Þessi dagur í sögunni
24. október er einhvers konar minningadagur. Þann dag var kvennafrídagurinn 1975 og útifundurinn stóri í miðbænum. Þess vegna var Kvenréttindafélagið með ræðumaraþon í Kringlunni og þess vegna var Kvennasögusafnið með umræður og sýningu í Þjóðarbókhlöðunni. Ég mætti á hvort tvegga og talaði í korter á ræðumaraþoninu og flutti þar líka eitt ljóð. Það voru náttúrulega ekki margir í Kringlunni milli ellefu og tólf á sunnudeginum 24. október en þetta var ekki spurning um að ná til fjöldans. Bara spurning um að tjá sig. Ég ákvað að fara á Netið og skoða hefði gerst þennan dag 24. október í mannkynssögunni og splæsa því svo saman á korterinu mínu.

Ég sneri saman þessa fjóra atburði:

1. Símskeyti sent stranda á milli
Það var 24. október árið 1861 sem fyrsta símskeytið var sent milli austur- og vesturstrandar Bandaríkjanna sem er 2000 mílna leið. Þessi tækninýjung Morse gerði fljótt úrelt hraðboðakerfi með hestum "pony express" sem hafði verið hraðvirkasta boðskiptaleiðin og tók 10 til 16 daga.

2. Sameinuðu þjóðirnar stofnaðar
Svo var 24. október 1945 sem stofnsáttmáli Sameinuðu þjóðanna gekk í gildi. Markmið þeirra var að vinna að friði og samvinnu milli þjóða, eftir tvær blóðugar heimstyrjaldir.

3. Verðbréfamarkaður hrynur í New York
24. október 1929 er kallaður Black Thursday eða Wall Street Crash því þann dag hrundi verðbréfamarkaðurinn og heimskreppan hófst. Verðbréf voru fyrir þann tíma í svimandi háu verði og almenningur fjárfesti grimmt í hlutabréfum. Skyndilega hóft keðjuverkun, allir reyndu að selja bréfin á sama tíma og bréfin urðu verðlaus.

4. Kvennafrídagurinn á Íslandi
Sameinuðu þjóðirnar helguðu árið 1975 málefnum kvenna. Hér á Íslandi sameinuðust ýmis kvennasamtök í því 24. október að halda útifund og fá konur til að leggja niður vinnu þennan dag. Þeta er talinn einn stærsti útifundur Íslandssögunnar og langflestar konur lögðu niður vinnu.

Ég splæsti saman þessa fjóra atburði - símskeyti sem gerðu mögulegt að senda boð gegnum málmþræði, alþjóðavettvang til að vinna að friði og samvinnu milli þjóða, verðbréfahrun og kvennafrídag. Allir þessir atburðir voru kveikjur og höfðu stórkostleg áhrif.

Næst á eftir mér í ræðumaraþoninu var Anna formaður Kvenfélags Eyrarbakka og hún las uppáhaldsljóðið sitt, ljóðið um konuna sem kyndir ofninn sinn. Svo lagði hún út af ljóðinu og spurði hvort verið gæti að samfélagið vildi ekki að konur hefðu rödd, hvort allt miðaðist að því að því að fá konur til að skrifa í öskuna öll sín bestu ljóð. Ég tendraðist upp við þetta og sté aftur í pontu og fór með ljóð eftir mig. Þetta eina sem ég hef birt. Það er ljóðið Eldborg og þar er stundum baráttuljóð. En ég skrifa ekki í öskuna. Ég skrifa á blogg.

Aumastir allra
er nafnið á einu riti Ólafíu Jóhannsdóttur sem í öðru riti lýsti upp leiðina frá myrkri til ljóss. Hvað hefði Ólafía gert í Reykjavík nútímans, hún sem fyrir meira en öld stóð á peysufötunum fyrir utan rónastaðinn Svínastíuna og talaði um fyrir rónunum. Hún sem bjó meðal vændiskvenna og djúpt sokkinna fíkla í Kristjaníu og er núna kölluð Ólafía - Nordens Mor Theresa "den ulykkeliges ven".
Væri Ólafía ekki á fullu núna að trampa á viðskiptahugmyndum Geira í Maxims og hefði hún ekki norpað fyrir utan Kjallara Keisarans og Skipper á sínum tíma og væri núna að reyna snúa honum Bjössa og kúnnunum hans í Kaffi Austurstræti til betri vegar? Væri hún væri ekki að fylgjast með dílerunum á Netinu og vísitera e-pilluhallirnar í úthverfunum?

Mér finnst mikið til Ólafíu koma. Ekki bara af því að hún líknaði bágstöddum. Frekar út af því að hún gerði eitthvað til að breyta ástandinu.

15 ára afmælið
Kristín Helga varð 15 ára 15. október. Daginn fyrir afmælið var hún í Kringlunni ásamt vinkonum sínum og var valin sem hármódel í Salon Veh kynningu. Það þýddi að hún fór á afmælinu í klippingu og litun hjá erlendum stílista. Svo núna um helgina tekur hún þátt í tveimur sýningum á námsstefnu fyrir fagfólk í háriðnaði, hún þarf að fara eldsnemma um morguninn í förðun og greiðslu því sýningarnar byrja klukkan níu. En Kristín er alsæl með það og finnst ævintýralegt að prófa sig í módelbransanum. Við héldum matarboð á afmælisdaginn. Hér eru myndir af Kristínu Helgu nýklipptri:

Ætla ekki að æða á stað með rannsókn

Ég er búin að fylgjast með viðbrögðum lögreglunnar frá því að dópsalalistinn hans Björns komst í ljósvakamiðlana. Stöð 2 fjallaði um málið í kvöldfréttum í gær og í dag var þetta í fréttum á Rúv og Bylgjunni. Hér er fréttaskotið sem var í tíufréttum í sjónvarpinu og hér er fréttin í Speglinum á rás 1 fyrr um daginn.

Það er áhugavert að skoða hvernig lögreglan starfar. Ég fékk áhuga á að kynna mér starfshætti lögreglunnar eftir rassíuna í deilismálinu. Ég reyni líka að vera löghlýðinn borgari og aðstoða lögregluna eftir megni.

Mér fannst lögreglan koma afar illa út í viðtalinu í Speglinum.

Dópsölulistar og dómstóll götunnar

Ég veit ekki hversu víðfeðm atvinnugrein dópinnflutningur og dópsala er á Íslandi en geri ráð fyrir að þetta sé ábatasöm iðja sem talsvert margir komi að - annað hvort í innflutningi, dreifingu, fjármögnun eða neyslu. Skyldi sá tími koma á Íslandi að dópsalar vitni í tjáningarfrelsi í stjórnarskránni og mótmæli að mega ekki auglýsa eiturlyf og lokka að nýja kúnna? Skyldi sá tími koma á Íslandi að dópsalar verji athafnafrelsi dópista - segi það hluta af frjálsu vali einstaklinga að verða háður fíkn? Skyldi sá tími koma að dópsalar vitni í atvinnufrelsi og hrópi hástöfum um að þeir eigi að hafa rétt á að eitra fyrir öðru fólki.

Fólk safnar ýmsu. Ég safna viðurnefnum en Björn Sigurðsson safnar dópsölum. Hann byrjaði þessa söfnun fyrir fjórum árum þegar Binni bike (af hverju hefur hann viðurnefnið bike?) í Unufellinu rændi syni hans og fór með hann í skottinu upp að Vatnsenda. Þetta var einhvers konar handrukkun sem mun vera orðinn algengur innheimtumáti á Íslandi. Það var brotist inn hjá Birni nýverið og hefur hann farið þá óvenjulegu leið við að upplýsa innbrotið að hann setur safnið sitt dýrmæta að veði. Ef hann fær ekki dótið sitt innan ákveðins frests þá ætlar Björn að opinbera almenningi dóplistann á http://www.dopsalar.tk/ og þá getur dómstóll götunnar dæmt sjálfur þessi 60+ nöfn til útskúfunar.

Ég sé ýmislegt athugavert við svona listabirtingu og tjáði mig um það á málverjaþræðinum. Ég vil helst lifa í samfélagi þar sem við treystum ekki á einstaklinga heldur á lögreglu við að upplýsa mál. Og þar sem það er ekki dómstóll götunnar sem dæmir menn heldur dómstólar. Og þar sem sátt ríkir um lög og leikreglur samfélagsins. Ég veit ekki hvort það ríkir sátt um hvernig við lítum á fíkniefni og ég veit ekki einu sinni hvort að íslenska ríkið hefur einhverja stefnu í fíkniefnamálum.

En nýi hæstaréttardómarinn Jón Steinar Gunnlaugsson hefur fundið stefnu ríkisins í fíkniefnamálum og hann er bara ekki sáttur við hana. Hér er brot úr grein sem hann skrifaði Morgunblaðið 10. mars 2oo1:

"..Sem dæmi um þjóðfélagsmál sem lýtur lögmálum rétttrúnaðarins er stefna ríkisins í fíkniefnamálum. Þar ríkir sá rétttrúnaður, að herða beri refsingar og löggæslu til að draga úr vandanum. Engu máli skiptir þótt það hafi sýnt sig bæði hér á landi og erlendis, að þessi stefna ber engan árangur. Neyslan fer vaxandi. Auk þess fylgja þessari stefnu ótal óæskilegir fylgifiskar. Fíkniefnaheimurinn er neðanjarðarheimur, þar sem lög og regla gilda ekki í samskiptum manna. Glæpir eru framdir, efnin sem seld eru geta verið blönduð og því miklu hættulegri en ella, ungmenni sem leiðast til neyslu eru gerð að afbrotamönnum o.s.frv. Þar að auki er mikill tvískinnungur fólginn í því að banna fíkniefni en leyfa áfengi. Eina leiðin sem er til þess fallin að minnka bölið sem leiðir af neyslu fíkniefna er sú sama og dugar best gegn áfengisbölinu: Að fá neytendur til að taka sjálfir ábyrgð á lífi sínu..."

Ég er reyndar að mörgu leyti sammála þessum pistli. Það er mikilvægt að fá neytendur til að taka ábyrgð. Það er einmitt aðalröksemdin í vændismálinu - það er að færa ábyrgðina þar sem hún á heima - til viðskipavinarins sem er að kaupa sér aðgang að eymd og niðurlægingu. Og mér finnst ástæða til að fólk sem hefur dómgreind til að hugsa sjálfstætt og neytir fíkniefna sem hluta af einhverju skemmtanahaldi t.d. kókaíns taki ábyrgð og átti sig á því sem það hefur gert með þessari neyslu sinni. Það er ekki langt síðan maður frá fátæku Austur-Evrópulandi dó voveiflega á Íslandi með innyflin full af fíkniefnum og nýverið var annar frá sama landi handtekinn með fíkniefni innvortis. Í fátækustu og stríðsþjáðustu löndum heims t.d. Kólumbíu og Afganistan er stór hluti af gróðurlendi undirlagður undir ópíumrækt og fólkið sem starfar á ópíumökrunum þjáist af ýmsum sjúkdómum sem fylgja eitrinu.

Það að taka ábyrgð sem neytandi er ekki eingöngu að taka ábyrgð út frá sjálfum sér og meta hvaða afleiðingar neysla hefur á heilsu og lífsstíls manns sjálfs. Það þarf líka að taka ábyrgð á hvaða áhrif manns eigin lífsstíll hefur á samfélagið sem maður lifir í.

En það er auðvelt að segja að fólk í bullandi neyslu eigi að taka ábyrgð á eigin lífi. Það bara virkar ekki. Og ég hef ekki séð það virka neitt í sambandi við áfengi sem nota bene er stórhættulegt og samfélagsfjandsamlegt fíkniefni. Því síður hef ég séð það virka varðandi tóbak. Fólki sem er undirlagt af fíkn er ekki sjálfrátt. Eina sem mér hefur virst virka er að takmarka aðgengi í fíkniefni og gera neysluna erfiðari.

Stelpan sem passaði afa sinn

Sagan af stelpunni sem passaði afa sinn úr íslenskum samtíma byrjar eins og sagan um stúlkuna Þóru frá Ey eftir Herbjörgu Wassmo. Ég held reyndar að þetta sé sama sagan og ég held að þetta sé ekki saga hinna orðlausu , heldur bara saga sem ekki er hlustað á. En þessi saga berst áfram frá einni kynslóð til annarrar og núna streymir hún frá á bloggsíðum. Stelpan sem passaði afa sinn vakir nú yfir velferð sonar síns. En ég get ekki varist því að hugsa um hver passar hann þegar hann verður orðinn afi.

Sniðug RSS veita hjá Mikka vef

Mjög handhægt og þægileg bloggveita hjá Mikkavef, svona eins og Bjarni er með. Takk fyrir þetta.

Mér finnst þetta mjög þægileg og sniðugt. Reyndar þætti mér ennþá sniðugra ef það væri svona kerfi þar sem fólk býr saman til svona veitulista t.d. yfir þá sem deila einhverjum áhugamálum eða þjóðfélagssýn. Segjum t.d. að einhverjir vildu fylgjast með bloggum um jafnréttismál. Ég bjó til smásýnishorn fyrir femínistaveitu http://www.mikkivefur.is/rss/rss.asp?user=feministi
og hakaði við nokkra sem ég vissi að væru femínistar og/eða skrifa oft um jafnréttismál. Ef einhver vill bæta við listann þá er notendanafnið feministi og lykilorðið prufa

Mér finnst það sniðugt að fólk skrái saman í svona veitulista, alveg eins og mér finnst sameiginleg bókamerki eins og spurl eða delicio.us og sameiginleg kerfi eins og wikipedia sniðug. Ég væri fegin ef einhver vildi bæta við einhverjum femínistum í listann sem ég bjó til.

"Þetta er alls ekki óframkvæmanleg réttarvarsla sem við stöndum í.“
.... sagði Jón H.B.Snorrason yfirmaður efnahagsbrotadeildar ríkislögreglustjóra en hún mun hafa staðið fyrir rassíunni sem var í vikunni. Hann sagði líka "Hvar [rannsóknin] endar er auðvitað ennþá óljóst. Þessi samskipti eru rekjanleg og verða rakin og sönnunargagna aflað með þeim hætti."

Jón hefur á röngu að standa og sagan mun sýna það. Það vinnst ekkert með svona aðferðum nema að búa hérna til lögregluríki. Þeir sem vilja miðla efni munu finna nýjar leiðir.

Ég var að lesa frétt á mbl.is "Hald lagt á tölvur og gögn í tólf húsleitum"
Þar stendur um upphaf lögreglurassíunnar: "Upphaf málsins er kærur frá umboðsmönnum rétthafa tónlistar, kvikmynda og tölvuforrita sem og Samtökum myndbandaleigna sem beint var til embættis efnahagsbrotadeildar ríkislögreglustjóra." Þá vitum við það. Það var ekki ráðist í þessa rassíu gegn unglingunum vegna þess að löggæsluyfirvöld höfðu áhyggjur af velferð þeirra - heldur vegna hagsmuna rétthafa. Það muna kannski einhverjir eftir því að fyrir nokkrum árum gegnu opinberir aðilar erinda Microsoft og tóku upp einhvers konar hagsmunagæslu fyrir það ágæta fyrirtæki - það voru víða sett upp einhvers konar njósnaforrit í tölvur t.d. í skólum. Það hefur ekki verið gerð úttekt á því hvaða áhrif það hafði en ég held að það hafi ekki aukið viðskiptavild Microsoft og kannski er þetta ein af ástæðum þess að margir reyna að sniðganga það fyrirtæki - og nota helst bara ókeypis, open source hugbúnað. Kannski verður viðlíka þróun á tónlistarefni í framtíðinni... en ég held að fólk verði að búa sig undir að viðskiptamódelin bak við suma starfsemi er hrunin eða hrynja á næstu árum. Ég held að svo sé um tónlistardreifingu og ýmis konar þekkingu t.d. sem er miðluð í gegnum bækur. ´

Það er ekki víst að það komi fram eitthvað annað sams konar módel. Kannski verður tónlist og þekking verðlaus í framtíðinni.

Lögreglumál Deilis

Mér finnst þessi rassía hjá lögreglunni vera afar furðuleg. Ég er reyndar ekki búin að lesa allt um málið en sé að það er blússandi umræða á korkinum hjá Deili. En ég las pistil um þetta í DV og snöggreiddist. Þar var fyrirsögnin "Sjóræningar flýja netið eftir áhlaup lögreglu". Það var talað um Ásgarð og notendur þar eins og hættulega hryðjuverkamenn sem lögregla hefði gert vandlega undirbúið áhlaup á, löggan hefði skráð sig inn og farið að shara dóti og svo skráð hjá sér IP tölurnar sem voru þarna og fengið heimild til að rekja hverjir væru bak við IP tölurnar.


Var lögreglan virkilega að eltast við unglinganna á Ásgarði? Mér vitanlega eru það aðallega 12 til 14 ára krakkar og er dóttir mín og vinir hennar meðal þeirra. Ég tók eftir því fyrir einhverjum mánuðum að hún hafði hlaðið inn á tölvuna einhverju deiliforriti og fyllt stóran hluta af harða disknum með einhverju óspennandi rapptónlistardóti. Ég ætlaði að henda þessu með það sama en lét tilleiðast undan þrábeiðni hennar að láta þetta vera, hún sagði "þú veist ekki hvað það hefur tekið mig langan tíma að komast upp í gígabætið" sem mér skilst að hafi verið lágmarkið sem deilt var á Ásgarði. En þýðir þetta athæfi unglinganna að við séum komin á skrá hjá lögreglu sem grunsamlega IP tala og hugsanlegir glæpamenn?

Ég hef ekkert frekar við það að athuga að unglingar æfi sig í að deili efni og mynda sameiginleg vinnusvæði á Netinu heldur en t.d. dóttir mín hefði fengið geisladisk lánaðan hjá vinkonu sinni og afritað einhver lög á honum. En ég skoðaði sérstaklega Ásgarð til að fullvissa mig um að þetta væri ekki einhver klámdreifingarmiðstöð eða eitthvað sem ýtti undir ólöglega starfsemi og ég sá ekki annað en þar væri allt með felldu - þetta virtist vera öruggt umhverfi og það virtust vera sett skilyrði um hverju væri dreift og það voru póstaðar ábendingar um að virða höfundarrétt og dreifa ekki klámefni - reyndar sýndist mér nokkuð skorta á að krakkarnir þarna væru mjög meðvituð um lög og rétt - sem kannski er ekki nema von því þarna eru ekki sprenglærðir lögfræðingar heldur unglingar og þau tala og hugsa eins og unglingar. Mér sýndist mest vera þarna skipst á tónlist sem höfðar til unglinga. Mér finnst svona miðstöðvar eins og Ásgarður vera miklu betri en t.d. Kasaa.

Ég er að spá í að skrifa til dómsmálaráðuneytis og biðja um skýringar og hvort þetta sé virkilega satt sem stendur í DV greininni. Varðar þetta ekki umboðsmann barna eða barnavernd ef lögregla og höfundarétthafar leggja svona til atlögu við börn og unglinga?

Hér eru nokkrir molar úr umræðum á Deiliskorknum - notendur deilis virðast telja að rassían sé að undirlagi Skífunnar og það kemur fram að löggan er að leita að klámi og einhver notandi hefur falið gróft klámefni með sama heiti (shrek2.avi) og vinsælt kvikmyndaefni.

Úr umræðunum:

"Úff maður! Ég er með fasta ip tölu heima hjá pabba mínum og ég var hálfnaður að downloada Shrek2.avi fyrir litla bróður minn seinast þegar ég var þar! Vá maður! og svo var viss vinur minn sem að er btw. 12 ára opp á server hjá ykkur gegnum vin sinn. Úff maður hann er í fkn djúpum skít! En megi Skífan bara rotna! Nógu andskoti mikið græðir hún á okkur! Ég hef ekki borgað fyrir tónlist í 2 ár og er ekkert að fara að gera það á næstunni! "

"Einn á ircinu er að segjast hafa veirð tekinn í yfirheyrslu.. Hann sagði það vera útaf klámi í share hjá sér. "
"Datoffy þá gæti hann verið í vondum málum "
"Ójá I know.. Hann er í 7. bekk!En er eitthvað til í því að maður hafi fengið 120 milljóna króna sekt?"
"Okay! Þetta er búið að vera að berast á msn og ircinu og öllu bara.. En hvað.. haldiði í alvörunni að þeir taki 12 ára krakka? "

Ég reyndar vona að það sem löggan var fyrst og fremst að eltast við hafi verið klámdreifing og ólögleg sala á höfundarréttarvörðu efni. Mér finnst ferlegt ef börn og unglingar hafa getað nálgast klámefni á þessum miðlurum eða fólk verið ginnt til að hlaða niður efni sem það hélt að væri allt annað en var svo klám.

Týnd

Ólöf Dís er týnd. Hún er fjórtán ára. Hún átti að gista hjá mér í nótt af því hún fór á Scooter tónleikana með dóttur minni og við búum rétt hjá Laugardalshöllinni. Svo hringdi hún korter yfir tólf og sagðist fá far til ömmu sinnar í Grafarvogi, hún myndi gista þar. Ég sagðist henni að hringja til mín þegar hún væri komin til ömmu sinnar og þá myndi ég hringja í símanúmerið hjá ömmu hennar.

Ólöf hringdi ekki. Ég hringdi í ömmu hennar og hún var ekki komin þangað um tvöleytið í nótt. Ég hringdi í lögregluna og var sagt að koma niður á stöð ef hún skilaði sér ekki snemma í fyrramálið. Því miður er þetta ekki í fyrsta skipti sem Ólöf Dís hverfur á þennan hátt.

Ég get ekki sofið og ég veit að amma hennar á áttræðisaldri getur ekki heldur sofið. Ég vil ekki hringja í mömmu hennar fyrr en í fyrramálið því þá mun hún verða andvaka líka og það er ekkert sem hún getur gert. Ég er að leita að mynd af Ólöfu Dís en finn ekki neina nýlega, bara mynd sem var tekin fyrir ári síðan.

Kínverski eldmúrinn

Kínverski eldmúrinn er ritskoðun nútímans. Kínversk stjórnvöld hleypa ekki því sem kemur frá blogger og typepad (sem eru ein vinsælustu aðsetur bloggara) inn í landið. Reyndar virðast stjórnvöld í Kína ekki vera búin að fatta ennþá að margir lesa blogg gegnum RSS strauma og hægt er að fylgjast með bloggum í Kína gegnum Bloglines. Þetta er eitt nýtt notkunarsvið á RSS veitna á vefnum - að komast fram hjá ritskoðun.

Hér segir bloggarinn Joi Ito frá því þegar hann var í Kína núna í september og fékk ekki upplýsingar í fréttalesarann sinn: The Chinese Firewall. Það er gaman að lesa svör lesenda hans, það koma ýmsar ráðleggingar m.a. um að nota Switchproxy og Stayinvisible og svo kemur fram að í Víetnam og fleiri löndum eru sams konar proxy-eldmúrar. Það miður vekur litla athygli á Vesturlöndum að fólk í mörgum Asíulöndum býr við ritskoðun á Netinu, persónunjósnir á Netinu, heftingu á tjáningarfrelsi á Netinu og heftingu á aðgengi að upplýsingum á Netinu. Ég held að það sé vegna þess að viðhorf okkar til margra þessara ríkja er mjög jákvætt, við dáumst að kínverskum stjórnvöldum og við teljum þau vera á réttri leið markaðshyggju og framfara.

En það er gaman að sjá í netpressunni í dag að augu heimsins beinast að bloggurum í Íran. Það var frétt á forsíðu prentaða Morgunblaðsins í morgum um málið - sem mér fannst skrýtið - er blogg virkilega orðið svo mikið afl og svo mainstream að það koma svona forsíðufréttir - sem meira segja ganga út frá því að lesendur viti hvað blogg er. Svo var þetta forsíðufrétt á BBC og hafa verið það áður. Sjá þessar greinar:
BBC: Iran's bloggers in censorship protest (sept 2004)
Iranian bloggers rally against censorship (des 2003)

Í bleikum börum

Það var bara flott þegar við afhentum forsætisráðherra bleiku börurnar um hádegisbilið í dag. Ég tók slatta af myndum og hér er Flickr slideshow með þeim. Femínistafélagið afhenti forsætisráðherra hjólbörufylli af lesefni um jafnréttismál og gjafabréf á jafnréttisnámskeið fyrir ríkisstjórnina.

Svona byrjaði fréttatilkynningin:
Þriðjudaginn 21. september kl. 11.30 afhendir Femínistafélag Íslands nýjum forsætisráðherra hjólbörufylli af lesefni um jafnréttismál, sem félagið telur mikilvægt að forsætisráðherra kunni góð skil á, tileinki sér og miðli til þjóðarinnar. Í hjólbörunum er að finna margvíslegan fróðleik um jafnréttismál, svo sem rannsóknir á viðhorfum kynjanna, hegðun þeirra og stöðu, sagnfræðirannsóknir, ævisögur, frásagnir og fæðingarsögur. Það er von Femínistafélags Íslands að forsætisráðherra hafi af gjöfinni bæði gagn og gaman og að hann stuðli að þeim breytingum sem þörf er á í samfélaginu til að jafnrétti náist í raun.

Paparazziland



Fjölmiðlun er að breytast á Íslandi. Nýjasta dæmið er nýja viðskiptahugmyndin hjá forsetaframbjóðandanum en hann hefur sett upp ljómandi laglega vefsíðu sem sýnir að hann er á rangri hillu, hann ætti auðvitað að vinna hjá DV, hann er náttúrutalent í því. Enda hóf Ástþór sinn feril í myndmiðlun, í framköllunarþjónustu. Svo er Ástþór þessa daganna ekki að kaffæra opinbera embættismenn í spammi heldur veður hann elginn á málefnunum og kallar bljúgar afsökunarbeiðnir hjá DV frímerki. Og ég sem hef aldrei séð þvílíka auðmýkt hjá gulu pressunni á Íslandi.

Hér hitti skrattinn ömmu sína.

Hér er myndbrot úr nýjasta listaverkinu hjá Ástþór.
Hann stalkaði staffið á DV og Fréttablaðinu í dag.
Hér er frásögn þolanda
Það verður að skipuleggja áfallahjálp fyrir þetta fólk.

Lýðræði - Hugsjón ekki veruleiki?

Það var viðtal við Pál Skúlason háskólarektor um lýðræði í Morgunblaðinu 17. september. Páll segir að í raun og veru sé lýðræðið fremur hugsjón en veruleiki því ákvarðanir í samfélaginu séu oft ekki teknar eftir lýðræðislegum leiðum.

Hann bendir á að háskólar hafi verið meðal lýðræðislegustu stofnana og segir"....það er mjög merkilegt að það eru einmitt þessar lýðræðislegu stofnanir sem hafa lifað lengst. Þær virðast hafa feikilega aðlögunarhæfni og möguleika á að endurnýja sig eftir ákveðnum lýðræðislegum leikreglum. Háskólalýðræðið einkennist af því að þar er mjög ör, skipulögð og öguð miðlun upplýsinga og skoðana þar sem fólk veik hvað aðrir eru að hugsa og á hvaða forsendum. Þannig er það sem einkennir háskólalýðræðið er sífelld rökræða þar sem menn koma saman til að ræða mál og leiða þau sameiginlega til lykta."

Einnig segir Páll í viðtalinu: "Með nýrri tækni virðast menn nú í fyrsta sinn eygja möguleika á að mynda samfélag þar sem upplýsingum, skoðunum og hugmyndum er miðlað mjög hratt innan mjög stórra hópa fólks. ........ En með þessum tækninýjungum og samskiptamöguleikum eygjum við engu að síður þann möguleika að gera drauminn um eiginlegt lýðræði að veruleika. Ég er sjálfur sannfærður um að hann verður að veruleika"

Þó ég hafi verið háskólakennari í einn og hálfan áratug þá er ég ekki viss um að háskólar séu eðli sínu samkvæmt neitt sérlega lýðræðislegar stofnanir.... ekki alla vega í þannig skilningi að allir séu þátttakendur í ákvörðunum og hlustað sé á alla. Frekar má lýsa háskólum nútímans amk á Íslandi sem afar dreifstýrðum stofnunum þar sem sjálfstæði lítilla eininga er mikið. Kannski andstæðan við her. En háskólar hafa verið miðstöðvar fyrir nýsköpun þekkingar og fyrir miðlun þekkingar. En ég held að það sé töluvert til í því að lýðræðisfyrirkomulagi fylgir aðlögunarhæfni og meira svigrúm til breytinga..og það er mikilvægt á umrótstímum. Sennilega liðaðist skipulag Sovétríkjanna svona snögglega í sundur vegna þess að það var ekki innbyggt í það kerfi nóg aðlögunarhæfni við nýjum aðstæðum, það fer ekki saman miðstýrður áætlanabúskapur til fimm ára og snögg viðbrögð.

Allt fram streymir...

Það er allt orðið að bloggi eða einhvers konar straumum. Nú er einn bloggari í Mexíkó búinn að búa til kerfið Gallina sem lætur tölvupóst sem maður sendir í Gmail birtast eins og blogg. Svör við tölvupósti birtast svo sem komment á bloggfærslurnar. Ég nota Gmail og það er ferlega sniðugt póstkerfi.

Svo var að koma útgáfa af Firefox sem birtir víst RSS strauma eins og bókamerki. Ég fékk það reyndar ekki til að virka hjá mér. En það má búast við að einhvers konar tækni til að lesa XML/RSS verði innbyggð í fleiri vafra á næstunni.

Svo býr Flickr.com til RSS fyrir alla myndstrauma, það er hægt að fá RSS fyrir sínar myndir - en það er ennþá sniðugra að það er hægt að fá RSS fyrir ákveðin efnisorð eða merki (tags) sem sett hafa verið á myndir. Þannig er hægt að vera áskrifandi að RSS straumi frá Flickr yfir allar myndir sem eru merktar með Iceland eða allar myndir sem eru merktar með menningarnótt eða hestar eða hvað sem manni sýnist.

Og ekki nóg með það að tölvupósturinn, myndasafnið og bloggið sé farið að streyma með RSS tækni - heldur er ég núna farin að safna bókamerkjum (bookmarks, favorites) sem hægt er að gerast áskrifandi að bókamerkjastraumi frá mér ... ég er byrjuð að safna bókamerkjum yfir kennsluefni á vef og það er hægt að sjá það á http://del.icio.us/salvorice þar er neðst á skjánum RSS merki svo hægt er að vera áskrifandi að þeim straumi. En það er líka hægt að gerast áskrifandi að undirstraumum t.d. öllum bókamerkjum sem ég safna um eðlisfræði eða plöntur eða dýr. Hér er t.d. bókamerkjastraumurinn minn um dýr: http://del.icio.us/rss/salvorice/dýr

Þetta deli.icio.us er ferlega sniðugt og það er held ég svipað og Spurl sem kynnt er á vefnum hjá Hexia.net, ég sá íslenskt nafn sem höfundur á Spurl. Svo hefur Sigurður Fjalar reynslu af að nota Furl og hælir því kerfi. Hér er blogggrein um muninn á Furl og Spurl og hún byrjar "Bookmarks are so yesterday...".

Eins gott að hanga ekki á Þjóðarbókhlöðunni á kvöldin og lesa í þykkum skræðum eins og Jón Helgason í den í Köben þegar hann orti:

Innan við múrvegginn átti ég löngum mitt sæti
út við kvikaði borgin með gný sinn og læti
hálfvegis vakandi, hálfvegis eins og í draumi
heyrði ég niðinn í aldanna sígandi straumi.

Í túlkun ársins 2004 er borgin orðin sæborg og straumurinn er RSS /XML.