London i dag
Vid forum til London gegnum Stansted i morgun. Vid skiptum a ibud og bil vid fjolskyldu sem byr i Austur London, nalaegt brautarstodinni Bethnal Green. Vid thurftum ad syna vegabrefin okkar alla vega fjorum sinnum a Islandi og a flugvellinum i Stansted thegar vid lentum thar rett fyrir hadegi voru vigalegir logreglumenn med alvaepni i vegabrefaskoduninni, their gengu eftir rodinni af Islendingum sem bidu med hendi a gikknum a velbyssu og their voru lika med skammbyssur og thad glytti i handjarn i rassvasanum. Vid gontudumst med thetta, Bretar vaeru ordnir paranoid eftir 7. juli og vid toldum ad thetta vaeri lika odrum thraedi syning, svona til ad syna almenningi ad thad vaeri verid ad passa obreytta borgara.
Svo tokum vid rutu fra Terravision sem for fra Stansted kl. 12.30 og atti ad fara ad Liverpoolstreet og svo a Victoria stodina. Vid satum i naestaftasta saetinu. Rett adur en rutan for tha uppgotvadi madur i aftursaetinu ad thar var bakboki sem enginn i aftasta saetinu atti. Hann spurdi okkur i naestu saetum hvort vid aettum hann en enginn kannadist vid thad. Madurinn for med bakpokann fram i rutuna og eg held ad bakpokinn hafi verid fjarlaegdur, svona farangur sem skilinn er eftir i almenningssamgongutaekjum er litinn alvarlegum augum og vid hugsudum eins og allir hugsa i London nuna ad thad vaeri gott ad folkid i saetinu fyrir aftan okkur vaeri a verdi. Madur veit aldrei.. Brostum lika yfir hvad vid erum ordin tortryggin. Rutan for um sveitirnar i nagrenni London og vid spadum i hvad vaeri verid ad raekta a okrunum og hvada trjategundir yxu a morkum akurteiganna.
Vid komum a Liverpoolstodina kl. 13.30 og akkurat tha hafdi verid tilkynnt um sprengingu i straetisvagni i Bethnal Green. "1330: Police respond to reports of an explosion on a Number 26 bus in Bethnal Green, east London. There are no injuries." Vid vissum thad ekki tha, vissum bara ad thad var undarlega erfitt ad fa leigubil. Vid vissum fyrst af sprengingunum thegar Gyda sem vid vorum ad fara til hringdi og sagdi ad Hackney Road og stor hluti af hverfinu i kring vaeri lokad en vid vorum ad fara i husid hennar sem er thar rett hja. Vid komumst tho thangad a endanum eftir ad hun hafdi gefid bilstjoranum fyrirmaeli um hvada leid hann aetti ad fara. Allan daginn hafa verid mikil laeti her i hverfinu ut af sirennum logreglubila og hopum logreglumanna sem her fara um a motorhjolum. Thad eru enntha i kvold borgarlogreglur a verdi vid Hackney road her rett hja. En nuna adan var eg ad sja i frettum ad i einhverjum af sprengingunum i dag tha var thad bakpoki sem skilinn hafdi verid eftir sem sprakk i loft upp. Eg get ekki annad en hugsad til bakpokans sem var i rutunni i morgun, a sama tima og hinar sprengingarnar, get ekki annad hugsad en hvad ef thad hefur verid sprengja i theim bakpoka..
Brautarstodin herna hja okkur Bethnal Green var vettvangur harmleiks i heimstyrjoldinni sidari, fjoldi folks hafdi leitad thar skjols vegna loftarasanna a London og margir letust thegar sprengjur fellu thar. Thessu atviki var haldid leyndu thangad til i stridslok, ad eg held til ad draga ekki kjark ur ibuum London a medan a loftarasunum stod. En nuna er onnur ogn, sprengjurnar koma innan fra og thad er talad um "the enemy within" og ovinurinn er ad vinna, nuna hafa stjornvold enginn rad til ad takmarka frettaflutning sem eydileggur barattuthrek borgarbua - ovinurinn er ad vinna fjolmidlastridid og sa otta og tortryggni i salu allra sem nota almenningssamgongur herna i borginni.
En thratt fyrir ad komu okkar her til Austur London hafi komid a thessum tima tha hofum vid thad gott herna og kunnum vel vid okkur. Vid erum i meira en hundrad ara gomlu radhusi med longum og villtum og frabaerum gardi og vid enda gardsins er siki og hinum megin vid thad er Viktoriugardurinn. Thetta er eins og ad vera ut i sveit en vera samt midsvaedis i London. Folk er a batum a sikinu og Thames ain er her stutt fra. Pete segir frabaera gonguleid ad fylgja sikinu ad Thames. Eg kann strax vel vid mig herna og hlakka til ad verda "East ender" naesta halfa manudinn. Vona samt ad thad verdi meira folgid i ad skoda mannlifid og menninguna og umhverfid en ad fylgjast med og ottast sprengjur.
Eg las i frettunum a BBC adan:"The attacks took place almost simultaneously, at about 1230 BST." Mer finnst othaegilegt ad hugsa um ad einmitt tha var eg i rutu thar sem fannst bakpoki sem enginn kannadist vid og vid oll sem vorum i oftustu saetunum i rutunni vorum ad hugsa um hrydjuverkaognina.
13.6.05
Myndasyrpur og gæsalappir
Kristín Helga stendur við útstillingu í bókabúð í Barcelona, þar var stillt út bók eftir Halldór Laxness, bókin er Sjálfstætt fólk og er að ég held þarna til sölu á katalónsku. Sagt er að sumt í sögupersónunni Bjarti í Sumarhúsum sé sótt í langalangafa minn Björn Eysteinsson og munnmælasögur um hann. Ein sagan er sú að hann hafi verið fram á heiði með langömmu mína barnunga og þá slátrað hesti og látið barnið í haminn til að halda á því hita. Annars hefur bróðir minn núna unnið varnarsigur í gæsalapparmálinu hvernig sem það fer nú að lokum. Annars er gaman að pæla í hvort að höfundur textans sem Rauðsmýrarmaddaman mælir fram í Sjálfstæðu fólki hafi einhvern tíma fengið uppreisn æru. En eins og lífshlaup skáldsins á Þröm var yrkisefni og efniviður annarra skálda þá verður skáldið á Gljúfrasteini yrkisefni annarra höfunda, já meira segja með titlinum Höfundur Íslands. Sem er sniðugt vegna þess að höfundur Íslands er efniviður í verk sem endurspegla mest upplausn höfundarins.
Hér er myndasyrpa af ferð okkar Kristínar Helgu til Barcelona og myndasyrpa af ráðstefnunni sem ég var á þar.
Ég hef verið áður í Barcelona, við vorum þar í þrjár vikur fyrir nokkrum árum. Núna vakti götulífið athygli mína, sérstaklega fólkið sem lifir á götunni. Það eru margir betlarar í Barcelona, það eru flest konur um ung börn, sennilega eru það Sígaunar. Þar eru líka margir ræningjar, alla vega tveir af ráðstefnunni sem ég var á voru rændir um hábjartan daginn á fjölförnum götum.
Við vorum á gistiheimili í hliðargötu við Römbluna fyrstu nóttina og þegar við komum þar að þá brunuðu fimm lögreglubílar inn götuna og stöðvuðu fyrir framan gistiheimilið og nokkrir lögregluþjónar hlupu út úr hverjum bíl inn í dimma hliðargötu. Það er mikið skemmtanalíf í Barcelona og það er líka mikill munur á lífskjörum ríkra ferðamanna og þeirra koma til borgarinnar og lifa á götunni. Það eru mjög margir ólöglegir innflytjendur á Spáni.
Í miðborg Barcelona búa margir útlendingar, margir eru frá Suður-Ameríkulöndum en margir eru líka frá múslímaríkjum. Í innflytjendahverfinu Rafael er þessi róluvöllur þar sem bara múslímar virðast sækja. Allar konur og stúlkur þar báru höfuðslæðu og voru klæddar á mjög frábrugðinn hátt en aðrir í Barcelona. Fólkið á þessari mynd tók því mjög illa að ég tók mynd af því og gerði hróp að mér. ´
Í götunni andspænis Nýlistasafninu í Barcelona er mjög mikið af graffiti myndum sem augsýnilega eru gerðar af myndlistamönnum. Reyndar er allt hverfið þar í kring ríkulega graffítiskreytt. Sennilega er það vegna þess að til stendur að rífa húsveggina.
Ásta tók þátt í kvennahlaupinu í ár og er hér í bolnum sem hún fékk.
Áslaug frænka mín útskrifaðist úr Háskólanum úr Reykjavík úr viðskiptafræði og héldu foreldrar hennar útskriftarveislu. Áslaug er aðeins 21 árs og lauk prófi með afbragðseinkunnum. Hún lauk menntaskólanámi á tveimur árum. Hér er mynd af henni ásamt foreldrum og systkinum.
Mæðgur frá Noregi Eli og
Hanna hafa verið gestir okkar í nokkra daga. Móðirin býr í Þrándheimi og dóttirin hjá föður sínum í Bergen. Móðirin var hérna á ráðstefnu, hún bjó á Gamla Garði samtímis Magnúsi fyrir mörgum árum.
Kristín Helga stendur við útstillingu í bókabúð í Barcelona, þar var stillt út bók eftir Halldór Laxness, bókin er Sjálfstætt fólk og er að ég held þarna til sölu á katalónsku. Sagt er að sumt í sögupersónunni Bjarti í Sumarhúsum sé sótt í langalangafa minn Björn Eysteinsson og munnmælasögur um hann. Ein sagan er sú að hann hafi verið fram á heiði með langömmu mína barnunga og þá slátrað hesti og látið barnið í haminn til að halda á því hita. Annars hefur bróðir minn núna unnið varnarsigur í gæsalapparmálinu hvernig sem það fer nú að lokum. Annars er gaman að pæla í hvort að höfundur textans sem Rauðsmýrarmaddaman mælir fram í Sjálfstæðu fólki hafi einhvern tíma fengið uppreisn æru. En eins og lífshlaup skáldsins á Þröm var yrkisefni og efniviður annarra skálda þá verður skáldið á Gljúfrasteini yrkisefni annarra höfunda, já meira segja með titlinum Höfundur Íslands. Sem er sniðugt vegna þess að höfundur Íslands er efniviður í verk sem endurspegla mest upplausn höfundarins.Hér er myndasyrpa af ferð okkar Kristínar Helgu til Barcelona og myndasyrpa af ráðstefnunni sem ég var á þar.
Ég hef verið áður í Barcelona, við vorum þar í þrjár vikur fyrir nokkrum árum. Núna vakti götulífið athygli mína, sérstaklega fólkið sem lifir á götunni. Það eru margir betlarar í Barcelona, það eru flest konur um ung börn, sennilega eru það Sígaunar. Þar eru líka margir ræningjar, alla vega tveir af ráðstefnunni sem ég var á voru rændir um hábjartan daginn á fjölförnum götum.Við vorum á gistiheimili í hliðargötu við Römbluna fyrstu nóttina og þegar við komum þar að þá brunuðu fimm lögreglubílar inn götuna og stöðvuðu fyrir framan gistiheimilið og nokkrir lögregluþjónar hlupu út úr hverjum bíl inn í dimma hliðargötu. Það er mikið skemmtanalíf í Barcelona og það er líka mikill munur á lífskjörum ríkra ferðamanna og þeirra koma til borgarinnar og lifa á götunni. Það eru mjög margir ólöglegir innflytjendur á Spáni. Í miðborg Barcelona búa margir útlendingar, margir eru frá Suður-Ameríkulöndum en margir eru líka frá múslímaríkjum. Í innflytjendahverfinu Rafael er þessi róluvöllur þar sem bara múslímar virðast sækja. Allar konur og stúlkur þar báru höfuðslæðu og voru klæddar á mjög frábrugðinn hátt en aðrir í Barcelona. Fólkið á þessari mynd tók því mjög illa að ég tók mynd af því og gerði hróp að mér. ´Í götunni andspænis Nýlistasafninu í Barcelona er mjög mikið af graffiti myndum sem augsýnilega eru gerðar af myndlistamönnum. Reyndar er allt hverfið þar í kring ríkulega graffítiskreytt. Sennilega er það vegna þess að til stendur að rífa húsveggina.Ásta tók þátt í kvennahlaupinu í ár og er hér í bolnum sem hún fékk.Áslaug frænka mín útskrifaðist úr Háskólanum úr Reykjavík úr viðskiptafræði og héldu foreldrar hennar útskriftarveislu. Áslaug er aðeins 21 árs og lauk prófi með afbragðseinkunnum. Hún lauk menntaskólanámi á tveimur árum. Hér er mynd af henni ásamt foreldrum og systkinum.
Mæðgur frá Noregi Eli ogHanna hafa verið gestir okkar í nokkra daga. Móðirin býr í Þrándheimi og dóttirin hjá föður sínum í Bergen. Móðirin var hérna á ráðstefnu, hún bjó á Gamla Garði samtímis Magnúsi fyrir mörgum árum.
10.6.05
Blogg í Svíaríki og Kína
Ég var að lesa greinina Forskare utforskar bloggar og fleiri blogggreinar hjá miðstöð um Internet samskipti við háskólann í Umeá í Svíþjóð. Þar er líka Humlab vinnustofa þar sem hugvísindi og menning mæta nútíma samskiptatækni. Nemar þar hafa skemmtilegt hópblogg og það er gaman að sjá að þarna er verið að gera að hluta til það sama og ég er að gera með mínum nemendum hér á skerinu. En Svíarnir eru alveg dottnir í bloggið og efna til virðulegra ráðstefna um það, ég var að skoða Bloggforum Stockholm 2.0 vefinn.
Kannski það sé bara í sænsku þjóðarsálinni að taka hlutina svona alvarlega og kalla þetta núna bloggvísindi, hér á Íslandi fæ ég ekki nokkurn mann til að taka það alvarlega að blogg sé mikilvirkt verkfæri í námsferli - verkfæri fyrir nemendur til að kortleggja sína þekkingu og mynda síkvikt þekkingarnet með öðru fólk - og eitt af mörgum verkfærum sem gerbreyta hvernig við tengjum saman og vinnum með og vistum þekkingu margra þannig að heildin sé vitrari en einingarnar.
Það er kannski ekki hægt að taka blogg alvarlega á Íslandi, hér er nánast hvert mannsbarn 10 ára og eldra að blogga eða hefur einhvern tíma prófað að blogga og foreldrar búa til viðburðaskrá um líf barnsins strax í móðurkviði og skrá á barnaland.is. Fjölmiðlasettin tvö, visir.is og mbl.is hafa bæði spyrt sig núna við blogg þar sem venjulegt fólk skráir viðburði úr lífi sínu - að mér virðist til að fá með því meiri traffík á vefsvæðin sem innihalda greinar úr venjulegu pressunni.
En þjóðarsálin í Kína er líka frábrugðin íslensku þjóðarsálinni þegar kemur að bloggi. Mér virðist þeir í Kína hafa sama hugsunarhátt og þegar Ágústínus keisari lét þau boð ganga að það skyldi skrásetja alla heimsbyggðina - núna vilja nefnilega stjórnvöld í Kína koma einhverjum böndum á bloggin með því að skrásetja þau. Það virður að líta þetta útspil kínverskra stjórnvalda mjög alvarlegum augum, það eru mörg dæmi um það í sögunni að svona upplýsingaskráning er undanfari miklillar valdbeitingar þegar stjórnvöld eru að bæla niður mótþróa. Ég horfði nýlega á sjónvarpsþátt um Nasístatímann í Þýskalandi þar sem kom fram hve mikið vopn tölfræði og gagnasöfnun voru - og voru notuð eins og til að plægja akurinn fyrir voðaverk helfararinnar. Það var byrjað á að safna upplýsingum um fólk og skrá og merkja þá sem voru öðruvísi - fatlaðir eða óæskilegir á einhvern hátt. Tölfræði er ekki bara skrýtnar formúlur og normalkúrfa sem er eins og brjóst í laginu, tölfræði og úrvinnsla gagna getur líka verið beitt og harðneskjulegt vopn í höndum stjórnvalda.
Svíar og Kínverjar taka blogg alvarlega. En málið er þannig að Svíar eru á réttri leið, búnir að uppgötva bloggið og taka það alvarlega sem verkfæri til breytinga. Kínversk stjórnvöld eru ekki á neinni gír, þau eru bara að keyra í bakkgír afturbak á allt sem þau sjá og eru því miður alveg út úr korti - alla vega því korti sem við á Vesturlöndum teiknum upp af mannréttindum og lýðræði og einstaklingsframtaki.
Ég var að lesa greinina Forskare utforskar bloggar og fleiri blogggreinar hjá miðstöð um Internet samskipti við háskólann í Umeá í Svíþjóð. Þar er líka Humlab vinnustofa þar sem hugvísindi og menning mæta nútíma samskiptatækni. Nemar þar hafa skemmtilegt hópblogg og það er gaman að sjá að þarna er verið að gera að hluta til það sama og ég er að gera með mínum nemendum hér á skerinu. En Svíarnir eru alveg dottnir í bloggið og efna til virðulegra ráðstefna um það, ég var að skoða Bloggforum Stockholm 2.0 vefinn.
Kannski það sé bara í sænsku þjóðarsálinni að taka hlutina svona alvarlega og kalla þetta núna bloggvísindi, hér á Íslandi fæ ég ekki nokkurn mann til að taka það alvarlega að blogg sé mikilvirkt verkfæri í námsferli - verkfæri fyrir nemendur til að kortleggja sína þekkingu og mynda síkvikt þekkingarnet með öðru fólk - og eitt af mörgum verkfærum sem gerbreyta hvernig við tengjum saman og vinnum með og vistum þekkingu margra þannig að heildin sé vitrari en einingarnar.
Það er kannski ekki hægt að taka blogg alvarlega á Íslandi, hér er nánast hvert mannsbarn 10 ára og eldra að blogga eða hefur einhvern tíma prófað að blogga og foreldrar búa til viðburðaskrá um líf barnsins strax í móðurkviði og skrá á barnaland.is. Fjölmiðlasettin tvö, visir.is og mbl.is hafa bæði spyrt sig núna við blogg þar sem venjulegt fólk skráir viðburði úr lífi sínu - að mér virðist til að fá með því meiri traffík á vefsvæðin sem innihalda greinar úr venjulegu pressunni.
En þjóðarsálin í Kína er líka frábrugðin íslensku þjóðarsálinni þegar kemur að bloggi. Mér virðist þeir í Kína hafa sama hugsunarhátt og þegar Ágústínus keisari lét þau boð ganga að það skyldi skrásetja alla heimsbyggðina - núna vilja nefnilega stjórnvöld í Kína koma einhverjum böndum á bloggin með því að skrásetja þau. Það virður að líta þetta útspil kínverskra stjórnvalda mjög alvarlegum augum, það eru mörg dæmi um það í sögunni að svona upplýsingaskráning er undanfari miklillar valdbeitingar þegar stjórnvöld eru að bæla niður mótþróa. Ég horfði nýlega á sjónvarpsþátt um Nasístatímann í Þýskalandi þar sem kom fram hve mikið vopn tölfræði og gagnasöfnun voru - og voru notuð eins og til að plægja akurinn fyrir voðaverk helfararinnar. Það var byrjað á að safna upplýsingum um fólk og skrá og merkja þá sem voru öðruvísi - fatlaðir eða óæskilegir á einhvern hátt. Tölfræði er ekki bara skrýtnar formúlur og normalkúrfa sem er eins og brjóst í laginu, tölfræði og úrvinnsla gagna getur líka verið beitt og harðneskjulegt vopn í höndum stjórnvalda.
Svíar og Kínverjar taka blogg alvarlega. En málið er þannig að Svíar eru á réttri leið, búnir að uppgötva bloggið og taka það alvarlega sem verkfæri til breytinga. Kínversk stjórnvöld eru ekki á neinni gír, þau eru bara að keyra í bakkgír afturbak á allt sem þau sjá og eru því miður alveg út úr korti - alla vega því korti sem við á Vesturlöndum teiknum upp af mannréttindum og lýðræði og einstaklingsframtaki.
26.5.05
13.5.05
Húsið
Í fyrradag var ég að skoða myndasyrpur í Moviemaker og Photostory. Ég var að skoða stuttmynd Þuríðar um húsin sem á að rífa og stuttmynd Kjartans um Álfabyggðina og hugsa um hús. Þá var dyrabjöllunni hringt, það var pósturinn að koma með ábyrgðarbréf til okkar. Það var tilboð í húsið. Við vorum forviða. Daginn eftir var svo hringt frá fasteignafélagi og grennslast fyrir hvort við hefðum ekki fengið bréfið. Tilboðið var svimandi hátt. En húsið hefur aldrei verið til sölu.
Í fyrradag var ég að skoða myndasyrpur í Moviemaker og Photostory. Ég var að skoða stuttmynd Þuríðar um húsin sem á að rífa og stuttmynd Kjartans um Álfabyggðina og hugsa um hús. Þá var dyrabjöllunni hringt, það var pósturinn að koma með ábyrgðarbréf til okkar. Það var tilboð í húsið. Við vorum forviða. Daginn eftir var svo hringt frá fasteignafélagi og grennslast fyrir hvort við hefðum ekki fengið bréfið. Tilboðið var svimandi hátt. En húsið hefur aldrei verið til sölu.
7.5.05
Myndasyrpa frá vorsýningu Listaháskólans
Hérna er myndasyrpan mín frá vorsýningu LHÍ fyrr í dag. Sýningin er á Kjarvalsstöðum. Ég var hrifnust af einum sjávaraktívistabás, bæði fannst mér frábær tenging við íslenskan raunveruleika, litirnir á kjólnum minntu mig á vinnuföt og líka á blóð sem skvettist um allt, það var líka fiskikort upp á vegg sem hreif mig, það er ekki oft sem arðrán fiskimiða er túlkað á svona listrænan hátt.
Reyndar var ég hrifnust af fötunum og nokkrum vídeóverkum, ég held að það sé vegna þess að mér finnst svo flott list sem er færanleg og sem maður íklæðist á einhvern hátt. Það sem hreif mig minnst á þessari sýningu var arkitektúrsýningin, það voru hugmyndir um grunnskóla og bókasöfn. Það var nú reyndar bara sorglegt að sjá hvað hugmyndir um þekkingarsetur eru staðnaðar og hvað lítið er tekið mið af því hvernig flæði þekkingar og samskipti manna eru.
Hérna er myndasyrpan mín frá vorsýningu LHÍ fyrr í dag. Sýningin er á Kjarvalsstöðum. Ég var hrifnust af einum sjávaraktívistabás, bæði fannst mér frábær tenging við íslenskan raunveruleika, litirnir á kjólnum minntu mig á vinnuföt og líka á blóð sem skvettist um allt, það var líka fiskikort upp á vegg sem hreif mig, það er ekki oft sem arðrán fiskimiða er túlkað á svona listrænan hátt.Reyndar var ég hrifnust af fötunum og nokkrum vídeóverkum, ég held að það sé vegna þess að mér finnst svo flott list sem er færanleg og sem maður íklæðist á einhvern hátt. Það sem hreif mig minnst á þessari sýningu var arkitektúrsýningin, það voru hugmyndir um grunnskóla og bókasöfn. Það var nú reyndar bara sorglegt að sjá hvað hugmyndir um þekkingarsetur eru staðnaðar og hvað lítið er tekið mið af því hvernig flæði þekkingar og samskipti manna eru.
4.5.05
Myndir frá 1. maí
Hér er myndasyrpan mín frá 1. maí kröfugöngunni og útifundinum. Ég hef farið í þessa göngu síðan elstu menn muna, ég er mjög hrifin af göngum þar sem fólk heldur á loft skiltum. Fyrsti maí er helgur dagur, núna er hann kallaður verkalýðsdagurinn og var einn helsti hátíðisdagur Sovétríkjanna sálugu. Sumum finnst að verkalýðsfélögin eigi daginn og alls konar öfgahópar eins og við femínistar séum að skemma fyrir þeim þessar rauðu fánagöngur með Lúðrasveit verkalýðsins. En 1. maí er líka dagurinn sem nýjar hreyfingar koma fram, það var fyrir 35 árum sem Rauðsokkur komu fram í 1. maí göngu og vorum við líka að halda upp á það. Fyrsti maí er líka forn skosk og írsk og galísk vorhátíð sem kallast beltane.
Margir gengu með femínistum og við máluðum nokkur kröfuspjöld heima hjá Kötu á föstudagskvöldinu. Það að var mjög grasrótarlegt eins og sést á letrinu á bleiku spjöldunum. Ég málaði spjaldið "Vændi er ofbeldi" og svo átti ég hugmynd að textanum "Hæstiréttur er húsbóndaréttur" og svona tákni um hvernig tölfræðikökurnar skipta völdum karla og kvenna í tvo parta: "Bróðurpartinn og bleika sneiðin" og mér finnst sniðugt að teikna bróðurpartinn eins og Pacman sem étur allt sem fyrir er. Það voru mörg fleiri femínistaskilti eins og "Manneskja ekki markaðsvara" sem er það sama og Rauðsokkur gengu með fyrir 35 árum og "Takk Rauðsokkur", "Það er síminn Agnes!" svona til að hnykkja á því að núna eiga konur að svara kallinu og láta til sín taka í atvinnulífinu eins og Agnes gerði með "Vaknið Íslendingar" greininni sinni. Við vorum líka með skilti "Vaknið konur" og "Vöknum karlar" og það sem mesta athygli vakti var hugmynd Gísla Hrafns: "Eru "listdansarar í þínu stéttarfélagi?". Mér finnst þetta bara dáldið flott ganga og gaman að vera ekki bara áhorfandi og velja sér skilti til að ganga undir heldur líka taka þátt í að búa til skiltin. Það er núna hægt að kaupa femínistableika málningu í Hörpu í Hafnarfirði sem er sami litur og á undarrennufernunum.
Fyrsti maí 2001
Fyrsti maí 2002
Fyrsti maí 2003
Fyrsti maí 2004
Fyrsti maí 2004 (Bjarni Ólafssson)
Fyrsti maí 2005
Hér er myndasyrpan mín frá 1. maí kröfugöngunni og útifundinum. Ég hef farið í þessa göngu síðan elstu menn muna, ég er mjög hrifin af göngum þar sem fólk heldur á loft skiltum. Fyrsti maí er helgur dagur, núna er hann kallaður verkalýðsdagurinn og var einn helsti hátíðisdagur Sovétríkjanna sálugu. Sumum finnst að verkalýðsfélögin eigi daginn og alls konar öfgahópar eins og við femínistar séum að skemma fyrir þeim þessar rauðu fánagöngur með Lúðrasveit verkalýðsins. En 1. maí er líka dagurinn sem nýjar hreyfingar koma fram, það var fyrir 35 árum sem Rauðsokkur komu fram í 1. maí göngu og vorum við líka að halda upp á það. Fyrsti maí er líka forn skosk og írsk og galísk vorhátíð sem kallast beltane.
Margir gengu með femínistum og við máluðum nokkur kröfuspjöld heima hjá Kötu á föstudagskvöldinu. Það að var mjög grasrótarlegt eins og sést á letrinu á bleiku spjöldunum. Ég málaði spjaldið "Vændi er ofbeldi" og svo átti ég hugmynd að textanum "Hæstiréttur er húsbóndaréttur" og svona tákni um hvernig tölfræðikökurnar skipta völdum karla og kvenna í tvo parta: "Bróðurpartinn og bleika sneiðin" og mér finnst sniðugt að teikna bróðurpartinn eins og Pacman sem étur allt sem fyrir er. Það voru mörg fleiri femínistaskilti eins og "Manneskja ekki markaðsvara" sem er það sama og Rauðsokkur gengu með fyrir 35 árum og "Takk Rauðsokkur", "Það er síminn Agnes!" svona til að hnykkja á því að núna eiga konur að svara kallinu og láta til sín taka í atvinnulífinu eins og Agnes gerði með "Vaknið Íslendingar" greininni sinni. Við vorum líka með skilti "Vaknið konur" og "Vöknum karlar" og það sem mesta athygli vakti var hugmynd Gísla Hrafns: "Eru "listdansarar í þínu stéttarfélagi?". Mér finnst þetta bara dáldið flott ganga og gaman að vera ekki bara áhorfandi og velja sér skilti til að ganga undir heldur líka taka þátt í að búa til skiltin. Það er núna hægt að kaupa femínistableika málningu í Hörpu í Hafnarfirði sem er sami litur og á undarrennufernunum.
Fyrsti maí 2001
Fyrsti maí 2002
Fyrsti maí 2003
Fyrsti maí 2004
Fyrsti maí 2004 (Bjarni Ólafssson)
Fyrsti maí 2005
1.5.05
Prófun á myndum
Ég er að prófa að senda myndatilvísanir inn á blogg og reyna að læra betur á nýju Ixus myndavélina mína og vera snögg að setja myndir inn í vefalbúm. Ég var að uppgötva nýjan fídus, það er hægt að taka myndir í serpia tónum beint á myndavélina og svo get ég breytt birtu og litum og skorið myndina til í Zoombrowser og sett á í Flickr Uploadr. Ég sleppi þá að nota Photoshop eða Fireworks og það innan bara mínútur að hlaða myndum inn í tölvuna mína, þá opnast zoombrowser sjálfkrafa, ég klippi til, lýsi og breyti litum ef með þarf og vista myndir aftur. Dreg svo allar myndir sem ég ætla að flytja á vefinn inn í Flickr Uploadr og smelli á upload. Hér er mynd sem ég tók áðan af dætrunum, önnur var að fara í aukatíma en hin út að hlaupa.
KristÃn og Ã?sta
Myndasmiður er Salvor.
Ég er að prófa að senda myndatilvísanir inn á blogg og reyna að læra betur á nýju Ixus myndavélina mína og vera snögg að setja myndir inn í vefalbúm. Ég var að uppgötva nýjan fídus, það er hægt að taka myndir í serpia tónum beint á myndavélina og svo get ég breytt birtu og litum og skorið myndina til í Zoombrowser og sett á í Flickr Uploadr. Ég sleppi þá að nota Photoshop eða Fireworks og það innan bara mínútur að hlaða myndum inn í tölvuna mína, þá opnast zoombrowser sjálfkrafa, ég klippi til, lýsi og breyti litum ef með þarf og vista myndir aftur. Dreg svo allar myndir sem ég ætla að flytja á vefinn inn í Flickr Uploadr og smelli á upload. Hér er mynd sem ég tók áðan af dætrunum, önnur var að fara í aukatíma en hin út að hlaupa.
KristÃn og Ã?sta
Myndasmiður er Salvor.
29.4.05
Mynd af gámahúsi
Hér er mynd sem Gunnella í Edinborg tók af gámahúsi þar. Ég er að prófa myndatilvísanir í flickr og það er því miður ekki hægt að nota þetta vel með blogger, að ég held vegna þess að blogger notar eitthvað gamalt API kerfi sem ruglar íslenskum stöfum. Flickr myndir virka hins vegar afar vel með wordpress. Ég er búin að læra að hlaða myndum inn á Flickr á mjög snöggan og einfaldan hátt, ég nota Flickr Uploadr sem er eitt af frábærum verkfærum hjá Flickr, það er box sem ég set myndirnar sem ég ætla að setja á vefinn og hleð inn tugum mynda í einu með að draga þær í boxið. Afar einfalt þegar maður er með margar myndir. Það er reyndar ekki hægt að setja myndir beint inn í albúm um leið og maður hleður þeim á vefinn, ég sakna þess. Svo getur maður bara sett myndirnar inn á blogg með texta en því miður virkar það ekki með íslensku í blogger. Einfalt er líka að vísa í myndir annarra Flickr notenda eins og ég hef hérna gert með þessari mynd:
Beauty below north bridge
Myndasmiður er Gunnella.
Hér er mynd sem Gunnella í Edinborg tók af gámahúsi þar. Ég er að prófa myndatilvísanir í flickr og það er því miður ekki hægt að nota þetta vel með blogger, að ég held vegna þess að blogger notar eitthvað gamalt API kerfi sem ruglar íslenskum stöfum. Flickr myndir virka hins vegar afar vel með wordpress. Ég er búin að læra að hlaða myndum inn á Flickr á mjög snöggan og einfaldan hátt, ég nota Flickr Uploadr sem er eitt af frábærum verkfærum hjá Flickr, það er box sem ég set myndirnar sem ég ætla að setja á vefinn og hleð inn tugum mynda í einu með að draga þær í boxið. Afar einfalt þegar maður er með margar myndir. Það er reyndar ekki hægt að setja myndir beint inn í albúm um leið og maður hleður þeim á vefinn, ég sakna þess. Svo getur maður bara sett myndirnar inn á blogg með texta en því miður virkar það ekki með íslensku í blogger. Einfalt er líka að vísa í myndir annarra Flickr notenda eins og ég hef hérna gert með þessari mynd:
Beauty below north bridge
Myndasmiður er Gunnella.
28.4.05
Gámahús eru falleg
Ég keyrði framhjá Sundahöfn í morgun og þar var verið að skipa upp úr gámaskipi. Svona gámar hrífa mig alltaf, ég er heilluð af marglitum gámum í ryðbrúnum og skipamálningartónum. Gámastaflar mynda líka svo falleg og stílhrein form. Ég undrast alltaf yfir að fólk sjái ekki fegurðina í gámum, ég held að það sé út af því að fólk sér þá ekki, fólk sér bara umbúðir utan um vörur og ég held að fegurðarmat almennings sé þannig að það sem er partur af framkvæmdum og atvinnulífi sé sjálfkrafa gjaldfellt sem eitthvað ljótt. Ég held að fegurð sé kyrrstaða og hrörnun. Þannig verða fiskiþorpin fyrst falleg þegar fiskurinn berst ekki lengur á land og þau fara að vera minninng. Þannig verða bændabýlin fyrst falleg þegar þau fara í eyði og þannig sjáum við fegurð gámanna fyrst þegar þeir hætta að vera umbúðir utan um vörur.
Í fyrradag sá ég byggingarþátt á BBC þar sem fylgst er með byggingar- og endurbótaverkefnum, það var til sölu lóð í enskri borg, lóð sem var klesst upp við leiðínglegt iðnaðarhverfi og lestarstöð. Lóðina keypti arktitekt í London sem ætlar að setja þar upp gámahús, hann hefur gert önnur gámahús og það var sýnd mynd af því. Það var mjög fallegt, margra hæða hús með kringlóttum gluggum og svölum og gámunum var ekki staflað hverfum ofan á annan eins og í skipum heldur voru þeir settir óreglulega hver á annan og milli þeirra voru göngubrautir og sums staðar súlur. Ég náði á leitaði á Netinu að gámahúsum og sé að í gömlu iðnaðarhverfi Trinity Buoy Wharf í London er núna að spretta upp listamannahverfi og þar er ContainerCity búið til úr gámum, þetta eru ódýrar vinnustofur. Svo fann ég líka upplýsingar um
Containerbayhome. Núna er draumurinn hjá mér að koma mér upp gámasumarhúsi og ég vona að í einhverjum af sjávarplássunum á Íslandi þá rísi gámahús við sjóinn. Það væri sennilega hægt að gera skemmtilega öðruvísi vistarverur í svona gámahúsum, það er hægt að stafla þeim upp þannig að það séu svalir og útsýnisbrautir á milli þeirra og þar sem þakið er alltaf slétt þá getur það alltaf verið pallur eða veröld.
Hér er mynd af Container City (Telegraph):
Ég keyrði framhjá Sundahöfn í morgun og þar var verið að skipa upp úr gámaskipi. Svona gámar hrífa mig alltaf, ég er heilluð af marglitum gámum í ryðbrúnum og skipamálningartónum. Gámastaflar mynda líka svo falleg og stílhrein form. Ég undrast alltaf yfir að fólk sjái ekki fegurðina í gámum, ég held að það sé út af því að fólk sér þá ekki, fólk sér bara umbúðir utan um vörur og ég held að fegurðarmat almennings sé þannig að það sem er partur af framkvæmdum og atvinnulífi sé sjálfkrafa gjaldfellt sem eitthvað ljótt. Ég held að fegurð sé kyrrstaða og hrörnun. Þannig verða fiskiþorpin fyrst falleg þegar fiskurinn berst ekki lengur á land og þau fara að vera minninng. Þannig verða bændabýlin fyrst falleg þegar þau fara í eyði og þannig sjáum við fegurð gámanna fyrst þegar þeir hætta að vera umbúðir utan um vörur.Í fyrradag sá ég byggingarþátt á BBC þar sem fylgst er með byggingar- og endurbótaverkefnum, það var til sölu lóð í enskri borg, lóð sem var klesst upp við leiðínglegt iðnaðarhverfi og lestarstöð. Lóðina keypti arktitekt í London sem ætlar að setja þar upp gámahús, hann hefur gert önnur gámahús og það var sýnd mynd af því. Það var mjög fallegt, margra hæða hús með kringlóttum gluggum og svölum og gámunum var ekki staflað hverfum ofan á annan eins og í skipum heldur voru þeir settir óreglulega hver á annan og milli þeirra voru göngubrautir og sums staðar súlur. Ég náði á leitaði á Netinu að gámahúsum og sé að í gömlu iðnaðarhverfi Trinity Buoy Wharf í London er núna að spretta upp listamannahverfi og þar er ContainerCity búið til úr gámum, þetta eru ódýrar vinnustofur. Svo fann ég líka upplýsingar um
Containerbayhome. Núna er draumurinn hjá mér að koma mér upp gámasumarhúsi og ég vona að í einhverjum af sjávarplássunum á Íslandi þá rísi gámahús við sjóinn. Það væri sennilega hægt að gera skemmtilega öðruvísi vistarverur í svona gámahúsum, það er hægt að stafla þeim upp þannig að það séu svalir og útsýnisbrautir á milli þeirra og þar sem þakið er alltaf slétt þá getur það alltaf verið pallur eða veröld.
Hér er mynd af Container City (Telegraph):
25.4.05
BÃlslys à Kópavogsgjá
Bílslysið í Kópavogsgjánni
Kristín Helga býr oft til minningar og hátíðarstundir. Hún vill halda upp á sérstaka áfanga í lífi sínu með sviðsetningu, vera á stað og stund sem á við atburðinn. En lífið er ekki bara innsetningar og gjörningar og atburðir sviðsettir af mönnum. Eftir áreksturinn í Kópavogsgjánni síðasta vetradag sat Kristín ringluð og hrædd í framsæti sundurkramins bíls á miðri hraðbrautinni - æðinni sem liggur á milli Keflavíkurflugvallar og Reykjavíkur - niðri í gjánni sem nú er verið að byggja hús yfir - einmitt undir grunninum á því húsi varð áreksturinn. Hún sat við hliðina á bílstjóra og blóðið lak niður höfuð hans í þá átt sem sneri að henni. Það dreif að lögreglubíla og sjúkrabíla og mannfjöldi safnaðist saman á brúnni og horfði niður í gjána og straumur bifreiða sem rann eftir þessum manngerða farvegi stöðvaðist og staflaðist upp.
(hér tók ég út kafla vegna beiðni frá K.H.M)
Við fórum á La mala educación á föstudagskvöldið, eftir sýninguna fengum við okkur kaffi í kofa Tómasar frænda á Laugaveginum. Þar sáum Kristínu Helgu koma inn, eða svo sýndist bæði mér og Ástu. Eins andlit, eins hárgreiðsla, eins líkamsbygging, eins eyrnalokkar, eins úlpa, eins buxur. En það var ekki Kristín Helga , þetta var brotakennd skynjun , sjónhverfing eða sjónarspil eins og þegar Magnús sá sjálfan sig í Roni Horn og ég sá hann líka í henni í sláturhúsinu í Laugarnesi þar sem hún talaði um vatn og ána Thames á degi hinna dauðu.
Síðasti vetrardagur miðvikudaginn 20. apríl 2005 verður eftirminnilegur. Mest út af árekstrinum. En fyrr um daginn var ég í spurningakeppni á Talstöðinni. Ég segi alltaf já þegar ég er beðin um að koma í fjölmiðla og spyr svo hvað ég eigi að gera eða hvaða skoðun ég eigi að verja. Ég hef ekki lent í því áður að þurfa að vita eitthvað. Þegar keppnin hófst rann upp fyrir mér hvað ég var hrikalega mikið rangur maður á röngum tíma í vitlausu húsi og þar sem ég var með tússpenna fór óg bara að krassa og skreyta forsíðu á einhverju innblaði Fréttablaðsins og breytti litlum börnum í ungbarnasundi í kynjaverur. Ég gat næstum ekki svarað neinni af spurningunum, ég vissi ekki einu sinni hvað synir Njáls á Bergþórshvoli hétu, samt hef ég reynt að nota Njálu sem vegahandbók og ég vissi ekki hvað Guðrúnu í Laxdælu hefði dreymt marga drauma og hver hefði ráðið þá og þó ég vissi ekki hvaða tvær götur afmörkuðu Bræðraborgarstíginn. Jú, ég nefndi Hringbraut og ég veit alveg hvar Bræðraborgarstígurinn virðist enda, ég þekki þann stað vel, hann er greyptur í hug mér og hann blasir við á olíumálverki í stofunni hjá mér. Samt gat ég ekki svarað því og ég er ekki einu sinni viss um að götur endi þar sem okkur sýnist þær enda eða hvort borgin sé völundarhús og vegamótin séu dularfull öngstræti.
Ósigur minn var þó mestur varðandi bókarkafla sem lesinn var upp og átti ég að segja ýmislegt um hann. Ég vissi ekkert um hann, hef aldrei lesið þá bók og aldrei heyrt á höfundinn minnst svo ég muni. Áttaði mig heldur ekkert á aðstæðum, nema einhver maður var færður í lítinn klefa, hann var með byssur og hann var kallaður aumkunarverður Júpíter.
Það var lesinn fyrir mig kafli úr bókinni Innstu myrkur eftir Joseph Conrad, þetta er bók sem gerist á tveimur fljótum, maður sem situr við Thames ána segir öðrum manni söguna sem gerist á fljótabáti í Kongó. Þetta mun vera vera fræg bók í eftirlendufræðum og kvikmyndin Apocalypse Now byggir á henni. Þetta allt veit ég núna. Mér virðist auðvelt að finna svörin á vefnum ef spurningarnar og tengslin eru þekkt.
En með því að einblína á ein tengsl og eina merkingu þá sjáum við ekki það sem þó blasir við. Ég held að siðmenning sé að hluta til fólgin í að slá merkingu í hluti og lýsa þá upp með einhverjum kennileitum sem hafa samt enga merkingu utan kerfisins - en með því að sjá veröldina eins og safn af GPS punktum sem heita einhverjum nöfnum og örnefnum eins og vegir eða fjöll þá lærum við að sjá ekki það sem er milli punktanna og erum örugg alltaf að ferðast inn í veröld sem við höfum sjálf búið til.
Ég leit á laugardaginn inn á ljóðaþingið, ég man mest eftir því þegar Steinunn Sigurðardóttir brást við analýsu á ljóði eftir hana um ferð í þoku og sagði frá að ferðin í þokunni væri byggð á sannsögulegum atburðum, ég held reyndar að þetta ljóð sé úr bók sem byrjar hérna framan við gluggann hjá mér í Sigtúninu á tíma þegar þar ennþá tún og styttugarður, en Steinunn sagði frá lífshættulegum ferðum með Páli Stefánssyni yfir heiðar. Hann vildi alltaf stoppað á blindhæðum til að taka ljósmyndir.
20.4.05
Martröð
Ég ætlaði með Ástu á La mala educación í tíubíó í kvöld og bað hana að hringja í Kristínu Helgu áður en við færum út úr húsinu, ég vildi vita hvar hún væri. Fyrr í dag keyrði ég Kristínu og vinkonu hennar niður á Laugarveg en svo hafði vinkonan hringt og spurt um hana svo ég vissi að þær voru ekki lengur saman. Ég heyrði að Ásta sagði í símann "Við komum strax og sækjum þig, hvar ertu?" og ég spurði hvort Kristín ætlaði líka með okkur í bíó.
Nei, það var ekki þannig. Kristín Helga var á bráðamóttöku Borgarspítalans, Ásta sagði að hún hefði talað óskýrt og eitthvað hefði komið fyrir, sennilega árekstur. Við fórum beint á bráðamótttökuna og þar var Kristín og þar var einhver strákur sem var með henni í bílnum. Kristín var lítið meidd og strákurinn sem þá var nýkominn úr rannsókn mun hafa fengið að fara eftir að við fórum.
Það var mjög harður árekstur tveggja bíla, að ég held vegna þess að bíllinn sem Kristín var í stöðvaðist á hraðbrautinni, strákurinn mun hafa sett á blikkljós en ökumaður í öðrum bíl séð það of seint og keyrt á. Sem betur fer voru þau bæði í bílbeltum. Vitni kölluðu til lögreglu sem tók skýrslu, þau voru öll flutt í sjúkrabíl á slysavarðstofu. Ég sé að það er komin frétt um þetta á mbl.is:
Innlent mbl.is 20.4.2005 21:43
Fjórir fluttir á slysadeild eftir árekstur í Kópavogsgjá
Fjórir voru fluttir á slysadeild með minni háttar meiðsl eftir árekstur tveggja bíla í Kópavogsgjá á Hafnarfjarðarvegi klukkan rúmlega níu í kvöld. Voru bílarnir óökufærir og fluttir á brott með krana.
Kristín vildi strax fara heim og sagði að hjúkrunarfólk segði að hún mætti það, þegar heim var komið hringdum við í lækninn og fengum upplýsingar um hvað hefði komið út úr rannsókninni á henni og hvort við þyrftum að vera á varðbergi fyrir einhverjum einkennum. Sem betur fer virðist enginn hafa slasast alvarlega.
Þetta er ljóslifandi martröð allra foreldra unglinga. Ég skil ekki hvers vegna Kristín Helga sem er fimmtán ára var ein í bíl með tvítugum strák sem hún segist ekki þekkja neitt "eitthvað að rúnta um" og ég skil ekki hvers vegna ekki var haft strax samband við mig af lögreglu og/eða læknum sem forráðamann hennar, hún gaf upp kennitölu strax á slysstað.
En ef við hefðum ekki hringt þá væri ég núna sennilega núna að horfa á endirinn á myndinni.
Ég ætlaði með Ástu á La mala educación í tíubíó í kvöld og bað hana að hringja í Kristínu Helgu áður en við færum út úr húsinu, ég vildi vita hvar hún væri. Fyrr í dag keyrði ég Kristínu og vinkonu hennar niður á Laugarveg en svo hafði vinkonan hringt og spurt um hana svo ég vissi að þær voru ekki lengur saman. Ég heyrði að Ásta sagði í símann "Við komum strax og sækjum þig, hvar ertu?" og ég spurði hvort Kristín ætlaði líka með okkur í bíó.
Nei, það var ekki þannig. Kristín Helga var á bráðamóttöku Borgarspítalans, Ásta sagði að hún hefði talað óskýrt og eitthvað hefði komið fyrir, sennilega árekstur. Við fórum beint á bráðamótttökuna og þar var Kristín og þar var einhver strákur sem var með henni í bílnum. Kristín var lítið meidd og strákurinn sem þá var nýkominn úr rannsókn mun hafa fengið að fara eftir að við fórum.
Það var mjög harður árekstur tveggja bíla, að ég held vegna þess að bíllinn sem Kristín var í stöðvaðist á hraðbrautinni, strákurinn mun hafa sett á blikkljós en ökumaður í öðrum bíl séð það of seint og keyrt á. Sem betur fer voru þau bæði í bílbeltum. Vitni kölluðu til lögreglu sem tók skýrslu, þau voru öll flutt í sjúkrabíl á slysavarðstofu. Ég sé að það er komin frétt um þetta á mbl.is:
Innlent mbl.is 20.4.2005 21:43
Fjórir fluttir á slysadeild eftir árekstur í Kópavogsgjá
Fjórir voru fluttir á slysadeild með minni háttar meiðsl eftir árekstur tveggja bíla í Kópavogsgjá á Hafnarfjarðarvegi klukkan rúmlega níu í kvöld. Voru bílarnir óökufærir og fluttir á brott með krana.
Kristín vildi strax fara heim og sagði að hjúkrunarfólk segði að hún mætti það, þegar heim var komið hringdum við í lækninn og fengum upplýsingar um hvað hefði komið út úr rannsókninni á henni og hvort við þyrftum að vera á varðbergi fyrir einhverjum einkennum. Sem betur fer virðist enginn hafa slasast alvarlega.
Þetta er ljóslifandi martröð allra foreldra unglinga. Ég skil ekki hvers vegna Kristín Helga sem er fimmtán ára var ein í bíl með tvítugum strák sem hún segist ekki þekkja neitt "eitthvað að rúnta um" og ég skil ekki hvers vegna ekki var haft strax samband við mig af lögreglu og/eða læknum sem forráðamann hennar, hún gaf upp kennitölu strax á slysstað.
En ef við hefðum ekki hringt þá væri ég núna sennilega núna að horfa á endirinn á myndinni.
Útlandasamband gegnum dropateljara - ræsum fram Vatnsmýrina!
Tvær fréttir í Morgunblaðinu í dag vöktu athygli mína og áhyggjur. Annars vegar var mjög gleðileg frétt um að Ísland tæki sæti í upplýsingamálanefnd Sameinuðu þjóðanna og að Hjálmar W. Hannesson hefði flutt ávarp á ársþinginu og vakið athygli á að Íslendingar eru í fremstu röð ríkja heims í tölvumálum og þróun hugbúnaðar. Hins vegar var mjög dapurleg frétt um nýtingu Farice sæstrengsins þar sem leiðtogar í Internetmálum í háskólasamfélaginu segja að þessi mikli stafræni þjóðvegur milli Íslands og umheimsins sé núna ekki nýttur nema að örlitlu leyti. Þeir segja að líkja megi þessu við að þarna sé 72 akreina braut en aðeins sé leyfð umferð á einni akrein.
Í gær var tekin ákvörðun um staðsetningu Háskólans í Reykjavík í Vatnsmýrinni. Í sólskininu í gær keyrði ég þangað og skoðaði mig um og hugsaði um hve miklu varðaði fyrir Reykvíkinga og alla Íslendinga að vel tækist að byggja upp þekkingarsamfélag hér á Íslandi og þessi staðsetning væri í alla staði frábær, nálægt við náttúru og strönd, fallega staði, menningu og mannlíf í miðborginni. En ekki hvað síst er þessi staðsetning frábær vegna þess að hún staðsetur Háskólann í Reykjavík í nálægð háskóla- og rannsóknarsamfélagsins á Íslandi og réði það mestu um staðarákvörðun.
Það er einmitt þetta sem er EKKI AÐ GERAST varðandi þá þjóðbraut sem sæstrengurinn ætti að vera fyrir íslenskt þekkingarsamfélag. Í stað þess að vera samskiptaæð sem gerir háskólasamfélaginu kleift að vera í nálægð við alþjóðlegt háskóla- og rannsóknarsamfélag þá er Farice stjórnað núna þannig að kostnaður við að opna nýjar rásir er óhóflegur og þar með einungis nýtt 2 gb af 720 gb flutningsgetu strengsins. Þannig er strengurinn núna gríðarlega vannýtt fjárfesting. Til að breyta þessu er þörf á pólitískri ákvörðun, það þarf að gera sæstrenginn að opinni þjóðbraut.
Núna er útlandasamband skammtað í gegnum dropateljara. Vatnsmýrin er vissulega falleg en þekkingarsamfélag á Íslandi þarf meira en mýri og staðið vatn. Það þarf að vera opin og greið rás fyrir flæði þekkingar til og frá Ísland og sá farvegur sem þekkingarstraumar í dag flæða um til landsins er sæstrengurinn..
Hér er byrjun á þessum greinum sem birtust í Morgunblaðinu í dag.
"Ísland tekur sæti í upplýsingamálanefnd SÞ
Ísland hefur í fyrsta sinn sæti í upplýsingamálanefnd Sameinuðu þjóðanna en ársfundur nefndarinnar stendur nú yfir í New York. Hjálmar W. Hannesson, sendiherra, flutti ávarp á fundinum og vakti athygli á því að Íslendingar væru nú í fremstu röð ríkja heims í tölvumálum og þróun hugbúnaðar. Sú reynsla gæti komið Sameinuðu þjóðunum að liði.
Hjálmar fjallaði einnig í erindinu um góðan árangur við að koma á hagræðingu í starfi upplýsingadeildar Sameinuðu þjóðanna, einkum umbætur í kynningarstarfi, öfluga nýtingu netmiðla og tölvutækni, endurskipan safnamála Sameinuðu þjóðanna og það að almenningi hafi verið opnaður aðgangur um Netið að öllum gögnum SÞ. " úr grein á mbl.is 20/4/05
"Svalbarði með betri nettenginug en Ísland
Farice- sæstrengurin hefur ekki reynst sú fjarskiptaviðfót sem vænst var og er íslenskt rannsóknarsamfélag útilokað frá stórum og mikilvægum verkefnum í alþjóðasamfélaginu vegna mikils kostnaðar og takmarkaðrar nýtingar á flutningsgefu Farice. Þetta er mat Helga Jónssonsr, framkvæmdastjóra Internet á Íslandi (Isnicd), Sæþórs L. Jónssonar, forstöðumanns Reiknistofnunar HÍ (RHÍ), og Jóns Inga Einarssonar, framkvæmdastjóra Rannsókna- og háskólanets Íslands (RHNET). Guðmundur Gunnarsson framkvæmdastjóri Fararice, segir rekstrarforsendur ekki leyfa ódýrari gjaldskrá á Farice. Þörf sé á pólitískri ákvörðurn, eigi að gera Faricestrenginn að "opinni þjóðbraut".
Helgi, Sæþór og Jón segja einungis brot af Farice-strengnum nýtt vegna þess að kostnaður viðað opna nýjar rásir sé úr öllu valdi. Þannig séu nú einungis nýtt innan við 2 Gb/s af 720 Gb/s flutningsgefu strengsins og opið fyrir um 10 Gb/s nýtingu. Þetta sé gríðarlega vannýtt fjárfesting.
"Við getum líkt þessu við Héðinsfjarðargöng. Þau eru umdeild, en það er ókeypis að fara í gegnum þau vegna þess að þau eru talin þjóðhagslega hagkvæm og gera fólkinu í þessum byggðalögum lífið léttara" segir Helgi. "Við getum líkt Farice við 72 akreina göng sem standa tilbúin en einungis er opið á eina akrein".
Til samanburðar má nefna að nýleg tenging frá Noregi til Svalbarða hefur tæplega tvöfalda mögulega flutningsgetu á við Farice og er þar nú þegar opið fyrir 20 Gb/s gagnaflutning.
Flöskuháls ónýtir háhraðatengingar
Sæþór segir stöðugar fyrirspurnir berast að utan um af hverju íslenskar rannsóknarstofnanir séu ekki með í verkefnum eins og t.d. stóra hraðlingum í Sviss og risasmásjá.
"Við erum útilokuð frá fjölda klasaverkefna þar sem þarf að vera öflug tenging við umheiminn" segir Sæþór. "Ef við ætlum að taka þátt í svona stærri rannsóknarverkefnum þá þurfum við alveg jafnmikla bandvídd og t.d. Sviss. Þetta má ekki vera háð hausatölu. Meginatriðið er að telja ekki fjölda símalína í ljósleiðarastreng, því rannsóknir eru óháðar því, þær gera kröfu um gríðarlegan gagnaflutning, eða lágmark 2,5Gb/s á sérrás fyrir rannsóknarþjónustuna.
Segja þeir til lítils að hafa allt Ísland tengt háhraðatengingum, tengingin til útlanda sé í gegnum dropateljara. Það sé samgönguyfirvalda að liðka fyrir þessum málum. "Þegar gáttir eru opnaðarar koma nýjar hugmyndir. Þök og hindranir loka á þetta hugmyndaflæði" segir Jón Ingi......" (grein á síðu 4 í mbl. 20 apríl 2005)
Tvær fréttir í Morgunblaðinu í dag vöktu athygli mína og áhyggjur. Annars vegar var mjög gleðileg frétt um að Ísland tæki sæti í upplýsingamálanefnd Sameinuðu þjóðanna og að Hjálmar W. Hannesson hefði flutt ávarp á ársþinginu og vakið athygli á að Íslendingar eru í fremstu röð ríkja heims í tölvumálum og þróun hugbúnaðar. Hins vegar var mjög dapurleg frétt um nýtingu Farice sæstrengsins þar sem leiðtogar í Internetmálum í háskólasamfélaginu segja að þessi mikli stafræni þjóðvegur milli Íslands og umheimsins sé núna ekki nýttur nema að örlitlu leyti. Þeir segja að líkja megi þessu við að þarna sé 72 akreina braut en aðeins sé leyfð umferð á einni akrein.
Í gær var tekin ákvörðun um staðsetningu Háskólans í Reykjavík í Vatnsmýrinni. Í sólskininu í gær keyrði ég þangað og skoðaði mig um og hugsaði um hve miklu varðaði fyrir Reykvíkinga og alla Íslendinga að vel tækist að byggja upp þekkingarsamfélag hér á Íslandi og þessi staðsetning væri í alla staði frábær, nálægt við náttúru og strönd, fallega staði, menningu og mannlíf í miðborginni. En ekki hvað síst er þessi staðsetning frábær vegna þess að hún staðsetur Háskólann í Reykjavík í nálægð háskóla- og rannsóknarsamfélagsins á Íslandi og réði það mestu um staðarákvörðun.
Það er einmitt þetta sem er EKKI AÐ GERAST varðandi þá þjóðbraut sem sæstrengurinn ætti að vera fyrir íslenskt þekkingarsamfélag. Í stað þess að vera samskiptaæð sem gerir háskólasamfélaginu kleift að vera í nálægð við alþjóðlegt háskóla- og rannsóknarsamfélag þá er Farice stjórnað núna þannig að kostnaður við að opna nýjar rásir er óhóflegur og þar með einungis nýtt 2 gb af 720 gb flutningsgetu strengsins. Þannig er strengurinn núna gríðarlega vannýtt fjárfesting. Til að breyta þessu er þörf á pólitískri ákvörðun, það þarf að gera sæstrenginn að opinni þjóðbraut.
Núna er útlandasamband skammtað í gegnum dropateljara. Vatnsmýrin er vissulega falleg en þekkingarsamfélag á Íslandi þarf meira en mýri og staðið vatn. Það þarf að vera opin og greið rás fyrir flæði þekkingar til og frá Ísland og sá farvegur sem þekkingarstraumar í dag flæða um til landsins er sæstrengurinn..
Hér er byrjun á þessum greinum sem birtust í Morgunblaðinu í dag.
"Ísland tekur sæti í upplýsingamálanefnd SÞ
Ísland hefur í fyrsta sinn sæti í upplýsingamálanefnd Sameinuðu þjóðanna en ársfundur nefndarinnar stendur nú yfir í New York. Hjálmar W. Hannesson, sendiherra, flutti ávarp á fundinum og vakti athygli á því að Íslendingar væru nú í fremstu röð ríkja heims í tölvumálum og þróun hugbúnaðar. Sú reynsla gæti komið Sameinuðu þjóðunum að liði.
Hjálmar fjallaði einnig í erindinu um góðan árangur við að koma á hagræðingu í starfi upplýsingadeildar Sameinuðu þjóðanna, einkum umbætur í kynningarstarfi, öfluga nýtingu netmiðla og tölvutækni, endurskipan safnamála Sameinuðu þjóðanna og það að almenningi hafi verið opnaður aðgangur um Netið að öllum gögnum SÞ. " úr grein á mbl.is 20/4/05
"Svalbarði með betri nettenginug en Ísland
Farice- sæstrengurin hefur ekki reynst sú fjarskiptaviðfót sem vænst var og er íslenskt rannsóknarsamfélag útilokað frá stórum og mikilvægum verkefnum í alþjóðasamfélaginu vegna mikils kostnaðar og takmarkaðrar nýtingar á flutningsgefu Farice. Þetta er mat Helga Jónssonsr, framkvæmdastjóra Internet á Íslandi (Isnicd), Sæþórs L. Jónssonar, forstöðumanns Reiknistofnunar HÍ (RHÍ), og Jóns Inga Einarssonar, framkvæmdastjóra Rannsókna- og háskólanets Íslands (RHNET). Guðmundur Gunnarsson framkvæmdastjóri Fararice, segir rekstrarforsendur ekki leyfa ódýrari gjaldskrá á Farice. Þörf sé á pólitískri ákvörðurn, eigi að gera Faricestrenginn að "opinni þjóðbraut".
Helgi, Sæþór og Jón segja einungis brot af Farice-strengnum nýtt vegna þess að kostnaður viðað opna nýjar rásir sé úr öllu valdi. Þannig séu nú einungis nýtt innan við 2 Gb/s af 720 Gb/s flutningsgefu strengsins og opið fyrir um 10 Gb/s nýtingu. Þetta sé gríðarlega vannýtt fjárfesting.
"Við getum líkt þessu við Héðinsfjarðargöng. Þau eru umdeild, en það er ókeypis að fara í gegnum þau vegna þess að þau eru talin þjóðhagslega hagkvæm og gera fólkinu í þessum byggðalögum lífið léttara" segir Helgi. "Við getum líkt Farice við 72 akreina göng sem standa tilbúin en einungis er opið á eina akrein".
Til samanburðar má nefna að nýleg tenging frá Noregi til Svalbarða hefur tæplega tvöfalda mögulega flutningsgetu á við Farice og er þar nú þegar opið fyrir 20 Gb/s gagnaflutning.
Flöskuháls ónýtir háhraðatengingar
Sæþór segir stöðugar fyrirspurnir berast að utan um af hverju íslenskar rannsóknarstofnanir séu ekki með í verkefnum eins og t.d. stóra hraðlingum í Sviss og risasmásjá.
"Við erum útilokuð frá fjölda klasaverkefna þar sem þarf að vera öflug tenging við umheiminn" segir Sæþór. "Ef við ætlum að taka þátt í svona stærri rannsóknarverkefnum þá þurfum við alveg jafnmikla bandvídd og t.d. Sviss. Þetta má ekki vera háð hausatölu. Meginatriðið er að telja ekki fjölda símalína í ljósleiðarastreng, því rannsóknir eru óháðar því, þær gera kröfu um gríðarlegan gagnaflutning, eða lágmark 2,5Gb/s á sérrás fyrir rannsóknarþjónustuna.
Segja þeir til lítils að hafa allt Ísland tengt háhraðatengingum, tengingin til útlanda sé í gegnum dropateljara. Það sé samgönguyfirvalda að liðka fyrir þessum málum. "Þegar gáttir eru opnaðarar koma nýjar hugmyndir. Þök og hindranir loka á þetta hugmyndaflæði" segir Jón Ingi......" (grein á síðu 4 í mbl. 20 apríl 2005)
19.4.05
Eitt stingandi strá
Fór með Ástu á laugardagskvöldið síðasta í afmælisveislu Sigvarðar á Þórsgötu. Þar var margmenni því Sigvarður á marga vini og hefur verið aktívur í alls konar félögum um ævina, spilaði í hinni stórgóðu hljómsveit Stingandi strá og var og er mikill umhverfissinni og vinstri grænn, ég held hann hafi gefið út anti-virkjunar geisladisk. Hér er flickr myndaalbúm með myndum sem ég tók í samkvæminu.
Um myndaalbúm
Mér finnst gaman að búa til svona myndalbúm , það er líka afar einfalt að gera það í flickr, ég hef gerst áskrifandi þar og vonast til að setja þar inn þúsundir mynda. Það nægði mér ekki að hafa ókeypis áskrift, þá má maður bara hlaða inn 100 myndum. Maður getur líka sett efnisorð á myndir og flett upp í efnisorðum annarra og fylgst með rss myndstraumum frá einstökum notendum, eftir efnisorðum og eftir hópum. Flikcr er þannig ágætis dæmi um lýsigagnaskráningu almennings eða "folksonomy". Ég tók saman leiðarvísir með flickr.com á íslensku. Nún þegar allir eru komnir með stafrænar myndavélar og myndsíma hugsa ég að fólk fari að tjá sig og tala saman meira með myndum, það er alþjóðlegra táknkerfi en tungumál orðanna, mér finnst ég ná ágætu sambandi við fólk á flickr sem ég skoða myndir hjá, ég sé oft hvernig lífi það lifir, og hvernig það hugsað eftir því hvernig það tekur myndir og af hvaða myndefni. Svo passar þetta líka ágætlega fyrir mig, ég hef alltaf tjáð mig mest með myndum um ævina, reyndar kannski frekar krassi sem enginn skilur. Það truflar mig reyndar frekar lítið þó fólk skilji ekki það sem ég segi eða geri, tjáning þarf ekki endilega áhorfanda og það er stundum eyðileggjandi fyrir hugmyndir að ræða þær við aðra. Þá þarf maður að setja sig inn í hugarheim þess sem maður útskýrir fyrir og stundum fer maður þannig úr sínusbylgju yfir í beina línu.
Bæði Flickr.com og buzznet.com er sniðug myndakerfi, ég held það sé ekki ennþá til neitt gott nafn yfir svona umhverfi - þetta er miklu meira en myndaalbúm, þetta eru eins konar myndablogg og myndasamskiptakerfi. Það er líka hægt að stilla þetta þannig að myndirnar sendist bent inn á blogg, maður smellir á "blog it" takka.
Fór með Ástu á laugardagskvöldið síðasta í afmælisveislu Sigvarðar á Þórsgötu. Þar var margmenni því Sigvarður á marga vini og hefur verið aktívur í alls konar félögum um ævina, spilaði í hinni stórgóðu hljómsveit Stingandi strá og var og er mikill umhverfissinni og vinstri grænn, ég held hann hafi gefið út anti-virkjunar geisladisk. Hér er flickr myndaalbúm með myndum sem ég tók í samkvæminu.
Um myndaalbúm
Mér finnst gaman að búa til svona myndalbúm , það er líka afar einfalt að gera það í flickr, ég hef gerst áskrifandi þar og vonast til að setja þar inn þúsundir mynda. Það nægði mér ekki að hafa ókeypis áskrift, þá má maður bara hlaða inn 100 myndum. Maður getur líka sett efnisorð á myndir og flett upp í efnisorðum annarra og fylgst með rss myndstraumum frá einstökum notendum, eftir efnisorðum og eftir hópum. Flikcr er þannig ágætis dæmi um lýsigagnaskráningu almennings eða "folksonomy". Ég tók saman leiðarvísir með flickr.com á íslensku. Nún þegar allir eru komnir með stafrænar myndavélar og myndsíma hugsa ég að fólk fari að tjá sig og tala saman meira með myndum, það er alþjóðlegra táknkerfi en tungumál orðanna, mér finnst ég ná ágætu sambandi við fólk á flickr sem ég skoða myndir hjá, ég sé oft hvernig lífi það lifir, og hvernig það hugsað eftir því hvernig það tekur myndir og af hvaða myndefni. Svo passar þetta líka ágætlega fyrir mig, ég hef alltaf tjáð mig mest með myndum um ævina, reyndar kannski frekar krassi sem enginn skilur. Það truflar mig reyndar frekar lítið þó fólk skilji ekki það sem ég segi eða geri, tjáning þarf ekki endilega áhorfanda og það er stundum eyðileggjandi fyrir hugmyndir að ræða þær við aðra. Þá þarf maður að setja sig inn í hugarheim þess sem maður útskýrir fyrir og stundum fer maður þannig úr sínusbylgju yfir í beina línu.
Bæði Flickr.com og buzznet.com er sniðug myndakerfi, ég held það sé ekki ennþá til neitt gott nafn yfir svona umhverfi - þetta er miklu meira en myndaalbúm, þetta eru eins konar myndablogg og myndasamskiptakerfi. Það er líka hægt að stilla þetta þannig að myndirnar sendist bent inn á blogg, maður smellir á "blog it" takka.
18.4.05
Málsvari búlausra manna
Í bókinni "Ágúst á Hofi lætur flest flakka" segir Ágúst frá því hvernig Hannes afi minn breytti orðræðu Vatnsdælinga á fyrri hluta síðustu aldar :
"Segja má að þrjátíu ára stríðið hefjist ekki að marki, fyrr en Hannes Pálsson kemur að Undirfelli. Hann átti mikinn hlut í þeim breytingum, sem í hönd fóru í sveitarmálum. Hannes var ungt og glæsilegt foringaefni eins og kyn þeirra Guðlaugsstaðamann stóð til. Hann gerðist snemma atkvæðamikill og óragur á mannamótum, handgenginn Jóni í Stóradal og heittrúaður framsóknarmaður. Hann kvæntist Hólmfríði dóttur Jóns Hannessonar á Undirfelli, stórgreindri gerðarkonu, og fluttist í Undirfell 1924, en sat þar búlaus að kalla fyrsta árið. Jón tengdafaðir hans hafði fengið lífstíðarábúð á jörðinni. Hann vildi þó gjarnan kaupa hana og sótti tvisvar um meðmæli sýslunefndar, en fékk afsvar í bæði skiptin, og réðu því pólitísk viðhorf. Um það leyti sem Hannes fluttist þangað, sótti Jón um kaup á jörðinni í þriðja sinn og fékk þá kaupheimild, en á allra vitorði var þá, að þetta var aðeins sýndarleikur, ákveðið var að Hannes keypti jörðina þegar aftur af honum, og varð svo.
Hannes tók við Undirfelli 1925, en Jón Hannesson fluttist aftur í Þórormstungu. Hannes fór mjög fljótlega að taka þátt í hreppsmálum. Fram að þeim tíma höfðu átök manna í sveitinn markast af viðhorfi til hreppsmála að mestu leyti, þótt landsmálasjónarmiðin gægðust oftast undan gærunni í hinum stærri og langvinnari deilum, þegar glíman harðnaði. En með tilkomu Hannesar varð sú breyting á, að afstaða manna í landsmálum fór að hafa enn meiri áhrif. Hannes lagði mælikvarða stjórnmálanna á æ fleiri þætti hreppsmála. Hannes var atkvæðamikill félagsmálamaður og gerðist þegar í stað málsvari búlausra manna. Hann taldi, að skipta bæri stórjörðum eftir þörfum. Til þess að sýna gott fordæmi í því, sagði hann, að skipta bæri Undirfelli í þrjár jarðir, en það ætti að gerast eftir sína daga þar." (bls. 27)
Þó Hannes afi minn hafi verið greindur og íhugull maður þá sá hann ekki fyrir þær breytingar sem áttu eftir að verða í landbúnaði á Íslandi. Á þeim tíma sem hann er að hefja búskap þá var erfitt að komast yfir jarðnæði og í Vatnsdalnum voru mörg stórbú. Þar eru frjósöm flæðiengi og miklir hagar fyrir sauðfé. Núna eru margar jarðir í Vatnsdalnum í eyði. Móðir mín vildi helst aldrei koma í Vatnsdal, það rifjaði upp sárar minningar um bernsku hennar. Hún var þó með okkur systkinin þar eitt eða tvö sumur, ég man að ég var þar þegar ég átti að byrja í skólanum sjö ára gömul og ég kom einhverjum dögum of seint í skólann vegna þess að fréttir bárust ekki í Vatnsdalinn af því hvenær skólar hæfust fyrir sunnan.
Undirfelli var skipt í tvær jarðir, Undirfell og Nautabú en þær eignuðust tveir bræður móður minnar sem létust báðir fyrir nokkrum árum. Þar hefur í marga áratugi enginn búskapur verið og enginn búið þar en þeir höfðu þar hrossastóð. Búskap var hætt á Undirfelli áður en afi minn dó. Afi og amma skildu, hann flutti á mölina en hún bjó ein á Undirfelli og ól þar upp yngsta son þeirra. Það er harmsaga.
Mér finnst alltaf skrýtið að lesa þessa frásögn af afa mínum. Ég efast ekki um að hann var á sínum yngri árum hugsjónamaður og heittrúaður samvinnumaður og málsvari búlausra manna en hann komst sjálfur yfir jarðnæði vegna flokkshollustu sinnar og hann bjó sjálfur árum saman á stórbýli, hann vildi ekki skipta jörðinni sinni fyrr en "eftir sinn dag".
En mér finnst smart að vera málsvari búlausra manna og ég held bara að ég taki upp merki afa míns og verði málsvari búlausra manna á Íslandi í upphafi tuttugustu og fyrstu aldar. Núna eru verðmætin í búunum ekki jarðeignir og búpeningur, núna eru verðmætin í búum til sjávar og sveita kvótaeignin og framleiðslurétturinn og það er hart barist um þessar eignir.
Í bókinni "Ágúst á Hofi lætur flest flakka" segir Ágúst frá því hvernig Hannes afi minn breytti orðræðu Vatnsdælinga á fyrri hluta síðustu aldar :
"Segja má að þrjátíu ára stríðið hefjist ekki að marki, fyrr en Hannes Pálsson kemur að Undirfelli. Hann átti mikinn hlut í þeim breytingum, sem í hönd fóru í sveitarmálum. Hannes var ungt og glæsilegt foringaefni eins og kyn þeirra Guðlaugsstaðamann stóð til. Hann gerðist snemma atkvæðamikill og óragur á mannamótum, handgenginn Jóni í Stóradal og heittrúaður framsóknarmaður. Hann kvæntist Hólmfríði dóttur Jóns Hannessonar á Undirfelli, stórgreindri gerðarkonu, og fluttist í Undirfell 1924, en sat þar búlaus að kalla fyrsta árið. Jón tengdafaðir hans hafði fengið lífstíðarábúð á jörðinni. Hann vildi þó gjarnan kaupa hana og sótti tvisvar um meðmæli sýslunefndar, en fékk afsvar í bæði skiptin, og réðu því pólitísk viðhorf. Um það leyti sem Hannes fluttist þangað, sótti Jón um kaup á jörðinni í þriðja sinn og fékk þá kaupheimild, en á allra vitorði var þá, að þetta var aðeins sýndarleikur, ákveðið var að Hannes keypti jörðina þegar aftur af honum, og varð svo.
Hannes tók við Undirfelli 1925, en Jón Hannesson fluttist aftur í Þórormstungu. Hannes fór mjög fljótlega að taka þátt í hreppsmálum. Fram að þeim tíma höfðu átök manna í sveitinn markast af viðhorfi til hreppsmála að mestu leyti, þótt landsmálasjónarmiðin gægðust oftast undan gærunni í hinum stærri og langvinnari deilum, þegar glíman harðnaði. En með tilkomu Hannesar varð sú breyting á, að afstaða manna í landsmálum fór að hafa enn meiri áhrif. Hannes lagði mælikvarða stjórnmálanna á æ fleiri þætti hreppsmála. Hannes var atkvæðamikill félagsmálamaður og gerðist þegar í stað málsvari búlausra manna. Hann taldi, að skipta bæri stórjörðum eftir þörfum. Til þess að sýna gott fordæmi í því, sagði hann, að skipta bæri Undirfelli í þrjár jarðir, en það ætti að gerast eftir sína daga þar." (bls. 27)
Þó Hannes afi minn hafi verið greindur og íhugull maður þá sá hann ekki fyrir þær breytingar sem áttu eftir að verða í landbúnaði á Íslandi. Á þeim tíma sem hann er að hefja búskap þá var erfitt að komast yfir jarðnæði og í Vatnsdalnum voru mörg stórbú. Þar eru frjósöm flæðiengi og miklir hagar fyrir sauðfé. Núna eru margar jarðir í Vatnsdalnum í eyði. Móðir mín vildi helst aldrei koma í Vatnsdal, það rifjaði upp sárar minningar um bernsku hennar. Hún var þó með okkur systkinin þar eitt eða tvö sumur, ég man að ég var þar þegar ég átti að byrja í skólanum sjö ára gömul og ég kom einhverjum dögum of seint í skólann vegna þess að fréttir bárust ekki í Vatnsdalinn af því hvenær skólar hæfust fyrir sunnan.
Undirfelli var skipt í tvær jarðir, Undirfell og Nautabú en þær eignuðust tveir bræður móður minnar sem létust báðir fyrir nokkrum árum. Þar hefur í marga áratugi enginn búskapur verið og enginn búið þar en þeir höfðu þar hrossastóð. Búskap var hætt á Undirfelli áður en afi minn dó. Afi og amma skildu, hann flutti á mölina en hún bjó ein á Undirfelli og ól þar upp yngsta son þeirra. Það er harmsaga.
Mér finnst alltaf skrýtið að lesa þessa frásögn af afa mínum. Ég efast ekki um að hann var á sínum yngri árum hugsjónamaður og heittrúaður samvinnumaður og málsvari búlausra manna en hann komst sjálfur yfir jarðnæði vegna flokkshollustu sinnar og hann bjó sjálfur árum saman á stórbýli, hann vildi ekki skipta jörðinni sinni fyrr en "eftir sinn dag".
En mér finnst smart að vera málsvari búlausra manna og ég held bara að ég taki upp merki afa míns og verði málsvari búlausra manna á Íslandi í upphafi tuttugustu og fyrstu aldar. Núna eru verðmætin í búunum ekki jarðeignir og búpeningur, núna eru verðmætin í búum til sjávar og sveita kvótaeignin og framleiðslurétturinn og það er hart barist um þessar eignir.
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)