Garðar Hólm

Ég var að hugsa um Garðar Hólm í kvöld. Byrjaði reyndar þá hugleiðingu í gær en þá var ég í bókabúð Máls og menningar á Laugaveginum og blaðaði í gegnum eina jólabókina, það var bók um manninn sem lék Garðar Hólm. Ég þekkti einu sinni bróður hans. Kannski fór ég að hugsa um Garðar Hólm af því að í Mósaíkþættinum í sjónvarpinu í kvöld var þáttur um Sigvalda Kaldalóns og þar var sagt stuttlega frá bróðir hans Eggerti Stefánssyni en mig minnir að í jólabókina hafi komið fram að hann sé fyrirmynd að Garðari Hólm. Eða kannski var ég að hugsa um Garðar Hólm af því að einmitt í kvöld var heimsfrægasti söngvarinn íslenski hún Björk að halda tónleika í næsta nágrenni við mig í Laugardalshöllinni. Garðar Hólm var stórsöngvari, heimsfrægur Íslendingur sem fór um lönd og álfur og leitaði að hinum eina sanna tón. Garðar Hólm var ekki til, hann er sögupersóna í bókinni Brekkukotsannáll og höfundurinn sem bjó hann til sagði: "Og þegar spurt er um Garðar Hólm get ég svarað: hann er holdi klædd hugleiðing mín um eðli frægðarinnar".

Þegar kvikmyndin Brekkukotsannáll var sýnd þá vann ég í kjallaranum í Holdsveikrahælinu í Kópavogi. Þarna var eldhús fyrir Kópavogshælið sem þá var stórt vistheimili fyrir þroskahefta. Bróðirinn var þar vistmaður, sinnti erindum og axlaði ábyrgð. Hann var skemmtilegur og góður maður og ljómaði þegar hann sagði frá bróður sínum sem var frægur íslenskur leikari og kvikmyndastjarna og hafði unnið marga leiksigra á erlendri grund.Ég held ég hafi aldrei séð Garðar Hólm öðruvísi en með augum þessa bróður og mér finnst hann líka vera langsamlega litríkasta og stórbrotnasta persónan í Brekkukotsannál. Ég blaðaði gegnum jólabókina þarna í Mál og menningu í gær og ég sá að bróðirinn frægi hefur lifað inntaksríku lífi fullu af ævintýrum og skrýtnum atburðum og lifað hamingjusömu fjölskyldulífi þó fjölskyldan sé afar óvenjulega samsett. Sennilega er engin ein gerð af fjölskyldu það eina rétta og þar sem margir hjálpast að við að annast börn og hlú að þeim er líklegra að þau komist vel til manns. Ég skoðaði fleiri jólabækur þarna í bókastöflunum í Mál og menningu og þar á meðal eina sem heitir Ósýnilegar fjölskyldur og undirtitillinn sagði mér að bókin fjallaði um þroskaheftar mæður og börn þeirra. Ég brosti með sjálfri mér þegar ég sá þessa bók þarna í jólabókakösinni, skyldi hún hafa komið út fyrir jólabókamarkaðinn, hver skyldi gefa svona bók í jólagjöf? Svona lítinn pakka fullan af volæði og vandamálapælingum. Ég brosti ekki lengur þegar ég blaðaði gegnum bókina því þá rann upp fyrir mér að ég þekkti sumar af þessum konum, þær komu í sendiferðir í eldhúsið á hælinu og sátu þarna stundum og fengu sér kaffi og spjölluðu. Þær voru vistmenn á hælinu og ég man eftir að margar höfðu átt börn áður en þær komu á hælið. Í bókinni er sögð saga nokkurra kvenna og barna þeirra og þetta er ekki saga um mannréttindi og virðingu fyrir fólki.

Auðkenni

Fyrir tveimur árum var Magnús að fletta Dagblaðinu og sýndi mér mynd og sagði "Þessi kona er alveg eins og ég" og benti mér á mynd af bandarísku listakonunni Roni Horn sem um var grein í blaðinu. Við skoðuðum myndina mjög vandlega og vorum bæði á því að þetta hefði alveg eins getað verið mynd af Magnúsi. Síðan hef ég alltaf fylgst með umfjöllun um þessa listakonu og svo þegar hún var hér með myndlistasýningu í I8 í haust og hélt í framhaldi af því fyrirlestur í Listaháskólanum 2. nóvember þá fór ég á þann fyrirlestur, ég hef áhuga á verkum hennar en vildi líka sjá hvort hún væri svona nauðalík Magnúsi að hann gæti ekki greint á mynd hvort það væri hann sjálfur eða hún.

Um höfundarrétt á myndefni

Ég held að fólk sé mjög lítið meðvitað um höfundarétt á myndefni og get nefnt þrjú nýleg dæmi sem eru núna út á vefnum. Fyrsta dæmið er að á nýju vefsíðu Kennaraháskóla Íslands er bæði á forsíðu og á sérstakri fréttasíðu mynd af tveimur krökkum að föndra og er þetta myndskreyting með frétt um erlenda skólamálarannsókn. Þessi mynd er ekki ósvipuð myndinni sem ég tók í eldhúsinu heima hjá mér árið 1998 af frændsyskinum að búa til pappírspáskaegg úr blöðrum og birti á einni vefsíðu á Páskavefnum mínum, hún er bara smækkuð og afskræmt. Þetta getur varla verið mín mynd, enginn hefur beðið mig um leyfi til að nota hana á öðrum vefjum eða breyta henni.

Annað dæmið er á jólavef hjá visir.is en þar er núna auglýsingaborði fyrir söluvörur sem er samsettur úr jólasveinamyndum eftir Halldór Pétursson sem ég skannaði inn á sínum tíma inn og birti á mínum jólavef með fullu leyfi höfundarrétthafa enda greiddi ég sérstaklega fyrir það. Það var í þeim tilgangi að sýna minningu Halldórs Péturssonar sóma því hann skapaði myndræna ímynd þeirrar Grýlu sem hrædd íslensk börn í áratugi. Þó það sé snerti mig ekki mikið að ljósmyndir mínar séu notaðar og birtist breyttar á vefsetrum skólastofnana til að fjörga upp á þá vefi þá finnst mér mjög sárt ef teikningar listamanna sem ég hef haft frumkvæði af að koma á vefinn eru notaðar í auglýsingaborðum án leyfis höfundarétthafa. Kannski ferst mér ekki að fjalla um þetta, get svo sem ekki sagt að ég sé syndlaus í myndbirtingum en ég reyni þó alla vega að kynna mér höfundarréttarlög og vinna eins og hagsmunasamtök myndhöfunda vilja þó ég geti það ekki alltaf.

Þriðja dæmið er á vef listamannsins Páls í Húsafelli. Fyrst þegar sá vefur kom upp þá var á forsíðunni ljósmynd af Páli að spila á hljóðfæri úr steinum en þessa mynd hafði ég tekið á sýningu í Ásmundarsafni og eytt töluverðum tíma í að breyta henni, taka út fólkið sem var í bakgrunni og setja inn bakgrunn sem passaði við náttúrustemminguna í þessum viðburði. Ekki hafði ég verið spurð um þessa birtingu en ég ákvað að tilefnið væri ekki mikið til að gera veður út af svo ég skrifaði vefstjóranum og gerði athugasemd við þetta og sagði jafnframt að þeim væri heimilt að birta myndina ef nafn myndhöfundar væri með. Nú sé ég að myndin er farin af forsíðu en er ennþá inni á einni undirsíðu en þar er þó ekki hirt um að geta myndhöfundar.

Jólasérfræðingurinn

Það var árið 1995 sem ég hengdi fyrst upp jólaskreytingar á vefsíðuna mína. Bara nokkrar greinar og jólakúlur sem ég fann á einhverjum myndavef á Netinu. Það er eins með jólaskreytingar á vefsíðum og þessar ljósasnúrur sem menn vefja um húsin sín og hengja í glugga, þetta vindur upp á sig og magnast og margfaldast með hverju árinu. Árið 1996 byrjaði ég á jólavef, ætlaði fyrst að hafa þetta svona þjóðlegt um íslensku jólasveinana en þegar ég fór að skoða málið þá komst ég að því að þeir eru frekar litlausir einfeldningar og blikna alveg við samanburð við móður sína Grýlu sem er miklu meira spennandi og ég helgaði nú vefinn mest minningu hennar. Skreytti svo vefinn með alls lags jólaglingri, mataruppskriftum, ljóðum og myndum og hef föndrað með vefinn á hverju ári ef ég hef haft tíma og setti upp enska útgáfu út í fyrra.

Ekki sá ég fyrir allar þær bréfaskriftir sem þessi jólavefur myndi hafa í för með sér. Núna er ég orðin einhvers konar jólasérfræðingur og fæ bréf hvaðanæva úr heiminum og er spurð ráða um spilareglur í marjas, hvernig eigi að baka randalín (kaka sem Vestur-Íslendingum finnst það þjóðlegasta af öllu en Íslendingar vita ekki að sé til), hvernig eigi að búa til jólasultu eins og mamma einhvers gerði alltaf, hvaða söngva eigi að syngja á jólaböllum Íslendingafélaga hér og þar um heiminn og meira og meira. Seinustu bréfin eru frá breskri útvarpsstöð sem ætlar að taka upp jólaþátt á Íslandi og vill fá álit mitt á við hverja eigi að hafa viðtal og frá konu í Frakklandi sem þekkir hóp af börnum íslenskum og frönskum sem vilja skrifa gömlu íslensku jólasveinunum og vill fá að vita hvaða heimilisfang þau eiga að skrifa til á Íslandi. Ég er auðvitað svolítið drjúg yfir að vera orðin svona mikill jólasérfræðingur en ég barasta veit ekki svör við þessu öllu.

Hreyfimyndir

Nýja stafræna myndavélin mín sem er bara lófastór er með svona fídus þar sem ég get tekið upp stutta vídeóbúta og það meira segja með tali. Ég er búin að prófa þetta og hér eru nokkur brot sem ég tók upp á jólafundinum í kvæðamannafélaginu Iðunni og smábútur úr leiðsagnartíma með nemendum. Ég þarf að pæla í hvernig ég get notað þennan vídeómöguleika í framtíðinni en sé strax að það eru viss vandamál í sambandi við minni og heimasvæði. Myndskeiðin eru svona 1-2 mb og eru samt örstutt. Ég þarf nokkurra gígabyta heimasvæði ef ég ætla að hafa mikið svona út á vefnum og núna þá borga ég sjálf fyrir mest af mínu heimasvæðaplássi svo það er illt í efni því ég giska á að kostnaður minn við Internetsamband, vef og þess háttar sé núna um 15. þús. á mánuði. Samkveðskapur á jólafundi í Iðunn 1
Samkveðskapur á jólafundi í Iðunn 3
Samkveðskapur á jólafundi í Iðunn 5
Samkveðskapur á jólafundi í Iðunn 6
Leiðsagnartími í tölvuveri KHÍ

Kaupfélagið, Grái kötturinn og Sigfúsarmessunótt

Á laugardaginn fór ég niður í bæ og fór fyrst á leiksýninguna Draumur á Sigfúsarmessunótt sem dóttir mín leikur í. Tók myndir frá sýningunni og setti á vefinn. Svo fór ég með fjölskyldunni að skoða mannlífið, kaffistofurnar og vörur kaupmanna á Laugarveginum. Allt krökkt af fólki því það viðraði betur fyrir Laugaveginn en Smáralind og Kringlu. Gaman að spá í þróunina á Laugavegnum, í mörg ár hafa verslanir breyst í bari og vídeóleigur. Núna er eins og eitthvað annað sé að gerast, það eru að koma nýjar gerðir af kaffihúsum eða samkomustöðum eða menningarmiðstöðvum þar sem maður getur spjallað, lesið, vafrað og borðað og drukkið. Nú eru það bankarnir sem eru að hverfa úr miðbænum og húsnæði þeirra fær annan tilgang. Búnaðarbankinn efst á Laugavegi hefur breyst í kaffibarinn Kaupfélagið og þar eru ýmsir munir ennþá sem muna á bankann. Það eru rammgerðar peningageymsluhurðir og ég tók mynd af dóttur minni við eina slíka hurð. Þá kom þar að starfsmaður og sagði að það væri bannað að taka myndir þarna inni og það væri sérstaklega auglýst á skilti fyrir utan staðinn. Ég spurði hvers vegna þetta væri bannað og fékk þau svör að það væri til að myndir væru ekki birtar á Netinu. Þetta finnst mér merkilegt, skil svo sem að veitingastaðir vilji að gestir séu í friði en vissi ekki að ágengni Net-paparazzi ljósmyndara væri orðin svo mikil að merkja þyrfti sérstaklega í skiltaskreytingum að nærveru þeirra væri ekki óskað. Svo finnst mér þetta skilti líka stórmerkilegt, nú er kominn sá tími að það þarf að ráða í flókið en samt alþjóðlegt táknmál til að skilja hvað staðurinn stendur fyrir. Það skellur líka á mann veggur af öllum lýsingarorðum íslenskum ef maður hættir sér á klósettið þar. Það er smart hönnun í Kaupfélaginu, útpældar litasamsetningar og stílhreint sambland milli fortíðar og nútíðar. Stundum finnst mér reyndar að það vanti eitthvað ef allt er svona stílhreint, fágað og smekklegt. En mér fannst ekkert vanta á stemminguna í Gráa kettinum á Hverfisgötu en þar enduðum við. Kannski það hafi verið plastjólasnjókarlaljósið í glugganum sem toppaði þann stað.

Jólafundur í Kvæðamannafélaginu Iðunni

Í gærkvöldi fór ég á jólafundinn hjá Iðunni, ég er félagsmaður þar. Þetta er dálítið forneskjulegur félagsskapur og þar koma saman hagyrðingar, alþýðuskáld og aðrir þeir sem unna hrynjanda og ljóðrænu í tungumáli. Mér sýndist ég vera nokkrum áratugum yngri en flestir á fundinum og fann mjög til þroska- og reynsluleysis míns, hafandi aldrei borið við að kveða rímur og vitandi ekkert um sléttubönd, hringhendur og stuðlasetningu.

Ég hef þó lesið Kvæðaskapur - Icelandic Epic Song eftir Hrein Steingrímsson og fyrsta ríman sem ég heyrði kveðna var í partýi á Gamla Garði fyrir margt löngu og það var Unndórsríma. Síðan hef ég verið heilluð af rímum.

Ísland = Björk, álfar og Internet

Í Times tímaritinu síðasta er fjallað um Björk og hún tjáir sig um Ísland og elur á þeirri ímynd sem nú er dregin upp af Íslandi í fjölmiðlum erlendis - hrikalegri og dularfullri náttúru og skrýtnum veiðimönnum og hirðingjum á hjara veraldar sem grúska í gömlum bókum, flakka um á Netinu og trúa á álfa og huldufólk.

Skemmtilegt er að það virðist oft vera borið saman í fjölmiðlum þessi almenna trú á hulduverur og hinir upplýstu, menntuðu og tæknivæddu Íslendingar. Í greininni í Times segir t.d.:

"In fairness, despite the fact that Icelanders have a 99.9% literacy rate, most believe in elves. In fact, the government had to reroute a planned highway because it would have passed over elf territory. It appears that elves, while remaining hidden, somehow manage to hand out their maps."

Seinna í greininni er líka talað um Internetnotkun Íslendinga og hin mikla notkun þess skýrð svona:

".....This also reflects tech-heavy Iceland, which has more cell phones and Internet connections per capita than any other country. If you lived on an island that is mostly flat, barren, rocky, frozen landscape, you would make sure you had an Internet connection too...."

Erlendir fréttamenn virðast hugfangir af þessum andstæðum milli trúar á huldar vættir og menntaðrar, upplýstrar þjóðar sem vafrar á Internetinu. Ég held að trú á huldar vættir sé stór partur af íslensku þjóðarsálinni og setti á sínum tíma upp vefinn Álfar og huldufólk þar sem ég reyndi að safna saman hvernig skáld nota svona álfaminni í ljóðum sínum. Fyrsta íslenska skáldsagan, Ólafs saga Þórhallasonar fjallar um fólk sem fer milli álfheima og mannheima og ein versta bíómynd sem Íslendingar hafa framleidd, kvikmyndin Sóley sem Róska stýrði (myndin er hrein snilld, ekki síst fyrir að ganga svona gersamlega á snið við allt sem við teljum bera vott um góðan smekk í kvikmyndum) hefur líka álfaþema. Margir núlifandi listamenn fjalla um álfheima og hamraborgin, há og fögur er vörumerki eins okkar frægasta söngvara hans Kristjáns og Björk okkar sem er ennþá frægari er eins og álfkona sjálf og syngur og talar um álfa. Spurning hvort nútímaálfar eru ekki líkari geimverum og svona Starwars verum en þessir í litklæðunum sem þjóðsögur Jóns Árnasonar segja frá. Enginn ástæða til að ætla annað en álfar hafi þróast í sinni tækninotkun eins og við mannfólkið og þeir voru komnir lengra fyrir mörgum öldum og eru það kannski núna líka.

Níu klikk á klámið

Þvílíkt óþverramál að hafa lögguna svona að ginningarfífli og notfæra sér hrekkleysi hennar og grandaleysi!!! Ég sá í fréttum á strik.is að þar velta menn sér upp úr því að með níu músarsmellum megi komast af heimasíðu lögreglunnar okkar yfir á danskt tenglasafn þar sem allt er vaðandi í klámi. Löggan íslenska situr náttúrulega ekki þegjandi undir þessu og þann 12. desember kom bréf til strik.is frá embætti ríkislögreglustjóra þar sem þeir útskýra málið. Það er sem sagt þannig að tengli var laumað inn í trássi við samstarfsaðila þegar danska lögreglan var að reyna að upplýsa glæpamál og hafði um það samvinnu við sjónvarpsstöð þá "...telja starfsmenn upplýsingadeildar dönsku lögreglunnar að sjónvarpsstöðin hafi, eftir að það samstarf hófst, sett inn tenglasíðu yfir á klámsíður, sem því miður virðist oft vera ráð hjá netfjölmiðlum, líklega í þeim tilgangi að afla fleiri heimsókna.Skýringin virðist því einfaldlega vera sú, að þarna hafi fjölmiðill, sem er að afla sér heimsókna á netinu, laumað inn tenglum inn á klámsíður, í trássi við þann aðila sem þeir eru í samvinnu við, í þessu tilviki danska ríkislögreglustjórann.." Svei og aftur svei að að krækja svona inn á silikonsíðurnar í algjöru leyfisleysi. Í dag fara þessir hrekkjóttu jólasveina að tínast til byggða. Skyldu vera til netjólasveinar? Ef það væri til netjólasveinn sem laumaði inn þessum krækjum á klámið þá væri sniðugt að kalla hann Júgnakrækir.

Suður Afríka og Svíþjóð

Var um helgina á námskeiði í Svíðþjóð. Það var SIDA sem er þróunarsamvinnustofnun Svía sem styrkti þetta námskeið en það gekk út á að nemendur í fjarnámi í fullorðinsfræðslu og alþjóðavæðingu við háskólann í Linköping og nemendur sem eru á sama námskeiði í háskóla í Cape Town í Suður-Afríku hittust. Skemmtilegt námskeið og gaman að hitta fólk frá svona mismunandi menningarheimum. Varð miklu fróðari um lífið í Suður-Afríku eftir aðskilnaðartímann og þá gerjun og breytingar sem nú eiga sér stað þar. Gaf sjálfri mér jólagjöf, keypti nýja digital myndavél. Er búin að setja myndir sem ég tók í ferðinni á gömu myndavélinaá sérstaka vefsíðu. Það verður gaman að sjá hver munurinn er með nýju vélinni. Þetta er bara lófastór canon vél með súmmi og öllu sem með þarf og svo getur hún líka tekið stuttar vídeómyndir. Ótrúleg tæknibreyting. Gamla vélin er bara um tveggja og hálfs árs en er orðin algjörlega úrelt. Sennilega nenni ég ekki að taka fleiri myndir á gömlu vélina en hún hefur nú samt staðið sig vel.

Linköping

Nuna er eg stodd i Linköping i Svithjod, thad er borg sem er um tveggja tima lestarferd sudur af Stokkholmi, her er riki vestgota. Eg kom beint fra Islandi i gaerkvoldi, tok lestina fra Arlanda flugvellinum hingad. Atti ad hitta i lestinni hopinn fra Sudur Afriku og thad atti ad saekja okkur a lestarstodina. Eg beid i halftima a stodinni i bidsalnum thar en enginn kom svo eg tok leigubil hingad ad Valla lydhaskolanum en thar var enginn, allt laest og engin ljos neins stadar nema saensku adventuljosin i gluggunum. Eg skildi vid leigubilinn thar sem eg var ein a rolti i myrkrinu i skogarkjarrinu og hugsadi med mer ad thad vaeri sem betur fer ekki kalt. Ekki thurfti eg lengi ad vera ein, thad kemur madur hropandi i myrkinu og spyr hvort eg se a namskeidinu. Thetta var Dave sem er einn af saensku thatttakendunum og hann sagdi mer ad thad vaeri verid ad saekja okkur a lestarstodina. Skommu seinna komu tveir bilar med nemendunum fra Sudur Afriku og thad rann upp fyrir mer ad eg hafdi allan timann verid med theim i lestinni. Eg var bara svo viss um ad eg thekkti hopinn, thau baru med ser ad thau vaeru fra Sudur Afriku og alla vega vaeru flest blokkumenn. Svo er bara enginn i hopnum blokkumadur, sum voru thad sem kallad var a timum apartheid stefnunnar thar lidud "colored" en hefdu alveg getad verid Sviar. I gaerkvoldi vorum vid bara ad spjalla saman i eldhusinu i einu husinu a Valla thvi thau sem komu fra Sudur Afriku voru buin ad vera tuttugu tima eda lengur a leidinni og thurftu ad fara gegnum London. Thau hofdu tekid fyrst flugvel fra Hofdaborg en sum koma ur svaedum sem eru thar langt fra.

I morgun byrjadi dagurinn med morgunmat og gitaspili og song. Dave kom med tvo gitara, hann aflar aukatekja med thvi ad vera farandsongvari a gotum Linkoping.

Meira seinna...

Klámhundar setjast að í yfirgefnum lénum

Aðvörun! Ekki fylgja þeim vefslóðum sem gefnar eru upp í þessu bloggi, þær vísa á klám!!!!
Er Björk búin að opna klámsíðu á Netinu? Voru hátíðarhöld í tilefni af því að það eru þúsund ár síðan Leifur Eiríksson fann Ameríku ein alls herjar klámorgía?
Ég í sakleysi mínu var að leita að efni um forfeður okkar víkingana og hann Leif heppna og fann þessa síðu Vikings og Asatru. Á engu illu átti ég von þegar ég smellti á tenginguna wwwleif2000.org á síðunni en um hana stendur: Leif Ericson Millennium Celebration "celebrates the 1000 year anniversary of the first documented European to set foot in North America." Margar síður á Internetinu vísa á þennan vef t.d. þessi um ferð 12 víkingaskipa til Ameríku en þar segir um m.a. "You can find out more about the Sponsor, the Leif Ericson Millennium
Committee, by looking at www.leif2000.org" og ég barasta spái í hvort þessi vefur hafi verið einhvern tíma verið á vegum einhverrar íslenskrar nefndar.

Einu sinni vísaði vefslóðin www.selmasongs.com okkur á vef þar sem hlaða mátti niður hljóðdæmum af söng Bjarkar í Dancer in the Dark. Það breyttist.

Brothætt tækni

Í seinustu viku var ég svona farandfyrirlesari og leiðbeinandi á upplýsingatækninámskeiðum. Ég var með erindi á endurmenntunarnámskeiði í HÍ á námsbraut í opinberri stjórnsýslu. Það var í kennslustofu í Þjóðarbókhlöðunni og ég var að tala um íslenska upplýsingasamfélagið og notaði skjávarpa, tölvu og hafði ætlað að nota Netið líka. Hafði farið á fætur eldsnemma og brennt glærusýningu á geisladisk en kom með fistölvu til vara. Eins gott því að geisladrifið virkaði ekki á tölvunni sem var í stofunni og svo gekk ekki að fá Internetaðgang á því lykilorði sem ég fékk uppgefið. En þetta bjargaðist fyrir utan Internettenginguna því ég gat tengt fartölvuna sem ég kom sjálf með við skjávarpann. Einkennilegt samt að vera að flytja erindi um upplýsingasamfélagið og það í þeim viskunnar brunni sem Þjóðarbókhlaðan er og hafa sjálf ekki aðgang að þekkingarlindum heimsins þ.e. Internetinu.

Seinustu kennslustundirnar voru í síðustu viku í KHÍ á námskeiði sem ég hef umsjón með og nemendur voru að reyna að klára sem mest af vefverkefnum. Það var settur upp nýr vefur fyrir skólann 29. nóv en þá brá svo við að án nokkurrar aðvörunar þá var tilvísunum í gömlu vefsvæði nemenda og kennara breytt þannig að vísanir í þá vefi virka ekki lengur. Mér sýnist að vefsíður margra kennara þar á meðal mín virki ekki rétt eða séu óaðgengilegar út af þessu. Einnig hefur eitthvað hefur gerst þegar nýi vefurinn var settur upp í sambandi við Frontpage vefsíðuumhverfið, það gerist núna að þegar vefir eru gefnir út og fluttir á vefþjóninn þá koma Frontpage hnappar og bakgrunnar ekki fram. Í haust þegar kennsla hófst þá voru heimasvæði nemenda tóm og þau fundu ekki vefi sem þau gerðu í fyrra og ekki var hægt að nota ný vefsvæði nemenda fyrr en um miðja önnina. Það var tekið upp nýtt póstkerfi og allur póstur sem var fyrir varð ekki aðgengilegur, ég þurfti að hætta að nota ELM, eina forritið sem ég hef notað í meira einn einn áratug. Mér skilst að einhver bilun hafi orðið í hörðum diski en það tókst að bjarga gögnum þá. Einnig gerðist það nýlega að allt í einu þurrkuðust út öll gögn á vefumræðukerfi sem flestir nota og eru aðal snertiflöturinn milli nemenda og kennara, algengt að nemendur skili af sér verkefnum þar, mér skilst að það hafi verið efni frá á 22 námskeiðum sem þarna gufaði upp og eru þau flest voru í fjarnáminu enda KHÍ einn stærsti fjarnámsskólinn. Núna eru tvær fréttir á KHÍ vefnum nýja á www.khi.is, önnur um vefumræðukerfið sem hvarf og ekkert afrit var til af (röð af mannlegum mistökum heitir svona á fagmáli) og hinn um opnunina á nýja vefnum sem rústaði allri uppsetningunni sem fyrir var. Mjög óþægilegt fyrir nemendur og kennara að geta ekki treyst á stöðugt vinnuumhverfi en þetta er nú næstum náttúrulögmál að öll gögn hverfi fyrirvaralaust í því námsumhverfi sem ég hef hrærst í undanfarin ár, ég hef ekki tölu á öllum þeim námsgögnum sem ég hef misst út af þessu.

Svo var ég á laugardagsmorgninum síðasta á Laugarvatni með fyrirlestur fyrir nemendur í framhaldsnámi í KHÍ í upplýsingatækni og þar voru þau með fartölvur og svona þráðlaust net en ef of margar komu inn á Netið þá fraus allt og fór rafmagnið af daginn áður höfðu nemendur á því námskeiði orðið að kynna verkefni sín um stund við kertaljós. Fór með Láru Stefánsdóttur fartölvufrömuði á bílaleigubíl til Laugarvatns síðdegis á föstudegi og var með hópnum í góðu yfirlæti í kvöldverði og kvöldvöku í einum sumarbústað Vélstjórafélagsins á svæðinu. Það voru um 25 manns þar og þrumufjör fram á nótt. Yndislega fallegt kvöld og nótt, dúnalogn og tunglskin lýsti upp snæviþakið umhverfið og fjallið glóði og hríslurnar drjúptu undan fannferginu, allt úti í bláhvítum ljóma en inn í bústaðnum var allt í heitum jarðarlitum , rauðvín á borðum og kertaljósin lýstu upp viðarveggina. Við vorum reyndar veðurtepptar nokkra tíma á Laugarvatni á laugardaginn og það var ófært en þegar hætti að snjóa þá lögðum við á stað, festum reyndar bílinn einu sinn en tiltölulega vel gekk að komast í bæinn.


Svo gerðist það í vikunni að ég fékk bréf frá Utanríkisráðuneytinu um að ég væri komin á viðbragðslista hjá Íslensku friðargæslunni og yrðu boðuð á námskeið fljótlega á næsta ári.

Hlaupahjól Segway

Ein jákvæðasta fréttin í langan tíma var að í gær var kynnt hlaupahjól sem framtíðarfarartæki í miðbæjum borga. Þetta Segway hlaupahjól sem líka er kallað IT er með rafhlöðum og lagar sig að hreyfingum líkamans. Á Time.com er nánari lýsing á hvernig hvernig Segway virkar. Bílaumferð með þeim gný, mengun og plássi sem henni fylgir er ein mesta plága fyrir mannlíf í miðborgum. Það er virkilega þörf fyrir eitthvað sem leysir bílana af hólmi og ef til vill horfum við fram á tíma þar sem allt nema lítil, hljóðlát rafknúin tæki verður bannað í miðborgum. Hugsa sér hvað mikið pláss sparast þá og hvað það getur orðið vistlegra, hér dettur mér t.d. í hug Barcelona sem er dýrleg borg en hefur þann ljóta löst að þar er allt morandi í bílum og hávaðasömum vespum. Hugmyndin er að fólk leggi bílum langt frá og ferðist síðan á rafhlaupahjóli inn í miðbænum. Ég held reyndar að samgöngutæki sem eigi að slá í gegn verði að vera þannig að auðvelt verði að taka það með í almenningssamgöngukerfi t.d. í lest og svo að nota það til að komast leiðar sinnar.

Loftárásir á Betlehem

Allt á kafi í snjó í Reykjavík, jólaljósin komin upp og núna á sunnudaginn var kveikt á fyrsta aðventukertinu, spádómskertið held ég það sé kallað og siðurinn er að kveikja á einu kerti í aðventukransinum hvern sunnudag fram að jólum. Gamall siður til að minnast ljóssins og komu frelsara fyrir 2000 árum í bænum Betlehem. Þar ríkir ekki friður og í dag gerðu Ísraelsmenn loftárásir úr þyrlu á Betlehem. Um jólaleytið í fyrra var ástandið líka slæmt þar og þá fóru kristnir menn og múslimar í borginni í göngu með kyndla og ljós og báðu um "the Power of the Light – and not the Fire of Might."

Ég skil ekki hvers vegna Ísraelar ráðast á höfuðstöðvar Arafats, las á moggavefnum að loftárásir Ísraelsmanna á höfuðstöðvar Yassers Arafats í Gasaborg í dag voru "viðvörun" til Arafats um að herða aðgerðir gegn öfgasinnum og stjórnvöld í Ísrael ásaki Arafat um að bera beina ábyrgð á árásum á ísraelska borgara. Miðað við þær fréttir sem ég hef hlýtt á þá get ég ekki séð að þessar ásakanir hafi við neitt að styðjast og hef haldið að Arafat hafi gert eins mikið og hann hefur getað til að hindra blóðbað og vígaferli m.a. handtekið marga úr palestínskum öfgahópum. Mér finnst þessar aðgerðir Ísraelsmanna eins og að stökkva olíu á eld. Það er mjög skiljanlegt að ísraelska þjóðin kalli á hefnd og aðgerðir í kjölfar hryðjuverka en hvernig er líka hægt að gera Arafat eða alla Palestínumenn ábyrga fyrir sjálfsmorðsárásum nokkurra öfgamanna?
Leitaði upplýsinga á vefnum um ástandið í Palestínu og fann þetta:
CNN Middle East Struggle for Peace
Félagið - Ísland Palestína
Tillaga til þingályktunar um sjálfstæða Palestínu 29. nóvember
Samskipti Íslands og palestínskra yfirvalda (ræða utanríkisráðherra 19. mars 2000)
Thor Thors árið 1947 sagði þetta
Svo fann ég líka áhugaverð bréfaskipti um hversu hlutdrægir fjölmiðlar væru:
Til Útvarpsráðs
Siðanefnd Blaðamannafélagsins