Vefsíðusnið

Það urðu tímamót í vefsíðugerð hjá mér í byrjun þessa árs. Nú vil ég helst nota tilbúin snið (template) við alla vefi og eyða sem minnstum tíma í tæknileg atriði varðandi framsetningu efnis. Ég er þegar búin að setja upp þrjá vefi sem nota tilbúin ókeypis snið sem ég fann á Netinu. Mér sýnist verðið fyrir snið vera í flestum tilvikum innan við 3000 íslenskar þannig að það borgar sig tvímælalaust að byggja á einhverri tilbúinni hönnun. Ég er líka núna að gera tilraunir með kennsluvefi sem eru þannig að ein vefsíða er dagbók uppfærð í blogger en hinar síðurnar bara venjulegar vefsíður. Með þessu vil ég sýna nemendum á námskeiði hjá mér hvernig við getum búið til vefi sem er svo auðvelt að uppfæra. Mér finnst líka svona kennsluvefir með bloggi á forsíðunni vera sniðugir í fjarkennslu. Hér eru nýju vefirnir mínir þrír:
1. Nám og kennsla á Netinu 2002 vefur fyrir námskeið í fjarnámi við Kennaraháskólann
2. Vefsíðugerð vefur um vefsíðugerð í Dreamweaver og myndvinnslu í Fireworks
3. Vefhönnun vefur um framsetningu ýmis fræðsluefnis á vefnum.

Vefleiðari í kennslu

Nú hefst fyrsta tilraun mín á því að búa til sérstakt blogg sem á að vera eins konar fjarkennsla, svona hluti af fjarkennsluvef um vefsíðugerð í Dreamweaver 4. Ég hlóð niður svona sniði fyrir blogger sem mér fannst hæfa þessu og svo setti ég inn nokkrar síður og lagaði forsíðuna. Afraksturinn er þessi vefur Vefsíðugerð.

Heftiplástur á Hörðuvöllum

Minnir að ekki alls fyrir löngu hafi það komið í fréttum að í leikskólanum Hörðuvöllum hefði komið upp að börnum væri refsað með að teipa þaum með heftiplástri. Held að þar hafi verið um einstakan starfsmann að ræða og sá verið látinn hætta. Man ekki mikið um það mál nema nafnið á leikskólanum (fer kannski ekki með það rétt heldur) en smart ef leikskólinn hét Hörðuvellir. En þó einhverjir noti teipi börn með heftiplástri þá er sýnu alvarlega þegar fólk sem ekki getur hamið skap sitt hefur umsjón með börnum.Las á vefnum þessa sögu af hristu barni og svo sögur af
Angelo og Devin og Justice og Kimberlin og Mariah og Mikey og Ryanog Christianog Kyle

Stjórnarfar í Kína

Í háskólanum í den þurfti ég að taka námskeið í lögfræði, held í einhvers konar stjórnsýslulögfræði. Það námskeið kenndi orðheppinn lögfræðiprófessor einn sem virðist nú vera einn aðalálitsgjafi fjölmiðla um lögfræðileg ágreiningsmál. Ég er löngu búin að gleyma öllu frá þessu námskeiði nema þeirri kenningu sem prófessorinn hélt stíft fram og að mér virtist í fullri alvöru. Hann sagði að því aumingjalegri og þynnri sem stjórnarskrá einhvers ríkis væri - því betra væri stjórnarfarið. Mér finnst þetta mikil viska og gilda á fleiri sviðum - ef menn eru svo sammála um leikreglurnar að þeir eru ekki einu sinni meðvitaðir um að það gildi sérstakar reglur hvað þá að þeir hafi klædd í orðanna búning hvernig málum skuli skipað, þá alla vega er líklegra að sátt ríki um stjórnarfarið.

Nú veit ég ekkert um hvernig stjórnarskráin er í Kína, held helst að stjórnarfarið þar fari batnandi og velmegun sé að aukast. En ég spái í aðra hluti en gamli lögfræðkennarinn minn og ég hef komið mér upp mínum eigin mælikvarða á stjórnarfar í hverju landi og hann er þessi: Því meiri hömlur og takmarkanir sem lagðar eru á notkun almennings á Internetinu þeim mun verra stjórnarfar er í landinu. Ég er alveg tilbúin til að breyta þessum mælikvarða ef einhver eða eitthvað getur sýnt mér fram á að annað sé rétt. Hingað til hefur barasta flest beint til þess að þetta sé nokkur nákvæmur mælikvarði sb. þetta blogg mitt í byrjun september á síðasta ári. Nú finnst mér allt benda að Kína sé ekki á réttu róli, þar eru stjórnvöld núna búin að setja afar strangar Internetreglur m.a. um að allan tölvupóst verði að skima og athuga hvort hann inniheldur áróður sem er fjandsamlegur stjórnvöldum.

Snæfríður Íslandssól

Skil ekki allt þetta brambolt út af Halldóri Laxness og meintum ósannindum hans um sæluna í Sovétinu. Við hverju býst fólk eiginlega? Fékk hann Nóbelsverðlaunin fyrir að segja sannleikann ekkert nema sannleikann og allan sannleikann? Nei, maðurinn var atvinnulygari eins og allir skáldsagnahöfundar og fékk meira segja opinber skáldalaun og heiðurslaun í hlutfalli við hvað hann gat uppdiktað mikið af lognum sögum sem samt einhvern veginn hefðu getað verið sannar og hrærðu einhverja strengi í hjörtum lesenda því svona sögur fannst þeim að ættu að vera til.

Hann var líka sjálfur stoltur af lyginni og vildi alls ekki bendla sig við sannleikann í sögum sínum eða hann væri í sínum uppdiktuðum veröldum að taka eitthvað nótís af því sem aðrir skrifa. Halldór skrifar Heimsljós upp úr æviminningum Magnúsar skálds á Þröm en hann þrætir alveg fyrir að þetta sé neitt ævisaga Magnúsar og kannski er hún ekki frekar en annað sem Halldór skrifar byggð á raunverulegu jarðlífi, þetta var alveg eins svona draumaveröld sem honum fannst alveg eins geta verið sönn og lýsa hans heimssýn og kannski var hann líka Ólafur Kárason ljósvíkingur og kannski var hann líka Snæfríður Íslandssól og kannski var hann líka eiginmaður Rauðsmýrarmaddömunnar. En hann var aldrei boðberi sannleikans eða talsmaður þess að til væri einn sannleikur.

Lýðhylli og kjörþokki

Skrýtið hvað maður metur fólk vitlaust. Ég hefði ekki haldið að hann Steingrímur Sigfússon hjá Vinstri grænum væri sá sem mest pældi í ímyndinni og almenningsálitinu og að selja sig. Nema kannski helst að vera passlega úfinn, upprunalegur, vistvænn og hrjúfur svo maður fengi trú á að hann væri ekki stútfullur af alls konar E-aukaefnum. En nú er Steingrímur áhyggjufullur um hvaða möguleika Björn Bjarnason hafi í að leiða framboðslista Sjálfstæðisflokksins og Steingrímur segir í DV í dag að Björn muni "...kannski skorta lýðhylli og kjörþokka. Björn er atorkumaður en ég hef miklu meiri efasemdir um að frambjóðandinn Björn Bjarnason seljist vel."

Þessi orð lýðhylli og kjörþokki mætti nú alveg einhver skýra fyrir mér. Hver nær hylli fólks og með hverju? Hvernig geislar þessi kjörþokki af fólki? Ég hugsa að það hafi eins og áður áhrif hversu mikið menn kosta til og hve slyngar auglýsingastofur og ímyndarseljendur þeir skipta við og hve greiðar boðleiðir þeir hafa til kjósenda og hversu sýnilegir þeir eru. Ég velti fyrir mér hvort nýir miðlar og nýir tímar hafi áhrif og þá hvernig. Sjónvarpið hafði gríðarleg áhrif og gerbreytti kosningabaráttunni.

Ég veit ekki hvernig fólk vann kosningar hér áður fyrr, þekki ekki kosningar án sjónvarps en mamma sagði alltaf að hann afi hefði ekki átt sjéns inn á þing hér fyrr á öldinni þegar hann bauð sig fram í Húnaþingi vegna þess að mótframbjóðandi hans sem var alltaf Jón á Akri hafi verið svo duglegur að kyssa og faðma allar konurnar á bóndabæjunum. Þá fólst held ég kosningabaráttan í því að vera orðheppinn og skemmtilegur á bændafundum og svo að visitera hvern einasta sveitabæ og tala kumpánlega við alla mögulega kjósendur, strjúka konum og klappa körlum.

Spurning hvort vefurinn fer að skipta einhverju máli í kosningabaráttunni. Ég er reyndar sannfærð um að svo er með þá sem fylgjast með þjóðmálaumræðunni í dag á vefnum en held reyndar ekki að það sé ekki ennþá nema lítið brot af kjósendum. Ég held hins vegar að sá hópur sem bæði hlýðir á og tekur þátt í umræðu á vefnum sé ekki auðblekktur. Það er fólk sem leitar upplýsinga úr öllum áttum en treystir ekki á eina eintóna sjónvarps- eða útvarpsrás og það er fólk sem krefst frekari upplýsinga en hægt er að koma á framfæri í nokkurra sekúndna sjónvarpsumfjöllun og það er fólk sem myndar sér skoðun með því að að leita sjálft að upplýsingum.

Einn af þeim stjórnmálamönnum sem hefur verið með vefsetur lengst er Björn Bjarnason og hans vefur www.bjorn.is geymir að ég held flestar greinar og ræður sem hann hefur skrifað undanfarin ár. Björn hefur skrifað á vefinn frá 18. janúar 1995 og vefur hans veitir mjög skýra mynd af því hvaða áherslur hann hefur og hvað hann stendur fyrir og ekki síst hvað hann hefur gert undanfarin sjö ár. Það er heilsíðuauglýsing frá Eyþóri Arnalds í Morgunblaðinu í dag og þar er gefin upp vefslóðin hans www.eythor.is og ég var náttúrulega spennt að sjá hvað hann stendur fyrir. Núna síðdegis er ekkert á þeirri vefslóð nema ein aumingjaleg setning: "Vefur Eyþórs Arnalds verður opnaður laugardaginn 19. janúar 2002". Eitthvað fatta ég ekki þessa tímasetningu, hélt að það væri mikilvægt að hafa vefinn virkan daginn sem hann er auglýstur á heilsíðum.

Mér sýnist þetta ekki benda til þess að Eyþór leggi áherslu á þennan miðil og þetta minnir mig soldið mikið á vefsetur Ólafs forseta www.forseti.is en þar hefur núna staðið í meira en tvö ár þessi eina setning: "Tilraunasíða forseti.is". Mig minnir reyndar að Ólafur hafi í kosningabaráttunni lagt mikið upp úr hvað hann væri hlynntur allri svona nýsköpun og margmiðlun og svoleiðis, svona maður nýrra tíma þannig að ég varð nú fyrir smá vonbrigðum með að vefurinn hans er ekki orðinn flottari.

Auðlegð þjóðanna

Adam Smith skrifaði fyrir 250 árum ritið Auðlegð þjóðanna en það kom fyrst kom út í Lundúnum árið 1776. Þetta hefur verið síðan eitt af trúarritum frjálshyggjumanna enda margt skynsamlegt þar sagt. Bara spurning hvernig maður mælir auðlegð þjóðanna. Ein leið til að mæla svona bilið á milli velsældar og vesældar er þessi auðlegðarkvarði í 63 liðum hjá worldpaper.com. Mér finnst nú þessir auðlegðarmælikvarðar sem tengjast "Information infrastructure" vera svolítið gamaldags og ekki taka mið af þróuninni. Samt er er skemmtilegt hvað það er talinn mikill mælikvarði á hagsæld að pressan sé frjáls og mörg útgefin rit. Sniðugt að að spá í hvort ekki verði í framtíðinni einn mælikvarði á velferð hve margir blogga í samfélaginu, því fleiri einstaklingar sem tjá sig og taka þátt í umræðunni, því ríkara samfélag.
Lendi eitthvað óvart inn á Vísbendingu frá apríl 1999 þegar ég fletti upp auðlegð þjóðanna, þar er því spáð er að efnahagskreppunni sem hófst í Tælandi 1999 sé lokið. Skrýtið. Hún stendur ennþá og árið er 2002. kreppan í Asíu hefur bara magnast ef eitthvað er. Hmmm...kannski svona svona vísbendingar fjármálaráðgjafa og hagfræðinga séu ekki alltaf svo sannspáar. En fann skemmtilega grein um spagettifyrirtæki í greinasafni Vísbendingar.

Um auðlegð einstaklinga
Blaðaði smá í bókinni Íslenskir auðmenn í Mál og menningu í hádeginu í gær. Góð bók en ég bara tími alls ekki að kaupa hana. Mér blöskar alveg verð á bókum núna. En mér fannst sniðugt þetta trix sem sumir virðast nota til auðsöfnunar. Kallað skuldsetning og gengur út á að kaupa eitthvað stórt, svona eins og landsvæði eða stórhýsi eða eyjar eða jarðir eða fyrirtæki. Borga lítið sem ekkert út og fá svo lán í banka fyrir meiru en það sem maður kaupir. Þá getur maður líka farið og keypt eitthvað annað. Virkar víst vel á góðum tímum en góðir tímar standa nú ekki að eilífu. Skoðaði sérstaklega kaflana um Jón Ólafsson og Sighvat kvikmyndaframleiðanda.

Truflun á línunni til útlanda

Og ég sem hélt að það væri helst að óttast að einhver klippti sundur sæstrenginn. Nú les ég á mbl.is í dag að truflanir á netsambandi megi rekja til DoS-árása. Ég sé líka í atburðaskrá ISnet að þetta ástand sem hefur varað í margar vikur.

Dýr lén

Ofsalega er ég fegin að ekki skuli vera ræktað kaffi á Íslandi. Hugsa sér ef verðlag á kaffi færi eftir því sama og verðlag á papríkum og káli, væri nokkur þúsund krónur pakkinn á meðan íslenska framleiðslan entist og færi svo niður í venjulegt verð yfir bláveturinn þegar íslenska kaffið væri búið. Mér finnst þetta eitthvað furðulegt með grænfóðrið hvað það kostar mikið þó það sé bæði bragðvont og gamalt, minnir soldið á sögurnar um myglaða danska rúgmjölið á einokunartímanum. Mikið er ég þakklát að nú eru aðrir tímar á Íslandi, öll einokun fyrir bí og þessi líka bullandi samkeppni á matvælamarkaðnum.

Ég bara botna heldur ekki í verðlagningu á lénum og vefhýsingu á Íslandi. Mér sýnist mikið ódýrara að versla erlendis og lén með endingunni .net falla vel að íslenskunni. Tripod.com býður 20mb vefsvæði fyrir um $4.95 á mánuði, Aplus.net býður 500 mb vefsvæði og ókeypis eigið lén nema það kostar $20 að setja þetta upp og svo $9.95 á mánuði. Yahoo Geocities býður lén og 25mb svæði á $8.95 á mánuði og $15 uppsetningarkostnað.

Bjarni frændi

Ég fór í jarðarför og erfidrykkju í gær og hitti marga ættingja mína. Þarna var Bjarni frændi og hann var svolítið þungbúinn því það var verið að jarða bróður hans. Ég hitti Bjarna sjaldan núorðið en fylgist með því sem hann gerir. Hann er lítt við alþýðuskap og hefur ekki linnt við fólk. Því vann hann mikið einn svona sem vélamaður og svo síðar við verkefni eins og að útbúa sprengimottur úr gömlum bíldekkjum, hann fékk svoleiðis verkefni hjá bróður sínum sem var var athafnamaður og lagði vegi og byggði úr steypu, það þurfti svona sprengimottur til að leggja yfir þegar bergið var sprengt. Svo hætti bróðirinn þessum umsvifum og Bjarni hafði ekkert að gera í mottunum.

Hann fór þá að skrifa í blöð. Svo var hann búinn að skrifa svo mikið í blöð að hann var kominn í einhvers konar ritstraff hjá öllum dagblöðum og Þjóðviljinn hætti líka að koma út. Þá fór hann að gefa út sín eigin blöð. Hann fjölritaði þau í þúsundum eintaka og svo gekk hann hús úr húsi og bar inn á hvert heimili í úthverfunum, ég man eftir að hafa hitt hann veðurbarinn í slagviðri í Breiðholti þar sem hann hafði verið marga tíma að bera út. Ég hef skoðað þau mörg þessi blöð hans Bjarna en aldrei botnað neitt í því um hvað þau fjalla, held helst að þetta sé einhvers konar trúarrit með alls konar talnaútreikningi og heimsendaspám og véfréttum. Pýþagoras var líka hrifinn af svona talnamystík. En Bjarni er listrænn og gerir þetta allt sjálfur á makkanum sínum því hann gjörðist snemma tölvugaldramaður, hann töfrar fram alls konar skreytingar, mikið er um myndir af honum sjálfum með skinnhúfu og svona myndrænar tilvitnanir og fyrirsagnir á dulmálum sem hann einn skilur.

Í mörg ár hefur hann rekið sína eigin rannsóknarstofu sem hann rekur í bíl með frystigám sem hann hefur innréttað sem skrifstofu og heimili og þar skrifar hann árlega bók um ástandið á Íslandi til sjávar og sveita. Á hverju sumri þá keyrir hann um landið og selur bókina sína í sveitunum því hann hefur engar taugar til höfuðborgarsvæðisins þó hann þurfi að hafa hér vetursetu.

Mér finnst eiginlega synd að Bjarni hefur ekki uppgötvað vefinn og hvaða möguleika fámennur málstaður eins og hans hefur þar, svona eins manns barátta og rödd eins hrópanda úr frystigámi. Það er enginn prentkostnaður á vefnum og að mörgu leyti er allt hægara, ekki þarf að ganga hús úr húsi að bjóða fram bækur og rit. Bjarni er líka farinn að ganga við staf núna svo það væri betra að útbreiða boðskapinn bara sitjandi við tölvu. Ég færði þetta í tal við Bjarna í gær, bauð honum að aðstoða hann við að setja eitthvað af hans gríðarlega greinasafni á vefinn svona til að sýna honum og sannfæra um ágæti miðilsins.

Hann var dáldið veikur fyrir þessu en sagði af og frá að hann tæki þessu boði þó það væri vel meint. Ég yrði að átta mig á því að hans vefsíður yrðu strax hakkaðar sagði hann og hann vildi ekki setja neitt efni út á vefinn nema hann gæti haldið um það vakt 24 tíma á sólarhring. Ég bara hló að honum en honum varð ekki þokað, þóttist vita af einhverjum sem myndu breyta meiningunni og afbaka hans djúpu speki. Ég bauðst til að skipuleggja vaktina með honum, ég skyldi alltaf vakna eldsnemma á morgnana og tékka á hakkinu og hvort hans brenglaða meining væri ekki örugglega ennþá brengluð en það var ekki nóg. Svo Bjarni verður víst ekki á vefnum um sinn, bara heldur áfram að hringsóla um landið og sýnir sig ekki með almenningi nema á baráttudögum þeirra sem hafa skrýtna málstaði svona eins og í fyrsta maí skrúðgöngunni en hér er einmitt mynd sem ég tók af honum vorið 2000 í baráttugöngunni fysta maí.

Þetta má EKKI!!!

Það má ekki nota upptökur/rafræna vöktun í eignavörsluskyni í opinbera mannorðsmeiðandi birtingu. Tölvulistinn gengur gróflega á svig við lög og rétt þegar í dag voru birtar á vef fyrirtækisins margar myndir af fólki sem sagt er að séu að stela úr búðinni og boðin verðlaun fyrir að bera kennsl á meinta þjófa. Núna er búið að fjarlægja myndirnar en í staðinn stendur þar: "Hér voru myndir af mönnum sem voru teknir upp á myndband í öryggiskerfi okkar við að stela tölvubúnaði, nú erum við búnir að fá upplýsingar um hverjir voru þar að verki og viljum við þakka fyrir skjót viðbrögð og jafnframt taka fram að verðlaunin sem í boði voru hafa gengið út.". Grunnregla í dómskerfinu er að menn eru saklausir uns sekt þeirra er sönnuð. Það er dómsstóla en ekki einkafyrirtækja að skera úr um hver er sekur og hver er saklaus. Ég vildi óska að fólk og fyrirtæki kynntu sér betur persónuvernd og þau lög og reglur sem ber að fara eftir. Hér til hliðar er ein af myndunum sem Tölvulistinn birti en hún er hér mikið smækkuð og gerð óskýrari.

Að vera karlmaður

Ágúst vísaði í gær á góða grein í Economist um hve erfitt væri að vera karlmaður.Ég las greinina og er sammála mörgu þar. Mér finnst þessi tilvistarkreppa ungra karlmanna líka vera eitt af því sem höfundar íslensku myndanna 1001 Reykjavík og Englar alheimsins eru að reyna að lýsa.

Öreigaskáldið
Ég hef verið að lesa frásagnarbók Auðar konu Halldórs Laxness á Gljúfrasteini. Fékk áhuga á að glugga í þessa bók út af hve núna er mikið spáð í líf og orð hans. Egill hefur silfrað tvo pistla, Uppgjörið við Halldór og svo í dag aðeins meira um Nóbelsskáldið. Svo hefur Hallgrímur slegið í gegn í ár með Höfundi Íslands. Í ár hefði Halldór orðið 100 ára.

Andlát

Móðurbróðir minn lést í gær. Ég þekkti hann vel og dóttir hans hefur verið vinkona mín frá því í barnæsku. Á menntaskólaárum mínum vann ég líka hjá fyrirtæki hans í tvö sumur upp á hálendinu. Ég var í eldhúsinu í vinnubúðum við Þórisós. Móðurbróðir minn stýrði einu sinni einu af stærstu verktakafyrirtækjum landsins og þegar virkjanirnar stóðu yfir við Þórisvatn þá hafði hann mörg hunduð manns í vinnu. Hann fór til Kína og Tíbet og var mikill Kínavinur. Ég hitti hann síðast fyrir um það bil mánuði og þá var hann hress í bragði þrátt fyrir langvinn veikindi og talaði fyrir lausn á allri lágdeyðu í íslensku athafna- og atvinnulífi. Lausn hans var að fá hingað til lands 2000 Kínverja en hann lagði áherslu á að þeir yrðu að vera frá Norðurhéruðunum.

Syndaaflausn hjá Microsoft

Nú er bara að játa syndirnar því í þessum mánuði veitir Microsoft og BSA afritunarglæponum sakaruppgjöf.. Ég veit ekki hvort Íslendingar geta verið með í að játa en það er hægt að að hlaða niður GASP forriti sem hjálpar manni til að búa til syndaregistur.