Fimm atriði um mig

Árni klukkaði mig, mér finnst gaman að lesa svona klukk, gaman að sjá brot úr lífi fólks og heyra um atvik og reynslu sem eru skondin og skrýtin og sem hefur skilið eftir spor í vitund fólks. Það var gaman að lesa um afreksverk Árna svo sem glæstan leikferil þar sem hann lék stór hlutverk í Þjóðleikhúsinu í ýmsum meistarastykkum, reyndar lék hann líka ýmis stykki svo sem aftari enda á asna Tóbísar í Kardimommubænum og fremrihluta á ísbirni í Ferðinni til Tunglsins. Mjög póstmódernískt.

En hér eru fimm atriði um mig:

1. Ég teikna. Meina teikna. Ekki svona útpældar myndir sem eru af einhverju ákveðnu. Ekki svona þrívíddarmyndir með dýpt og perspektívi, heldur svona eins og einhver kort eða myndletur eða mynstur eða krass. Ég teikna stjórnlaust á allan pappír sem verður fyrir mér, ég fylli allt af teikningum og ég get mjög sjaldan séð neitt samhengi milli þess sem ég er að hugsa og þess sem ég teikna. Það er eins og höndin hafi sjálfstæðan vilja en það hjálpar mér að hugsa að teikna á meðan.

2. Ég þekki ekki hægri frá vinstri. Sennilega tengt því að ég er örvhent en ég hef aldrei haft neina skynjun á hægri og vinstri. Ég get samt fundið út úr þessu ef ég hef nægan tíma en ef ég er í bíl og einhver segir snögglega "Beygðu hérna til hægri" þá eru 50% líkur á að ég beygi til hægri.

3. Mér fannst gaman að syngja þegar ég var lítil, þá var ég í KFUK og þar var oft sungið úr einhverri söngbók. Sérstaklega gaman fannst mér að syngja lög þar sem stóð fyrir ofan textann "Með sínu lagi" því það túlkaði ég þannig að hver mætti syngja með sínu eigin lagi, ég reyndi þá alltaf að syngja allt öðruvísi en allir hinir og vera alls ekki í sama takti.

4. Ég hef samið eina teiknimyndasögu. Við vorum þrír nemendur í kennslufræði í háskólanum fyrir meira en tuttugu árum sem skiluðum teiknimyndasögu sem ritgerð. Teiknimyndasagan heitir "Afskólun" og var svona hugleiðingar uppreisnargjarns ungs fólks sem vill leggja niður hefðbundna skóla. Teiknimyndasagan var gefin út og var ef ég man rétt fylgirit með einu eintaki af Menntamálum. Soldið fyndið þar sem ég hef nánast alltaf síðan þá unnið í hefðbundnu skólakerfi fyrst sem framhaldsskólakennari og síðar sem námstjóri og háskólakennari.

5. Ég trúi á álfa og huldufólk.

Ég er fjölmiðlahóra

Svona til að gleyma ekki íslenskunni og halda sambandi við gamla landið þá spjalla ég stundum við vini mína málverjana og núna fyrir nokkrum dögum þá stofnaði ég þráðinn Götuvændi - vídeóklipp úr hverfinu þar sem ég bý, ég er nefnilega nýbyrjuð að taka upp svona vídeóklipp og birta á youtube.com vefnum, það er þrælsniðugur vefur sem gerir það sama fyrir vídeóklipp og flickr.com fyrir myndir. Ég er sérstaklega hrifin af svona kerfum sem eru svona folksomeries eða social bookmarks þ.e. notendurnir sjálfir setja efnisorð (tags) á sín innlegg og innleggin tengjast eftir efnisorðum - þekkingarkerfin eru búin til með þessum hætti. Del.icio.us kerfið er eitt þekktasta dæmið um slík kerfi.

En það gekk bara vel að blása eldi í umræðu um götuvændi á málefnunum, seinast þegar ég skoðaði voru komnar 3479 flettingar og 158 svör á þennan þráð. Ég kíkti aðeins á umræðuna áðan og sé þá mér til mikillar furðu að þráðurinn hefur ratað á forsíðu DV í dag og það með nokkuð furðulegum hætti.

Það stendur á forsíðunni "Systir Hannesar Hólmsteins fylgist með götuvændi í Barcelona" og að sögn málverja (þeir eru eina heimild mín um fréttir á Íslandi) þá er viðtal við bróðir minn inn í blaðinu. Þetta er nú með því skrýtnara.

En ég náttúrulega samstundis tók afrit af forsíðu DV og skellti inn í myndasafnið mitt í Flickr (já, veit... á gráu svæði höfundarréttarlaga...nei...kolbikasvörtu..) það er ekki svo oft sem ég er á forsíðum blaða og ég er fjölmiðlahóra... eða mediawhore eins og það heitir á alþjóðatungumálinu ensku. Ég hef lengi verið fjölmiðlahóra, alveg frá því ég fann einmana "tag" á flickr.com frá bloggaranum Kottke sem hann hafði einmitt skráð með efnisorðinu "mediawhore". Núna set ég myndir af greinum eða pistlum þar sem talað er um mig inn á flickr myndasafnið mitt og nota efnisorðið "mediawhore" og það eru komnar nokkrar myndir frá mér og öðrum inn í fjölmiðlahórusafnið. Bæði fannst mér þetta sniðugt, það er miklu einfaldara fyrir mig að geyma fjölmiðlaumfjöllun svona og svo er ég líka í hóp á flickr.com sem heitir Flickr Tag Orphan Rescue Society en það er leikur sem gengur út á að finna einhverja mynd á Flickr sem er einstæðingur þ.e. hefur verið skráð með efnisorði (tags) sem engin önnur mynd hefur.

Ég hef bjargað tveimur "tags" á flickr frá því að vera einstæðingar, það eru orðin "mediawhore" og "hackability".

Það er náttúrulega sérstaklega sniðugt að setja tagið "mediawhore" á fjölmiðlaumfjöllun um vændi.

Vídeóblogg - Götuvændi í Barcelona

Núna er ég búin að vera næstum þrjár vikur í Barcelona. Ég var á spænskunámskeiði í tvær vikur og því lauk í gær. Ég bý í Sant Antoini hverfinu og geng nokkrum sinnum á dag eftir Sant Antoini breiðstrætinu. Þar er fullt af tölvuverslunum og sérverslunum sem selja nýjustu stafrænu og rafrænu tækin, alls staðar er merki um hið þróaða og tæknivædda neyslusamfélag í Barcelona og þá velmegun sem hér ríkir. En á götunni fyrir utan híma vændiskonur, oft nálægt inngöngum í tækjaverslunirnar. Þær eru þarna allan daginn og mér virðist þetta alltaf vera sömu konurnar og alltaf á sama stað. Í gær sat ég um stund rétt eftir hádegi á t0rgi sem er við götuna. Þar var hópur af kornungum vændiskonum, þær sömu og eru þar alltaf. Þær virðast vera á aldrinum 15-17 ára og ég heyrði að þær töluðu allar rússnesku. Það kom fram í sjónvarpsþætti sem var í spænska sjónvarpinu í vikunni að það eru hundruðir þúsunda vændiskvenna á Spáni og að minnsta kosti 80% þeirra eru ólöglegir innflytjendur.

En ég er að gera tilraun með að lýsa því sem ég sé á götunni með vídeóbloggi. Ég geng bara eftir götunni með myndavélina stillta á upptöku. Hér eru tvö vídeóklipp sem ég tók af götuvændinu í Barcelona, önnur tekin á Sant Antoini en hin á götunni Calle Ramon. Það nægir að smella á ásinn fyrir neðan myndina til að keyra vídeóbloggið.

Hér er San Antoini in the afternoon


Hér er Calle Ramon

Bloggfrelsi og rassálfar

Það passar að rísa upp úr bloggdái núna í septemberbyrjun. Það næðir líka núna um sum blogg, nemendurnir hennar Hörpu á Akranesi kunna ekki allir að meta mergjaðan ritstíl hennar og DV og barnaland.is enduróma það.

Harpa hefur vakið athygli á nýjum kynkvistum álfa en það eru svonefndir rassálfar. Þessi áður óþekktu álfar munu núna vera að hefja framhaldsskólanám og aðferðir þeirra við þekkingarleit eru ekki alls kostar að skapi Hörpu. Ég held að hérna sé á ferðinni RSS kynslóðin upprennandi og það er kannski bara sniðugt að kalla þau rssálfa. Þau munu bráðum læra að láta þekkingu eða ómenningu streyma til sín í litlum lækjum úr þeim miklu starfrænu elfum og úthöfum sem renna um netheima.

En það er gott að á Íslandi sé ennþá bloggfrelsi og það er betra að það gusti um blogg heldur en að tjáningin sé heft eins og sums staðar í heiminum. Ég var áðan að fletta upp bloggi eins kínverks bloggara sem ég kynntist á Wikimania ráðstefnunni í Frankfurt í sumar, hann heitir Isacc Mao og bloggið hans er ritskoðað af kínverskum stjórnvöldum. Hann flutti einmitt erindi um þann veruleika sem kínverskir netverjar búa við í dag. Ég fæ svona upp þegar ég skoða bloggið hans núna: "Not isaacmao.com isaac's backup site. If you were redirected from accessing www.isaacmao.com, it means the isaacmao.com is still being blocked".
Ég vil vekja athygli Íslendinga á þessu, sérstaklega forseta vors því hann er í miklum og góðum samskiptum við Kína og getur kannski bent kínverskum stjórnvöldum í næstu kurteisisheimsókn kurteislega á að það sé kannski allt í lagi að leyfa gáfuðum hugsjónamönnum eins og Isacc Mao að tjá sig. Það skiptir ef til vill ekki máli að ég tjái mig um hömlur á málfrelsi í Kína, hversu mikils má rödd eins hrópanda úr eyju út í Atlandshafi gagnvart hinum voldugu kínversku stjórnvöldum en ég ætla samt að halda því áfram eins og ég hef gert árum saman. Ég held að það sé bara um að gera að sem flestir tjái sig um þetta og láti sig þetta varða. Kannski hlustar þá einhver um síðir. Hér eru nokkrar greinar frá mér um efnið:

blogg í Svíaríki og Kína 2005
kínverski eldmúrinn 2004
tjáningarfrelsi, bloggfrelsi 2003
Internetlögga í Kína 2002

Megi Harpa á Íslandi og Isacc í Kína tjá sig sem opnast og greiðast á Internetinu.

London i dag
Vid forum til London gegnum Stansted i morgun. Vid skiptum a ibud og bil vid fjolskyldu sem byr i Austur London, nalaegt brautarstodinni Bethnal Green. Vid thurftum ad syna vegabrefin okkar alla vega fjorum sinnum a Islandi og a flugvellinum i Stansted thegar vid lentum thar rett fyrir hadegi voru vigalegir logreglumenn med alvaepni i vegabrefaskoduninni, their gengu eftir rodinni af Islendingum sem bidu med hendi a gikknum a velbyssu og their voru lika med skammbyssur og thad glytti i handjarn i rassvasanum. Vid gontudumst med thetta, Bretar vaeru ordnir paranoid eftir 7. juli og vid toldum ad thetta vaeri lika odrum thraedi syning, svona til ad syna almenningi ad thad vaeri verid ad passa obreytta borgara.

Svo tokum vid rutu fra Terravision sem for fra Stansted kl. 12.30 og atti ad fara ad Liverpoolstreet og svo a Victoria stodina. Vid satum i naestaftasta saetinu. Rett adur en rutan for tha uppgotvadi madur i aftursaetinu ad thar var bakboki sem enginn i aftasta saetinu atti. Hann spurdi okkur i naestu saetum hvort vid aettum hann en enginn kannadist vid thad. Madurinn for med bakpokann fram i rutuna og eg held ad bakpokinn hafi verid fjarlaegdur, svona farangur sem skilinn er eftir i almenningssamgongutaekjum er litinn alvarlegum augum og vid hugsudum eins og allir hugsa i London nuna ad thad vaeri gott ad folkid i saetinu fyrir aftan okkur vaeri a verdi. Madur veit aldrei.. Brostum lika yfir hvad vid erum ordin tortryggin. Rutan for um sveitirnar i nagrenni London og vid spadum i hvad vaeri verid ad raekta a okrunum og hvada trjategundir yxu a morkum akurteiganna.

Vid komum a Liverpoolstodina kl. 13.30 og akkurat tha hafdi verid tilkynnt um sprengingu i straetisvagni i Bethnal Green. "1330: Police respond to reports of an explosion on a Number 26 bus in Bethnal Green, east London. There are no injuries." Vid vissum thad ekki tha, vissum bara ad thad var undarlega erfitt ad fa leigubil. Vid vissum fyrst af sprengingunum thegar Gyda sem vid vorum ad fara til hringdi og sagdi ad Hackney Road og stor hluti af hverfinu i kring vaeri lokad en vid vorum ad fara i husid hennar sem er thar rett hja. Vid komumst tho thangad a endanum eftir ad hun hafdi gefid bilstjoranum fyrirmaeli um hvada leid hann aetti ad fara. Allan daginn hafa verid mikil laeti her i hverfinu ut af sirennum logreglubila og hopum logreglumanna sem her fara um a motorhjolum. Thad eru enntha i kvold borgarlogreglur a verdi vid Hackney road her rett hja. En nuna adan var eg ad sja i frettum ad i einhverjum af sprengingunum i dag tha var thad bakpoki sem skilinn hafdi verid eftir sem sprakk i loft upp. Eg get ekki annad en hugsad til bakpokans sem var i rutunni i morgun, a sama tima og hinar sprengingarnar, get ekki annad hugsad en hvad ef thad hefur verid sprengja i theim bakpoka..

Brautarstodin herna hja okkur Bethnal Green var vettvangur harmleiks i heimstyrjoldinni sidari, fjoldi folks hafdi leitad thar skjols vegna loftarasanna a London og margir letust thegar sprengjur fellu thar. Thessu atviki var haldid leyndu thangad til i stridslok, ad eg held til ad draga ekki kjark ur ibuum London a medan a loftarasunum stod. En nuna er onnur ogn, sprengjurnar koma innan fra og thad er talad um "the enemy within" og ovinurinn er ad vinna, nuna hafa stjornvold enginn rad til ad takmarka frettaflutning sem eydileggur barattuthrek borgarbua - ovinurinn er ad vinna fjolmidlastridid og sa otta og tortryggni i salu allra sem nota almenningssamgongur herna i borginni.

En thratt fyrir ad komu okkar her til Austur London hafi komid a thessum tima tha hofum vid thad gott herna og kunnum vel vid okkur. Vid erum i meira en hundrad ara gomlu radhusi med longum og villtum og frabaerum gardi og vid enda gardsins er siki og hinum megin vid thad er Viktoriugardurinn. Thetta er eins og ad vera ut i sveit en vera samt midsvaedis i London. Folk er a batum a sikinu og Thames ain er her stutt fra. Pete segir frabaera gonguleid ad fylgja sikinu ad Thames. Eg kann strax vel vid mig herna og hlakka til ad verda "East ender" naesta halfa manudinn. Vona samt ad thad verdi meira folgid i ad skoda mannlifid og menninguna og umhverfid en ad fylgjast med og ottast sprengjur.

Eg las i frettunum a BBC adan:"The attacks took place almost simultaneously, at about 1230 BST." Mer finnst othaegilegt ad hugsa um ad einmitt tha var eg i rutu thar sem fannst bakpoki sem enginn kannadist vid og vid oll sem vorum i oftustu saetunum i rutunni vorum ad hugsa um hrydjuverkaognina.

Myndasyrpur og gæsalappir

Kristín Helga stendur við útstillingu í bókabúð í Barcelona, þar var stillt út bók eftir Halldór Laxness, bókin er Sjálfstætt fólk og er að ég held þarna til sölu á katalónsku. Sagt er að sumt í sögupersónunni Bjarti í Sumarhúsum sé sótt í langalangafa minn Björn Eysteinsson og munnmælasögur um hann. Ein sagan er sú að hann hafi verið fram á heiði með langömmu mína barnunga og þá slátrað hesti og látið barnið í haminn til að halda á því hita. Annars hefur bróðir minn núna unnið varnarsigur í gæsalapparmálinu hvernig sem það fer nú að lokum. Annars er gaman að pæla í hvort að höfundur textans sem Rauðsmýrarmaddaman mælir fram í Sjálfstæðu fólki hafi einhvern tíma fengið uppreisn æru. En eins og lífshlaup skáldsins á Þröm var yrkisefni og efniviður annarra skálda þá verður skáldið á Gljúfrasteini yrkisefni annarra höfunda, já meira segja með titlinum Höfundur Íslands. Sem er sniðugt vegna þess að höfundur Íslands er efniviður í verk sem endurspegla mest upplausn höfundarins.

Hér er myndasyrpa af ferð okkar Kristínar Helgu til Barcelona og myndasyrpa af ráðstefnunni sem ég var á þar.

Ég hef verið áður í Barcelona, við vorum þar í þrjár vikur fyrir nokkrum árum. Núna vakti götulífið athygli mína, sérstaklega fólkið sem lifir á götunni. Það eru margir betlarar í Barcelona, það eru flest konur um ung börn, sennilega eru það Sígaunar. Þar eru líka margir ræningjar, alla vega tveir af ráðstefnunni sem ég var á voru rændir um hábjartan daginn á fjölförnum götum.







Við vorum á gistiheimili í hliðargötu við Römbluna fyrstu nóttina og þegar við komum þar að þá brunuðu fimm lögreglubílar inn götuna og stöðvuðu fyrir framan gistiheimilið og nokkrir lögregluþjónar hlupu út úr hverjum bíl inn í dimma hliðargötu. Það er mikið skemmtanalíf í Barcelona og það er líka mikill munur á lífskjörum ríkra ferðamanna og þeirra koma til borgarinnar og lifa á götunni. Það eru mjög margir ólöglegir innflytjendur á Spáni.




Í miðborg Barcelona búa margir útlendingar, margir eru frá Suður-Ameríkulöndum en margir eru líka frá múslímaríkjum. Í innflytjendahverfinu Rafael er þessi róluvöllur þar sem bara múslímar virðast sækja. Allar konur og stúlkur þar báru höfuðslæðu og voru klæddar á mjög frábrugðinn hátt en aðrir í Barcelona. Fólkið á þessari mynd tók því mjög illa að ég tók mynd af því og gerði hróp að mér. ´





Í götunni andspænis Nýlistasafninu í Barcelona er mjög mikið af graffiti myndum sem augsýnilega eru gerðar af myndlistamönnum. Reyndar er allt hverfið þar í kring ríkulega graffítiskreytt. Sennilega er það vegna þess að til stendur að rífa húsveggina.









Ásta tók þátt í kvennahlaupinu í ár og er hér í bolnum sem hún fékk.







Áslaug frænka mín útskrifaðist úr Háskólanum úr Reykjavík úr viðskiptafræði og héldu foreldrar hennar útskriftarveislu. Áslaug er aðeins 21 árs og lauk prófi með afbragðseinkunnum. Hún lauk menntaskólanámi á tveimur árum. Hér er mynd af henni ásamt foreldrum og systkinum.


Mæðgur frá Noregi Eli og
Hanna hafa verið gestir okkar í nokkra daga. Móðirin býr í Þrándheimi og dóttirin hjá föður sínum í Bergen. Móðirin var hérna á ráðstefnu, hún bjó á Gamla Garði samtímis Magnúsi fyrir mörgum árum.

Blogg í Svíaríki og Kína

Ég var að lesa greinina Forskare utforskar bloggar og fleiri blogggreinar hjá miðstöð um Internet samskipti við háskólann í Umeá í Svíþjóð. Þar er líka Humlab vinnustofa þar sem hugvísindi og menning mæta nútíma samskiptatækni. Nemar þar hafa skemmtilegt hópblogg og það er gaman að sjá að þarna er verið að gera að hluta til það sama og ég er að gera með mínum nemendum hér á skerinu. En Svíarnir eru alveg dottnir í bloggið og efna til virðulegra ráðstefna um það, ég var að skoða Bloggforum Stockholm 2.0 vefinn.

Kannski það sé bara í sænsku þjóðarsálinni að taka hlutina svona alvarlega og kalla þetta núna bloggvísindi, hér á Íslandi fæ ég ekki nokkurn mann til að taka það alvarlega að blogg sé mikilvirkt verkfæri í námsferli - verkfæri fyrir nemendur til að kortleggja sína þekkingu og mynda síkvikt þekkingarnet með öðru fólk - og eitt af mörgum verkfærum sem gerbreyta hvernig við tengjum saman og vinnum með og vistum þekkingu margra þannig að heildin sé vitrari en einingarnar.

Það er kannski ekki hægt að taka blogg alvarlega á Íslandi, hér er nánast hvert mannsbarn 10 ára og eldra að blogga eða hefur einhvern tíma prófað að blogga og foreldrar búa til viðburðaskrá um líf barnsins strax í móðurkviði og skrá á barnaland.is. Fjölmiðlasettin tvö, visir.is og mbl.is hafa bæði spyrt sig núna við blogg þar sem venjulegt fólk skráir viðburði úr lífi sínu - að mér virðist til að fá með því meiri traffík á vefsvæðin sem innihalda greinar úr venjulegu pressunni.

En þjóðarsálin í Kína er líka frábrugðin íslensku þjóðarsálinni þegar kemur að bloggi. Mér virðist þeir í Kína hafa sama hugsunarhátt og þegar Ágústínus keisari lét þau boð ganga að það skyldi skrásetja alla heimsbyggðina - núna vilja nefnilega stjórnvöld í Kína koma einhverjum böndum á bloggin með því að skrásetja þau. Það virður að líta þetta útspil kínverskra stjórnvalda mjög alvarlegum augum, það eru mörg dæmi um það í sögunni að svona upplýsingaskráning er undanfari miklillar valdbeitingar þegar stjórnvöld eru að bæla niður mótþróa. Ég horfði nýlega á sjónvarpsþátt um Nasístatímann í Þýskalandi þar sem kom fram hve mikið vopn tölfræði og gagnasöfnun voru - og voru notuð eins og til að plægja akurinn fyrir voðaverk helfararinnar. Það var byrjað á að safna upplýsingum um fólk og skrá og merkja þá sem voru öðruvísi - fatlaðir eða óæskilegir á einhvern hátt. Tölfræði er ekki bara skrýtnar formúlur og normalkúrfa sem er eins og brjóst í laginu, tölfræði og úrvinnsla gagna getur líka verið beitt og harðneskjulegt vopn í höndum stjórnvalda.

Svíar og Kínverjar taka blogg alvarlega. En málið er þannig að Svíar eru á réttri leið, búnir að uppgötva bloggið og taka það alvarlega sem verkfæri til breytinga. Kínversk stjórnvöld eru ekki á neinni gír, þau eru bara að keyra í bakkgír afturbak á allt sem þau sjá og eru því miður alveg út úr korti - alla vega því korti sem við á Vesturlöndum teiknum upp af mannréttindum og lýðræði og einstaklingsframtaki.

Vor i Barcelona
Núna er ég stodd í Barcelona á málthingi á vegum Athena.org
Ég thyrfti ad kunna meira í spaensku.

Húsið

Í fyrradag var ég að skoða myndasyrpur í Moviemaker og Photostory. Ég var að skoða stuttmynd Þuríðar um húsin sem á að rífa og stuttmynd Kjartans um Álfabyggðina og hugsa um hús. Þá var dyrabjöllunni hringt, það var pósturinn að koma með ábyrgðarbréf til okkar. Það var tilboð í húsið. Við vorum forviða. Daginn eftir var svo hringt frá fasteignafélagi og grennslast fyrir hvort við hefðum ekki fengið bréfið. Tilboðið var svimandi hátt. En húsið hefur aldrei verið til sölu.

Myndasyrpa frá vorsýningu Listaháskólans
Hérna er myndasyrpan mín frá vorsýningu LHÍ fyrr í dag. Sýningin er á Kjarvalsstöðum. Ég var hrifnust af einum sjávaraktívistabás, bæði fannst mér frábær tenging við íslenskan raunveruleika, litirnir á kjólnum minntu mig á vinnuföt og líka á blóð sem skvettist um allt, það var líka fiskikort upp á vegg sem hreif mig, það er ekki oft sem arðrán fiskimiða er túlkað á svona listrænan hátt.

Reyndar var ég hrifnust af fötunum og nokkrum vídeóverkum, ég held að það sé vegna þess að mér finnst svo flott list sem er færanleg og sem maður íklæðist á einhvern hátt. Það sem hreif mig minnst á þessari sýningu var arkitektúrsýningin, það voru hugmyndir um grunnskóla og bókasöfn. Það var nú reyndar bara sorglegt að sjá hvað hugmyndir um þekkingarsetur eru staðnaðar og hvað lítið er tekið mið af því hvernig flæði þekkingar og samskipti manna eru.

Myndir frá 1. maí

Hér er myndasyrpan mín frá 1. maí kröfugöngunni og útifundinum. Ég hef farið í þessa göngu síðan elstu menn muna, ég er mjög hrifin af göngum þar sem fólk heldur á loft skiltum. Fyrsti maí er helgur dagur, núna er hann kallaður verkalýðsdagurinn og var einn helsti hátíðisdagur Sovétríkjanna sálugu. Sumum finnst að verkalýðsfélögin eigi daginn og alls konar öfgahópar eins og við femínistar séum að skemma fyrir þeim þessar rauðu fánagöngur með Lúðrasveit verkalýðsins. En 1. maí er líka dagurinn sem nýjar hreyfingar koma fram, það var fyrir 35 árum sem Rauðsokkur komu fram í 1. maí göngu og vorum við líka að halda upp á það. Fyrsti maí er líka forn skosk og írsk og galísk vorhátíð sem kallast beltane.

Margir gengu með femínistum og við máluðum nokkur kröfuspjöld heima hjá Kötu á föstudagskvöldinu. Það að var mjög grasrótarlegt eins og sést á letrinu á bleiku spjöldunum. Ég málaði spjaldið "Vændi er ofbeldi" og svo átti ég hugmynd að textanum "Hæstiréttur er húsbóndaréttur" og svona tákni um hvernig tölfræðikökurnar skipta völdum karla og kvenna í tvo parta: "Bróðurpartinn og bleika sneiðin" og mér finnst sniðugt að teikna bróðurpartinn eins og Pacman sem étur allt sem fyrir er. Það voru mörg fleiri femínistaskilti eins og "Manneskja ekki markaðsvara" sem er það sama og Rauðsokkur gengu með fyrir 35 árum og "Takk Rauðsokkur", "Það er síminn Agnes!" svona til að hnykkja á því að núna eiga konur að svara kallinu og láta til sín taka í atvinnulífinu eins og Agnes gerði með "Vaknið Íslendingar" greininni sinni. Við vorum líka með skilti "Vaknið konur" og "Vöknum karlar" og það sem mesta athygli vakti var hugmynd Gísla Hrafns: "Eru "listdansarar í þínu stéttarfélagi?". Mér finnst þetta bara dáldið flott ganga og gaman að vera ekki bara áhorfandi og velja sér skilti til að ganga undir heldur líka taka þátt í að búa til skiltin. Það er núna hægt að kaupa femínistableika málningu í Hörpu í Hafnarfirði sem er sami litur og á undarrennufernunum.
Fyrsti maí 2001

Fyrsti maí 2002

Fyrsti maí 2003

Fyrsti maí 2004
Fyrsti maí 2004 (Bjarni Ólafssson)

Fyrsti maí 2005

Prófun á myndum
Ég er að prófa að senda myndatilvísanir inn á blogg og reyna að læra betur á nýju Ixus myndavélina mína og vera snögg að setja myndir inn í vefalbúm. Ég var að uppgötva nýjan fídus, það er hægt að taka myndir í serpia tónum beint á myndavélina og svo get ég breytt birtu og litum og skorið myndina til í Zoombrowser og sett á í Flickr Uploadr. Ég sleppi þá að nota Photoshop eða Fireworks og það innan bara mínútur að hlaða myndum inn í tölvuna mína, þá opnast zoombrowser sjálfkrafa, ég klippi til, lýsi og breyti litum ef með þarf og vista myndir aftur. Dreg svo allar myndir sem ég ætla að flytja á vefinn inn í Flickr Uploadr og smelli á upload. Hér er mynd sem ég tók áðan af dætrunum, önnur var að fara í aukatíma en hin út að hlaupa.

Kristín og �sta
Myndasmiður er Salvor.

Mynd af gámahúsi
Hér er mynd sem Gunnella í Edinborg tók af gámahúsi þar. Ég er að prófa myndatilvísanir í flickr og það er því miður ekki hægt að nota þetta vel með blogger, að ég held vegna þess að blogger notar eitthvað gamalt API kerfi sem ruglar íslenskum stöfum. Flickr myndir virka hins vegar afar vel með wordpress. Ég er búin að læra að hlaða myndum inn á Flickr á mjög snöggan og einfaldan hátt, ég nota Flickr Uploadr sem er eitt af frábærum verkfærum hjá Flickr, það er box sem ég set myndirnar sem ég ætla að setja á vefinn og hleð inn tugum mynda í einu með að draga þær í boxið. Afar einfalt þegar maður er með margar myndir. Það er reyndar ekki hægt að setja myndir beint inn í albúm um leið og maður hleður þeim á vefinn, ég sakna þess. Svo getur maður bara sett myndirnar inn á blogg með texta en því miður virkar það ekki með íslensku í blogger. Einfalt er líka að vísa í myndir annarra Flickr notenda eins og ég hef hérna gert með þessari mynd:

Beauty below north bridge
Myndasmiður er Gunnella.

Gámahús eru falleg

Ég keyrði framhjá Sundahöfn í morgun og þar var verið að skipa upp úr gámaskipi. Svona gámar hrífa mig alltaf, ég er heilluð af marglitum gámum í ryðbrúnum og skipamálningartónum. Gámastaflar mynda líka svo falleg og stílhrein form. Ég undrast alltaf yfir að fólk sjái ekki fegurðina í gámum, ég held að það sé út af því að fólk sér þá ekki, fólk sér bara umbúðir utan um vörur og ég held að fegurðarmat almennings sé þannig að það sem er partur af framkvæmdum og atvinnulífi sé sjálfkrafa gjaldfellt sem eitthvað ljótt. Ég held að fegurð sé kyrrstaða og hrörnun. Þannig verða fiskiþorpin fyrst falleg þegar fiskurinn berst ekki lengur á land og þau fara að vera minninng. Þannig verða bændabýlin fyrst falleg þegar þau fara í eyði og þannig sjáum við fegurð gámanna fyrst þegar þeir hætta að vera umbúðir utan um vörur.

Í fyrradag sá ég byggingarþátt á BBC þar sem fylgst er með byggingar- og endurbótaverkefnum, það var til sölu lóð í enskri borg, lóð sem var klesst upp við leiðínglegt iðnaðarhverfi og lestarstöð. Lóðina keypti arktitekt í London sem ætlar að setja þar upp gámahús, hann hefur gert önnur gámahús og það var sýnd mynd af því. Það var mjög fallegt, margra hæða hús með kringlóttum gluggum og svölum og gámunum var ekki staflað hverfum ofan á annan eins og í skipum heldur voru þeir settir óreglulega hver á annan og milli þeirra voru göngubrautir og sums staðar súlur. Ég náði á leitaði á Netinu að gámahúsum og sé að í gömlu iðnaðarhverfi Trinity Buoy Wharf í London er núna að spretta upp listamannahverfi og þar er ContainerCity búið til úr gámum, þetta eru ódýrar vinnustofur. Svo fann ég líka upplýsingar um
Containerbayhome. Núna er draumurinn hjá mér að koma mér upp gámasumarhúsi og ég vona að í einhverjum af sjávarplássunum á Íslandi þá rísi gámahús við sjóinn. Það væri sennilega hægt að gera skemmtilega öðruvísi vistarverur í svona gámahúsum, það er hægt að stafla þeim upp þannig að það séu svalir og útsýnisbrautir á milli þeirra og þar sem þakið er alltaf slétt þá getur það alltaf verið pallur eða veröld.

Hér er mynd af Container City (Telegraph):

Bílslys í Kópavogsgjá

Bílslysið í Kópavogsgjánni

Kristín Helga býr oft til minningar og hátíðarstundir. Hún vill halda upp á sérstaka áfanga í lífi sínu með sviðsetningu, vera á stað og stund sem á við atburðinn. En lífið er ekki bara innsetningar og gjörningar og atburðir sviðsettir af mönnum. Eftir áreksturinn í Kópavogsgjánni síðasta vetradag sat Kristín ringluð og hrædd í framsæti sundurkramins bíls á miðri hraðbrautinni - æðinni sem liggur á milli Keflavíkurflugvallar og Reykjavíkur - niðri í gjánni sem nú er verið að byggja hús yfir - einmitt undir grunninum á því húsi varð áreksturinn. Hún sat við hliðina á bílstjóra og blóðið lak niður höfuð hans í þá átt sem sneri að henni. Það dreif að lögreglubíla og sjúkrabíla og mannfjöldi safnaðist saman á brúnni og horfði niður í gjána og straumur bifreiða sem rann eftir þessum manngerða farvegi stöðvaðist og staflaðist upp.

(hér tók ég út kafla vegna beiðni frá K.H.M)

Við fórum á La mala educación á föstudagskvöldið, eftir sýninguna fengum við okkur kaffi í kofa Tómasar frænda á Laugaveginum. Þar sáum Kristínu Helgu koma inn, eða svo sýndist bæði mér og Ástu. Eins andlit, eins hárgreiðsla, eins líkamsbygging, eins eyrnalokkar, eins úlpa, eins buxur. En það var ekki Kristín Helga , þetta var brotakennd skynjun , sjónhverfing eða sjónarspil eins og þegar Magnús sá sjálfan sig í Roni Horn og ég sá hann líka í henni í sláturhúsinu í Laugarnesi þar sem hún talaði um vatn og ána Thames á degi hinna dauðu.

Síðasti vetrardagur miðvikudaginn 20. apríl 2005 verður eftirminnilegur. Mest út af árekstrinum. En fyrr um daginn var ég í spurningakeppni á Talstöðinni. Ég segi alltaf já þegar ég er beðin um að koma í fjölmiðla og spyr svo hvað ég eigi að gera eða hvaða skoðun ég eigi að verja. Ég hef ekki lent í því áður að þurfa að vita eitthvað. Þegar keppnin hófst rann upp fyrir mér hvað ég var hrikalega mikið rangur maður á röngum tíma í vitlausu húsi og þar sem ég var með tússpenna fór óg bara að krassa og skreyta forsíðu á einhverju innblaði Fréttablaðsins og breytti litlum börnum í ungbarnasundi í kynjaverur. Ég gat næstum ekki svarað neinni af spurningunum, ég vissi ekki einu sinni hvað synir Njáls á Bergþórshvoli hétu, samt hef ég reynt að nota Njálu sem vegahandbók og ég vissi ekki hvað Guðrúnu í Laxdælu hefði dreymt marga drauma og hver hefði ráðið þá og þó ég vissi ekki hvaða tvær götur afmörkuðu Bræðraborgarstíginn. Jú, ég nefndi Hringbraut og ég veit alveg hvar Bræðraborgarstígurinn virðist enda, ég þekki þann stað vel, hann er greyptur í hug mér og hann blasir við á olíumálverki í stofunni hjá mér. Samt gat ég ekki svarað því og ég er ekki einu sinni viss um að götur endi þar sem okkur sýnist þær enda eða hvort borgin sé völundarhús og vegamótin séu dularfull öngstræti.

Ósigur minn var þó mestur varðandi bókarkafla sem lesinn var upp og átti ég að segja ýmislegt um hann. Ég vissi ekkert um hann, hef aldrei lesið þá bók og aldrei heyrt á höfundinn minnst svo ég muni. Áttaði mig heldur ekkert á aðstæðum, nema einhver maður var færður í lítinn klefa, hann var með byssur og hann var kallaður aumkunarverður Júpíter.

Það var lesinn fyrir mig kafli úr bókinni Innstu myrkur eftir Joseph Conrad, þetta er bók sem gerist á tveimur fljótum, maður sem situr við Thames ána segir öðrum manni söguna sem gerist á fljótabáti í Kongó. Þetta mun vera vera fræg bók í eftirlendufræðum og kvikmyndin Apocalypse Now byggir á henni. Þetta allt veit ég núna. Mér virðist auðvelt að finna svörin á vefnum ef spurningarnar og tengslin eru þekkt.

En með því að einblína á ein tengsl og eina merkingu þá sjáum við ekki það sem þó blasir við. Ég held að siðmenning sé að hluta til fólgin í að slá merkingu í hluti og lýsa þá upp með einhverjum kennileitum sem hafa samt enga merkingu utan kerfisins - en með því að sjá veröldina eins og safn af GPS punktum sem heita einhverjum nöfnum og örnefnum eins og vegir eða fjöll þá lærum við að sjá ekki það sem er milli punktanna og erum örugg alltaf að ferðast inn í veröld sem við höfum sjálf búið til.

Ég leit á laugardaginn inn á ljóðaþingið, ég man mest eftir því þegar Steinunn Sigurðardóttir brást við analýsu á ljóði eftir hana um ferð í þoku og sagði frá að ferðin í þokunni væri byggð á sannsögulegum atburðum, ég held reyndar að þetta ljóð sé úr bók sem byrjar hérna framan við gluggann hjá mér í Sigtúninu á tíma þegar þar ennþá tún og styttugarður, en Steinunn sagði frá lífshættulegum ferðum með Páli Stefánssyni yfir heiðar. Hann vildi alltaf stoppað á blindhæðum til að taka ljósmyndir.