Bloggarar, lagið straumana ykkar!

Upp á síðkastið hef ég verið að prófa ýmsa fréttalesara og podcasting verkfæri og ég hef tekið eftir einu, það eru sárafáir bloggarar með straumana sína í lagi. Þetta þýðir að vinir ykkar og kunningjar og allir aðrir sem vilja fylgjast með því lífi sem þið varpið út á bloggsíður eru í stökustu vandræðum, vandræðum sem verða meiri og meiri eftir því sem dagarnir líða og fleiri og fleiri fara að vilja bara fylgjast með netpressunni í gegnum lesarana sína. Það mun með tímanum fækka þeim sem leita uppi vefsíðurnar ykkar, fólk vill að efnið frá ykkur flæði beint inn í fréttalesarana sem það hefur uppsett. Þess vegna er miklu, miklu mikilvægara í dag að vera með strauminn sem maður sendir út í lagi heldur en vera með eitthvað punt og glingur á síðunni.

Það er ekkert þjált íslenskt orð sem ég veit um fyrir svona strauma eða útsendingargeisla (feed, RSS feed eða Atom feed), kannski væri sniðugt að nota orðið geislavarp um þetta, eða eitthvað í sambandi við rásir því að fólk þekkir vel útvarp og útvarpsrásir og skilur hvernig maður tjúnar inn á ákveðna rás - en svona straumar eru fréttayfirlit á stöðluðu formi, stundum ítarleg en stundum bara fyrirsagnir á síðustu bloggum.

Það er mjög einfalt fyrir alla sem eru með blogg á blogspot að hafa þetta í lagi. Það eina sem þarf að gera er að velja SETTINGS og þar undir velja SITE FEED og þar er fyrsta spurningin "Publish Site Feed?" og það á að stilla á YES og vista svo þessar breyttu stillingar.
Ef þetta er gert þá býr blogger sjálfkrafa til straum þannig að bloggarinn anna.blogspot.com er með strauminn anna.blogspot.com/atom.xml og reyndar þarf oftast ekki að vita þetta því næstum allir fréttalesarar eru þannig að það nægir bara að slá inn blogspot slóðina. Þeir sem láta hins vegar blogger blogg vistast annars staðar en á blogger verða að tiltaka í hvaða möppu "sitefeed" á að vistast í (sama og blogger) og verða að tiltaka alveg slóðina inn í fréttalesurum. Helst ættu allir að hafa tengil á síðunni sinni sem vísar beint á strauminn, það auðveldar öllum að gerast áskrifendur.

Wordpress býr líka til rss straum og hnapp fyrir það (ég hef samt þurft að breyta því svolítið á mínu wordpress bloggi)

Þeir sem vilja fara einfalda leið, fatta ekki að breyta stillingum í blogger eða eru ekki eru með kerfi sem búa sjálfkrafa til RSS eða ATOM strauma sem fréttalesarar geta lesið ættu að notfæra sér að það er fullt af kerfum á netinu sem brennir svona strauma fyrir fólk og smíðar svona fréttayfirlit. Það nægir að skrá einu sinni bloggslóð t.d inn í feedburner.com þetta tekur enga stund. Ég spái í hvort það varðar eitthvað við höfundarréttarlög að brenna straum með bloggi annars fólks, hér er t.d. bloggið hjá formanni höfunda http://feeds.feedburner.com/Einkaml sem er víðlesinn (hér í merkingunni lesinn á bloggi af mörgu fólki) en hefur eins og margir bloggarar ekki kveikt á straumnum.

Það fer að líða að því að það verði algengara að fólk fylgist með straumum heldur en fólk leiti uppi fréttamiðlana á Netinu. Bloggveitan hans Bjarna sem margir íslenskir bloggarar eru á er náttúrulega dæmi um það og bloggveitan hans Mikka líka. Ég held samt að það hafi ekki verið mjög margir sem nýttu sér að búa til eigin bloggveitu þó að Bjarni hafi fyrir mörgum árum sett á vefinn leiðbeiningar með því. Það var of tæknilegt og mikið vesen fyrir flesta. En nú eru komin verkfæri sem eru miklu, miklu einfaldari, ég hvet alla til að prófa http://www.netvibes.com það er frábærlega einfalt, bara að skrifa ofan í hvað sem er og hver sem er getur sett upp sína eigin fréttasíðu á netvibes með þeim straumum sem viðkomandi vill fylgjast með og þá er líka hægt að skoða sína síðu á öðrum tölvum. Ég er sérstaklega hrifin af svona vefsíðum, ég held að þetta sé framtíðin, ég hef séð wiki síður sem eru svona, það þarf bara að byrja að skrá og breyta öllu og ekkert pæla í neinu. Önnur svona fréttastaumveita sem ég hvet fólk til að skoða er http://www.rojo.com Ég hef hingað til notað http://www.bloglines.com sem bloggfréttaveitu en mér sýnist þessi kerfi vera einfaldari, sérstaklega netvibes. Það er hægt að finna fullt af fréttalesurum á Netinu, bara slá inn newsreaders, hér er listi yfir fréttalesara sem ganga á Makka

Reyndar er Google með svona lesara í beta útgáfu http://www.google.com/reader en það verður að segjast eins er, það kerfi er ekkert spes núna. Hinir þrír risar Google, Yahoo og Microsoft eru núna í óðaönn að búa til netstaði fyrir sitt fólk - og reyndar líka netstaði sem loka á vissan hátt fólk inn í rýmum sem eru sérstaklega tengd þessum fyrirtækjum. Þetta er uggvænleg þróun en það besta sem getu spornað við henni er samkeppni þessara fyrirtækja, og að það verði mörg stór fyrirtæki sem keppa sín á milli. Annars er líka uggvænleg þessi þróun á Íslandi þar sem bloggin hjá litlu krökkunum og unglingunum á blogcentral.is, folk.is og barnaland.is eru notaðir sem peð í fjölmiðlaslagnum sem núna stendur yfir á Íslandi, klikk á bloggsíður eru mikilvæg til að sýna vinsældir fjömiðlavefja og auglýsa upp ákveðna fjölmiðla.

Tjáningarfrelsi - Hver má lýsa íslenskum veruleika?

Þegar ég kom heim til Íslands var nýtt mál bróður míns í algleymingi, mál sem ég vissi ekki að væri til. Það virðast öll spjót standa á honum þessa dagana. Öll blöð og ljósvakamiðlar fjölluðu um að hann hefði verið dæmdur í Bretlandi fyrir meiðyrði, fyrir að láta að því liggja að íslenskur athafnamaður hafði komið undir sig fótunum á eiturlyfjasölu. Þetta munu vera ummæli sem sögð voru á fjölmiðlaráðstefnu á Íslandi fyrir nokkrum árum og sem voru á íslenskri heimasíðu. Það mun vera til einhver samþykkt(Lugano samningur) sem Ísland er aðili að, sem kveður á um að dómar sem kveðnir eru upp í einu landi séu aðfararhæfir á Íslandi. Það er raunar eðlilegt í fjölþjóðasamfélagi, viðskiptahagsmunir eru ekki bara bundnir við ákveðið landssvæði. En mér finnst skrýtið og bein og harkaleg aðför að tjáningarfrelsi hér á Íslandi ef breskur dómstóll getur ákveðið hvað má segja á Íslandi.

Geta Íslendingar geta ekki gagnrýnt einhvern sem er atkvæðamikill í íslensku samfélagi og lýst íslenskum veruleika án þess að eiga á hættu að á þá falli dómur í Bretlandi? Ég hef hingað til alltaf haldið að það sem við segjum hérna á Íslandi og á íslenskum vettvangi sé eitthvað sem við þurfum að vera tilbúin til að verja fyrir íslenskum lögum. Ég hef kynnt mér íslensk lög og reyni að passa hvað ég segi miðað við þau. Ég hef engin tök á að kynna mér ensk lög og haga því sem ég segi eftir breskum reglum og ég geri ráð fyrir að það eigi við um velflesta Íslendinga.

Bróðir minn mun hafa látið að því liggja að þekktur og valdamikill íslenskur athafnamaður sem hefur núna dvalarleyfi í London muni hafa auðgast á eiturlyfjasölu. Það er fróðlegt að bera þetta mál saman við dópsalalistann hans Björns, ég sá í fjölmiðlum að nýlega hafa tveir lögreglumenn sem nafngreindir voru á listanum hafið málaferli og krefjast fébóta af Birni. Það mál er rekið á Íslandi. Í báðum þessum tilvikum eru menn ásakaðir um eiturlyfjasölu, menn sem augljóst er að skaðast af því að vera bendlaðir við slíka iðju og í báðum tilvikum eru það gögn á vefsíðu sem er það saknæma - annars vegar gögn á vefsíðu sem er vistuð á Íslandi og hins vegar gögn á vefsíðu sem vistuð er á blogspot.

Þessi mál eru mjög áhugaverð út frá tjáningarfrelsi, hver er lögsaga Internetsins, nær íslensk lögsaga yfir það sem skrifað er á blogspot og nær bresk lögsaga yfir það sem er skrifað í íslenskum vefrýmum? Er alveg sama hvar við vistum gögn okkar og upplýsingar, er hægt að sækja okkur til saka hvar sem er í heiminum? Eða getum við fengið okkur vefsvæði í Malasíu eða einhverju landi sem ekki er aðili að milliríkjasamningum, skráð okkur undir dulnefni og þannig verið hrópendur í útlegð og tjáð okkur hömlulaust um íslenskt samfélag? Það eru reyndar til nokkur íslensk netsamfélög þar sem flestir virðast undir dulnefni og vettvangurinn er vistaður erlendis s.s. malefnin.com og hugsjon.com

Ég get ekki séð að það sé með nokkru móti mögulegt að koma böndum á Internetið og ritstýra orðræðu þar með meiðyrðalöggjöf, það er vissulega hægt að elta uppi þá sem skrifa undir nafni og þá sem skrifa í vefrýmum sem vistuð eru á Íslandi. En ef miklar hömlur og viðurlög eru við að fólk tjái sig undir nafni þá mun sennilega flest svona tjáning fara fram nafnlaus og með hætti þar sem ekki er hægt að rekja.

Tjáningarfrelsi er hornsteinn lýðræðissamfélaga. Tjáningarfrelsi er ekki bara að verja rétt þeirra sem eru sammála okkur og tjá sig á þann hátt sem við viljum, tjáningarfrelsið er líka fyrir óvini okkar, óvinsælar skoðanir og upplýsingar og gögn sem okkur finnst að ætti ekki að tjá sig um. Tjáningarfrelsi er líka fyrir rógburð og illmælgi. Fólk verður hins vegar að vera tilbúin til að verja mál sitt og sýna fram á sannleiksgildi þeirra upplýsinga sem það hefur fram að færa og sæta refsiábyrgð ef upplýsingarnar eru fengnar með ólögmætum hætti eða eru upplýsingar sem ekki má birta t.d. sem varða einkahagi og persónuvernd.

Það er réttlætismál að sem minnstar hömlur séu á tjáningarfrelsi, í mörgum tilvikum er það eina vopn hins smáða og réttlausa að hafa rödd og geta tjáð sig um kúgunina. Þannig er hins vegar að samfélög eru oft skipulögð þannig að eina röddin sem heyrist og bergmálar í samfélaginu eru rödd þeirra sem hafa þegar völd og áhrif - og það eru í gangi alls konar mekanismar til að þagga niður raddir jaðarsettra hópa. Heimspekingurinn Voiltaire sagði :"I disapprove of what you say, but I will defend to the death your right to say it" og ég vil geta sagt það sama. Það skiptir ekki máli hversu vel okkur geðjast að því sem einhver segir, það mikilvægasta er að það séu sem minnstar hömlur lagðar á tjáningarfrelsi viðkomandi.

Einn liður í kúgun er að maður sé dæmdur eftir leikreglum sem maður þekkir ekki og sem maður hefur enga möguleika á að hafa áhrif á. Við Íslendingar getum fylgst vel með íslenskum lögum og ef okkur finnst þau ósanngjörn þá getum við barist fyrir breytingum á þeim. Við höfum hins vegar enga möguleika á að hafa áhrif á bresk lög og fæst okkar vita einu sinni hvaða lög og reglur gilda í Bretlandi - ég geri ráð fyrir að fæst okkar hafi leitt hugað að því að þau gætu þurft að hlíta dómi í útlöndum yfir það sem við segjum hérna.

Það hvernig við tjáum okkur um íslenskan veruleika er hluti af íslenskri menningu. En hérna er tjáningin oft svo hömlulaus og tillitslaus við menn og málefni að það er þörf á nýjum vinnureglum. Hérlendis eru gífurlega margir sem tjá sig í netrýmum og þeir tjá sig oft alveg eins og þeir væru að tjá sig við vinahóp sinn í einkasamkvæmi. Það hefur komið sumum bloggurum illa að hafa ekki viðhaft nógu mikla varúð í umtali. Í ágúst síðastliðnum missti fjölmiðlamaður á RÚV vinnuna vegna þess að hann fór mjög óvægnum orðum um nafngreinda Íslendinga á bloggsíðu sinni. Það var umræða um þetta mál og bloggfrelsi á málefnavefnum og ég skrifa þar 26. ágúst svohljóðandi hugleiðingu:

".......
Það eru því miður margir Íslendingar sem tjá sig svona á bloggsíðum, sérstaklega er margt ungt fólk sem finnst svona tjáningarmáti bara vera eðlilegur. Ég veit að margt af því fólki er ágætt sem einstaklingar en það kann sér bara ekki hófs í opinberri orðræðu. Það er líka þannig með íslenskt samfélag að til skamms tíma hefur verið hér mjög einleitur hópur Íslendinga sem allir hugsa mjög svipað og við höfum ekki kippt okkur neitt verulega upp við ruddalegt orðfæri, vegna nálægðarinnar þá þekkjum við einstaklingana á bak við og vitum hvaða meining býr að baki. Í öðrum samfélögum þar sem fjölbreytileikinn er meiri og fjöldinn meiri þá hefur þetta aldrei liðist. Það myndi strax vera farið í málaferli ef fólk leyfði sér sumt af því orðfæri sem ég hef séð á íslenskum bloggsíðum.

Ég hef oft óskað þess að einhver sem orðið hefur illa fyrir barðinu á umræðu á bloggsíðum fari í mál og það mál yrði til umræðu í fjölmiðlum, ég held að það væri einn liður í því að bloggarar lærðu mörkin milli þess sem þeir mega segja. Ég er viss um að fólk gætir orða sinna betur ef það kostar það mörg hundruð þúsund að svívirða aðra.

Reyndar rifjast það upp fyrir mér núna að bróðir minn lagði fram útprent af bloggsíðu í málaferlum sem hann er sakborningur í núna, þ.e. þessu gæsalappamáli. Þar hafði bloggari sem tengdur er fjölskyldu Halldórs Laxness ráðist á bróður minn af fullkominni heift og orðið sjálfum sér til skammar með níðskrifum. Þessi skrif bloggarans lýstu líka djúpstæðum fordómum hans á samkynhneigðu fólki, fordómum sem hann gerði sér ábyggilega ekki grein fyrir sjálfur.

Þessi bloggari er listamaður sem ég dái og ég hef oft gaman af að lesa þetta blogg og skoða verk hans, ekki síst vegna þess að í bæði orðum hans og myndum býr kraftur. Svona svipað eins og í bloggi dr. Gunna sem er geysiskemmtilegur bloggari sem þó á það til að vera óvæginn og kjarnyrtur þegar hann talar um menn og málefni. En mér finnst aðalatriðið að dæma ekki fólk af því sem það gerir verst og hafa hugann við að bloggið og svona tjáning almennings er nýr miðill og það eru einnþá bernskubrek þar, fólk er ekki búið að læra á hvernig að umgangast svona miðla..."

Þegar ég les þetta yfir þá finnst mér lífið skrýtið, ég hef oft óskað þess að einhver hefji málaferli til að lækka rostann í netverjum og kenna þeim mannasiði en svo hefur það gerst að Jón Ólafsson sem er ekki vammlausasti maður Íslandssögunnar (smáníð til að prófa hvað margar milljónir ég þarf að borga fyrir þetta :-) hefur gerst sá krossfari og bróðir minn orðið sá sem var sakborinn.

Ég held að við ættum að reyna að læra af reynslu annarra og reynslu bróður míns og vera viðbúin því við verðum sótt til saka bæði fyrir að tala ógætilega um menn og málefni og fyrir brot á höfundarrétti. Hvort tveggja er óhjákvæmilegt í þeim miklu hræringum sem eru í samskiptamunstri okkar þegar við hringsnúumst inn í netsamfélagið - þær venjur og þau lög og þær reglur sem gilda um orðræðu og hver má tala og hvenær og hvernig og hver á orð og hugsanir og hver má nota orð og hugsanir og hin hefðbundnu lög um tjáningarfrelsi og eignarrétt á hugverkum eru engan veginn í takt við hin nýja netsamfélag.

Ég geri ráð fyrir að bróðir minn hafi vel verið meðvitaður um áhættu á málaferlum sem hann tók með þessari orðræðu en hafi búist við því að það yrði málaferli á Íslandi miðað við þá mildu meiðyrðalöggjöf og refsingar sem hér tíðast. Það hefði líka verið líklegt að það neikvæða kastljós sem myndi þá beinast að Jóni Ólafssyni þar sem fortíð hans yrði gerð tortryggileg yrði til að málaferlin sköðuðu Jón mest sjálfan. Sumir bloggarar tala á mjög rætinn hátt um þekkta einstaklinga og fyrirtæki, ekki síst stjórnmálamenn, eiginlega stundum í ofurdrambi þeirra sem halda að þeir séu óhultir vegna þess að stjórnmálamenn eða fyrirtæki sem þurfa að varðveita ímynd vilja með engu móti vera í umræðunni baðaðir í neikvæðu ljósi, skotspænir gróusagna og niðrandi kjaftasagna.

Bróðir minn vera á góðri leið með að verða píslarvottur og ég vona að hann haldi uppi öflugri málsvörn, ég vona að á orðræða á Íslandi verði í framtíðinni þannig að hann og aðrir Íslendingar geti gagnrýnt miskunnarlaust þá sem með völdin fara - hvort sem það eru fjármálaleg eða stjórnmálaleg völd - og að allir Íslendingar hafi aðgang að upplýsingum og gögnum en þau séu ekki lokuð inn fyrir útvalda og ég vona að einhvern tíma komi skilningur á því að við erum að fara inn í remix tíma þar sem ekkert er að því að endurnýta og endurvinna upp úr verkum annarra.

Mér finnst þær sakir sem á hann hafa verið bornar í tveimur óskyldum málaferlum vera öðrum þræði spurning um hver má lýsa íslenskum veruleika og hver má skrá íslenska sögu. Með þessu er ég ekki að gera lítið úr réttmætri gagnrýni á verk hans eða hann verði að standa fyrir máli sínu en sú aðför sem er að honum núna er svo heiftúðug að það nálgast vitfirringu.

Á ströndinni

Ég fer til Íslands á morgun og nú er ég í tvö daga á öðrum stað í Barcelona, ég er gisti í Residencia Campus del Mar, það er alveg niður við sjóinn í Barceloneta. Mjög þægilegt gistiheimili, það fylgir eldhúsaðstaða með herberginu og það er hægt að tengjast internetinu. Reyndar ömurlega hæg Internettenging. Það er allt öðru vísi andrúmsloft hérna, allir bara að ganga um og njóta lífsins, það er sól og blíða þó það sé komið fram í október. Þetta er í fyrsta skipti sem ég fer á ströndina hér í Barcelona í þessari ferð, ég sat lengi í dag í svona strandstól eins og sést á myndinni, mjög fallegir steyptir stólar sem snúa að sjónum, og hlustaði allan tímann á lífið er ljúft geisladiskinn með Bubba, sérstaklega lögin sem aldrei fyrr, öldueðli og afkvæmi hugsana minna. Yfirleitt leiðist mér að sitja svona í sól og aðhafast ekkert en eftir ipod/itunes væðingu þá hefur það breyst. Ég er búin að hlaða helling af spænskum lögum inn í itunes, finna textana og setja þá inn líka, ég ætla að prófa hvort það er ekki góð leið til að læra spænsku. Reyndar er svolítið takmarkað orðalag í spænskum lögunum, virðist allt ganga út á "dolor" og "corizon" og trega og söknuð og brostin hjörtu. Gott að orðaforðinn sé svona takmarkaður en soldið dapurt að hlusta of mikið á alla þessa kvöl. En þarna á ströndinni í dag þá var ekki spænska kvölin heldu Bubbi sem passaði best við stemminguna, mér finnst hann líka stórbrotinn listamaður.

Fimm atriði um mig

Árni klukkaði mig, mér finnst gaman að lesa svona klukk, gaman að sjá brot úr lífi fólks og heyra um atvik og reynslu sem eru skondin og skrýtin og sem hefur skilið eftir spor í vitund fólks. Það var gaman að lesa um afreksverk Árna svo sem glæstan leikferil þar sem hann lék stór hlutverk í Þjóðleikhúsinu í ýmsum meistarastykkum, reyndar lék hann líka ýmis stykki svo sem aftari enda á asna Tóbísar í Kardimommubænum og fremrihluta á ísbirni í Ferðinni til Tunglsins. Mjög póstmódernískt.

En hér eru fimm atriði um mig:

1. Ég teikna. Meina teikna. Ekki svona útpældar myndir sem eru af einhverju ákveðnu. Ekki svona þrívíddarmyndir með dýpt og perspektívi, heldur svona eins og einhver kort eða myndletur eða mynstur eða krass. Ég teikna stjórnlaust á allan pappír sem verður fyrir mér, ég fylli allt af teikningum og ég get mjög sjaldan séð neitt samhengi milli þess sem ég er að hugsa og þess sem ég teikna. Það er eins og höndin hafi sjálfstæðan vilja en það hjálpar mér að hugsa að teikna á meðan.

2. Ég þekki ekki hægri frá vinstri. Sennilega tengt því að ég er örvhent en ég hef aldrei haft neina skynjun á hægri og vinstri. Ég get samt fundið út úr þessu ef ég hef nægan tíma en ef ég er í bíl og einhver segir snögglega "Beygðu hérna til hægri" þá eru 50% líkur á að ég beygi til hægri.

3. Mér fannst gaman að syngja þegar ég var lítil, þá var ég í KFUK og þar var oft sungið úr einhverri söngbók. Sérstaklega gaman fannst mér að syngja lög þar sem stóð fyrir ofan textann "Með sínu lagi" því það túlkaði ég þannig að hver mætti syngja með sínu eigin lagi, ég reyndi þá alltaf að syngja allt öðruvísi en allir hinir og vera alls ekki í sama takti.

4. Ég hef samið eina teiknimyndasögu. Við vorum þrír nemendur í kennslufræði í háskólanum fyrir meira en tuttugu árum sem skiluðum teiknimyndasögu sem ritgerð. Teiknimyndasagan heitir "Afskólun" og var svona hugleiðingar uppreisnargjarns ungs fólks sem vill leggja niður hefðbundna skóla. Teiknimyndasagan var gefin út og var ef ég man rétt fylgirit með einu eintaki af Menntamálum. Soldið fyndið þar sem ég hef nánast alltaf síðan þá unnið í hefðbundnu skólakerfi fyrst sem framhaldsskólakennari og síðar sem námstjóri og háskólakennari.

5. Ég trúi á álfa og huldufólk.

Ég er fjölmiðlahóra

Svona til að gleyma ekki íslenskunni og halda sambandi við gamla landið þá spjalla ég stundum við vini mína málverjana og núna fyrir nokkrum dögum þá stofnaði ég þráðinn Götuvændi - vídeóklipp úr hverfinu þar sem ég bý, ég er nefnilega nýbyrjuð að taka upp svona vídeóklipp og birta á youtube.com vefnum, það er þrælsniðugur vefur sem gerir það sama fyrir vídeóklipp og flickr.com fyrir myndir. Ég er sérstaklega hrifin af svona kerfum sem eru svona folksomeries eða social bookmarks þ.e. notendurnir sjálfir setja efnisorð (tags) á sín innlegg og innleggin tengjast eftir efnisorðum - þekkingarkerfin eru búin til með þessum hætti. Del.icio.us kerfið er eitt þekktasta dæmið um slík kerfi.

En það gekk bara vel að blása eldi í umræðu um götuvændi á málefnunum, seinast þegar ég skoðaði voru komnar 3479 flettingar og 158 svör á þennan þráð. Ég kíkti aðeins á umræðuna áðan og sé þá mér til mikillar furðu að þráðurinn hefur ratað á forsíðu DV í dag og það með nokkuð furðulegum hætti.

Það stendur á forsíðunni "Systir Hannesar Hólmsteins fylgist með götuvændi í Barcelona" og að sögn málverja (þeir eru eina heimild mín um fréttir á Íslandi) þá er viðtal við bróðir minn inn í blaðinu. Þetta er nú með því skrýtnara.

En ég náttúrulega samstundis tók afrit af forsíðu DV og skellti inn í myndasafnið mitt í Flickr (já, veit... á gráu svæði höfundarréttarlaga...nei...kolbikasvörtu..) það er ekki svo oft sem ég er á forsíðum blaða og ég er fjölmiðlahóra... eða mediawhore eins og það heitir á alþjóðatungumálinu ensku. Ég hef lengi verið fjölmiðlahóra, alveg frá því ég fann einmana "tag" á flickr.com frá bloggaranum Kottke sem hann hafði einmitt skráð með efnisorðinu "mediawhore". Núna set ég myndir af greinum eða pistlum þar sem talað er um mig inn á flickr myndasafnið mitt og nota efnisorðið "mediawhore" og það eru komnar nokkrar myndir frá mér og öðrum inn í fjölmiðlahórusafnið. Bæði fannst mér þetta sniðugt, það er miklu einfaldara fyrir mig að geyma fjölmiðlaumfjöllun svona og svo er ég líka í hóp á flickr.com sem heitir Flickr Tag Orphan Rescue Society en það er leikur sem gengur út á að finna einhverja mynd á Flickr sem er einstæðingur þ.e. hefur verið skráð með efnisorði (tags) sem engin önnur mynd hefur.

Ég hef bjargað tveimur "tags" á flickr frá því að vera einstæðingar, það eru orðin "mediawhore" og "hackability".

Það er náttúrulega sérstaklega sniðugt að setja tagið "mediawhore" á fjölmiðlaumfjöllun um vændi.

Vídeóblogg - Götuvændi í Barcelona

Núna er ég búin að vera næstum þrjár vikur í Barcelona. Ég var á spænskunámskeiði í tvær vikur og því lauk í gær. Ég bý í Sant Antoini hverfinu og geng nokkrum sinnum á dag eftir Sant Antoini breiðstrætinu. Þar er fullt af tölvuverslunum og sérverslunum sem selja nýjustu stafrænu og rafrænu tækin, alls staðar er merki um hið þróaða og tæknivædda neyslusamfélag í Barcelona og þá velmegun sem hér ríkir. En á götunni fyrir utan híma vændiskonur, oft nálægt inngöngum í tækjaverslunirnar. Þær eru þarna allan daginn og mér virðist þetta alltaf vera sömu konurnar og alltaf á sama stað. Í gær sat ég um stund rétt eftir hádegi á t0rgi sem er við götuna. Þar var hópur af kornungum vændiskonum, þær sömu og eru þar alltaf. Þær virðast vera á aldrinum 15-17 ára og ég heyrði að þær töluðu allar rússnesku. Það kom fram í sjónvarpsþætti sem var í spænska sjónvarpinu í vikunni að það eru hundruðir þúsunda vændiskvenna á Spáni og að minnsta kosti 80% þeirra eru ólöglegir innflytjendur.

En ég er að gera tilraun með að lýsa því sem ég sé á götunni með vídeóbloggi. Ég geng bara eftir götunni með myndavélina stillta á upptöku. Hér eru tvö vídeóklipp sem ég tók af götuvændinu í Barcelona, önnur tekin á Sant Antoini en hin á götunni Calle Ramon. Það nægir að smella á ásinn fyrir neðan myndina til að keyra vídeóbloggið.

Hér er San Antoini in the afternoon


Hér er Calle Ramon

Bloggfrelsi og rassálfar

Það passar að rísa upp úr bloggdái núna í septemberbyrjun. Það næðir líka núna um sum blogg, nemendurnir hennar Hörpu á Akranesi kunna ekki allir að meta mergjaðan ritstíl hennar og DV og barnaland.is enduróma það.

Harpa hefur vakið athygli á nýjum kynkvistum álfa en það eru svonefndir rassálfar. Þessi áður óþekktu álfar munu núna vera að hefja framhaldsskólanám og aðferðir þeirra við þekkingarleit eru ekki alls kostar að skapi Hörpu. Ég held að hérna sé á ferðinni RSS kynslóðin upprennandi og það er kannski bara sniðugt að kalla þau rssálfa. Þau munu bráðum læra að láta þekkingu eða ómenningu streyma til sín í litlum lækjum úr þeim miklu starfrænu elfum og úthöfum sem renna um netheima.

En það er gott að á Íslandi sé ennþá bloggfrelsi og það er betra að það gusti um blogg heldur en að tjáningin sé heft eins og sums staðar í heiminum. Ég var áðan að fletta upp bloggi eins kínverks bloggara sem ég kynntist á Wikimania ráðstefnunni í Frankfurt í sumar, hann heitir Isacc Mao og bloggið hans er ritskoðað af kínverskum stjórnvöldum. Hann flutti einmitt erindi um þann veruleika sem kínverskir netverjar búa við í dag. Ég fæ svona upp þegar ég skoða bloggið hans núna: "Not isaacmao.com isaac's backup site. If you were redirected from accessing www.isaacmao.com, it means the isaacmao.com is still being blocked".
Ég vil vekja athygli Íslendinga á þessu, sérstaklega forseta vors því hann er í miklum og góðum samskiptum við Kína og getur kannski bent kínverskum stjórnvöldum í næstu kurteisisheimsókn kurteislega á að það sé kannski allt í lagi að leyfa gáfuðum hugsjónamönnum eins og Isacc Mao að tjá sig. Það skiptir ef til vill ekki máli að ég tjái mig um hömlur á málfrelsi í Kína, hversu mikils má rödd eins hrópanda úr eyju út í Atlandshafi gagnvart hinum voldugu kínversku stjórnvöldum en ég ætla samt að halda því áfram eins og ég hef gert árum saman. Ég held að það sé bara um að gera að sem flestir tjái sig um þetta og láti sig þetta varða. Kannski hlustar þá einhver um síðir. Hér eru nokkrar greinar frá mér um efnið:

blogg í Svíaríki og Kína 2005
kínverski eldmúrinn 2004
tjáningarfrelsi, bloggfrelsi 2003
Internetlögga í Kína 2002

Megi Harpa á Íslandi og Isacc í Kína tjá sig sem opnast og greiðast á Internetinu.

London i dag
Vid forum til London gegnum Stansted i morgun. Vid skiptum a ibud og bil vid fjolskyldu sem byr i Austur London, nalaegt brautarstodinni Bethnal Green. Vid thurftum ad syna vegabrefin okkar alla vega fjorum sinnum a Islandi og a flugvellinum i Stansted thegar vid lentum thar rett fyrir hadegi voru vigalegir logreglumenn med alvaepni i vegabrefaskoduninni, their gengu eftir rodinni af Islendingum sem bidu med hendi a gikknum a velbyssu og their voru lika med skammbyssur og thad glytti i handjarn i rassvasanum. Vid gontudumst med thetta, Bretar vaeru ordnir paranoid eftir 7. juli og vid toldum ad thetta vaeri lika odrum thraedi syning, svona til ad syna almenningi ad thad vaeri verid ad passa obreytta borgara.

Svo tokum vid rutu fra Terravision sem for fra Stansted kl. 12.30 og atti ad fara ad Liverpoolstreet og svo a Victoria stodina. Vid satum i naestaftasta saetinu. Rett adur en rutan for tha uppgotvadi madur i aftursaetinu ad thar var bakboki sem enginn i aftasta saetinu atti. Hann spurdi okkur i naestu saetum hvort vid aettum hann en enginn kannadist vid thad. Madurinn for med bakpokann fram i rutuna og eg held ad bakpokinn hafi verid fjarlaegdur, svona farangur sem skilinn er eftir i almenningssamgongutaekjum er litinn alvarlegum augum og vid hugsudum eins og allir hugsa i London nuna ad thad vaeri gott ad folkid i saetinu fyrir aftan okkur vaeri a verdi. Madur veit aldrei.. Brostum lika yfir hvad vid erum ordin tortryggin. Rutan for um sveitirnar i nagrenni London og vid spadum i hvad vaeri verid ad raekta a okrunum og hvada trjategundir yxu a morkum akurteiganna.

Vid komum a Liverpoolstodina kl. 13.30 og akkurat tha hafdi verid tilkynnt um sprengingu i straetisvagni i Bethnal Green. "1330: Police respond to reports of an explosion on a Number 26 bus in Bethnal Green, east London. There are no injuries." Vid vissum thad ekki tha, vissum bara ad thad var undarlega erfitt ad fa leigubil. Vid vissum fyrst af sprengingunum thegar Gyda sem vid vorum ad fara til hringdi og sagdi ad Hackney Road og stor hluti af hverfinu i kring vaeri lokad en vid vorum ad fara i husid hennar sem er thar rett hja. Vid komumst tho thangad a endanum eftir ad hun hafdi gefid bilstjoranum fyrirmaeli um hvada leid hann aetti ad fara. Allan daginn hafa verid mikil laeti her i hverfinu ut af sirennum logreglubila og hopum logreglumanna sem her fara um a motorhjolum. Thad eru enntha i kvold borgarlogreglur a verdi vid Hackney road her rett hja. En nuna adan var eg ad sja i frettum ad i einhverjum af sprengingunum i dag tha var thad bakpoki sem skilinn hafdi verid eftir sem sprakk i loft upp. Eg get ekki annad en hugsad til bakpokans sem var i rutunni i morgun, a sama tima og hinar sprengingarnar, get ekki annad hugsad en hvad ef thad hefur verid sprengja i theim bakpoka..

Brautarstodin herna hja okkur Bethnal Green var vettvangur harmleiks i heimstyrjoldinni sidari, fjoldi folks hafdi leitad thar skjols vegna loftarasanna a London og margir letust thegar sprengjur fellu thar. Thessu atviki var haldid leyndu thangad til i stridslok, ad eg held til ad draga ekki kjark ur ibuum London a medan a loftarasunum stod. En nuna er onnur ogn, sprengjurnar koma innan fra og thad er talad um "the enemy within" og ovinurinn er ad vinna, nuna hafa stjornvold enginn rad til ad takmarka frettaflutning sem eydileggur barattuthrek borgarbua - ovinurinn er ad vinna fjolmidlastridid og sa otta og tortryggni i salu allra sem nota almenningssamgongur herna i borginni.

En thratt fyrir ad komu okkar her til Austur London hafi komid a thessum tima tha hofum vid thad gott herna og kunnum vel vid okkur. Vid erum i meira en hundrad ara gomlu radhusi med longum og villtum og frabaerum gardi og vid enda gardsins er siki og hinum megin vid thad er Viktoriugardurinn. Thetta er eins og ad vera ut i sveit en vera samt midsvaedis i London. Folk er a batum a sikinu og Thames ain er her stutt fra. Pete segir frabaera gonguleid ad fylgja sikinu ad Thames. Eg kann strax vel vid mig herna og hlakka til ad verda "East ender" naesta halfa manudinn. Vona samt ad thad verdi meira folgid i ad skoda mannlifid og menninguna og umhverfid en ad fylgjast med og ottast sprengjur.

Eg las i frettunum a BBC adan:"The attacks took place almost simultaneously, at about 1230 BST." Mer finnst othaegilegt ad hugsa um ad einmitt tha var eg i rutu thar sem fannst bakpoki sem enginn kannadist vid og vid oll sem vorum i oftustu saetunum i rutunni vorum ad hugsa um hrydjuverkaognina.

Myndasyrpur og gæsalappir

Kristín Helga stendur við útstillingu í bókabúð í Barcelona, þar var stillt út bók eftir Halldór Laxness, bókin er Sjálfstætt fólk og er að ég held þarna til sölu á katalónsku. Sagt er að sumt í sögupersónunni Bjarti í Sumarhúsum sé sótt í langalangafa minn Björn Eysteinsson og munnmælasögur um hann. Ein sagan er sú að hann hafi verið fram á heiði með langömmu mína barnunga og þá slátrað hesti og látið barnið í haminn til að halda á því hita. Annars hefur bróðir minn núna unnið varnarsigur í gæsalapparmálinu hvernig sem það fer nú að lokum. Annars er gaman að pæla í hvort að höfundur textans sem Rauðsmýrarmaddaman mælir fram í Sjálfstæðu fólki hafi einhvern tíma fengið uppreisn æru. En eins og lífshlaup skáldsins á Þröm var yrkisefni og efniviður annarra skálda þá verður skáldið á Gljúfrasteini yrkisefni annarra höfunda, já meira segja með titlinum Höfundur Íslands. Sem er sniðugt vegna þess að höfundur Íslands er efniviður í verk sem endurspegla mest upplausn höfundarins.

Hér er myndasyrpa af ferð okkar Kristínar Helgu til Barcelona og myndasyrpa af ráðstefnunni sem ég var á þar.

Ég hef verið áður í Barcelona, við vorum þar í þrjár vikur fyrir nokkrum árum. Núna vakti götulífið athygli mína, sérstaklega fólkið sem lifir á götunni. Það eru margir betlarar í Barcelona, það eru flest konur um ung börn, sennilega eru það Sígaunar. Þar eru líka margir ræningjar, alla vega tveir af ráðstefnunni sem ég var á voru rændir um hábjartan daginn á fjölförnum götum.







Við vorum á gistiheimili í hliðargötu við Römbluna fyrstu nóttina og þegar við komum þar að þá brunuðu fimm lögreglubílar inn götuna og stöðvuðu fyrir framan gistiheimilið og nokkrir lögregluþjónar hlupu út úr hverjum bíl inn í dimma hliðargötu. Það er mikið skemmtanalíf í Barcelona og það er líka mikill munur á lífskjörum ríkra ferðamanna og þeirra koma til borgarinnar og lifa á götunni. Það eru mjög margir ólöglegir innflytjendur á Spáni.




Í miðborg Barcelona búa margir útlendingar, margir eru frá Suður-Ameríkulöndum en margir eru líka frá múslímaríkjum. Í innflytjendahverfinu Rafael er þessi róluvöllur þar sem bara múslímar virðast sækja. Allar konur og stúlkur þar báru höfuðslæðu og voru klæddar á mjög frábrugðinn hátt en aðrir í Barcelona. Fólkið á þessari mynd tók því mjög illa að ég tók mynd af því og gerði hróp að mér. ´





Í götunni andspænis Nýlistasafninu í Barcelona er mjög mikið af graffiti myndum sem augsýnilega eru gerðar af myndlistamönnum. Reyndar er allt hverfið þar í kring ríkulega graffítiskreytt. Sennilega er það vegna þess að til stendur að rífa húsveggina.









Ásta tók þátt í kvennahlaupinu í ár og er hér í bolnum sem hún fékk.







Áslaug frænka mín útskrifaðist úr Háskólanum úr Reykjavík úr viðskiptafræði og héldu foreldrar hennar útskriftarveislu. Áslaug er aðeins 21 árs og lauk prófi með afbragðseinkunnum. Hún lauk menntaskólanámi á tveimur árum. Hér er mynd af henni ásamt foreldrum og systkinum.


Mæðgur frá Noregi Eli og
Hanna hafa verið gestir okkar í nokkra daga. Móðirin býr í Þrándheimi og dóttirin hjá föður sínum í Bergen. Móðirin var hérna á ráðstefnu, hún bjó á Gamla Garði samtímis Magnúsi fyrir mörgum árum.

Blogg í Svíaríki og Kína

Ég var að lesa greinina Forskare utforskar bloggar og fleiri blogggreinar hjá miðstöð um Internet samskipti við háskólann í Umeá í Svíþjóð. Þar er líka Humlab vinnustofa þar sem hugvísindi og menning mæta nútíma samskiptatækni. Nemar þar hafa skemmtilegt hópblogg og það er gaman að sjá að þarna er verið að gera að hluta til það sama og ég er að gera með mínum nemendum hér á skerinu. En Svíarnir eru alveg dottnir í bloggið og efna til virðulegra ráðstefna um það, ég var að skoða Bloggforum Stockholm 2.0 vefinn.

Kannski það sé bara í sænsku þjóðarsálinni að taka hlutina svona alvarlega og kalla þetta núna bloggvísindi, hér á Íslandi fæ ég ekki nokkurn mann til að taka það alvarlega að blogg sé mikilvirkt verkfæri í námsferli - verkfæri fyrir nemendur til að kortleggja sína þekkingu og mynda síkvikt þekkingarnet með öðru fólk - og eitt af mörgum verkfærum sem gerbreyta hvernig við tengjum saman og vinnum með og vistum þekkingu margra þannig að heildin sé vitrari en einingarnar.

Það er kannski ekki hægt að taka blogg alvarlega á Íslandi, hér er nánast hvert mannsbarn 10 ára og eldra að blogga eða hefur einhvern tíma prófað að blogga og foreldrar búa til viðburðaskrá um líf barnsins strax í móðurkviði og skrá á barnaland.is. Fjölmiðlasettin tvö, visir.is og mbl.is hafa bæði spyrt sig núna við blogg þar sem venjulegt fólk skráir viðburði úr lífi sínu - að mér virðist til að fá með því meiri traffík á vefsvæðin sem innihalda greinar úr venjulegu pressunni.

En þjóðarsálin í Kína er líka frábrugðin íslensku þjóðarsálinni þegar kemur að bloggi. Mér virðist þeir í Kína hafa sama hugsunarhátt og þegar Ágústínus keisari lét þau boð ganga að það skyldi skrásetja alla heimsbyggðina - núna vilja nefnilega stjórnvöld í Kína koma einhverjum böndum á bloggin með því að skrásetja þau. Það virður að líta þetta útspil kínverskra stjórnvalda mjög alvarlegum augum, það eru mörg dæmi um það í sögunni að svona upplýsingaskráning er undanfari miklillar valdbeitingar þegar stjórnvöld eru að bæla niður mótþróa. Ég horfði nýlega á sjónvarpsþátt um Nasístatímann í Þýskalandi þar sem kom fram hve mikið vopn tölfræði og gagnasöfnun voru - og voru notuð eins og til að plægja akurinn fyrir voðaverk helfararinnar. Það var byrjað á að safna upplýsingum um fólk og skrá og merkja þá sem voru öðruvísi - fatlaðir eða óæskilegir á einhvern hátt. Tölfræði er ekki bara skrýtnar formúlur og normalkúrfa sem er eins og brjóst í laginu, tölfræði og úrvinnsla gagna getur líka verið beitt og harðneskjulegt vopn í höndum stjórnvalda.

Svíar og Kínverjar taka blogg alvarlega. En málið er þannig að Svíar eru á réttri leið, búnir að uppgötva bloggið og taka það alvarlega sem verkfæri til breytinga. Kínversk stjórnvöld eru ekki á neinni gír, þau eru bara að keyra í bakkgír afturbak á allt sem þau sjá og eru því miður alveg út úr korti - alla vega því korti sem við á Vesturlöndum teiknum upp af mannréttindum og lýðræði og einstaklingsframtaki.

Vor i Barcelona
Núna er ég stodd í Barcelona á málthingi á vegum Athena.org
Ég thyrfti ad kunna meira í spaensku.

Húsið

Í fyrradag var ég að skoða myndasyrpur í Moviemaker og Photostory. Ég var að skoða stuttmynd Þuríðar um húsin sem á að rífa og stuttmynd Kjartans um Álfabyggðina og hugsa um hús. Þá var dyrabjöllunni hringt, það var pósturinn að koma með ábyrgðarbréf til okkar. Það var tilboð í húsið. Við vorum forviða. Daginn eftir var svo hringt frá fasteignafélagi og grennslast fyrir hvort við hefðum ekki fengið bréfið. Tilboðið var svimandi hátt. En húsið hefur aldrei verið til sölu.

Myndasyrpa frá vorsýningu Listaháskólans
Hérna er myndasyrpan mín frá vorsýningu LHÍ fyrr í dag. Sýningin er á Kjarvalsstöðum. Ég var hrifnust af einum sjávaraktívistabás, bæði fannst mér frábær tenging við íslenskan raunveruleika, litirnir á kjólnum minntu mig á vinnuföt og líka á blóð sem skvettist um allt, það var líka fiskikort upp á vegg sem hreif mig, það er ekki oft sem arðrán fiskimiða er túlkað á svona listrænan hátt.

Reyndar var ég hrifnust af fötunum og nokkrum vídeóverkum, ég held að það sé vegna þess að mér finnst svo flott list sem er færanleg og sem maður íklæðist á einhvern hátt. Það sem hreif mig minnst á þessari sýningu var arkitektúrsýningin, það voru hugmyndir um grunnskóla og bókasöfn. Það var nú reyndar bara sorglegt að sjá hvað hugmyndir um þekkingarsetur eru staðnaðar og hvað lítið er tekið mið af því hvernig flæði þekkingar og samskipti manna eru.

Myndir frá 1. maí

Hér er myndasyrpan mín frá 1. maí kröfugöngunni og útifundinum. Ég hef farið í þessa göngu síðan elstu menn muna, ég er mjög hrifin af göngum þar sem fólk heldur á loft skiltum. Fyrsti maí er helgur dagur, núna er hann kallaður verkalýðsdagurinn og var einn helsti hátíðisdagur Sovétríkjanna sálugu. Sumum finnst að verkalýðsfélögin eigi daginn og alls konar öfgahópar eins og við femínistar séum að skemma fyrir þeim þessar rauðu fánagöngur með Lúðrasveit verkalýðsins. En 1. maí er líka dagurinn sem nýjar hreyfingar koma fram, það var fyrir 35 árum sem Rauðsokkur komu fram í 1. maí göngu og vorum við líka að halda upp á það. Fyrsti maí er líka forn skosk og írsk og galísk vorhátíð sem kallast beltane.

Margir gengu með femínistum og við máluðum nokkur kröfuspjöld heima hjá Kötu á föstudagskvöldinu. Það að var mjög grasrótarlegt eins og sést á letrinu á bleiku spjöldunum. Ég málaði spjaldið "Vændi er ofbeldi" og svo átti ég hugmynd að textanum "Hæstiréttur er húsbóndaréttur" og svona tákni um hvernig tölfræðikökurnar skipta völdum karla og kvenna í tvo parta: "Bróðurpartinn og bleika sneiðin" og mér finnst sniðugt að teikna bróðurpartinn eins og Pacman sem étur allt sem fyrir er. Það voru mörg fleiri femínistaskilti eins og "Manneskja ekki markaðsvara" sem er það sama og Rauðsokkur gengu með fyrir 35 árum og "Takk Rauðsokkur", "Það er síminn Agnes!" svona til að hnykkja á því að núna eiga konur að svara kallinu og láta til sín taka í atvinnulífinu eins og Agnes gerði með "Vaknið Íslendingar" greininni sinni. Við vorum líka með skilti "Vaknið konur" og "Vöknum karlar" og það sem mesta athygli vakti var hugmynd Gísla Hrafns: "Eru "listdansarar í þínu stéttarfélagi?". Mér finnst þetta bara dáldið flott ganga og gaman að vera ekki bara áhorfandi og velja sér skilti til að ganga undir heldur líka taka þátt í að búa til skiltin. Það er núna hægt að kaupa femínistableika málningu í Hörpu í Hafnarfirði sem er sami litur og á undarrennufernunum.
Fyrsti maí 2001

Fyrsti maí 2002

Fyrsti maí 2003

Fyrsti maí 2004
Fyrsti maí 2004 (Bjarni Ólafssson)

Fyrsti maí 2005

Prófun á myndum
Ég er að prófa að senda myndatilvísanir inn á blogg og reyna að læra betur á nýju Ixus myndavélina mína og vera snögg að setja myndir inn í vefalbúm. Ég var að uppgötva nýjan fídus, það er hægt að taka myndir í serpia tónum beint á myndavélina og svo get ég breytt birtu og litum og skorið myndina til í Zoombrowser og sett á í Flickr Uploadr. Ég sleppi þá að nota Photoshop eða Fireworks og það innan bara mínútur að hlaða myndum inn í tölvuna mína, þá opnast zoombrowser sjálfkrafa, ég klippi til, lýsi og breyti litum ef með þarf og vista myndir aftur. Dreg svo allar myndir sem ég ætla að flytja á vefinn inn í Flickr Uploadr og smelli á upload. Hér er mynd sem ég tók áðan af dætrunum, önnur var að fara í aukatíma en hin út að hlaupa.

Kristín og �sta
Myndasmiður er Salvor.