Ráðstefna í Tallinn um vændi og mansal

Það var nýlega norræn 300 manna ráðstefna í Tallinn í Eistlandi um mansal og vændi. Í Ekstrabladet.dk er grein um hegðun eins þátttakandans.

Óvinurinn og fangamark hans

Sá í pappírsútgáfu Mbl. í dag að nú verður í Reykjavík að skrásetja alla sem fá göt í eyrun og halda skrá með nöfnum og kennitölum. Þetta er samþykkt frá umhverfis- og heilbrigðisnefnd Reykjavíkur. Það hafa líka verið settar reglur sem kveða á um að einstaklingar undir 18 ára aldri sem vilja láta gata eyrnasnepla sína, þurfi skriflegt leyfi forráðamanna. Hmmm... held ekki að svona nefnd hafi umboð til að setja slíkar reglur eða fylgjast með gjörðum borgara á þennan hátt.

En í USA er í bígerð öðruvísi skrásetning og þar er á fingraförum og öðrum kennimörkum útlendinga, sjá grein í BBC More visitors to US face fingerprinting. John Ashcroft í USA hefur lagt fram tillögu um hert eftirlit með útlendingum í USA, sérstaklega grunsamlegum útlendingum ATTORNEY GENERAL PREPARED REMARKS ON THE NATIONAL SECURITY . Ashcroft segir:

"In this new war, our enemy''s platoons infiltrate our borders, quietly blending in with visiting tourists, students, and workers. They move unnoticed through our cities, neighborhoods, and public spaces. They wear no uniforms. Their camouflage is not forest green, but rather it is the color of common street clothing."

Annars er svona skrásetningarboð frá yfirvöldum ekkert nýtt, í Lúkasarguðspjalli er sagt frá þegar boð komu frá Ágústusi keisara, að skrásetja skyldi alla heimsbyggðina og allir fóru til að láta skrásetja sig, hver til sinnar borgar. Ég ætti kannski að lesa meira í biblíunni alla vega langar mig til að vita hvers vegna þessi Ágústus var að skrásetja alla og hvaða upplýsingar setti hann í skrána og hvernig hann vann úr skránum og hvort hann hafi samkeyrt upplýsingar? Mig minnir að í því sögulega efni sem ég hef lesið þá hafi skrásetningar yfirvalda oftast verið til að skrá eignir og mögulegar tekjur og aðallega verið til að hægt væri að skattleggja þær.

Þessar skrásetningar á eyrnasneplagöturum á Íslandi og útlendingum í USA eru ekki til þess.

Myndir frá fimleikasýningu og stúdentsveislu

Setti myndir frá fimleikasýningu í Laugardalshöll á vefsíðu
Setti myndir úr stúdentsveislu Áslaugar á vefsíðu.

Skólaslit - Námsmat

Á mánudaginn voru skólaslit í Laugarnesskóla og við mættum þar því Kristín var að útskrifast úr 12 ára bekk og fer í Laugarlækjarskóla næsta vetur. Þetta var hátíðleg stund, nemendur að kveðja skólann og kennarann sinn. Nemendur spiluðu á hljóðfæri og fóru með ljóð. Kristín las upp ljóð um sumarið eftir Tómas Guðmundsson. Skólastjórinn hélt ræðu og kallaði upp þá nemendur sem höfðu sýnt framúrskarandi námsárangur. Kristín var í hópi þeirra. Þetta er í fyrsta skipti á átta ára skólaferli hennar sem ég hef heyrt hvernig hún standi sig í samanburði við aðra fyrir utan samræmt próf í nokkrum greinum sem var tekið í 11. ára bekk.

Ég er mjög sátt við þá skólastefnu að ala ekki á metingi og samanburði milli nemenda og það er stórhættulegt að reyna að mæla allan árangur í námi á einkunnaskala. Nemendur eiga að læra að afla sér fróðleiks og þekkingar af eigin hvötum og til að leysa verkefni sem þeim finnst mikilvæg en stjórnast ekki eingöngu af tilbúnu stigakerfi. Það er mikilvægt að þeir keppi við sjálfa sig og reyni að bæta sína eigin frammistöðu.

Annars held ég að það sé sennilega best að hafa margs konar matsaðferðir í skólastarfi, aðalatriðið er að mat hafi jákvæð áhrif á nemandann þ.e. hvetji hann til frekari dáða og ef hófleg samkeppni er þannig að hún hafi góð áhrif á alla nemendur þá er hún sennilega af hinu góða. Svo er náttúrulega skólum uppálagt að kenna í samræmi við aðalnámskrá grunnskóla og það verður að vera einhvers konar mat og eftirlit með því að skólastarf miði að því. Svo getur það líka eflt sjálfstraust nemenda að vita að þeir séu góðir í einhverju eða þeir hafi bætt sig verulega - það verður bara að vera nógur fjölbreytileiki þannig að allir geti skarað fram úr á einhverju sviði. Kristín fékk nýlega viðurkenningu eða einhvers konar hvatningarverðlaun fyrir að hafa tekið mestum framförum í sínum hópi í fimleikafélaginu Ármanni og það hafði þau áhrif að hún vill æfa fimleika í sumar til að verða ennþá betri. Ég held að margs konar viðurkenningar og viðburðir sem vekja athygli á góðri frammistöðu og góðum árangri séu af hinu góða, ekki síst til að vekja athygli á viðfangsefninu sjálfu svona eins og ólympíuleikar í stærðfræði.

Annars er ég núna mest að pæla í portfolio assessment og einhvers konar leiðarbækur/ferilbækur. Þetta finnst mér núna vera sú tegund af námsmati sem hæfir best þekkingarsamfélaginu, samfélagi þar sem hver einstaklingur lýsir sér með verkum sínum og þar sem lögð er áhersla á nám sem ferli.

Eftir skólaslitin í Laugarnesskóla héldum við upp á daginn með því að fara á kaffihúsið Viktor og sitja þar úti á stétt fram á kvöld, svo fórum við í billjard upp í Öskjuhlíð og gönguferð um Öskjuhlíðina. Vorum svo úti í garði að umpotta trjáplöntum fram yfir miðnætti. Á þriðjudaginn fór Magnús til Spánar og Kristín til Ísafjarðar.

Lamb í hreiðri

Sauðburður er að enda og lambær á túnum. Í fjárhúsunum í Arnarholti sá ég þetta lamb sem kúrði ofan á baki móður sinni eins og fuglsungi í hreiðri.

Helgi í Borgarfirði - Sjómannadagurinn

Magnús átti afmæli á laugardaginn, hann fékk tímamælir og sagnaánnál í afmælisgjöf. Ég gaf honum sögu 20. aldar og Kristín gaf honum heimasmíðað dagatal. Við fórum upp í Arnarholt, komum við í Borgarnesi og feðginin spiluðu golf í rigningunni en á meðan var ég inn í golfskálanum í Hamri með fartölvuna tengda. Hef ekki komið þar áður en þetta er vistlegur staður og útsýnið frábært. Líka góður vinnufriður því fáir fara í golf í hellirigningu. Við grilluðum (líka í rigningu) og um kvöldið fórum við á sagnakvöld í Reykholti . Þar komu fram átta sagnaþulir sem sögðu sögur af einkennilegu fólki, skýtnum tilsvörum og skondnum atvikum. Mér fannst þetta stundum minna á uppistand, svona glettnisögur sem maður hefur heyrt oft áður en núna snúið upp á menn í þessari sveit.

En það var gaman að hlusta á Gísla úr Borgarnesi segja frá skrýtnum Skagfirðingum, Bjartmar á Norður-Reykjum syngja um nágrannana á Stafholtsveggjum og Hamraendum og Höllu í Ytri-Fagradal fara með þulur aftan úr forneskju og segja frá hlaðlökkum á miðilsfundi og manni með svo mikla skyggnigáfu að orgel spilaði í gegnum hann. Svo var Flosi sagnastjóri og hann sagði að sagan yrði ekki til fyrr en búið væri að taka það sem hefði gerst og sáldra inn í það lygi, annað væri bara staðreyndaupptalning. Flosi sagðist hafa æft sig í lygasögum á ömmu sinni en hann sagði henni sögur á hvernig hann bjargaði börnum úr tjörninni eða höfninni. Flosi sagði líka frá því að sagan er sögð eftir því hvernig áheyrendur eru og sagnaminnið breytist, svo segir hann sögu af manni sem borðar hrognkelsi en stundum eru það svið.

Stundum finnst mér eins og munnleg frásagnarhefð hafi týnst niður í öllu öðru en að segja brandara. David Campbell hinn skotski var sá eini sem sagði ævintýri og líka sá eini sem ekki sagði gamansögur. Ævintýrið sem hann sagði fjallaði um sjómann og selkonu og hamskipti. Sunnudagurinn var sjómannadagurinn og veðrið var gott. Feðginin fóru aftur í golf en ég las á meðan í Byggðum Borgarfjarðar um selina í Hvítá og rjómabúin og annað sem einu sinni var en er ekki lengur. Komum til Reykjavíkur um kvöldmatarleytið og í gærkvöldi bauð Kristín mér í bíó, það var Ali G In Da House sem er bresk aulafyndni sem hafði samt svipað þema og margar frásagnir á sagnakvöldinu, það var bara breyting svona eins og Flosi setur svið stundum í staðinn fyrir hrognkelsi í sínum sögum þá var hass í staðinn fyrir heimabrugg í sögum Ali G.

Einkadans og vændi

Ég var í garðveislu í Krókamýrinni í Garðabæ um seinustu helgi. Frændi minn sagði eitt húsið í götunni vera í eigu Óðals og þar byggi hópur af hinum erlendu kvendönsurum sem hér hafa viðdvöl um skeið og hafa atvinnuleyfi eins og listamenn. Ekkert ónæði væri af þessum nágrönnum, þær væru keyrðar og sóttar milli vinnustaðarins og íveruhúss.

Þær sýna hér súludans en einnig líka einkadans eða eins og stendur í þingskjali 22"Ein er sú þjónusta sem nektardansstaðirnir hér á landi bjóða upp á og kölluð er einkadans. Í einkadansi bjóða eigendur staðanna viðskiptavinum aðgang að litlum klefum þar sem stúlka dansar nakin fyrir þá eina. Verðlagningin tekur mið af þeim tíma sem viðskiptavininum er tryggð einvera með dansaranum. Verðlistar hanga uppi á stöðunum og viðskiptavinurinn greiðir staðnum fyrir þjónustuna, en ekki stúlkunni." Ég get ekki séð neinn reginmun á þessum klefum og gluggaklefunum í rauða hverfinu í Amsterdam og held að þegar vinnuveitendur stúlknanna leggja áherslu á að svona kynlífsþjónusta sé í boði þá sé líklegt vændi sé einnig í boði. Enda segir í frétt á mbl.is í dag að stúlkur frá baltnesku löndunum segjast hafa stundað vændi hér á landiog að vinnuveitendur þeirra á Íslandi hafi lagt að þeim að stunda vændi og hafi hótað þeim ofbeldi ef þær segðu frá.

Vændi er ólöglegt á Íslandi og hver sem stundar vændi sér til framfærslu skal sæta fangelsi allt að 2 árum.Hver sem hefur atvinnu eða viðurværi sitt af lauslæti annarra skal sæta fangelsi allt að 4 árum.

Bótakerfið og þeir sem drekka fyrir hádegi

Ég var að skoða vefinn baetur.is hjá Bótum, félagi áhugamanna um kortlagningu bótakerfisins. Gott framtak en ég held að einhver alls herjar kortlagning bótakerfisins sé óvinnandi og þó eitthvert kort fengist þá verður að taka tillit til þess að sumar bætur virka eiginlega til að spara útgjöld opinberra aðila svo sem ummönnunarbætur til foreldra mikið fatlaðra barna sem eru mikli lægri en umönnun á sólarhringsstofnun.

Fór svo á vef Tryggingarstofnunar til að tékka betur á bótakerfinu. Þar stendur að 75% örorka er viðmiðun til að eiga rétt á fullum bótum og svo eru upplýsingar um hvernig örorka er metin og er þar m.a. notaður þessi örorkumatsstuðull. Hmm... sá að fólk sem drekkur fyrir hádegi fær 2 stig fyrir það. Eins gott fyrir alkana að vakna snemma og muna máltækið "Morgunstund, gefur gull í mund".

Undir eftirliti

Alríkislögreglan bandaríska FBI hefur núna breytt starfsreglum sínum. Áður mátti ekki fylgjast með fólki á opinberum stöðum nema verið væri að rannsaka einhver mál, núna má fylgjast með fólki bara til að fylgjast með því, sjá nánar þessa grein FBI Given More Latitude í Washingtonpost.com í dag. Það eru ekki strippbúllur og spilavíti og sollurinn í stórborgunum sem FBI hefur mestan áhuga á að fylgjast með núna, nei það er að sækja guðþjónustur, hanga á bókasöfnum og svo náttúrulega að fylgjast með Internetinu eða eins og segir í greininni: "...will give FBI agents latitude to monitor Internet sites, libraries and religious institutions without first having to offer evidence of potential criminal activity".

Klám og erótík

Það er engin ein rétt skilgreining á hvað er klám og hvað er erótík og það er heilmargt sem fellur þarna á milli og er ekki klám og er samt of lágkúrulegt til að kallast erótík. Ég held líka að það breytist með tímanum hvað manni finnst klám og hvað ekki. Kannski það sé bara gott að segja að allt sem særir blygðunarkennd manns sé klám. Listamaðurinn Egon Schiele var á fyrri hluta þessarar aldar handtekinn fyrir klám en ég held ekki að myndir hans hneyksli fólk í dag.

Það getur vel verið sá tími komi að klámstjarnan Cicciolina verði almennt þekkt sem listamaður og aktívisti en mörkin milli listar og lágkúru og kláms og erótíkur eru ansi fljótandi í lífi hennar og fyrrum eiginmanns Jeff Koons. Þau gerðu kynlíf að inntaki lífs síns um skeið og viðfang í listsköpun og tákni fyrir baráttu og lífssýn svo sem í verkunum Made in Heaven en Koons segir: "I use Modernism as a metaphor foor sexuality without love - a kind of masturbation."

Ávöxtur ástar þeirra og kynlífs var barn sem þau börðust árum saman um forræði yfir. Svo fór að Cicciolina var dæmd óhæf móðir og Jeff Koons fékk forræðið enda lagði hann áherslu á í réttarhöldunum að líferni hennar og klámsækni væri hryllileg og að hve mikilvægt væri fyrir hann að eiga sannkristna og borgaralega fjölskyldu (to have a family based on Protestant values was important to me), sjá nánar frásögnina," I can't define porno, but I know it when I want to see more of it . Þetta er besta dæmi um tvöfalt siðgæði varðandi klám sem ég veit af.

Femínistar, klám og vændi

Bjarni segir : "....Margir feministar í dag eru farnir að draga þá staðreynd í efa og vilja meina að baráttan gegn klámi og vændi sé í besta falli tímasóun og í versta falli beinlínis skaðleg fyrir konur um allan heim." Þetta er einkennileg fullyrðing hjá Bjarna og ég vildi gjarnan heyra meiri rök fyrir henni, kannski nokkur dæmi um þessa mörgu femínista og hvar þeir hafa flutt mál sitt?

Frjálslyndir mannréttindasinnar (femínismi er einn undirflokkur mannréttindasinna) hafa varla á móti því að menn finni sér útrás fyrir losta og enginn neitar því að kynhvötin er eitt sterkasta hreyfiafl manneskjunnar og aflvaki í listum og samskiptum manna. Ástarleikir og kynlíf fullorðinna, sjálfs síns ráðandi einstaklinga sem mætast á jafnréttisgrundvelli er eðlilegur hluti lífsins og það eru vissulega mannréttindi að þurfa ekki að lúta óþarfa boðum og bönnum á því sviði.

Vændi og mannsal
Vændi er hins vegar alltaf einhvers konar valdbeiting af hendi þess sem kaupir þjónustuna og vændi í Evrópu hefur hvarvetna fylgt annað og ömurlegra en það er "trafficking" sem er ekki held ég til í íslensku, kannski mannsal sé réttasta orðið. Þetta er þegar fólk (í flestum tilvikum barnungar stúlkur) er flutt eða tælt frá heimkynnum sínum og haft í eins konar nútíma hvítu þrælahaldi undir stjórn melludólga og misyndismanna sem hafa neyð, fátækt, örvæntingu, úrræðaleysi eða einfeldningshátt annarra að féþúfu. Mér finnst það frekar almennt mannréttindamál heldur en sérmál femínista að stemma stigu við þessu.

Barátta gegn klámi
Hvað er klám og hvað er erótík? Fann þessa fínu skilgreiningu á Bríet, hún er eftir Dionnu Russels: "Klám er efni sem tengir kynlíf og/eða kynfæri við misnotkun eða vanvirðingu á hátt sem virðist styðja, afsaka eða ýta undir þess konar hegðun. Erótík er hins vegar kynferðislega örvandi efni sem er laust við kynjamismunun, kynþáttarfordóma og fordóma gegn samkynhneigðum og sýnir virðingu fyrir öllum manneskjum og dýrum sem þar birtast."
Ef við tökum undir þessa skilgreiningu á klámi þá hugsa ég að það sé vandfundinn sá femínisti sem telur að barátta gegn klámi sé tímasóun eða skaðleg fyrir konur. Þeir sem vinna að mannréttindum á friðsamlegan hátt verða hins vegar að vera vandir að virðingu sinni og leita þannig leiða í baráttu sinni að ekki sé gengið á önnur mannréttindi.

Annars trúi ég á fræðslu og að fólk kynni sér málið. Hér eru nokkrir vefir sem fjalla um málið:

Skýrsla um vændi á Íslandi frá mars 2001
Violence Against Women and Sexual Exploitation
Coaliton Against Trafficking in Women
Prostitution Research
The Protection Project
Alliance for Speaking Truths On Prostitution
Trafficking in Women for the Purpose of Sexual Exploitation (norræn/baltesk/rússnesk skýrsla frá 1998)
NSWP (vefur fyrir þá sem starfa í kynlífsiðnaði)
Trafficking in Women from Ukraine Research Project
Traffickers' New Cargo: Naive Slavic Women (New York Times grein frá 1998)
IOM - Internationan Organization for Migration
Human Trafficking

Söguþingið

Mér finnst að fyrirlestrarnir um Minni og vald og um Sjálfsmynd andspænis framandleika á Söguþinginu sem verður um helgina hljóti að vera spennandi.

Ein trappa

Ég er búin að vera svo ánægð með um hvaða mál hafa verið í brennidepli í kosningunum núna, svona áhersla á mjúku málin og hinn félagslega infrastrúktúr og samhjálparkerfi eða öryggisneti sem hjálpar þeim sem þurfa. Líka áhersluna á skólamálin, kannski ætti kosningaréttur að vera frá 12 ára aldri þá myndi örugglega hafa meira vægi skólamálin. Hmmm... kannski ætti kosningaréttur að miðast við persónur ekki persónur yfir ákveðnum aldri og foreldrar að fara með atkvæði barna sinna þangað til þau næðu ákveðnum aldri.

Þegar ég fór að kjósa í Laugardalshöllinni og gekk upp að andyri hallarinnar þá mætti ég ráðvilltum eldri hjónum. Þau vissu greinilega ekki hvað þau ættu að gera og ég heyrði á tal þeirra, heyrði að konan sagði: "það er alveg útilokað að ég komist upp þessa tröppu" og svo fóru þau að svipast um eftir öðrum uppgöngumöguleikum á kjörstaðinn og þarna var fullt af merkjum sem vísuðu einhverja hjólastólaleið sem er lengst bak við húsið. Seinasta sem ég sá var að þau röltu í burtu aftur inn í bílinn og konan átti erfitt með gang og annað hvort ætluðu þau að keyra eitthvað bakvið og leita að hjólastólainngangi eða þau hafa hætt við að kjósa.
Þetta var engin venjuleg trappa þarna við Laugardagshöllina, þetta var risastór brík eða stallur og alveg furðulegt aðgengi að stórri miðstöð í eigu almennings (Hver á annars Laugardalshöllina? - Íþróttahreyfingarnar?) Það er alveg ótrúlegt hugsunarleysi að setja ekki upp einhver konar millitröppu eða ramp þarna og handrið á kjördag, að vísu þurfti fólk líka að fara upp nokkrar tröppur þegar inn var komið sem er alveg afleitt líka en það voru þó venjulegar tröppur og þar var hægt að halda sér í handrið. Þessi aldraða kona var ekki í hjólastól og hún ráðvillt og áttaði sig ekki strax á því að þessi örvar sem bentu á aðgengi fyrir hjólastóla voru fyrir alla sem ekki geta klifið stalla. Svo fannst mér þessi aðkoma þarna hjá andyrinu vera einstaklega niðurlægjandi fyrir alla hreyfihamlaða og hlyti að gera þessa reynslu þeirra að kjósa á nokkurra ára fresti að mjög leiðinlegum viðburði. Það hlýtur að vera sárt að koma að íþróttamannvirki, reyna við uppgöngu og gefast upp og verða komast einhvern veginn bakdyramegin. Í blaðaauglýsingum fyrir kosningarnar stóð að alls staðar væri aðgengi fyrir fatlaða. Ég kvartaði við kjörstjórnina á staðnum og þessi atburður hafði mikil áhrif á mig. Mér fannst þetta lélegt aðgengi fyrir fatlaða og mér fannst þetta líka bending um að blákaldur veruleikinn er annar heldur en það sem skrifað er í fjölmiðla eða lesa má úr orðræðu ráðamanna. Alla vega ætla ég í framtíðinni að berjast fyrir því að almannafé sé ekki látið í framkvæmdir nema tryggt er að allir geti notað þeirra og komist þar um, mér finnst líka alveg ferlegt að skipta fólki í fatlaða og ófatlaða (svona eins og með þessu hjólastólaútgangamerkjum) við erum bara mismikið fötluð og við byrjum öll lífið ósjálfbjarga og sennilega eigum við flest erfitt með hreyfingar og athafnir á seinasta skeiði ævinnar.

Fólkið sem enginn vill

Skv. fréttum í Morgunblaðinu kom nítján manna hópur sígauna frá Rúmeníu með Norrænu og leitaði hælis hér sem flóttamenn. Þeir komu í þremur sendibílum sem fundust við tjaldstæðið í Laugardal. Þeir tala bara rúmönsku. Lögreglan í Kópavogi rannsakar nú mál unglings úr hópnum en hann er grunaður um að hafa gert tilraun til vasaþjófnaðar í gær. Sigaunar eru með eina verstu stöðu allra minnihlutahópa fyrrverandi kommúnistaríkja Austur-Evrópu en þeir eru fjölmennastir í Rúmeníu, eru að ég held um 9% af fólksfjöldanum þar. Ég er að lesa núna bókina Þjóðríkið og ætla að pæla í hópum eins og sígaunum og bedúínum í leiðinni.
Safnaði upplýsingum og vefslóðum um sígauna og setti á vefsíðu.

Kosningabaráttan með kynjagleraugunum

Kosningabaráttan með kynjagleraugum er góð grein sem Drífa Snædal á vef UVG á kosningadaginn. Ég sá auglýsingu um Kvennahátíð þar sem kvenframbjóðendur sýndu föt og loðfeldi og skartgripi, auk þess var snyrtivörukynning, leiðsögn í blómaskreytingum og kynning á því nýjasta í förðum sumarsins. Ég hætti við að mæta.

Ungar konur með skoðanir
Annars er fagnaðarefni að nú eru tveir vefir þar sem ungar konur með skoðanir tjá sig þ.e. briet.is og tikin.is, ég vona að umræðan verði lífleg. Tíkin segir: "Að Tíkinni standa ungar konur með skoðanir. Við fjöllum hvorki um varaliti né megrunaraðferðir heldur um hluti sem skipta fólk raunverulegu máli." Bríet segir í stefnuskránni "Við berjumst gegn stöðluðum kvenímyndum í samfélaginu, sem fjölmiðlar, afþreyingarmenningin og menningin öll viðhalda. Við teljum að þessar ímyndir njörvi konur niður í ákveðin mót, og koma í veg fyrir einstaklingsfrelsi kvenna."

Internetið skiptir ekki máli við kosningarnar núna
Ég held að Internetið hafi ekki skipt neinu máli hvað varðar úrslit þessara kosninga. Það eru að ég held ennþá ekki margir sem tjá þjóðmálaskoðanir á Netinu og ekki margir sem sækjast eftir að lesa slíkt efni. Mest áberandi þjóðmálavefritin hafa verið skrifuð af ungum mönnum og að mér virðist flestum á hægri væng stjórnmálanna. Ég held að vefrit eins Múrinn, Andríki og Deiglan þjóni fyrst og fremst þeim tilgangi að styrkja samkennd þeirra hópa sem að þeim standa og séu næstum eingöngu lesin af jábræðrum. Þau þjóna ábyggilega vel því hlutverki að vera styrkur og stoð fyrir lesendur sína en ég held ekki að þau hafi mikil áhrif utan þess hóps sem er strangtrúaður fyrir.

Þjóðmálaumræða og blogg
Mér finnst það að einstaklingurinn hafi rödd og geti náð milliliðalaust til annarra sem líka hafa rödd vera eitthvað öflugasta lýðræðistæki sem til er. Lýðræði er ekki bara kosningar, lýðræði er umræða og skoðanaflæði. Bloggurum hefur fjölgað mjög á undanförnum mánuðum og ég hef á tilfinningunni að innihald blogga sé núna alvarlegra og sumir skrifa vandaða pistla um þjóðmál eða útleggingar á fréttum dagsins og oft er skemmtilegra að lesa blogg einstaklinga heldur en pólitísku vefritin vegna þess að einstaklingar eru óbundnir af þeirri pólitísku rétttrúnaðarstefnu sem einkennir vefrit með stefnuskrá og flokk að bakhjarli. Margir bloggarar synda þó í grunnu lauginni og bara rugla um bjór og eigin drykkjuskap og hvað allir aðrir séu hallærislegir og taka endalaus einhver próf og gefa stig. Ég held að í sumum tilvikum sé þetta eins konar tíska, svona hiphop whitetrash stemming en í öðrum tilvikum vegna þess að viðkomandi lifir svona lífi og hefur ekki hugmyndaflug til að dreyma um öðruvísi líf. Þrátt fyrir allt ruglið held ég að blogg sé tjáningamáti sem á eftir að hafa áhrif á skoðanamyndun í framtíðinni og þá líka í þjóðmálum - alla vega í þeim málum sem snerta upplýsingasamfélagið.

Einkadansinn dunar
Ég held svo sannarlega að það þurfi að setja kynjagleraugu á sig fyrir kosningar en það er víst betra að hafa þau gleraugu alltaf uppi því það er ekki trúverðugt ef stjórnmálaöfl hafa bara áhuga á mjúku málunum rétt fyrir kosningar og vakna svo upp hardcore daginn eftir kosningar og vilja klámtán Reykjavík áfram. Svona eins og daginn fyrir kosningar 24. maí birtist þar málefnaleg og alvarleg ádeila á andriki.is um biðlista á leikskólum í Reykjavík en strax eftir kosningar eru skríbentar blaðsins búnir að fella blæjuna og vilja núna ólmir einkadans. Þeir segja: "Svo lengi sem dansari og áhorfandi ganga fúsir og frjálsir til leiks þá er það beinlínis skylda stjórnvalda að blanda sér ekki í leikinn."

Nettækni notuð til að niðurlægja konur eða til að hjálpa konum
Auglýsingin um kvennahátíð var ekki alveg í takt við tíðarandann en ef það eru einhverjir sem dragast inn á stjórnmálaskemmtanir út af fötum, skarti og föðrun þá er ekki mitt að hafa vit fyrir því fólki. Mér fannst það miklu verra og minna í takt að bjóða upp á það sem xxxd.is gerði, sá vefur sver reyndar af sér að vera bendlaður við stjórnmálaflokk. Þessi vefur og viðhorf þeirra sem að honum stand sýndi vel að það geta fleiri en Ástþór í frið 2000 verið lágkúrulegir og smekklausir. Vefurinn er núna lokaður en þar var um tíma hægt að velja úr hópi fáklæddra stúlkna einhverja til að senda sér sms-áminningu fyrir kosningarnar. Þetta var auðvitað alveg sjálfvirkt og þessar stúlkumyndir til skrauts en þarna var nettæknin notuð til að niðurlægja konur. Það er nú eitthvað annað en mannvinurinn Bjarni hefur gert með sms-pilluáminningu sinni.