Pim Fortuyn - Hvernig maður var hann?

Hollenski stjórnmálamaðurinn Pim Fortuyn var skotinn til bana þann 6. maí síðastliðinn. Morgunblaðið sagði: "Fortuyn er á jaðri stjórnmálanna til hægri og hefur haft uppi áróður gegn innflytjendum." Heimspressan kallaði Pim Fortuyen "Hard Right winger", "The Dutch LePen", "anti-muslim", "Racist". Adam Curry segir annað í blogginu The Big Lie.

Íslensk nútímalist, amerískar ljósmyndir og útskriftarsýning í LHÍ

Fór á þrjár listasýningar seinni partinn í dag. Fyrst í Hafnarhúsið á íslenska nútímalist sem var svona samsýning, svo á Kjarvalsstaði á ljósmyndasýninguna American Odyssey og svo á útskriftarsýningu LHÍ.



Ljósmyndir Mary Ellen Mark eru áhrifamiklar en sumar myndir stuða mig eins og þessi sem er tekin á geðdeild (hvernig fékk hún leyfi til að taka og birta svona myndir?) og þessi uppstillta mynd af barni í fíkniefnaneyslu (það stuðar mig hvað hún er uppstillt og gegnsósa af steríotýpum og fordómum). Mary Ellen hefur tekið flottar myndir af því sem Ameríkanar kalla "celebrities" svona eins og sögupersónan Fraser.

"Synirnir fikta við samrásir í bílskúrum feðranna."

Ég er að taka til, réttara sagt að fara í gegnum dót og henda. Reyni að henda öllu úr pappír sem ég mögulega get, var áðan að henda fullt af gömlum eintökum af Veru, blaði kvennaframboðsins. Blaðaði samt í gegnum öll tímaritin áður fann þá grein eftir sjálfa mig í 2. tölublaði frá 1984. Ég hef svolítið gaman af þessari grein vegna þess að þetta var fyrsta greinin í tímarit sem ég skrifaði og þetta fjallar um upplýsingasamfélagið og framtíðina eins og ég sá hana fyrir mér fyrir 18 árum. Hefur eitthvað breyst? Gæti þessi grein verið skrifuð í dag? Þetta var áratug áður en vefurinn kom til Íslands og engin sá fyrir Internetþróunina. Á þessum tíma var mikil umræða um að tölvuvæðing myndi valda atvinnuleysi og margar konur höfðu hug á framtíðarstörfum sem tölvuritarar. Svona er greinin:

"Synirnir fikta við samrásir í bílskúrum feðranna" grein sem birtist í Veru 1984 Yfirskrift þessa pistils er fengin að láni úr grein um tölvumál sem birtist í Dagblaðinu nýlega. Fyrirsögn þeirrar greinar var "Æskan og öldungaveldið" og birti höfundur þar á einkar grunnfærinn hátt þá hugmynd að engir nema ungir menn kunni tökin á tækninni. Nám og verkkunnátta hinna eldri ásamt reynslu samsafnaðri á langri starfsævi er að engu metin. Á konur er hvergi minnst en auðséð að þeim er ekki ætlaður stór hlutur í tækniþróun. Umrædd grein ýtir undir þann beyg sem almenningur hefur af yfirvofandi þróun. Verða störf lögð niður af því þau eru úrelt og ný tækni getur leyst verkefnin á fljótari og ódýrari hátt? Verða ný störf einhæfari og leiðinlegri og vinnuumhverfi ömurlegra en áður? Hvernig tapa og hverjir græða á aukinni sjálfvirkni og vélvæðingu? Almenn fækkun starfa er ekki ennþá orðin áberandi. Störfum hefur að vísu fækkað í einstökum starfsgreinum en sjaldnast komið til beinna uppsagna heldur hefur nýráðningum fækkað. Svo virðist að í starfsgreinum þar sem konur eru fjölmennari svo sem á skrifstofum fækki störfum meira en annars staðar. Þetta hefur vakið konur til umhugsunar um hvort hin nýja tækni rýrir kjör og mátt kvenna á vinnumarkaði. Eðlilegt er þá að spyrja hvaða störf það eru ser líklegt er að hverfi og hvers vegna? Í þessu sambandi getum við flokkað störf í þrennt. Í fyrsta lagi störf sem miða að því að undirbúa, skipuleggja og hrinda í framkvæmd nýrri framleiðslu, en þetta eru störf sem starfsstéttir eins og t.d. stjórnendur fyriritækja og kerfisfræðingar vinna nú. Í öðru lagi eru það störf við sjálfa framleiðsluna svo sem vinna við færiband eða innskrift á tölvuskerm. Í þriðja lagi eru það viðhaldsstörf en sem dæmi um slíkt má nefna viðgerðir á vélum og tækjum og breytingar á forritum. Þegar skyggnst er inn í framtíðina með hliðsjón af þessari flokkun getum við ályktað sem svo: Núna er þegar fyrir hendi tæknikunnátta til að vélvæða nánast alla framleiðslu og aðeins spurning hvenær sú tækni verður svo aðgengileg og ódýr að þeir sem framleiðslunni ráða taki hana í þjónustu sína. Þetta merkir að störf við sjálfa framleiðsluna leggjast smám saman af. En hversu mikil sem sjálfvirknin verður hljóta alltaf einhverjir að vinna við að brydda upp á nýrri framleiðslu, hanna ný sjálfstýrikerfi. Mikið fjármagn er bundið í hinni alsjálfvirku framleiðslu og því mikilvægt að framleiðslan gangi sem greiðast og allir hnökrar séu uppgötvaðir og lagfærðir strax. Það merkir að alltaf verða einhverfir að vinna við viðhald og eftirlit. Því virðist líklegt að störf við hönnun, viðgerðir og eftirlit heldi velli og að auki verða þessi störf flóknari og krefjast meiri sérfræðikunnáttu. Þær starfsstéttir sem þessi störf vinna mega því búast við að þokast ofar og öðlast meiri mátt á vinnumarkaði. Eins og áður sagði eru það störf við sjálfa framleiðsluna sem líklegast er að hverfi með aukinni sjálfvirkni. Þannig munu vélmenni taka við af starfsmanninum við færibandið og inntaksaðferðir sem byggja á t.d. ljóstækni gera tölvuritarann þarflausan svo eitthvað sé nefnt. Einmitt í þessum störfum, sem ljóst er að muni brátt heyra sögunni til, eru konur fjölmennastar. Hvað er það sem veldur því að sótr hluti kvenna hefur hafða í þessari sjálfsheldu og að fjöldi ungra stúlkna velur nám og starfsþjálfum sem miða að slíkum störfum? ER það ef til vill vegna þess að konur setja menningu og lífsfyllingu ofar hagkvæmnissjónarmiðum við starfsval? Það getur tæpast átt við þar sem flest þessara starfa eru tilbreytingarlaus og hugletjandi. Önnur skýring og nærtækari er að uppeldi og félagsumhverfi kvenna sé þess elis að þær sneiði hjá störfum sem líklegt er að muni halda velli svo sem viðgerðir. Sem dæmi um slíkt má nefna skrúfjárnsforboðið. Í mörgum samfélögum þykir ekki viðeigandi að konur beiti skrúfjárni en naupsynleg forsenda þess að geta gert við vél er að skrúfa hana fyrst í sundur. Þar sem slík forboð gilda (skráð og óskráð) eru konur jafnframt sviptar möguleika á innsýn í heim tækninnar. Hvernig eiga konur að bregðast við komandi tæknibreytingum? Það er harla ólíklegt að barátta um viðhald dauðadæmdra starfa skili árangri. Sú barátta getur aðeins orðið samkeppni ódýrs vinnuafls og véla. Það vinnuafl sem eftir stendur er þar einugis vegna þess að það er svo ódýr framleiðsluþáttur að ekki er aðrvænlegt að vélvæða framleiðsluna. Vænlegri leið er að tileinka sér þessa nýju tækni, gerast þátttakandi í heimi sem í augnablikinu virðist lokur öðrum en karlmönnum undir miðjum aldri samanber upphaf þessa pistils. Til þess að það sé hægt verða konur að brjóta ýmis félagsleg forboð og kjást við fordóma og þá ekki síst sína eigin fordóma um að þessi nýja tækni sé leiðinleg og þeim óviðkomandi. Salvör Gissurardóttir skrifaði þessa grein árið 1984.

Barn fætt á Víðivöllum

Þorkell bóndi á Víðivöllum í Skagafirði var að hringja og sagði gleðitíðindi. Linda átti stelpu sem dafnar vel. Núna eru fjögur börn undir skólaaldri á Víðivöllum, ég var í skírn þar á Pálmasunnudag

GONZO - Fjölmiðlun og örmiðlun

Í grein í Guardian í gær Rebel without a pause er fjallað um muninn á fjölmiðlum og Interneti. Internetið er ekki fjölmiðill, það er meira svona örmiðill, það er ekki lengur þannig að þeir stóru með völdin og peningana útvarpi til fjöldans. Það þýðir ekkert að nota það módel sem sjónvarpið og kvikmyndaiðnaðurinn byggir á og halda að svona muni þetta vera áfram, bara færast yfir í stafrænt sjónvarp með breiðbandsvæðingunni. Það varða ekki bara milljónamyndir úr draumaverksmiðjum Hollywood sem flæða um Netið, það verður líka urmull af stuttmyndum (atomfilms) sem ekki þarf mikið fjármagn í að gera.

Chris Locke skrifaði bók Gonzo Marketing sem kom út seinasta haust en hann er einn af höfundum Cluetrain Manifesto. Ekki góður tímapunktur sem bókin kom út á, Internetmarkaðurinn hrundi og niðursveifla varð í fjármálaheiminum í kjölfar af 11. september. Þessi þrengingatími í netgeiranum ætti samt einnig að vera tími til að horfa fram á við, spá í hvernig viðskiptamódel dagsins í dag virka í heimi morgundagsins. Og þau virka barasta ekki ef marka má orð Chris Locke.

Þetta orð gonzo kemur frá blaðamanninum Hunter Thompson en hann er þekktur fyrir gonzo journalism sem þýðir að blaðamaðurinn er sjálfur beinn þátttakandi í þeim atburðum sem hann skrifar, þetta er andstæða við þann ritstíl í fjölmiðlum þar sem horft er á atburði hlutlaust og úr fjarlægð. "Gonzo marketing" gengur þá út á að vera í beinum tengslum við þá sem þú vilt selja eitthvað, að tala beint við neytandann.

Reading Gonzo

Netið breytti markaðsaðstæðum. Fólk á auðveldara með tengsl og fólk skiptist á upplýsingum um það sem því finnst skipta máli - fólk segir sögur.

Sögur sem fólk segir á Netinu hafa ekki markmið eða markhóp, þær kanna og þær fara umhverfis það efni sem er viðfang sögunar. Í samfélagi mannanna hefur fólk alltaf laðast að sagnaþulum sem bæði segja frá því sem það hefur áhuga á og sem hafa sérstakan hæfileika til að tjá sig, hafa rödd sem fær fólk til að staðnæmast og hlusta.

Það eru svo litlar hindranir á því að tjá sig á vefnum að það gilda ekki sömu lögmál og í sambandi við fjölmiðla. Fjöldi áheyrenda skiptir ekki eins miklu máli og við getum talað um örmiðlun - miðlun fyrir örfáa áheyrendur miðað við stóru fjölmiðlana sem tala við alla landsmenn til sjávar og sveita. Svoleiðis netmiðlun notar verkfæri eins og póstlista, vefumræður, vefleiðara og vefsíður.

Chric Locke spáir að svona örmiðlun muni í framtíðinni koma í staðinn fyrir auglýsingar. Þær verði besta uppspretta frétta um vörur og þjónustu. Netmarkaðir eru örmarkaðir þar sem einstaklingar safnast saman í kringum sameiginleg áhugamál. Þannig netsamfélög eru að spretta upp úr grasrótinni og þeim er ekki hægt að lýsa á þann hátt sem fyrirtæki eru vön að lýsa nýjum viðskiptatækifærum.

Samvinnufélög "Communities of Practice" eða CoPs

Vinnan og vinnuumhverfið er að breytast. Störfin eru að hverfa eða öllu heldur að breytast í verkefni sem við vinnum að skamma hríð og þegar þeim er lokið byrjum við á nýjum verkefnum. Það eru myndaðir vinnuhópar um ákveðin verkefni. Það er vel sýnilegt að vinnuhópar sem búa til einhverja áþreifanlega afurð skapa verðmæti en við sjáum ekki að dulinn kostnaður getur falist í vinnuumhverfi sem eingöngu byggist á svona skammtímaverkefnum og þeirri skammsýni sem þau geta leitt til. Í gegnum vinnu sína tilheyrir fólk vinnuhóp sem vinnur að verkefnum en í þekkingarsamfélagi þarf það jafnframt að tilheyra langlífara samfélagi til að viðhalda færni og sérfræðiþekkingu sinni.

Þannig samfélög eru "Communities of Practice" eða CoPs en ég hef ekkert gott íslenskt orð á hraðbergi sem nær þessu hugtaki. Þetta eru svona sjálfsprottnir og sjálfstýrð félög sem þar sem aðalatriðið er hvað fólk gerir þar, ekki hvernig skipulagið er eða yfirlýstur tilgangur. Við erum flest þátttakendur í mörgum svoleiðis samfélögum. Fólk lærir og fær nýja færni í CoPs og er bundið óformlega af því sem það gerir saman . Flest CoPs hafa ekkert nafn og engin félagsskírteini en samt höfum við nokkuð skýra mynd af hver tilheyrir félagsskapnum og hver ekki og hvers vegna. Við getum einnig greint á milli hvaða CoPs við erum í hringiðunni eða kjarnanum og hvaða CoP við tilheyrum þar sem við rétt lufsumst svona á jaðrinum. Bloggarasamfélög er ein tegund af "Communities of Practice" og mjög áhugaverð sem slík. Líka hakkarasamfélög og svona Open Source samvinna.

Það er nýlega komin út bók um hvernig eigi að rækta og hlú að svona CoPs. Þar eru settar fram sjö meginreglur fyrir CoPs sem en þær eru :
1. Gera ráð fyrir þróun og breytingum
2. Opin orðræða
3. Mismunandi þátttökustig
4. Bæði almenningssvæði og lokuð svæði
5. Áhersla á gildi
6. Tengja saman það þekkta og það framandi
7. Búa til rythma

Ég las ágæta grein Communities of Practice - Learning as a social system og þars sem kom fram að CoPs má skoða út frá:
* um hvað er það? - hvernig er það sem starfað er sameiginlega að skilið og stöðugt endurskilgreint af félögum
* hvernig virkar það? -hvað gera þátttakendur sem bindur þá saman í samfélag
* hvað hefur það búið til? sameiginlegt safn (verklagsreglur, viðhorf, smíðisgripi, orðalista og orðbragð, tísku o.s.frv) sem allir geta notað og hefur þróast með tímanum.

CoPs félagsskapur er frábrugðin formlegum vinnuhóp því þátttakendur þróa sjálfir eigin sýn á hvers vegna þeir taka þátt og hvað þeir gera. Það er ekki eitthvað sameiginlegt viðfangsefni sem mótar félagskapinn, heldur snýst hann um að búa til,miðla, endurskrifa og skipuleggja þekkingu. CoP er ekki tengslanet því tengslin eru ekki markmið í sjálfu sér.

CoPs hafa stórt hlutverk í að búa til, dreifa og safna þekkingu í þekkingu innan stofnunar eða fyrirtækis:
* CoPs eru hnútpunktar fyrir skipti og túlkun á uppplýsingum. Þar sem þátttakendur hafa sameiginlegan skilning þá vita þeir hverju er mikilvægt að miðla og hvernig best er að setja fram upplýsingar. Þess vegna eru CoPs ágæt rás til að flytja upplýsingar t.d. um góðar fyrirmyndir, gefa ráð og kalla eftir viðbrögðum.
*CoPs geyma líka þekkingu á "lífrænan hátt" þ.e. ekki eins og gagnasöfn eða handbækur. Þó að verkferli séu kerfisbundin og notaðar þekktar og algengar lausnir þá eru þær staðfærðar og aðlagaðar eins og henta þykir. Þannig geta CoP geymt ósýnilega eða dulda þekkingu. CoPs er þess vegna afar gagnleg fyrir nýliða.
* CoPs geta samhæft færni þátttakenda og þannig haldið hópnum í fremstu röð. Ef svona félagsskapur einsetur sér að vera brautryðjendur á einhverju sviði þá dreifa þátttakendur með sér ábyrgðinni á að fylgjast með og þróa eitthvað nýtt. Þátttakendur ræða nýjungar, vinna sameiginlega að vandamálum og fylgjast með þróun.
* CoPs byggja upp sjálfmynd og hvernig þátttakendur skynja hlutverk sitt - hvað skiptir okkur máli, í hverju tökum við þátt, hvað forðumst við.

Það er bæði miðja og jaðar á þekkingu sem er byggð upp í CoPs og ef það á ekki að vera stöðnun þarf flæðið að vera gott þar á milli. Miðjan er kjarni þeirrar sérfræðiþekkingar sem hefur hlaðist upp en á jaðrinum blása ferskir vindar nýrra hugmynda og innsæis.

CoP eru sjálfsprottinn og sjálfstýrður félagsskapur. Þó slíkur félagskapur spretti upp og dafni þá er hann háður innri stjórnun. Ef félagsskapurinn á að vera staður til að miðla og búa til þekkingu þá þurfa viðurkenndir sérfræðingar á viðkomandi sviði að taka þátt á einhvern hátt. Þátttakan eða innri stjórnun getur verið á ýmsa lund: hugmyndasmíði, skipulagning á hvað er gert, að safna, flokka og skipuleggja þekkingu, efla félagsandann, sjá um tengja samfélagið við önnur samfélög, sjá um tengingu við formleg stjórnkerfi, fylgjast með nýjungum. Til að hafa áhrif í CoPs þarf að vinna með þeim innan frá - ekki reyna að hanna eða stýra þeim utan frá.
Knowledge Garden

Internetlögregla í Kína

Ekki skemmtileg þessi frétt á BBC í dag : Shanghai cybercafes shut down
"The move is reported to coincide with the launch by the central government of a drive against "harmful" content on the web, to prevent young people from being corrupted". Internetkaffihús í Peking mega ekki starfa nema hafa uppsett kerfi sem síar efni og njósnar um notendur og hindrar aðgang að "óæskilegum" vefsíðum. Í fyrra var 17.000 Internetkaffihúsum lokað af því þar hafði ekki verið settur upp þessi búnaður.

Þetta segir sína sögu um stjórnarfarið í Kína.

Vísdómsorð bloggara

The web isn't a refuge from the stupids. It's all of us now, stupids included.(nubbin

"If it's not phallic, try looking at it sideways."..las þetta á útlenskri bloggsíðu um hönnun. Eða var hún um arkitektúr? Alla vega smart setning. Veit ekki hvers vegna mér datt þetta í hug þegar ég skoðaði flotta nýja hönnun eins listrænasta íslenska bloggarans.

"Deyr fé, deyja frændur...bla, bla. bla....en orðstír deyr aldrei, hvern sér góðan getur..." sá sem þetta mælti fram forðum daga var ekki bloggari annars hefði hann haft vit á að bæta inn í þetta einhverju um tengingarnar og tilveruna á Netinu. Nú er Arnar búinn að þurrka út öll ummerki um sínar merkilegu hugleiðingar og mismerkilega rugl. Skiljanlegt samt - ekki vill hann breytast í grafreit á Netinu. Vona að einhvern tíma seinna taki hann aftur upp þráðinn svo við dyggir lesendur hans megum áfram njóta snilldarinnar - eða bara taka eftir breytingunni og þroska persónunnar. Mér finnst blogg eða einhvers konar skrásetning á viðburðum í eigin lífi og hvernig þeir koma manni fyrir sjónir vera mikið til kerfi til að fylgjast með framvindu sjálfsins gegnum lífið eða einhver tímabil þess og ég held það hljóti eitthvað að vera að og það vera merki um stöðnun ef blogg er eins og fyrirsjáanlegt í langt tímabil eða árum saman.

Ólöf Sölvadóttir

"The Little Esquimaux Lady" Miss Olof Krarer þegar hún 34 ára. Þessi Olof var ansi merkileg kona og flutti 2500 erindi á þrjátíu ára tímabili víða í Ameríku um heimskautalöndin t.d. var svona fréttatilkynning í Antioch News í Millburn 5 desember 1901: "Miss Olof Kramer native esquimaux lady will give her celebrated lecture on Greenland and life in the frozen north, at the church Tuesday evening Dec. 31. Afterwards a watch meeting seeing the old year out and the new one in. December 26, 1901". Ævisaga hennar var færð í letur af Albert S. Post og heitir Olof Krarer, the Esquimaux lady: a story of her native home. Sú bók var 39 blaðsíður og kom út í Ottawa 1887 og fjallaði um lífið á rit um æskuslóðir sínar. Þar segir hún m.a.:"Our house was built of snow. It was round, perhaps sixteen feet acroos, and coming to a point at the top. It was lined with fur on all sides, and was carpeted with a double thickness of fur. They way they lined the house was to take a skin of some animal, and hold it near a fire, which was in the centre of the room. When the skin was heated through, they took it and pressed it against the wall. In a short time, it stuck to the wall so tightly that it could not be pulled off without tearing the skin."

Íslenskur mannfræðingur Inga Dóra Björnsdóttir hefur rannsakað ævi, störf og lygasögur íslenska dvergsins í eskimóagervinu.

Svindl á prófum, ritstuldur í ritsmíðum

Það er jákvætt að nemendur í lagadeild HÍ geri vandaðar glósur fyrir prófin en mikið er átakanlegt aðstöðuleysið í háskólanum á Melunum að geta ekki boðið nemendum upp á betri aðstöðu til að rýna í glósurnar sínar en kvennaklósettið! Svo voru glósurnar gerðar upptækar af klósettinu og mbl.is segir um málið"Lagadeild hyggst í samráði við kennara í réttarfari og prófstjóra senda bréf til þeirra nemenda, sem eru skráðir í prófið, þar sem skorað er á þann sem á glósurnar, eða kom þeim fyrir, að gefa sig fram. Að öðrum kosti liggi allir nemendur, sem eru skráðir í prófið, undir grun". Grun um hvað? Að hafa farið á kvennaklósettið í prófinu eða hafa ætlað að fara á kvennaklósettið? Fyrir að hafa útbúið þessar glósur eða fyrir að hafa ætlað sér að nota þessar glósur?

Lagadeildin var einnig í kastljósi frétta síðasta haust. Það var út af því að í ljós kom að 45% af lokaritgerð nýbakaðs lögfræðings var tekin orðrétt eða nær orðrétt úr ritsmíð annars manns án þess að heimilda væri getið. Lögfræðingurinn var sviptur titlinum og varð að skila nýrri ritgerð en hann segir þetta um málið.

Ég velti fyrir mér hvernig uppbygging laganámsins er núna. Þegar ég var í háskólanum forðum daga þá voru lagadeild og guðfræðideild langforneskjulegustu deildirnar og það var ekki merkjanlegur neinn breytingavilji í lagadeild. Laganámið var þar þá (og er kannski ennþá?) fólgið í því að nemendur lásu og lásu og lásu og svo fóru þeir einstaka sinnum í próf og þá var undir námsefni eins eða fleiri ára. Tölvutæknin og Netið hafa skilað okkur miklu betra aðgengi að upplýsingum um lög og allir geta flett upp í lagasöfnum, fylgst með nýjum lögum og fylgst með úrskurðum Hæstaréttar. Fljótlegast og aðgengilegast er að fletta upp í stafrænum lagasögnum og bækurnar rykfalla.

Ætti ekki námsumhverfi fyrir lögfræðinema í dag að endurspegla þessar breytingar á starfi lögfræðinga? Ætti ekki að hvetja til aðgangs að öllum tiltækum heimildum og helst að prófa í umhverfi þar sem öll gögn eru leyfileg - prófa í hvernig og hversu fljótt nemandinn getur unnið úr gögnum og hversu vönduð sú úrvinnsla er? Ætti ekki námsumhverfið að hvetja til samvinnu og þess að menn nýti sér vinnu og rannsóknir annarra á heiðarlegan og viðurkenndan hátt?

Don Norman er alþekktur hönnunargúru en ég rakst á ritsmíð eftir hann á Netinu þar sem hann tekur upp hanskann fyrir prófsvindlarana og bendir á hvernig skólanám og sú færni sem þar er reynt að efla er gjörsamlega á skjön við þá færni sem lífið eftir skólann byggir á. Hann bendir á að skólinn upphefji einstaklingsvinnu og verðlauni einstaklinga með hliðsjón hver af öðrum þ.e. í samkeppni hver við annan en vinnuumhverfið þegar skóla sleppir reyndir mest á samvinnufærni og að vinna með öðrum að verkefnum. Skólinn refsi einnig fyrir að afrita en það sé einmitt það sem skiptir máli á vinnumarkaðnum - að mega nota vinnu annarra og byggja á henni. Alla vega er þetta góð pæling frá manni sem er frumkvöðull og áhrifavaldur varðandi notendamiðaða hönnun og greinin er hér: In Defence of Cheating frá ágúst 2001.

Þráðlaust samband

Stórt skref stigið á upplýsingahraðbrautinni miklu - Nú er ég komin með þráðlaust Internet. Var að fá svoleiðis kort í fartölvuna sem virkar bara í KHÍ við Stakkahlíð og 100 metra radíus frá húsum þar en frábært samt. Núna sit ég hér fyrir framan gagnasmiðjuna og prófa. Ég gæti farið á bókasafnið og verið eitthvað að vinna þar og notað blogger sem glósubók. Reyndar held ég að bloggkerfi geti verið góð glósutækni eða hugkortasmíð fyrir nemendur. Jæja, nú sendi ég fyrsta þráðlausa bloggið......

Vefsmíðaverkfæri í skólanámi

Nú er komin ný útgáfa af þeim forritum sem ég hef mest notað við vefsmíðar. Þessi útgáfa heitir Macromedia Studio MX og er reyndar ekki komin opinberlega á markað ennþá, það má hlaða þessu niður frá Macromedia.com (er samtals 200 mb) og þessi forútgáfa virkar þangað til 30 júní næstkomandi. Ég sé á vefnum að verð á þessum pakka til kennara og nemenda í USA er afar lágt, aðeins $199 eða um 20 þús. íslenskar en inn í pakkanum eru fimm stór forrit en það er vefsmíðaverkfærið Dreamweaver, vefmyndaverkfærið Fireworks, verkfærið ColdFusion sem er m.a. fyrir gagnagrunnstengingar, verkfærið Freehand fyrir grafíska hönnun og síðast en ekki síst verkfærið Flash til að búa til margmiðlunarefni fyrir vefinn. Ég hef nokkuð lengi notað Dreamweaver og Fireworks og kann vel við þau forrit. Nýjar útgáfur af Frontpage hafa sumt fram yfir og sennilega hentar sá pakki betur byrjendum t.d. á kjörsviði í upplýsingatækni við KHÍ en núna hefur verið samið um að nemendur í KHÍ geta keypt Frontpage afar ódýrt. Mér finnst nauðsynlegt að nemendur í vefsmíðanámi hafa verkfærin uppsett á sínum fartölvum/einkatölvum og það er fyrst núna sem hillir undir að það sé mögulegt. Áður var bæði tölvubúnaður og hugbúnaður svo dýr að það var bara mögulegt að hafa þetta í skólanum. Nemendur hafa þó verið í minni vandræðum en ætla má varðandi aðföng af dýrum forritum.

Vafrar

Það getur verið að 90% netnotenda noti núna Internet Explorer en það er samt engin trygging fyrir að svo verði um aldur og ævi. Margir eru hrifnir af Netscape og Opera og svo eru miklar væntingar bundnar við Mozilla. Þessi kerfi verða öll að vera betri en IE til að hafa einhverja möguleika - oftast er það svo að það algengasta er það besta. Ég veit svo sem ekki hvort að þessi skemmtilegi vafri RIOT hefur eitthvað fram yfir IE en hann er alla vega frumlegri.

Fyrsti maí 2002

Fór að vanda í 1. maí gönguna og tók myndir sem ég setti á sérstaka vefsíðu.Vísindavefurinn segir þetta um 1. maí

pomo, camp, kitch

Lærði nokkur ný orð, þarf að æfa þau. Póstmódernismi er pómó (PoMo ) en ég ekki með á hreinu muninn á camp og kitch. Kitch er smekkleysa en er camp það ekki líka? Reyndi að lesa mér til á vefnum: camp og Notes on Camp og Sour Notes on Camp. Camp er list sem vill láta taka sig alvarlega en er ekki hægt að taka alvarlega vegna þess að það er of mikið. Það var Susan Sontag sem notaði fyrst Camp hugtakið 1964. Vinsældir verka eins og Rocky Horror hafa verið skýrðar með þessu hugtaki - Camp er heimsmynd byggð á stíl - gegnum verk, ýkjur og tákn um veröld sem var. Camp er ofgnótt - svona eins og kona sem íklæðist fjaðraskrauti úr milljón fjöðrum. Camp er líka það sem við hæðumst að eða það sem hefur verið aflagt.
Mary Yaeger saumar út og þessi mynd finnst mér flott eftir Ron English.