðræðisríkjum hefðu verið fullsæmdir af. Það er ljóst að hópur manna á Akranesi og nágrenni fór um bæinn eins og eldur í sinu með kjörkassa og kjörgögn. Farið var heim til fólks, á vinnustaði, í skip, á rúntinn og á alla mögulega og ómögulega staði með kjörgögn til að láta fólk kjósa. Til dæmis má nefna að samkvæmt heimildum sem pistlahöfundur hefur ástæðu til að treysta þá var kjörkassi staðsettur við hliðina á lottóvél í sjoppu á Akranesi og fólki boðið upp á að kjósa sína menn á meðan þeir fylltu út lottóseðilinn! "

Ég er að spá í hvort að þeir sem börðust núna í Heimdalli hafi ef til vill tamið sér vinnubrögð sem af þeim toga sem Andri lýsir og ég hef áhyggjur af þvi af fólk sem starfar í ungliðahreyfingum stjórnmálaflokka vinnur ekki á lýðræðislegan og heiðvirðan hátt. Ég vissi ekki að ástandið væri svona slæmt og kannski er þetta ekki rétt sem málverjinn Helgafell segir
staðreyndirnar í málinu. Hann segir um liðið sem dró framboð sitt til baka (deigluliðið):

"Þau blekktu fjölda framhaldsskólakrakka til að skrifa undir plagg sem bar yfirskriftina Stuðningsyfirlýsing vð Heimdall. Á þessu skráningarformi var fólki gefinn kostur á að haka við innskráningu í "fl." og úr "fl." Svona plagg getur ekki verið löglegt skráningarform á nokkurn hátt og það vissu Bolla/deiglufólkið og því var þeim blöðum ekki skilað inn. Heldur var brugðið á það ráð að slá inn þessi nöfn mánudag nokkrum klukkustundum áður en frestur átti að vera úti um nýskráningar. .........Hringt er í fólk og því tjáð að það hafi verið skráð í Sjálfstæðisflokkinn og því geti það allt eins mætt og kosið fyrir vinagreiða. 15-16 ára krökkum boðin kippa af 2lítra Pepsi fyrir skráningu og mætingu á aðalfundinn...."

Það taka nokkrir til máls á málefnunum og verja þetta, segja að svona vinnubrögð hafi lengi viðgengist í Heimdallarkosningum, það segir enginn að þetta sé rangt. Það er eitthvað að

Málfrelsi og fordómar

Ég lenti í skrýtnu áðan. Fékk að vita að innlegg sem ég skrifaði á málefnin.com fyrir næstum hálfum mánuði hefðu verið túlkuð sem fordómar mínir gagnvart samkynhneigðum. Svo frétti ég líka að það hefði verið vitnað í mig í greininni Að birta eða birta ekki - Fréttablaðið 16.sept og svo var ítarlega fjallað um málið í Fréttablaðinu í gær 28. september.

Tildrög málsins eru að Morgunblaðið birti lesendabréf frá manni sem úthúðaði Gaypride og svo birti Morgunblaðið afsökunarbréf um lesendabréfið.
Skönnuð grein með afsökunarbeiðninni

Það hefur mikil umræða um þetta á malefnin.com á alla vega tveimur spjallþráðum:
Mogginn biðst afsökunar á tjáningarfrelsi
Samtökin 78 kæra

Ég tekið þátt í þessari umræðu með tveimur innleggjum 16. og 23. september. Mér kemur mjög á óvart að þau þyki bera vott um að ég hafi fordóma gagnvart samkynhneigðum.

Sent: Sep 14 2003, 23:57
Mér finnst það meiri háttar furðulegt að biðjast afsökunar á þessari grein. Reyndar finnst mér það mælikvarði á hversu umburðarlynd og víðsýn einhver manneskja er hversu mikið fólk þolir öðrum að hafa skoðanir og viðhorf sem maður tekur ekki undir sjálfur og sem stuða mann.

Þetta var soldið brosleg grein og bernsk og náttúrulega löðrandi í fordómum en ég gat ekki séð að það væri vegið að æru eins eða neins með þessum skrifum. Mér finnst líka einn punktur í greininni alveg vera sjónarmið sem ætti að heyrast og mér finnst að fólk sem finnst það hjartans mál ætti að hafa hátt og láta vita að því að það var farið yfir markið. Það var í sambandi við manneskjuna á krossinum, það stakk mig. Ekki af því að ég sé svo trúuð eða kristin að það hafi komið illa við mig... frekar af því að mér finnst að maður eigi að virða trúartákn eða tákn sem öðrum hópum finnast vera heilög og ekki alla vega skrumskæla þau og hæðast að þeim. Ef krossfestingaratriðið í Gaypride var gert af fólki sem er trúað eða alla vega á einhvern hátt virðir kristin tákn og þetta hafi verið einhver partur af því stefi að tengja samkynhneigð, fjölbreytileika og umburðarlyndi við kristni og vera vísun í þá sem eru ofsóttir og þjáðir þá er það gott mál... en mér fannst þetta bara eins og einhvers konar glensatriði.


Myndina hér fyrir ofan tók ég á Gaypride 2003. Ég tók líka fleiri myndir, þær eru hérna:
Myndir ´frá Gaypride 2003


Mér finnst svona barátta við fordóma fara í báðar áttir... það er lítilsvirðing á því sem stórum hluta fólks finnst heilagt að hafa svona krossfestingaratriði... og það er bara gott mál að fólk sem sárnaði þetta skuli fá að tjá sig.

Það er náttúrulega samt erfitt að hafa ekki fordóma fyrir fólki sem er með fordóma fyrir öðru fólki.

**************************************

Sent: Sep 23 2003, 3:12

Sá þetta á samtökin78 vefnum:

233. gr. a. [Hver sem með háði, rógi, smánun, ógnun eða á annan hátt ræðst opinberlega á [mann eða hóp manna] 1) vegna þjóðernis þeirra, litarháttar, [kynþáttar, trúarbragða eða kynhneigðar] 1) sæti sektum ... 2) eða fangelsi allt að 2 árum.] 3)
1) L. 135/1996, 2. gr. 2) L. 82/1998, 126. gr. 3) L. 96/1973, 1. gr.

Skemmtileg lagagrein. Gaman að pæla í útfærslunni.
Hvað telst smánun?
Hvað telst ógnun?
Hvað telst trúarbrögð?
Hvað telst opinbert?

Mín finnst skrýtið ef þetta moggalesendabréf sem Mogginn hefur beðist afsökunar á og sem Samtökin 78 hafa kært á grundvelli þessarar lagagreinar geti verið tilefni til mikilla dómsmála. Þetta bréf var auðvitað níð og skammir og gegndrepa af fordómum og þröngsýni en fólk með fordóma ætti líka að mega tjá sannfæringu sína og það þótt það geri það á ruddalegan og ósiðaðan hátt. Mér virtist á lestri bréfsins að bréfritari væri mjög æstur yfir að svívirt hefði verið trúartákn eða eitthvað sem hann telur heilagt.

Vissulega smánar bréfritari samkynhneigða með orðum sínum og hæðist að Gaypride en mér fannst það varla svo gróft að það væri tilefni dómsmála.

Kannski er ég orðin ónæm fyrir grófu orðbragði. Frá því í vor hef ég margoft orðið skotspónn og orðið fyrir verulega svæsnu orðbragði á vefnum sem tengjast því að ég er yfirlýstur femínisti og starfa að baráttumálum Femínistafélags Íslands.

Sem dæmi um þá orðræðu sem menn hafa viðhaft þar er þessi hótun til mín sem birtist á opinberu vefsvæði í vor. Þar er ég kölluð portkona og get ég ekki annað skilið en í orðalaginu felist hótun. Þetta er samt langt í frá það versta. Hótunin var undir því netfangi og vefslóð sem hér fylgir með:

"Bezt að Horas hálfrisnauðgi þessari portkonu og sulli svo yfir henni kinnarnar á henni! Það þarf einhver að taka hring á henni. 3T-in. Taka hana í tað, trant og tussu!
horas@rantur.com - http://www.rantur.com "

Mér brá við að lesa þetta á sínum tíma. Ég geri ráð fyrir að það hafi verið ætlunin. Mér finnst þessi orð vera mun alvarlegri bæði sem smánun og ógnun en það sem Samtökin 78 kæra skv. 233 grein. Eru einhverjar lagagreinar sem ná yfir svona orðræðu?

Fegurðarsamkeppni Badabings og Gneistaverðlaunin

Það hefur rignt yfir mig hamíngjuóskum eftir að ég fékk hin eftirsóttu bloggverðlaun Gneistans en nokkrir verlaunahafar og Gneistinn sjálfur voru kynntir á heilsíðugrein á bls.26 í Fréttablaðinu á laugardaginn. Nú hefur komið á daginn að ég er ekki bara handhafi Gneistaverðlaunanna heldur komst í úrslit í fegurðarsamkeppni Badabing.is sem samdi viðtalið eða eins og hann orðar það þegar hann er að þagga niður í æstum múgnum sem ekki fékk mynd og umfjöllun um sig í Fréttablaðinu: " Merkilegt hvað þetta blogghyski er upp til hópa sjálfhverft og sensitíft. Það var enginn ritskoðun í gangi og ég lét fagurfræðilegar ástæður ráða því hvaða verðlaunahafar voru taldir upp."

Ég stunda núna innhverfa íhugun og ýmis konar andleg fræði til að ofmetnast ekki of mikið af þessari fremd. Það er ekkert smá erfitt að halda vanalegu lítillæti þegar ofan á bætista að núna dag eftir dag birtir Fréttablaðið einhverja speki eftir mig, hvern ég málsmetandi manneskjan vildi fá sem forseta, hvað mér finnist um ríkissjónvarpið, hvort ég vildi ekki sjálf verða forseti, hvort ég eigi ekki myndir af krossfestingunni o.s.frv.

En ég er hæversk og segi svona við þá sem óska mér til hamíngu:

Þetta er nú alvöruverðlaun hjá Gneistanum og ég er virkilega stolt af þeim. Þau eru samt gefin og við þeim tekið með miklu meira alvöruleysi en þessi heilsíðugrein í Fréttablaðinu gefur til kynna. Svo voru bara sumir teknir með í greininni, það fengu fleiri Gneistaverðlaun ársins annars má sjá um hérna um Vefverðlaun Gneistans.

Þetta að fá verðlaun sem umtalaðasti bloggarinn er nú fólgið í forsögunni. Ég hef nokkuð komið við sögu í bloggheimum þegar brennandi femínistaumræða fór þar yfir eins og eldur í sinu, sennilega í hámarki um 1. maí. Eftir á finnst mér bara gaman að hafa tekið þátt í að kveikja svona mikla umræðu og blása í glæðurnar en það var ekki alltaf gaman þegar á því stóð.

En ef það er eitthvað sem ég hef lært af þessu þá er það að það á að hlusta á alla. Líka þá sem tjá sig ruddalega og hafa skoðanir sem maður hefur ógeð á. Líka þá sem hafa enga bakjarla og standa einir með óvinsælar skoðanir. Líka á þá sem hafa veika rödd og eru ekki vanir að tjá sig. Málfrelsið á að vera fyrir alla. Það er eina leiðin til að byggja upp lýðræðisþjóðfélag sem virðir fjölbreytileikann og sýnir umburðarlyndi þeim sem eru öðru vísi að við hlustum hvert á annað og virðum aðra. Líka þá sem virða okkur ekki á móti.

Við þurfum samt ekki að vera sammála eða hafa öll sömu skoðanir.

Einhver sagði að það þyrfti að passa sig þegar maður berst við skrímsli að verða ekki að skrímsli sjálfur. það er erfitt þegar einhver ræðst á mann með skömmum og níði að slá ekki til baka á sama hátt. En ef maður gerir það þá verður maður fljótt að skrímsli sjálfur.

frettabladid-030926ruv.jpg
frettabladid-vefverdlaun.jpg

Heimdallur og jafnréttismálin

Núna standa kosningar fyrir dyrum í Heimdalli. Það virðast vera tvö strákagengi sem eru að slást um völdin og það virðist ekkert hafa snert þessa ungliðahreyfingu stærsta stjórnmálaflokksins í landinu hvernig gengi kvenna var í flokknum í síðustu kosningum. Nema helst að forherða þá í því að halda þessari hreyfingu alveg hreinni af öllu sem heitir femínismi eða mannréttindahugsun.

Skoðum hvernig lítur Heimdallur á jafnréttismálin:

Á vef Heimdallar er sérstakur flokkur um jafnréttismál http://www.frelsi.is/jafnretti og þar eru nú þegar þetta er skrifað sex pistlar á vefsíðunni sem ætla má að endurspegli hvaða hræringar og áherslur eru upp á borði í jafnréttismálum hjá þessari ungliðahreyfingu.

Þetta er inntak þessara sex pistla:

1) Ungur maður skrifar um það sem hann kallar vinstrivillur í landsfundarályktun Sjálfstæðisflokksins, hann notar stór orð og kallar það forræðishyggju að reynt sé að stuðla að jafnara námsvali kynja og karlmenn verði hvattir til að starfa innan skólakerfisins.

2) Ung stúlka skrifar afsökunargrein fyrir hvers vegna hún sé í heimdalli. Hún afsakar það margoft í greininni og byrjar þannig: "Þó nokkrir hafa á því hvers vegna ung kona eins og ég skyldi ákveða að starfa innan flokks sem er alræmdur fyrir að sniðganga konur..."

3) Vísað er í níðgrein Eyrúnar um Femínistafélagið sem birtist í Morgunblaðinu í sumar þar sem fyrisögnin er "Barist fyrir athygli en ekki hugmyndum"

4) Níðgrein um jafnréttisstofu. Greinin endar svona: "Hljóta ekki að vakna upp ákveðnar spurningar um eðli og tilgang jafnréttislaga þegar framkvæmdastjóri Jafnréttisstofu getur ekki framfylgt þeim?"

5) Skammargrein um að Vinnumálastofnun veiti sérstaka styrki til atvinnumála kvenna. Greinin ber titilinn "Undarleg leið í jafnréttisbaráttu"

6) Vísað í grein á Deiglunni eftir Brynjólf Sævar þar sem hann fjallar um réttindi samkynhneiðra víða um lönd og segir hvað honum finnst um hugmyndir einhverra örfárra hægri þingmanna í USA um að breyta stjórnarskrá Bandaríkjanna. Greinarhöfundur segir ekkert hvað honum finnst um réttarstöðu samkynhneigðra á Íslandi.

Sem sagt, það sem Heimdallur kallar jafnréttismál það er að níða skóinn af öllum þeim á Íslandi sem eru að gera eitthvað í jafnréttismálum og vinna akkúrat minna en ekki neitt í því sem hægt er að gera á Íslandi. Svona birtist mér þessi ungliðahreyfing núna þegar kosningar þar fara fram. Mér virðist þessi hreyfing vera mjög á rangri braut.

Er Lancer perra-kerra?

Ég held að einhver sé að gera grín að bílaumboðinu Heklu, trúi ekki að þessi auglýsing sé raunverulega frá þeim. En ég trúði heldur aldrei upp á Flugleiðir að þeir hefðu auglýst "pester a beauty queen" og "one-night stand". Eða kannski er þetta svona auglýsingatrikk, verið að ögra til að fá umræðu. Það heppnast vel að fá umræðu og fólk virðist taka eftir auglýsingunni en það fer allt úr böndunum. Bílaumboðið Hekla er haft að háði og spotti og gárungarnir kasta fram vísum og afskræma auglýsinguna. Hér er auglýsingin og einn variantur af henni og ein vísa.


ljóðskáldið drullusokkur kastar fram stöku:
Viltu, kall minn, krakka smakka
og kossa meyja berra, herra?
Flassarans mátt frakka pakka
fram er komin perra-kerra!